(1996)29 Νοεμβρίου, 1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/οτής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΥΛΛΗΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ης η αίτηση. (Σννεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 849/94 &853/94) Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου — Οπερί Νομικών Προσώπων Δη μοσίου Δικαίου (Αξιολόγηση, Ελευθερία Εκφρασης Γνώμης και Πο λιτικά Δικαιώματα Υπαλλήλων) Νόμος, Ν. 155/90 — Άρθρα 2 και 3 — Εφαρμογή τους στην περίπτωση συντάξεως εκθέσεων αξιολόγησης υπαλλήλων της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου. 5 Λέξεις και Φράσεις — Η λέξη "καθορισμένος" — Έννοια της στον περί Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου Νόμο Ν. 155/
- Διοικητικό Δίκαιο — Επανεξέταση — Επανεξέταση προαγωγής κατόπιν ακυρωτικής απόφασης — Τοπρώτον κατά την επανεξέταση σύνταξη αξιολογήσεων σε συμμόρφωση προς την απόφαση — Περιστάσεις — Η διαδικασία ορθή. 10 Προσφυγή βάσει του Αρθρου 146του Συντάγματος—Λόγοι ακυρώσεως 15 — Προκατάληψη—Απόδειξη — Περιστάσεις μη απόδειξης του ισχυ ρισμού στην κριθείσα περίπτωση. Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου — Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Προαγωγές — Εισήγηση του Γενικού Διευθυντή — Δεν απαιτείται 20 να είναι αιτιολογημένη κατά τους κανονισμούς — Συνέπειες. Οιαιτητέςπροσέβαλαντην προαγωγή,γιαδεύτερηφορά μετά από επανεξέταση,τουενδιαφερομένου μέρουςστηθέσηΥποδιευθυντήΤε χνικών Υπηρεσιών. 3262 25 4 Α.Α.Δ. Τυλληρίδηςκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτις προσφυγές, αποφά σισεότι: 5 10 15 20 25 30 35 40
- Ηλέξη"καθορισμένος" δεν εμπεριέχει μόνο μελλοντικόκαθορισμό,αλλάπεριλαμβάνεικαιπαρελθόνταχρόνο. Στηνπερίπτωση της Αρχήςυπήρχε ήδηο Κανονισμός 23
(4)οοποίος προνοεί για τη σύνταξη εκθέσεων αξιολόγησης και παρέχει εξουσία στο Διοι κητικόΣυμβούλιο νααποφασίσει τοντύποτηςέκθεσης καιτα αρ μόδια όργανα για τη σύνταξη της.Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής άσκησε την εξουσία του αυτήκαι αποφάσισε το νέο τύπο της έκθεσης αξιολόγησης των υποψηφίων,σε συμμόρφωση προς τις διατάξειςτου Αρθρου 3του Ν. 155/
- Επομένως στην περί πτωση αυτή υπήρξε ουσιαστική συμμόρφωση μετις πρόνοιες του Νόμου,όπως εξάλλου διαφαίνεταικαι απότην ακυρωτική απόφάσητουΔικαστηρίου. ΣκοπόςτουΝόμουήτανη όσο τοδυνατό αμερόληπτηαξιολόγηση τωνυπαλλήλων (απότριμελήομάδα)και ηδιαφάνεια των εκθέσεων αξιολόγησης. Μεβάσητο περιεχόμενο της ακυρωτικής απόφασης,τοδικαστήριοκατέληξεστοσυμπέρασμαότιηΑρχήόχι μόνοέπρεπεναενερ γήσειγιατησύνταξητων εκθέσεων αξιολόγησης των υποψηφίων, αλλά και να τις λάβει υπόψη κατάτην επανεξέταση, σε συμμόρ φωση προς την ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου. Ηλήψη υπόψη των αξιολογήσεων αυτών δεν παραβιάζειτο πραγματικό καθεστώς του ουσιώδους χρόνου,αφούοι αξιολογήσεις αφορού σαν την επίδοση/απόδοση και γενικά την υπηρεσία των υποψη φίωνσεχρονικήπερίοδοπρογενέστερη τουουσιώδους χρόνου,τα δε στοιχεία στα οποία αναφέρονταν ήταν ουσιώδη για την αξιο λόγηση της καταλληλότητας των υποψηφίων, πάντοτε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Το γεγονός ότι οαιτητής στην υπόθεση 853/94είχεήδη αφυπηρετήσει, πριν τη σύνταξη της τελευταίας έκθεσης αξιολόγησης του, δενεμπόδιζε τησύνταξητης. Η σύνταξη τηςέγινεμεβάσητοπεριεχόμενο τηςακυρωτικήςαπόφασηςκαιενόψειτης επανεξέτασης κατάτηνοποίαέπρεπε ναληφθεί υπόψηκαιοαιτητής,αφορούσε δεπερίοδοκατάτηνοποίαοαιτητήςβρισκότανστην υπηρεσία.
- ΌπωςέχειλΓχθείπλειστάκις, ισχυρισμοί γιαμεροληψία πρέπεινα αποδεικνύονταιεπαρκώς, πράγμαπουδενέγινεμεκανένατρόπο στην παρούσαπερίπτωση (Christou v.Republic
(1980)3C.L.R. 437,449^50). ΙΙέηαντουγεγονότος ότιοαιτητήςδενυπέβαλεκα μιά ένσταση κατάτης αξιολόγησης του (έστω κι ανδεν βρίσκετο κατά το χρόνο κοινοποίησης της στην υπηρεσία της Αρχής), δεν 3263 Τυλληρίδηςκ.ά.ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1996)πρόβαλεούτεπαρουσίασεοποιοδήποτεστοιχείο γιααπόδειξητου ισχυρισμού του. Τογεγονός ότι οαιτητήςείχε καταχωρήσειπρο σφυγές εναντίον των προαγωγών των εν λόγω προσώπων, δεν αποδεικνύει από μόνο του προκατάληψη(Koufettas v.Repubic
(1987)3C.L.R. 1614, 1616-1617). Εξάλλου,όπωςανέφερεοδίκη- 5 γόροςγιατουςκαθ' ωνηαίτηση,δενυπήρχανπρόσωπαστηνυπη ρεσία τηςΑρχής πουθαμπορούσαννααξιολογήσουν τον αιτητή, εναντίον των προαγωγών των οποίων να μην είχε καταχωρήσει προσφυγή ο αιτητής. Ούτε και υποστηρίζεται ο ισχυρισμός του αιτητήαπόκανένα στοιχείο των φακέλωντου,δεδομένουότι ηεν 10 λόγω αξιολόγηση του δεν ήτανκαθόλου δυσμενέστερη των υπο λοίπων πουβρίσκονται στους φακέλουςτου. 3. Σύμφωναμετον Καν. 10
(5), ηΑρχή κατά τηδιενέργειαπροαγω γών ζητάτησυμβουλήτουΣυμβουλίου Προσωπικούκαιτις ειση- 15 γήσεις του Γενικού Διευθυντήήτου Αναπληρωτή του. Δεν απαι τεί όμως ονόμος ήοι κανονισμοί την αιτιολόγηση των συστάσε ωντου Γενικού Διευθυντή. Επομένως είναιαρκετόησύστασηνα μην είναι αντίθετημε ταστοιχεία των φακέλων. Ησύσταση του ενδιαφερόμενου μέρους συνάδει πλήρως με τα στοιχεία των φα- 20 κέλων τωνυποψηφίων. Ενπάσηπεριπτώσει,ησύστασητουΓενι κού Διευθυντή περιέχει κάποια αιτιολογία ηοποία βρίσκει βάση τόσο στη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού όσο και στα στοιχεία των φακέλωνταοποίαεπικαλέστηκε Οι προσφυγές απορρίπτονται με £200,έξοδαειςβάροςενόςεκάστου αιτητού. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Αλβάνη ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1994)4ΑΛΑ. 717, Christou v.Republic
(1980)3C.L.R. 437, Koufettas v.Republic
(1987)3C.L.R.
- Προσφυγές, Προσφυγές εναντίοντηςαπόφασηςτης Καθ'ηςηαίτηση Αρχής με την οποίαπροάχθηκεστη θέση Υποδιευθυντή Τεχνικών Υπηρε- 40 σιών, το Ενδιαφερόμενο μέρος αντί οι Αιτητές. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή στην Υπόθεση αρ.849/
- 3264 35 4 Α.Α.Α. Τυλληρίδηςκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Λαδάς, γιατον Αιτητήστην Υπόθεση αρ.853/
- Κ.ΧΊωάννον, γιατην Καθ'ηςη αίτηση. 5 Cur. adv. wit. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Μετις προσφυγές αυτές,οι οποίες συνεκδικάστηκαν γιατί προσβάλλουν την ίδια διοικητική πράξη, προσβάλλεται ηαπόφασητης καθ*ηςηαίτησηΑρχής(ηΑρχή)με 10 την οποία προάχθηκε στη θέση Υποδιευθυντή Τεχνικών Υπηρε σιών, από 21.4.92, το ενδιαφερόμενο μέρος Στυλιανός Ιωακείμ, αντίκαι/ή στηθέση τωναιτητών. Η επίδικη απόφασηλήφθηκε ως αποτέλεσμα επανεξέτασης, η 15 οποία ακολούθησε ακυρωτική απόφασητου Δικαστηρίου (βλέπε Αλβάνη v.Α.ΤΗ.Κ.
(1994)4Α.Α.Δ.717). Ηαρχήμεαπόφασητηςημερ.21.7.92, προήγαγεαπό21.4.92το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Υποδιευθυντή Τεχνικών Υπηρε20 σιών. Εναντίον της προαγωγήςτου ενδιαφερόμενου μέρους ο aLτητήςκαταχώρησετηνπροσφυγή745/92(Αλβάνη). ΤοΔικαστήριο με απόφασηημερ. 7.4.94 ακύρωσε την προαγωγήτου ενδιαφερό μενου μέρους. Ολόγοςτηςακύρωσηςήτανότιδεν λήφθηκαν υπό ψηεκθέσειςαξιολόγησης τωνυποψηφίωνμετάτο 1990 (επειδήδεν 25 ετοιμάστηκαν)καιότιτο Συμβούλιο Προσωπικού,ελλείψειτέτοι ων εκθέσεων, κάλεσε τους προϊσταμένους των υποψηφίων από τους οποίους άκουσε απόψεις και πήρε πληροφορίες, ενέργεια πουκρίθηκε ότι δεν μπορούσε νααναπληρώσει τοκενό τηςαπου σίας εμπιστευτικών εκθέσεων. 30 Ως αποτέλεσμα της πιο πάνωακυρωτικής απόφασης,τοθέμα επανεξετάστηκε με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής. 35 40 Σεπρώτοστάδιοεπιλήφθηκετουθέματοςτο ΣυμβούλιοΠρο σωπικού κατάτησυνεδρίατουημερ.29.6.94, το οποίοαφούέλα βευπόψητηνακυρωτικήαπόφασητουΔικαστηρίου, έκρινε ότι 15 υποψήφιοι, μεταξύ των οποίων OLαιτητές και το ενδιαφερόμενο μέρος,κατείχανταελάχισταειδικάπροσόντα γιαπροαγωγήστην επίδικηθέση.ΤοΣυμβούλιοΠροσωπικούστησυνέχεια,αφού έλα βε υπόψη το περιεχόμενο των φακέλων των υποψηφίων, μεταξύ των οποίων και τις υπηρεσιακές τους εκθέσεις για την περίοδο 1990-1991, που είχαν στο μεταξύ ετοιμαστεί και καταχωρηθεί στους φακέλους τους, πρότεινε για προαγωγή το ενδιαφερόμενο 3265 Χρυσοστομής, Δ. Τυλληρίδης κ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ.
(1996)μέρος κρίνοντας τον ως τον ουσιαστικά καταλληλότερο. Μεεισήγηση τουημερ.7.7.94,ο Γενικός Διευθυντής έκρινε ότι η συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού ήταν ορθή και εισηγή θηκε επίσης την προαγωγήτου ενδιαφερόμενου μέρους στην επί- 5 δίκη θέση. Κατά τη συνεδρία της ημερ. 15.7.94 η Αρχή αφού εξέτασε τα ενώπιοντηςστοιχεία καιπροέβηκεσεδιαπιστώσεις αναφορικάμε τον καθένααπότους υποψηφίους,κατέληξε στο συμπέρασμα ότι 10 το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν ο καταλληλότερος υποψήφιος και τον επέλεξεγιαπροαγωγήστην επίδικη θέση. OL αιτητές έλαβαν γνώση της απόφασηςστις 26.7.94 και ενα ντίον τηςκαταχώρησαντιςπαρούσεςπροσφυγές. 15 Οικυριότεροι ισχυρισμοί τωναιτητώναφορούντη διαδικασία επανεξέτασης. Ισχυρίζονταιότι μετηλήψηυπόψητων αξιολογή σεων των υποψηφίων για την περίοδο 1990-1991, παραβιάστηκε τοδεδικασμένο καιτοκαθεστώς τουουσιώδους χρόνου,αφούτο 20 στοιχείο αυτόδενήτανενώπιοντηςΑρχήςκατάτηναρχικήκρίση. Ο δικηγόρος του αιτητή στην υπόθεση 853/94 ήγειρε επίσης τον ισχυρισμό ότιδεν μπορούσενασυνταχθεί έκθεσηαξιολόγησης του αιτητή μετά την αφυπηρέτησή του (ο αιτητής αφυπηρέτησε στις 31.3.93 και η εν λόγω έκθεση αξιολόγησης συμπληρώθηκε στις 25 17.5.94). Επίτου ιδίουθέματοςοδικηγόρος τουαιτητήστηνυπό θεση αρ.849/94 ισχυρίστηκε επιπρόσθετα ότι οι εν λόγω αξιολο γήσεις έγιναν παράνομααφούο τύπος τους δεν καθορίστηκε με κανονισμούς μεταγενέστερους του περί Νομικών ΠροσώπωνΔη μοσίου Δικαίου (Αξιολόγηση, Ελευθερία Έκφρασης Γνώμης και 30 ΠολιτικάΔικαιώματαΥπαλλήλων)Νόμου(Ν. 155/90), όπως σύμ φωναπάνταμετουςισχυρισμούς του,επιβάλλειτοάρθρο3τουεν λόγω Νόμου,αλλάαπότοΔιοικητικό ΣυμβούλιοτηςΑρχής. Οδι κηγόρος του αιτητή στην υπόθεση αρ. 853/94, με ειλικρίνεια δέ χθηκε ότι OL ισχυρισμοί αυτοί προβλήθηκαν από τον ίδιο στην 35 υπόθεση Αλβάνη ν. Α.ΤΗ.Κ.(πιο πάνω) (την ακυρωτικήαπόφα ση). Οδικηγόροςγιατουςκαθ' ωνηαίτησηυποστήριξε ότιοτύπος αξιολόγησης είχε εγκριθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο της 40 Αρχήςσύμφωνα μετον Καν. 23
(4)καιότι μεβάσητην ορθήερμη νείατουάρθρου3του Ν. 155/90, σε συνδυασμό μετοάρθρο2 του ιδίουΝόμου,δενήταναπαραίτητοναθεσπισθούν νέοι κανονισμοί για την ορθή εφαρμογή του Νόμου, αφού στην περίπτωση της 3266 4 Α.Α.Λ. Τυλληρίδηςκ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής, Δ. Αρχήςτοθέμακαλυπτετοαπότουςυπάρχοντεςήδηκανονισμούς. Τοάρθρο 3τουΝ. 155/90προνοεί ότι: 5 "3.
(1)Ανεξάρτητα απόοποιαδήποτεδιάταξηστους οικεί ους νόμους ήσε Κανονισμούς που έγιναν μεβάσηαυτούς και αφούτηρηθούνοι διατάξειςτουάρθρουαυτού,γιαόλους τους υπαλλήλουςσυντάσσονται Υπηρεσιακές Εκθέσειςκατάτονκαθοοισιιένο τοόποκαιχρόνο. 10
(2)Οι Υπηρεσιακές Εκθέσεις συντάσσονται, όπουτούτοεί ναιδυνατόν, απότριμελή ομάδααξιολόγησης καικοινοποιού νται μετάτησύνταξητους στουςυπαλλήλους που αφορούν. 15 20 25 30 35
(3)Δε μετέχει στην αξιολόγηση ενός υπαλλήλου πρόσωπο που του είναι σύζυγος ή συγγενής εξ αίματοςή εξ αγχιστείας μέχρικαιτουτέταρτου βαθμού: Νοείταιότι ανλόγωτουκωλύματοςτης συγγένειας δενκαθίσταται δυνατή η σύνταξη Υπηρεσιακής Έκθεσης για ένα υπάλληλο οι διατάξειςτου εδαφίουαυτούδενεφαρμόζονται. Σεμιατέτοιαπερίπτωσησημειώνεται η ύπαρξητης συγγένειας στην ΥπηρεσιακήΈκθεση.
(4)Δε συντάσσεται δυσμενής Υπηρεσιακή Έκθεση για ένα υπάλληλο,πριν δοθεί σ' αυτόνηευκαιρίαναακουστεί καινα υποβάλειτις παραστάσειςτου.
(5)Μετάαπόκάθεπροαγωγή,οδικηγόροςκάθε προσώπου πουέχει έννομο συμφέρον ναπροσβάλει τηνπροαγωγή δικαι ούται ναεπιθεωρήσει τους φακέλουςτων Υπηρεσιακών Εκθέ σεων ήοποιωνδήποτεάλλων εκθέσεων αξιολόγησης του ιδίου καιτουπροσώπουήτωνπροσώπωνπουέχουνπροαχθεί." (Ηυπογράμμισηείναιδικήμου) Σύμφωνα μετο ερμηνευτικό άρθρο2 του ιδίου Νόμου: 40 "'καθορισμένος' σημαίνεικαθορισμένομεκανονισμούςπου εκδίδονται σύμφωνα με τις διατάξειςτων οικείων νόμων και 'καθορίζεται' ερμηνεύεται ανάλογα." Συμφωνώμετιςθέσειςτουδικηγόρουγιατουςκαθ' ωνη αίτη ση. Ηλέξη"καθορισμένος" δεν εμπεριέχει μόνο μελλοντικόκα3267 Χρυσοοτομής, Δ. Τυλληρίδη;κ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ.
(1996)θορισμό, αλλά περιλαμβάνει και παρελθόντα χρόνο. Στην περί πτωση της Αρχής υπήρχε ήδηο Κανονισμός 23
(4)ο οποίοςπρο νοεί για τη σύνταξη εκθέσεων αξιολόγησης και παρέχει εξουσία στο Διοικητικό Συμβούλιο να αποφασίσει τον τύπο της έκθεσης και τα αρμόδια όργανα για τη σύνταξη της. Το Διοικητικό Συμ- 5 βούλιο τηςΑρχής άσκησετηνεξουσία τουαυτήκαιαποφάσισετο νέοτύποτηςέκθεσης αξιολόγησης τωνυποψηφίων,σεσυμμόρφω σηπροςτιςδιατάξειςτουάρθρου3τουΝ.155/90. Επομένως,βρί σκωότι στην περίπτωσηαυτήυπήρξεουσιαστικήσυμμόρφωση με τις πρόνοιες του Νόμου,όπως εξάλλου διαφαίνεταικαι απότην 10 ακυρωτικήαπόφασητουΔικαστηρίου (Αλβάνη ν.ΑΤΗΚ, πιο πά νω). Σκοπόςτου Νόμουήτανη όσο το δυνατόαμερόληπτηαξιο λόγησητωνυπαλλήλων (απότριμελήομάδα)καιη διαφάνειατων εκθέσεων αξιολόγησης. 15 Ηαναγκαιότητακαιυποχρέωση σύνταξης εκθέσεων αξιολόγη σηςτονίζεται ιδιαίτεραστην ακυρωτικήαπόφασητουΔικαστηρί ου. Παραθέτωταπιοκάτωαποσπάσματααπότην απόφαση: 'Το άρθρο 3του Ν. 155/90 αποβλέπει στην εξομοίωσητων 20 διαδικασιών που διέπουν τις προαγωγές στους ημικρατικούς οργανισμούς και τη δημόσια υπηρεσία. Το εδ. 1του αρθρ.3 επιβάλλει σαφήυποχρέωση για τον καταρτισμό υπηρεσιακών εκθέσεων τωνυπαλλήλων. Η αναγκαιότητα ύπαρξης υπηρεσιακών εκθέσεων ενισχύεται από τους παραπάνω ισχύοντες γενικούς κανονισμούς πουθε σπίστηκαν σύμφωνα μετις διατάξειςτουοικείου νόμου. Πρό- 30 κείται γιατον Καν.23
(4)πουπρονοεί για ετήσια "φύλλαπρο αγωγής", τον τύπο και σύνταξη των οποίων απόυπηρεσιακά όργανα αποφασίζειτο διοικητικό συμβούλιο. Ακόμη μεβάση τον Καν. 10
(7)οι προαγωγές διενεργούνται "με βάσητην υπη ρεσιακή επίδοσηκαιαπόδοσητωνυποψηφίων όπως προ- 35 κύπτειαπόταστοιχεία τουπροσωπικούτουςφακέλου,ταφύλ λαποιότηταςκαιφύλλαπροαγωγής". Η υπόθεση Αλβάνη, ανωτέρω, καταδεικνύει το επάναγκες τέτοιων εκθέσεων στις προαγωγές. Στησελ. 2701 διαβάζουμε 40 το εξής σχετικό: 'The preparation and content of confidential reports was an essential formality for the promotion of personnel of the 3268 4 Λ.Α.Δ. Τυλληρίδης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής, Δ. Authority.' 5 10 15 20 25 Ηγνώμη μου είναι ότι ο Καν. 24
(5)δεν εισάγει υπαλλακτικότρόποαξιολόγησης, αλλάπαρέχειδικαίωμαστο Σ.Π. ναζη τά, όποτε το κρίνει αναγκαίο,πληροφορίες και διευκρινίσεις πουμπορείναείναικαιέγγραφεςαπότουςπροϊσταμένους. Η υποχρέωσηόμωςγιασύνταξηεκθέσεων πουεκπορεύεταικατηγορηματικάαπό τιςνομικές διατάξεις,δεναλλοιώνεται. Γιατί δίνουν το στίγμα της καταλληλότητας για προαγωγή. Οφόρ τος εργασίας, που δυνατό να δημιούργησε ηαπόφαση Καραγιώργιι σε καμιάπερίπτωση δεν μπορεί ναπροβληθεί σανδι καιολογίαγιατηνεκτροπήαπότις επιταγέςτουνόμουκαιτων κανονισμών. Τέλος,οιενέργειεςκαικρίσεις τουΣ.Π.δενμπορούνναδιαχωρισθούν απότην απόφασητης Αρχής,όπως πρότεινε ο δι κηγόρος της, γιατί αποτελούσαν ένα απότακύρια ερείσματα γιατηλήψητηςεπίδικηςαπόφασης. Ανεξάρτητα όμως απόαυ τό ήτανγoέoc του ίδιου του διοικητικού συμβουλίου να ίΐεοιιινήσειέτσιώστεναένειστηδιάθεσητουαξιολογήσει σύααχονααετονόμο. 30 Σηαειώθυκεεδώπαράβασηνόιιου. Αυτόείναι τοσυαπέοασαάιιου.Ενπάσηπεριπτώσειηεσφαλμένηερμηνείατουνόμου απότο Σ.Π.καιτην Αρχήότι, δηλαδή,ήτανδυνατήηαναπλήρωσητουκενούαπότηναπουσίατωνεμπιστευτικών εκθέσεων μεπροσφυγήστον Καν. 24
(5),αποτελεί λόγογιαναγίνειδεκτή η αίτηση.Έτσιδεχρειάζεταιναεξεταστούν οι υπόλοιποι ισχυ ρισμοίτουαιτητή." 35 (OLυπογραμμίσεις είναιδικέςμου). Μεβάσητοπεριεχόμενο τηςακυρωτικήςαπόφασης,καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ηΑρχήόχι μόνο έπρεπενα ενεργήσειγια τη σύνταξητων εκθέσεων αξιολόγησης τωνυποψηφίων,αλλάκαινα 40 τις λάβειυπόψηκατάτην επανεξέταση,σε συμμόρφωση προςτην ακυρωτικήαπόφαση του Δικαστηρίου. Ηλήψη υπόψητων αξιο λογήσεωναυτώνδενπαραβιάζειτοπραγματικόκαθεστώςτουου σιώδους χρόνου, αφού οι αξιολογήσεις αφορούσαν την επίδο ση/απόδοσηκαιγενικά την υπηρεσίατων υποψηφίων σε χρονική 3269 Χρυσοστομής, Δ. Τυλληρίδηςκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1996)περίοδοπρογενέστερη του ουσιώδους χρόνου,ταδε στοιχεία στα οποία αναφέροντανήτανουσιώδηγιατηναξιολόγηση της καταλ ληλότητας των υποψηφίων,πάντοτεκατάτον ουσιώδηχρόνο. Τογεγονός ότι οαιτητήςστηνυπόθεση853/94είχεήδη αφυπη- 5 ρετήσει, πριντησύνταξητηςτελευταίαςέκθεσης αξιολόγησης του, δεν εμπόδιζε κατάτην κρίση μουτησύνταξητης. Ησύνταξητης έγινε με βάσητο περιεχόμενο της ακυρωτικήςαπόφασηςκαι ενό ψει τηςεπανεξέτασηςκατάτηνοποίαέπρεπεναληφθείυπόψηκαι ο αιτητής,αφορούσε δεπερίοδοκατάτηνοποίαοαιτητήςβρισκό- 10 ταν στηνυπηρεσία. Σεσχέσηκαιπάλι μετις εκθέσεις αξιολόγησης, ο αιτητήςστην υπόθεση 853/94 ισχυρίστηκε μεροληψία κατάτη σύνταξη της τε λευταίας έκθεσης αξιολόγησης του, όπως επίσης και εκ μέρους 15 ορισμένων μελών του Συμβουλίου Προσωπικού,γιατο μοναδικό λόγο ou εκκρεμούσαν εναντίον των προαγωγών των προσώπων αυτών προσφυγέςτου αιτητή. Κρίνω τον ισχυρισμό αυτό απαράδεκτο. Όπως έχει λεχθεί 20 πλειστάκις, ισχυρισμοί για μεροληψία πρέπει νααποδεικνύονται επαρκώς, πράγμαπου δεν έγινε με κανένα τρόπο στηνπαρούσα περίπτωση (Christou v. Republic
(1980)3 C.L.R. 437, 449-450). Πέραντουγεγονότος ότιοαιτητήςδενυπέβαλεκαμιάένστασηκα τά της αξιολόγησης του (έστω κι ανδεν βρίσκετο κατάτο χρόνο 25 κοινοποίησης τηςστηνυπηρεσίατηςΑρχής),δενπρόβαλεούτεπα ρουσίασε οποιοδήποτεστοιχείο γιααπόδειξητου ισχυρισμού του. Το γεγονός ότι ο αιτητής είχε καταχωρήσει προσφυγές εναντίον τωνπροαγωγώντωνενλόγωπροσώπων,δεναποδεικνύειαπόμό νο του προκατάληψη(Koufettas v.Repubic
(1987)3C.L.R. 1614, 30 1616-1617).Εξάλλου,όπωςανέφερεοδικηγόροςγιατουςκαθ'ων ηαίτηση, δενυπήρχανπρόσωπαστηνυπηρεσίατηςΑρχής πουθα μπορούσαν να αξιολογήσουν τον αιτητή, εναντίον τωνπροαγω γών των οποίων να μην είχε καταχωρήσει προσφυγή ο αιτητής. Ούτεκαιυποστηρίζεταιοισχυρισμός τουαιτητή απόκανέναστοι- 35 χείο των φακέλων του, δεδομένου ότι η εν λόγω αξιολόγηση του δεν ήτανκαθόλου δυσμενέστερη των υπολοίπων που βρίσκονται στους φακέλους του. Ο ισχυρισμός του στερείται οποιασδήποτε βάσεωςκαι απορρίπτεται. 40 Τέλος, θαήθελα να επισημάνω σε σχέσηπάλι μετις αξιολογή σειςτωνυποψηφίων,ότι ενπάσηπεριπτώσει έστω καιαν εκρίνετο ότι δενθαέπρεπεναληφθούνυπόψηκατάτηνεπανεξέταση,σε καμιά περίπτωση δεν διαφοροποιήθηκε με τις αμφισβητούμενες 3270 4 Α.Α.Δ. Τυλληρίόης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής, Δ. εκθέσεις αξιολόγησης η εικόνα των υποψηφίων όπως τούτηπα ρουσιάζεταικαιστις προηγούμενες αξιολογήσεις τους.Επομένως, μπορείναλεχθείόπ δενδιαδραμάτισανκανένακαθοριστικόρόλο στη λήψητης επίδικης απόφασης,και όλοι οι ισχυρισμοί των δι5 κηγόρων έχουν ακαδημαϊκήμόνο σημασία. Κρίνωεπίσηςαβάσιμοτονισχυρισμό τωναιτητώνότιδενήταν απαραίτητοηεπανεξέτασηναγίνει απότο στάδιοτου Συμβουλί ου Προσωπικού. Και μόνο απλήανάγνωσητηςακυρωτικής από10 φάσηςτουΔικαστηρίου είναιαρκετήγιανακαταδείξειότιη ενέρ γειααυτήήταναναπόφευκτηενόψειτων λόγων γιατους οποίους ακυρώθηκεη προσβληθείσα απόφαση. Ο δικηγόρος του αιτητήστην υπόθεση αρ.849/94 ισχυρίστηκε 15 επίσης ότι ησύσταση του Γενικού Διευθυντή είναι αναιτιολόγητη καιυιοθετεί απλάτησύσταση του ΣυμβουλίουΠροσωπικού. 20 25 Σύμφωνα με τον Καν. 10
(5),ηΑρχήκατά τηδιενέργειαπροα γωγών ζητάτησυμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικούκαιτις ει σηγήσειςτουΓενικού ΔιευθυντήήτουΑναπληρωτή του.Δεναπαι τείόμωςονόμος ή OLκανονισμοί τηναιτιολόγηση των συστάσεων τουΓενικού Διευθυντή. Επομένως είναιαρκετόη σύστασηναμην είναιαντίθετημεταστοιχεία των φακέλων.Η σύσταση τουενδια φερόμενου μέρους συνάδει πλήρως με τα στοιχεία των φακέλων των υποψηφίων.Εν πάσηπεριπτώσει, ησύσταση του Γενικού Δι ευθυντήπεριέχεικάποιααιτιολογίαη οποίαβρίσκει βάσητόσο στη συμβουλήτουΣυμβουλίου Προσωπικούόσοκαισταστοιχεία των φακέλωνταοποίαεπικαλέστηκε. Επομένωςκιοισχυρισμός αυτός απορρίπτεται. 30 35 Τέλος,οδικηγόρος τουαιτητήστην υπόθεση849/94 ισχυρίστη κε ότι η απόφασητης Αρχής στεριται της δέουσας αιτιολογίας, αποτελεί απλάεπανάληψητηςπρώτηςαπόφασης της (της ακυρω θείσας)καιδεν αποκαλύπτειτους λόγους της επιλογής τουενδια φερόμενου μέρους. Ο ισχυρισμός τουαιτητήκρίνεταικαιπάλιναβάσιμος.Απότα πρακτικάτηςκρίσιμης συνεδρίαςτηςΑρχήςφαίνεταιηέκτασητης έρευνας που διεξήγαγε η Αρχή στα στοιχεία των υποψηφίων. Η 40 επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους βρίσκει έρεισμα τόσο στις διαπιστώσεις τηςΑρχής, όπωςκαταγράφονταισταπρακτικά,όσο και στους φακέλους των υποψηφίων. Ηυπεροχή τουενδιαφερό μενου μέρους διαγράφεταιμέσααπότις αξιολογήσεις τουκαιδεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας, ιδίως σε σύγκριση με τον αιτητή 3271 Χρυσοστομής, Δ. Τυλληρίδης κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1996)στην υπόθεση 853/94.Αν καιοαιτητής στην υπόθεση 849/94κρί θηκεάριστος υπάλληλος απότην Αρχή,ηεπιλογή τουενδιαφερό μενου μέρους ήταν εύλογα επιτρεπτή, ενόψει των υψηλότερων βαθμολογιών του. Όλοι οι ισχυρισμοί των αιτητώναπορρίπτο νται. Ως αποτέλεσμα, οι προσφυγές αποτυγχάνουνκαιαπορρίπτο νται. Ηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται με£200.- έξοδαειςβάρος ενός εκάστουτων αιτητών, προς όφελος της Αρχής. Οιπροσφυγές αποτυγχάνουνμεέξοδα. 3272 5