(1996)8 Φεβρουαρίου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ 28 ΚΑΙ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΕΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΣυνεκδικαζόμενεςΥποθέσεις Αρ. 830/92 & 851/92) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146του Συντάγματος — Προθεσμία — Ανελαστικότητα της προθεσμίας — Έναρξη της προθεσμίας — Η προσφυγή απορρίφθηκεως εκπρόθεσμηστην κριθείσα περίπτωση. Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος — Συνάφεια — 5 Αρνητική περί συνάφειαςκρίσηστηνκριθείσαυπόθεσημεταξύτακτι κώνκαι κατ' εξαίρεσηπροαγωγώνστην Αστυνομική Δύναμη. Αστυνομική Δύναμη Κύπρου — Προαγωγές— Ειδικά οι προαγωγέςβά σει τουΚανονισμού 9(β) τηςΚ.Δ.Π. 52/89— Προϋποθέσεις εφαρμο- 10 γήςαπό τηνομολογία—Ακυρότητα τωνδιενεργηθεισώνπροαγωγών στην κριθείσα περίπτωση — Περιστάσεις. Με τις προσφυγές επιδιώχθηκεη ακύρωσητων προαγωγώντων ενδιαφερομένωνμερώνσεΛοχίες στηνΑστυνομία. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην πρώτη προσφυγή και ακυρώνονταςτηνπροτασσόμενη επίδικηαπόφασηστην δεύτερη προσφυγή,αποφάσισεότι: 20
- Δεν υπάρχεικαμιάελαστικότηταστην προθεσμίατων 75ημερών, όπωςέχει νομολογηθείεπανειλημμένα. Ηπροθεσμίαξεκινάαπότηνημέραπουοαιτητήςέλαβεγνώσητης 336 4 Α.Α.Δ. Νεάρχουκ.ά. ν.Δημοκρατίας επίδικηςαπόφασης. Σύμφωνα με τιςπιοπάνωαρχέςηπροσφυγή851/92είναι εκπρό θεσμηκαιωςεκτούτουπρέπεινααπορριφθεί. 5
- Κατάτο χρόνο της επίδικης απόφασηςυπήρχαν 36 κενές θέσεις Λοχία. Με βάσητον Κανονισμό 9(β)το 10% των θέσεων αυτών, δηλαδήτέσσερις,μπορούσαν ναπληρωθούν μεβάσητον πιο πά νω Κανονισμό. 10 15 Ο Αρχηγός της Αστυνομίας στην αξιολόγηση του,πουφαίνεται από τησχετική δικογραφίαημερομηνίας 20/8/92, αξιολόγησε και συνεκτίμησε τα στοιχεία των υποψηφίων και κατέληξε πως δύο Αναπληρωτές Λοχίεςκαι δύο Αστυφύλακες "επιδεικνύουν ιδιαίΐερες ικανότητεςή/καιέχουν ιδιάζουσακλίσηστηνειδικήεργασία που επιτελούν". Ακολουθήθηκε η νενομισμένη διαδικασία της έγκρισης του Υπουργού καιηπροαγωγή. Δύοαπόταενδιαφερό μενα μέρη περιλαμβάνονται στους τέσσερις προαχθέντες με τον πιοπάνωτρόπο. 20 25 30 Γιατιςυπόλοιπες 32θέσειςοιπροαγωγέςέγινανμετηδιαδικασία των Κανονισμών 4 και
- Δηλαδή επιλέγησαν από Πίνακαπου υπέβαλε στον ΑρχηγόΑστυνομίας τοΣυμβούλιο Κρίσεως. Κατά συνέπεια,οιδύοεπίδικεςαποφάσειςδενμπορείναθεωρηθούνότι είναι συναφείς γιατί στηρίχθηκαν πάνωσεδιαφορετικές νομοθε τικέςδιατάξειςκαιδενελήφθησανσταπλαίσιατηςίδιαςδιοικητι κήςδιαδικασίας. Πέραντούτου,γιακάθεπράξηυπάρχειδιαφο ρετικήδικαιολογία. 35 ΟιπροαγωγέςαναφορικάμετονΚανονισμό 9(β)ήταναποτέλεσμα αυτοτελούς κρίσης ωςπροςτην ιδιαίτερηαξίακαι ικανότητατων προαχθέντων,σεαντίθεσημετηδιαδικασίαπουέγινεμεβάσητους Κανονισμούς 4 και8όπουοι προαχθέντες επιλέγησαν από Πίνα καΠροαχθέντωναπότοΣυμβούλιο Κρίσεως καιπουθεωρήθηκαν ότιήτανκαταλληλότεροι σεσύγκριση μετους άλλους. 40 Κατάσυνέπεια, μόνο μία απότις δύο θεραπείες θαεξετασθεί και στην προκείμενη περίπτωση εξετάζεται ηπρώτη, εφόσον δε φαί νεται ναυπάρχειπρόταξηαπότον ίδιο τον αιτητήτης μιαςήτης άλληςαπόφασης.
- Η ουσιαστική καιαποφασιστικήκρίση ωςπροςταενδιαφερόμενα μέρη εμπεριέχεται στη φράση "επιδεικνύει ιδιαίτερη ικανότητα ή έχειιδιάζουσακλίσησε ειδικήεργασία"που,μεβάσητον Κανονι- 337 Νεάρχουκ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1996)σμό 9(β),επιλέγησαν ταδύοενδιαφερόμεναμέρη. Τοθέμαεξετάστηκε σεβάθοςαπότον ΠρόεδροτουΑνωτάτου Δι καστηρίου κ. Πική στην υπόθεση Θεόδωρος Αχιλλέως ν.Λημοχρατίας. 5 Το Δικαστήριο συμφώνησε με την ερμηνεία που δίνεται απότον Πρόεδροτου Ανωτάτου Δικαστηρίουκαιτηνπροσέγγισητου ως προςτοτι σκοπείταιμετον Κανονισμό9(β). 10 Στην επιστολήτου ΑρχηγούτηςΑστυνομίας εν προκειμένωημε ρομηνίας20/8/92, αναφέρεταιαπλώςπως "ταενδιαφερόμεναμέ ρη επιδεικνύουν ιδιαίτερη ικανότητακαι έχουν ιδιάζουσακλίση στην ειδικήεργασίαπουεπιτελούν",χωρίςόμωςαυτήηιδιαίτερη ικανότητα ή/και η ιδιάζουσα κλίση να προσδιορίζεται. Το ίδιο 15 ισχύεικαιγιατις συστάσειςτωνΠροϊσταμένων. Πέρααπότογεγονόςότι ταενδιαφερόμεναμέρη φαίνονταιναεί ναι ικανάμέλητηςΑστυνομικήςΔύναμης, δενμπορεί έναςουδέτε ρος παρατηρητήςνααποφανθεί, μεταστοιχεία πουέχει ενώπιον 20 του,πωςμπορείναεφαρμοστούνοιπρόνοιεςτουΚανονισμού 9{β) ότι "επιδεικνύουν ιδιαίτερη ικανότητα ή έχουν ιδιάζουσα κλίση στηνειδικήεργασίαπουεπιτελούν". Ούτεαπότουςπροσωπικούς φακέλους των ενδιαφερόμενων μερών φαίνεταικάποια ιδιαίτερη αναφορά,πέρααπότιςβαθμολογίεςπουκυμαίνονταιμεταξύ"Κα- 25 λού"και"ΠολύΚαλού"καικατάρτισηστααστυνομικάκαθήκοντα. 4. Μεβάσητηνομολογία όπωςέχεικαθιερωθείτοΔικαστήριοκατέ ληξεότι εφόσον δενπροσδιορίζεται στην απόφασητουΑρχηγού της Αστυνομίας "η ιδιαίτερηικανότητατων ενδιαφερόμενων με- 30 ρώνήιδιάζουσακλίσητουςγιαειδικήεργασία"καιεπειδήαπότα στοιχείατωνφακέλωνδενμπορείναστοιχειοθετηθεί ηκατοχήιδι αίτερωνπροσόντωνπουθακαθιστούσανεύλογητηνεπίκλησητου Κανονισμού 9(β)γιατην κατ"εξαίρεσηπροαγωγήτους,ηεπίδικη απόφασηπρέπειναακυρωθεί. 35 Ηπροσφυγήεπιτυγχάνεικαιηεπίδικηαπόφασηακυρώνεται. 5. Τελικήκατάληξηείναιπωςηπροσφυγή851/92απορρίπτεταιγια τί είναι εκπρόθεσμη,ενώη προσφυγή830/92επιτυγχάνει. Ηεπί- 40 δίκηδιοικητικήαπόφασηακυρώνεται. Δενεκδίδεταιδιάταγμαως προςταέξοδα. Διάταγμα ως ανωτέρω. 338 4 Α.Α.Δ. Νεάρχουχ.ά. ν.Δημοκρατίας Αναφερόμενες Υποθέσεις: ΒανέζηςκαιΑλλοιν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 2522, 5 Ploussiou v. Central Bank
(1982)3C.L.R. 230, Δημητρίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 1611, Αχιλλέωςν. Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ.
- 10 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτου Αρχηγού της Αστυνο μίαςναπροάξειταενδιαφερόμεναμέρηστοβαθμότουΛοχίααντί 15 των Αιτητών. Λ. Κληρίδης, γιατον Αιτητή στην Υπόθεση αρ.830/
- Α. Θεοφίλου,γιατονΑιτητή στην Υπόθεση αρ.851/
- 20 Γιωργαλλής, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Μ.Κυπριανού,γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος Α. Χαριλάου. 25 Cur.adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.:Οιπιοπάνωπροσφυγές αποτελούσαν μέρος περισσοτέρων προσφυγών οι οποίες,ύστερα απόδιάταγμα 30 του Δικαστηρίου, συνεκδικάσθηκαν. Σε κάποιο στάδιο οι άλλες προσφυγές αποσύρθηκανκαιπαρέμεινανπρος εκδίκαση μόνο οι προσφυγές830/92και851/
- Θεωρώ σκόπιμο ναεξετάσω τηνκάθεμιαξεχωριστά γιατί πα35 ρουσιάζουν ιδιαίτερα προβλήματα. Αναφορικά μετην προσφυγή851/92υπάρχειπροδικαστικήέν σταση ότι καταχωρήθηκεεκπρόθεσμα,δηλαδήστις 16/11/
- Η δημοσίευση στην υπό εξέταση επίδικη απόφαση έγινε στις 40 25/8/1992στις "ΕβδομαδιαίεςΔιαταγές".Δεν υπάρχεικαμιάελα στικότητα στην προθεσμίατων 75ημερών,όπωςέχει νομολογηθεί επανειλημμένα. (Βλέπε Παναγιώτης Βανέζης και Άλλοι ν. Κυ πριακήςΔημοκρατίας(19S9) 3Α.Α.Δ.2522). 339 Παπαδόπουλος,Δ. Νεάρχουκ.ά,ν.Δημοκρατίας
(1996)Ηπροθεσμίαξεκινάαπότηνημέραπουοαιτητήςέλαβεγνώση τηςεπίδικηςαπόφασης.(ΒλέπεPloussiouv.CentralBank
(1982)3 C.L.R. 230, στις σελίδες237-238.) Σύμφωνα με τις πιο πάνωαρχές ηπροσφυγή 851/92 είναι εκπρόθεσμηκαιως εκτούτουπρέπεινααπορριφθεί. 5 Ηπροσφυγή830/92αναφέρεταιστην προαγωγήτεσσάρων με λών τηςΑστυνομικήςΔύναμηςσεΛοχίες.Δύοαπότουςπροαχθέ ντες πήραντο βαθμόμεβάση τον Κανονισμό 9(β)των περί Αστυ- 10 νομίας(Προαγωγές)Κανονισμών 1989 (Κ.Δ.Π.52/89)καιοι άλλοι δύοβάσει της συνήθους διαδικασίαςπουπροβλέπουν οι Κανονι σμοί3και
- Υπάρχει οισχυρισμός ότιοιδύοαυτέςπράξειςδενείναιαυτό- 15 τελείςκαι ανεξάρτητες μεταξύ τους, μησυναφείς και ελήφθησαν στα πλαίσια διαφορετικών διαδικασιώνκαι διαφορετικών νομο θετικών προνοιών. Οαιτητής,παρόλοπουδέχεταιπωςηαιτούμενηθεραπείααπο βλέπει στην ακύρωση δύοαποφάσεων, ισχυρίζεται ότι αυτέςελή φθησαν απότο ίδιο διοικητικό όργανο,την ίδιαημερομηνία,για τον ίδιοβαθμόστην Αστυνομία καιγι' αυτόπρέπειναθεωρηθούν ωςσυναφείς. Επιπρόσθετα ο αιτητήςισχυρίζεται πωςδενπρόκειταιγιαδύο αυτοτελείςκαιανεξάρτητεςμεταξύτουςπράξειςεφόσον οιτέσσε ρις θέσεις που συμπληρώθηκαν σύμφωνα με τον Κανονισμό 9(β) τωνπερίΑστυνομίας Κανονισμώντου 1989,αποτελούντο4%του συνόλουτωνκενών θέσεων (πουήταν36). Η ύπαρξητης δεύτερης πράξης εξαρτάταιολοκληρωτικά από τηνύπαρξητηςπρώτηςπράξης. Δηλαδήστην περίπτωσηπουδεν υπήρχανπροςπλήρωσηκενές θέσειςΛοχία, σύμφωνα μετονΚα νονισμό 3, τότε ο Κανονισμός 9(β) δεν θα μπορούσε να τεθεί σε 35 ισχύκαιοι τέσσεριςθέσεις,πουαποτελούντο 10%τωνκενώνθέ σεων,δεν θακαλύπτονταναπότον Κανονισμό. Σύμφωναμετον Κανονισμό3οιπροαγωγέςσεόλους τουςβαθ μούς της δύναμης θα διενεργούνται με επιλογή μεταξύ εκείνων 40 που κατέχουν τα προσόντα για προαγωγή. Κατ' εξαίρεση, σύμ φωνα μετον Κανονισμό 9,ο ΑρχηγόςτηςΑστυνομίας μεέγκριση του Υπουργού μπορεί ναπροάξεικαιμέλοςτηςΔύναμης πουδεν έχει τα προσόντα προς τούτο είτε για ανδραγαθία [Κανονισμός 340 20 25 30 4Α.Α.Δ. 5 Νεάρχουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. 9(a)]είτεγιατί "επιδεικνύει ιδιαίτερη ικανότηταήέχειιδιάζουσα κλίσησεειδικήεργασία"[Κανονισμός 9(β)].Στηδεύτερηπερίπτω σηυπάρχει περιορισμός. Ο αριθμός των προαγόμενων για ιδιαί τερες ικανότητες ή ιδιάζουσακλίσηδεν μπορεί να υπερβαίνει το 10%τωνπροςπλήρωσηυφισταμένωνθέσεων κατ' έτος. Κατάτοχρόνοτηςεπίδικηςαπόφασηςυπήρχαν36κενέςθέσεις Λοχία. Με βάση τον Κανονισμό 9(β) το 10% των θέσεων αυτών, δηλαδήτέσσερις,μπορούσανναπληρωθούνμεβάσητονπιοπάνω 10 Κανονισμό. ΟΑρχηγόςτηςΑστυνομίας στηναξιολόγησητου,πουφαίνεται από τησχετική δικογραφίαημερομηνίας 20/8/92, αξιολόγησε και συνεκτίμησε τα στοιχεία των υποψηφίων και κατέληξε πως δύο 15 Αναπληρωτές ΛοχίεςκαιδύοΑστυφύλακες "επιδεικνύουνιδιαίτε ρες ικανότητες ή/καιέχουν ιδιάζουσακλίση στην ειδική εργασία που επιτελούν". Ακολουθήθηκε η νενομισμένη διαδικασία της έγκρισης του Υπουργού καιηπροαγωγή.Δύοαπόταενδιαφερό μενα μέρηπεριλαμβάνονται στους τέσσερις προαχθέντες με τον 20 πιοπάνω τρόπο. 25 Για τις υπόλοιπες 32 θέσεις οι προαγωγές έγιναν με τη διαδι κασίατων Κανονισμών 4 και
- Δηλαδή επιλέγησαν από Πίνακα που υπέβαλε στον Αρχηγό Αστυνομίας το Συμβούλιο Κρίσεως. Κατά συνέπεια, OLδύο επίδικες αποφάσειςδεν μπορεί ναθεωρη θούν ότι είναι συναφείς γιατί στηρίχθηκαν πάνωσεδιαφορετικές νομοθετικές διατάξεις και δεν ελήφθησαν στα πλαίσια της ίδιας διοικητικής διαδικασίας. Πέραν τούτου,για κάθεπράξη υπάρχει διαφορετικήδικαιολογία. 30 Οι προαγωγές αναφορικά με τον Κανονισμό 9(β)ήταν αποτέ λεσμααυτοτελούς κρίσης ωςπροςτην ιδιαίτερηαξίακαι ικανότη τα των προαχθέντων, σε αντίθεση με τηδιαδικασίαπου έγινε με βάσητους Κανονισμούς 3 και8 όπου οι προαχθέντες επιλέγησαν 35 απόΠίνακαΠροαχθέντωναπότοΣυμβούλιοΚρίσεως καιπουθε ωρήθηκανότι ήτανκαταλληλότεροι σε σύγκρισημε τους άλλους. Εδώυπήρχε μιασυγκριτική επιλογή βάσει των Κανονισμών 4και 8, ενώ στην περίπτωση των άλλων δύο, με βάση τον Κανονισμό 9(β),ηεπιλογή ήτανγια επίδειξη ιδιαίτερων ικανοτήτων μειδιά40 ζούσακλίσηστην ειδική εργασίαπου επιτελούσαν Στην υπόθεση Ανδρέας Δημητρίου κ.ά. ν. ΚυπριακήςΔημο κρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 1611 αναφέρεταιτοεξής: 341 Παπαδόπουλος,Δ. Νεάρχουκ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1996)'Το γεγονός ότι και οι δυο αποφάσεις λήφθηκαν σε σχέσημε τον συγκεκριμένο αριθμό των κενών όμοιων θέσεων, δεν απο τελείσυνδετικό στοιχείο καιμάλιστατέτοιο πουνατιςκαθιστά συναφείς. Αλλωστε, αποτελεί προϋπόθεσηγιατην χρησιμοποί ησητης δυνατότητας πουπαρέχει ο Κανονισμός 9,ηαναφορά 5 στον ορισμένο αριθμό όμοιων κενών θέσεων αφούείναι προς αυτό τον αριθμό πουείναι συναρτημένο το ποσοστό του 10% της επιφύλαξης. Όταν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της συνάφειας, ηπρο- 10 σφυγήθεωρείται παραδεκτή μόνο ως προςτην πρώτη απότις προσβαλλόμενες αποφάσεις. Δημιουργείται εδώ ερώτημα ως _ προς το ποια είναι η πρώτη προσβαλλόμενη απόφαση.Στην προσφυγή επιδιώκεται ως μόνη θεραπεία "δήλωση του Δικα στηρίου ότι η πράξηκαι/ή απόφαση όπως προαγάγη εις 15 την θέσηΛοχίου της Αστυνομίας τα πρόσωπα των οποίων τα ονόματα εμφαίνονται εις τον επισυνημμένο Πίνακα"Α" κηρυ χθεί άκυρος και εστερημένηοιουδήποτε νομικού αποτελέσμα τος". Το παραδεκτόγεγονός της συμπροσβολής δύοαποφάσε ων προκύπτει απότησυμπερίληψη ως ενδιαφερομένων μερών 20 προαχθέντων σταπλαίσιατων δύοξεχωριστών διαδικασιών." Κατά συνέπεια, μόνο μία απότις δύο θεραπείες θα εξετασθεί και στην προκείμενη περίπτωση εξετάζεται ηπρώτη,εφόσον δεν φαίνεται ναυπάρχει πρόταξηαπότον ίδιο τον αιτητήτης μιας ή 25 τηςάλληςαπόφασης. Ηουσιαστική και αποφασιστικήκρίση ως προς ταενδιαφερό μεναμέρη εμπεριέχεται στηφράση"επιδεικνύει ιδιαίτερηικανότη ταήέχειιδιάζουσακλίσησεειδικήεργασία"που,μεβάσητονΚα- 30 νονισμό 9(β),επιλέγησαν ταδύοενδιαφερόμενα μέρη. Τοθέμαεξετάστηκε σεβάθοςχαιοΠρόεδροςτουΑνωτάτου Δι καστηρίου κ. Πικής στην υπόθεση Θεόδωρος Αχιλλέωςν. Δημο κρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.803,λέγειταεξής: 35 "...Οκανόναςαυτόςδεναφήνειτηνκατ' εξαίρεσηπροαγω γή μελών της Αστυνομίας στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια του Αρχηγού της Αστυνομίας με μόνη επιφύλαξη την έγκριση του Υπουργού. Αντίθετα, συναρτά αυτής της κατηγορίας τις 40 προαγωγές με τις ασυνήθιστες ιδιότητες που ρητά απαιτεί ο κ.9(β) πουδιακρίνουν τον προαγόμενο απόάλλα μέλη τηςΔύ ναμης. Επιτυχής εκτέλεσητων καθηκόντων μέλους της Αστυ νομίας σε οποιοδήποτε τομέα δε συνιστά "ιδιαίτερη ικανότη342 4Α.Α.Δ. 5 Νεάρχουχ.ά. ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. τα". Ιδανικά,αυτόαπαιτείται και είναι το επιθυμητό γιακάθε μέλος της Δύναμης. Ιδιαίτερη ικανότητα είναι ικανότητα η οποία, λόγω του μεγέθους της,ξεχωρίζει τον κάτοχο τηςαπό άλλαμέλητηςΔύναμηςπουεκτελούν μεεπιτυχίατοέργοτους, ενώ ιδιάζουσακλίσηγιαειδική εργασίαυποδηλώνει ιδιότητες, όπως για παράδειγμαδεξιοτεχνία για συγκεκριμένη εργασία, που προσιδιάζουν στο άτομο του προαγόμενου. (Για την έν νοια του ρήματος "ιδιάζω" βλ. Λεξικό Πρωίας, σελ. 1178) 10 Με σεβασμό συμφωνώ με την ερμηνεία που δίνεται από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου και την προσέγγιση του ως προςτοτι σκοπείται μετον Κανονισμό9(β). 15 Στην επιστολή του Αρχηγού της Αστυνομίας ημερομηνίας 20/8/92,αναφέρεταιαπλώς πως "τα ενδιαφερόμενα μέρηεπιδει κνύουν ιδιαίτερη ικανότητακαι έχουν ιδιάζουσακλίσηστην ειδι κήεργασίαπουεπιτελούν",χωρίς όμως αυτή ηιδιαίτερη ικανότη τα ήΑίαιη ιδιάζουσακλίσηναπροσδιορίζεται.Το ίδιο ισχύεικαι 20 γιατις συστάσεις των Προϊσταμένων. Πέρααπότογεγονός ότι ταενδιαφερόμενα μέρηφαίνονταινα είναι ικανάμέλητηςΑστυνομικήςΔύναμης,δενμπορεί έναςουδέ τερος παρατηρητήςνα αποφανθεί,με τα στοιχεία που έχει ενώ25 πιόν του, πως μπορεί να εφαρμοστούν οι πρόνοιες του Κανονι σμού 9(β)ότι "επιδεικνύουν ιδιαίτερη ικανότηταήέχουνιδιάζου σακλίσηστηνειδικήεργασίαπουεπιτελούν". Ούτεαπότουςπρο σωπικούς φακέλουςτων ενδιαφερόμενων μερών φαίνεταικάποια ιδιαίτερη αναφορά,πέρα από τις βαθμολογίες που κυμαίνονται 30 μεταξύ"Καλού"και"Πολύ Καλού"καικατάρτισηστα αστυνομι κάκαθήκοντα. Με βάσητη νομολογία μας,όπως έχει καθιερωθεί,καταλήγω ότι εφόσον δεν προσδιορίζεται στην απόφασητου Αρχηγού της 35 Αστυνομίας "η ιδιαίτερη ικανότητατων ενδιαφερόμενων μερών ή ιδιάζουσακλίσητουςγιαειδικήεργασία"και επειδήαπόταστοι χεία των φακέλων δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί ηκατοχήιδιαί τερων προσόντων που θακαθιστούσαν εύλογητην επίκληση του Κανονισμού 9(β)γιατηνκατ' εξαίρεση προαγωγήτους,ηεπίδικη 40 απόφασηπρέπει ναακυρωθεί. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνει καιηεπίδικηαπόφασηακυρώνεται. Τελικήκατάληξη είναι πως η προσφυγή 851/92απορρίπτεται 343 Παπαδόπουλος,Δ. Νεάρχουκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1996)γιατί είναι εκπρόθεσμη, ενώ η προσφυγή 830/92 επιτυγχάνει. Η επίδικηδιοικητικήαπόφασηακυρώνεται. Δενεκδίδεται διάταγμα ως προςτα έξοδα. Ηπροσφυγή851/92απορρίπτεται γιατί είναι εκπρόθεσμη.Ηπρο σφυγή830/92 επιτυγχάνει. Καμιά διαταγήωςπρος ταέξοδα. 344