clr/1996/1996_4_3335.pdf

(1996)Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι ησύσταση πάσχει γιατί ο Διευ­ θυντής χρησιμοποίησε και τηδικήτου προσωπική κρίση αυτόδε συνιστά λόγοακυρότηταςγιατί οΔιευθυντής μπορεί να χρησιμο­ ποιήσει στοιχεία αναφορικάμε τους υποψήφιους τα οποία απο­ κόμισεαπότηδικήτουπροσωπικήγνώσηαλλάακόμηκαιπληρο- 5 φορίες πουπήρεσε σχέσημετην απόδοσηκαι επίδοση τους. Οι συστάσεις του Διευθυντή ανταποκρίνονται προς τα στοιχεία των διοικητικών φακέλων. ΟΔιευθυντής έχειδώσει μεσαφήνεια τους λόγους τηςπροτίμησης του. 10 2. Έχει νομολογηθεί ότι κάθε φοράπουηΕ.Δ.Υ.επιλέγει ένα υπο­ ψήφιο μεβάσητησύγκριση του μεάλλους αυτήδεν είναι ανάγκη ναδικαιολογήσει τοπωςκατάληξεν' αποφασίσει ότιυπερέχει έκ­ δηλα των άλλων. Από την άλλη το Διοικητικό Δικαστήριο δεν 15 μπορεί να επέμβει γιαναπαραμερίσει την απόφασησε σχέσημε μια τέτοια επιλογή εκτός εάν ικανοποιηθεί απότον αιτητήσε μια προσφυγήότιήτανέναςκατάλληλος υποψήφιοςοοποίος υπερεί­ χε έκδηλα του υποψήφιου που έχει επιλεγεί. Μόνο σε τέτοιαπε­ ρίπτωσητοόργανοπουέχειπροβείστηνεπιλογήγιασκοπούς διο- 20 ρισμού ή προαγωγής θεωρείται ότι έχει υπερβεί τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας και έχει επομένως ενεργήσεικαθ' υπέρβασηή κατάχρησηεξουσίας. Το διοικητικό δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφαση διορισμού ή 25 προαγωγής αν ηαπόφασηλήφθηκε σύμφωνα με το Νόμο καιτα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης καιήτανεύλογα επιτρεπτή στηνΕπιτροπή. Το Δικαστήριο δεν υποκαθιστά τη δική του κρίση αναφορικά με 30 την επιλογή τουκαταλληλότερου υποψήφιουγιαπροαγωγήήδιο­ ρισμό μετηνκρίση τουαρμοδίουοργάνου (βλέπε Μιλτιάδουςκαι Άλλοι ν. Δημοκρατία^). ΤοΔικαστήριο δεν επεμβαίνει εκτός εάνοαιτητήςαποδείξει έκδη- 35 λη υπεροχή έναντι του υποψήφιου που διορίστηκε ήπροάχθηκε (Hjiloannou v.Republic

(1983)3Α.Α.Δ. 1041. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 40 Αναφερόμενες υποθέσεις: Maris v.Republic

(1989)3 C.LR. 147, 3336 4 Α.Λ.Δ. Μαρκίδης κ.ά.ν. Δημοκρατίας ΙωάννουκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1993)3Α.Α.Δ. 390, Δημοκρατία ν.Κωνσταντινίδη

(1993)3Α.Α.Δ. 234, 5 Mettas v.Republic

(1985)3C.L.R. 250, Spanos v.Republic

(1985)3 C.L.R. 1826, Georghiou v.Republic

(1976)3 C.L.R. 74, 10 Χ'Τεωργίου v.Δημοκρατίας

(1996)4Α.Α.Δ. 2997, ΜιλτιάδονςκαιΑλλοι ν.Δημοκρατίας

(1989)3 ΑΛΛ. 1318, 15 Hadjiloannou v.Republic

(1983)3C.L.R.

1. Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον του διορισμού στη θέση Ασφαλιστικού Λειτουργού των Ενδιαφερομένων μερών αντί των Αιτητών. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές. 25 Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. Αρ. Γεωργίου, για το Ενδιαφερόμενο μέρος αρ. 11, Περικλή Κωνσταντίνου. 30 Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Οι αιτητές με την παρούσα προσφυγή ζητούν απότο Δικαστήριο την πιο κάτωθεραπεία:- 35 40 " 1 . Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ηαπόφασηκαι/ήηπράξη των καθ' ων η αίτηση που δημοσιεύθηκε στις 17.11.89 στην Επίση­ μη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με την οποία προήγαγε τους
2. Κούλα Νικάνδρου,
3. ΜαρίαΤυμβάκη,3.Σωτήριο Νικολάου,
4. Αννα Μεταξά,
5. Θεοδώρα Πέτσα,
6. Χρίστο Θεμιστοκλέους,
7. Κυριάκο Ηλία,
8. Σάββα Ξυστουρή,
9. Ασπασία Φλωρίδου,
10. Κώστα Παπασάββα,
11. Περικλή Κωνσταντίνου,
12. Νικόλαο Γρηγορίου στη μόνιμη θέση Ασφαλιστικού Λειτουργού 1ηςΤά­ ξης (Τακτικός Προϋπολογισμός), Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων από τις 15.10.89 αντί των αιτητών είναι άκυρη, 3337 Δημητριάδης, Δ. Μαρκίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)παράνομηκαι στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσμα­ τος." Ο Γενικός Διευθυντής, Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μεεπιστολή του με αρ.Υ.Ε.233/59/ΧΙΙκαιημερομη- 5 νία20/1/1989, πουλήφθηκεστο Γραφείο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας στις21/1/1989, ζήτησε τηνπλήρωση 12(δώδεκα)κενών μόνιμων (Τακτικός Προϋπολογισμός) θέσεων Ασφαλιστικού Λει­ τουργού, 1ηςΤάξης,Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων. 10 Δεδομένου ότιηθέσηΑσφαλιστικού Λειτουργού, 1ηςΤάξης, εί­ ναι θέση Προαγωγής, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (που στη συνέχεια θ' αναφέρεται σαν Ε.Δ.Υ.) στη συνεδρίαση της στις 30/1/1989 (θέμα 8 των πρακτικών) αποφάσισε να ετοιμαστεί και σταλεί απότο Γραμματέατης Ε.Δ.Υ.στον Πρόεδροτης αρμόδιας 15 Τμηματικής Επιτροπής(πουστησυνέχεια θ'αναφέρεταισανΤ.Ε.) κατάλογος τωνυποψήφιων γιαπροαγωγήμαζίμετους φακέλους των Εμπιστευτικών Εκθέσεων καιτοΣχέδιοΥπηρεσίας της θέσης. Ενεργώντας σύμφωνα μετηνπιο πάνωαπόφασητης Ε.Δ.Υ.,ο 20 Γραμματέαςτης μεεπιστολή του μεαριθμό25/75/VIκαιημερομη­ νία21/6/1989, έστειλεστο Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ως Πρόεδρο της αρμόδιαςΤ.Ε.,τασχετικά έγγραφα καιΦακέλους. 25 Ο Πρόεδρος της αρμόδιαςΤ.Ε., με επιστολή του μεαριθμό Αι15 καιημερομηνία 12/7/1989,υπέβαλετηνέκθεσητηςΤ.Ε.,η οποία σύστησε κατ' αλφαβητική σειρά 48 (σαράντα οκτώ) υποψήφιους για προαγωγή, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονταν τα εν­ διαφερόμενα μέρη και, με εξαίρεση τους Μίκη Χατζουλλη και 30 Βαρνάβα Σταυράκη,αιτητές. Η έκθεση της Τ.Ε. κατατέθηκε ενώπιον της Ε.Δ.Υ. στη συνε­ δρίασητης μεημερομηνία 19/9/1989 (θέμα4τωνπρακτικών). 35 ΗΕ.Δ.Υ., αφούέλαβευπόψηταπορίσματατηςΤ.Ε. καιυπότο φως των εν γένει ενώπιον της στοιχείων, αποφάσισε να εξετάσει τηνπλήρωση των θέσεων σεημερομηνία πουθαοριζόταναργότε­ ρακαι όπως κατάτην τελική εξέταση τουθέματος,ληφθούνυπό­ ψη, επιπρόσθετα με τους υποψήφιους που συστήθηκαν από την 40 Τμηματική Επιτροπή, καιπέντε άλλοι υποψήφιοι, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονταν και οι αιτητές Μίκης Χατζουλλής και Βαρνάβας Σταυράκης. 3338 4 Α.Α.Δ. Μαρκίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. Η Ε.Δ.Υ. εξέτασε το θέμα πλήρωσης της πιο πάνωθέσης στη συνεδρίαση τηςμεημερομηνία 3/10/1989 (θέμα2τωνπρακτικών). Η Ε.Δ.Υ.,αφούάκουσε τις κρίσεις και συστάσεις τουΔιευθυντήτωνΥπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων καιαφούεξέτασετα ουσιώδηστοιχεία απότοΦάκελοΠλήρωσης τηςθέσης,καθώςκαι απότους ΠροσωπικούςΦακέλουςκαιτις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιων,και έλαβε επίσης υπόψη τα πορίσματατης Τ.Ε. καιτιςκρίσεις καισυστάσεις τουΔιευθυντή,έκρινε μεβάση τακα10 θιερωμένα κριτήριαστο σύνολο τους (αξία,προσόντα, αρχαιότη­ τα)ότι τα 12 (δώδεκα)ενδιαφερόμενα μέρηυπερείχαντων άλλων υποψήφιων και αποφάσισε να τους προαγάγει σαν τους πιοκα­ τάλληλους στη μόνιμη (ΤακτικόςΠροϋπολογισμός) θέση Ασφαλι­ στικούΛειτουργού, 1ηςΤάξης,Υπηρεσίας Κοινωνικών Ασφαλίσε15 ων,από15/10/1989. 5 Οιπροαγωγέςτωνενδιαφερομένων μερώνδημοσιεύτηκανστην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνία 17/11/1989 και Αριθμό Γνωστοποίησης 3308. 20 25 Οιαιτητές μεαριθμό 1.Δημήτριος Μαρκίδης,2.Αιμίλιος Χριστοφή,3.ΕυδοκίαΚούρρη,4. Ηλίας Πασιουρτίδης,8. Μίκης Χατζουλλής, 9. ΒαρνάβαςΣταυράκης, 10. Ανδρονίκη Οδυσσέως και με αριθμό 11. Λουκία Φιλίππου,απέσυραν την προσφυγή τους. Προσβάλλουν με την παρούσα προσφυγή την επίδικη πράξηOL Ηλίας Παπάς,ΚαίτηΑβρααμίδουκαιΑντώνης Οικονόμου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών επικέντρωσε την επι­ χειρηματολογία του στη σύσταση του Διευθυντή των Υπηρεσιών 30 Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ηοποίακατάτους ισχυρισμούς τουπά­ σχειγιατί συγκρούεται προςταστοιχεία τωνφακέλωνκαιγιατίο Διευθυντής χρησιμοποίησε καιτηδικήτου προσωπικήκρίση. Σύμφωνα μετηνομολογία τουΔικαστηρίου τούτουη σύσταση 35 του Διευθυντή αποτελεί ξεχωριστό στοιχείο κρίσης προσδιορι­ σμού της αξίαςτων υποψήφιων και δεν μπορούν ναπαραγνωρι­ στούν από τηνΕπιτροπήχωρίς ειδικήαιτιολογία. Κιαυτόγιατίο Προϊστάμενος τουΤμήματος βρίσκεται σε μοναδικήθέσηνα εκτι­ μήσει τις ανάγκες της υπηρεσίας, καθώς και τις ιδιότητες που 40 απαιτούνταιώστε ν' ανταποκριθεί ένας υποψήφιος σης απαιτή­ σεις μιας θέσης (βλέπε Haris v.Republic

(1989)3C.L.R. 147,Ιω­ άννουκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1993)3Α.Α.Δ.390 στις σελίδες 418 και419. Είναιδε αρκετό ανοΤμηματάρχηςαναφερθεί μόνο στους υποψήφιους που συστήνει χωρίς νακάμει ειδική αναφορά 3339 Δημητριάδης,Δ. Μαρκίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)σ' όλους τους υποψήφιους (βλέπε Δημοκρατία ν. Κωνσταντινίδη

(1993)3 Α.Α.Δ. 234στη σελίδα 242). Αναφορικά μετον ισχυρισμό ότιησύσταση πάσχει γιατίο Δι­ ευθυντής χρησιμοποίησε και τηδική τουπροσωπική κρίση αυτό 5 κατά τηγνώμη μου δεσυνιστά λόγο ακυρότηταςγιατί οΔιευθυ­ ντής μπορεί ναχρησιμοποιήσει στοιχεία αναφορικά μετους υπο­ ψήφιους ταοποίααποκόμισε απότηδικήτου προσωπικήγνώση αλλά ακόμηκαι πληροφορίες πουπήρεσεσχέση μετηναπόδοση και επίδοση τους (βλέπε Μέττας ν.Δημοκρατίας

(1985)3Α.Α.Δ. 10 250, Σπανόςν. Δημοκρατίας

(1985)3 Α.Α.Δ.1826). Από τολεκτικό των συστάσεων τουΔιευθυντή είμαιικανοποι­ ημένοςότιαυτέςανταποκρίνονταιπροςταστοιχείατωνδιοικητι­ κών φακέλων. ΟΔιευθυντής έχειδώσει μεσαφήνειατους λόγους 15 τηςπροτίμησης του. Έχω λάβει επίσης υπόψημουτηθέση τηςΝομολογίας σύμφω­ ναμετηνοποίαοιπροϊστάμενοι τωντμημάτωνβρίσκονταισεμο­ ναδικήθέσηναεκτιμήσουν τις ανάγκεςτηςυπηρεσίας καθώςκαι 20 τις ιδιότητες που απαιτούνταιώστεν' ανταποκριθείένας υποψή­ φιοςστις απαιτήσεις μιαςθέσης(ανωτέρω). Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός εκμέρους τωναιτητώνότιη προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας 25 στερείται τηςδέουσαςαιτιολογίας.Έχωμελετήσειμεπροσοχήτην απόφασηκαιόσαπροηγήθηκαναυτήςκαικρίνωότιη απόφασηεί­ ναι αιτιολογημένη μεεπάρκεια,ηδεαιτιολογία της μπορεί νασυ­ μπληρωθεί καιαπόταστοιχεία τωνφακέλων. 30 Ηεπίδικηαπόφασηπρέπεινακριθεί μεβάσητιςαρχέςπουδιέ­ πουντο δικαστικό έλεγοτωνπροαγωγών. Έχει νομολογηθεί ότι κάθε φορά πουη Ε.Δ.Υ. επιλέγειένα υποψήφιομεβάσητησύγκριση τουμεάλλους αυτήδενείναι ανά- 35 γκηναδικαιολογήσει τοπωςκατάληξεν' αποφασίσειότιυπερέχει έκδηλα τωνάλλων. ΑπότηνάλλητοΔιοικητικό Δικαστήριοδεν μπορεί ναεπέμβει γιαναπαραμερίσει τηναπόφασησεσχέση με μιατέτοια επιλογή εκτός εάν ικανοποιηθείαπότον αιτητήσε μια προσφυγήότι ήτανέναςκατάλληλος υποψήφιοςοοποίοςυπερεί- 40 χε έκδηλατουυποψήφιουπουέχειεπιλεγεί.Μόνοσετέτοιαπερί­ πτωσητοόργανο που έχειπροβεί στην επιλογή για σκοπούςδιο­ ρισμού ήπροαγωγής θεωρείται ότι έχει υπερβεί ταακραία όρια της διακριτικής τουευχέρειας καιέχει επομένως ενεργήσεικαθ' 3340 4 Α.Α.Δ. Μαρκίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. υπέρβασηή κατάχρησηεξουσίας (βλέπε Γεωργίου ν.Δημοκρατίας

(1976)3Α.Α.Δ.74,85,απόφαση Ολομέλειας ΜάρωςΧ'Τεωργίον καιΔημοκρατίας

(1996)4Α.Α.Δ. 2997). 5 Το διοικητικό δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφασηδιορισμούή προαγωγήςανη απόφαση λήφθηκεσύμφωνα μετοΝόμοκαιταγε­ γονότα τηςσυγκεκριμένης υπόθεσης καιήταν εύλογα επιτρεπτή στηνΕπιτροπή. 10 ΤοΔικαστήριο δενυποκαθιστάτηδικήτουκρίση αναφορικάμε την επιλογή τουκαταλληλότερου υποψήφιου γιαπροαγωγήή διο­ ρισμό μετηνκρίση του αρμοδίουοργάνου (βλέπε Μιλτιάδουςκαι Άλλοιν.Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.1318). 15 ΤοΔικαστήριο δενεπεμβαίνει εκτός εάνοαιτητήςαποδείξει έκ­ δηληυπεροχή έναντι τουυποψήφιου πουδιορίστηκε ή προάχθηκε (Hjiloannou v.Republic

(1983)3Α.Α.Δ. 1041. Από τηγραπτήαγόρευση των αιτητών είναι φανερόότιυπάρ20 χειπαραδοχήεκμέρους του δικηγόρου τους ότι"στην αξία, προ­ σόντακαιαρχαιότηταόλοιευρίσκοντο περίπουσταίδια επίπεδα". 25 Στηνυπόεξέτασηυπόθεση,έχονταςυπόψητακαθιερωμένανό­ μιμακριτήρια στο σύνολοτους (αξία,προσόντα,αρχαιότητα) καθώςκαιτησύσταση τουΔιευθυντή είναι φανερόότιοιαιτητέςδεν απέδειξαν έκδηληυπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Παόλους τους πιοπάνωλόγους η προσφυγήαποτυγχάνεικαι απορρίπτεται. 30 Καμιάδιαταγή γιαέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χω­ ρίςέξοδα. 3341