4 Α.Α.Δ. 18Δεκεμβρίου, 1996 [ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ Μ Ε ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146,28 ΚΑΙ 29 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑς ΜΠΟΤςΑΡΗς, Αιτητής, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 737/94) ΔιοικητικόΔίκαιο — Διοικητική πράξη — Εκτελεστήσε αντίθεσηπρος βεβαιωτικήπράξη— Τοζήτηματηςμεσολάβησηςνέας έρευνας—Πε ριστάσειςτουβεβαιωτικούχαρακτήρα άρνησηςάρσεως διαθεσιμότη ταςπου είχεεπιβληθείπρο πολλού. 5 Ο αιτητής προσέφυγε κατά της απόφασης να μην τερματισθεί η απότριετίας επιβληθείσα διαθεσιμότητατου. 10 15 20 25 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,αποφάσισεότι: Είναιπάγια νομολογημένο ότι ηπροϋπόθεση εκτελεστότητας δι οικητικής πράξηςαποτελεί βασικήαρχήτουδιοικητικού δικαίουπου εμπεριέχεται στο Αρθρο 146 του Συντάγματος. Αλλη βασικήαρχήείναι ότι βεβαιωτικές πράξεις ή πράξεις πληροφοριακού χαρακτήρα δενσυνιστούν εκτελεστές πράξεις. Προκύπτειαπότηνομολογία ότιβεβαιωτικήπράξηήαπόφασηεί ναι εκείνη η οποία επαναλαμβάνει το περιεχόμενο προηγούμενης εκτελεστής πράξης και στηρίζεται στην ίδια πραγματικήκαι νομική βάση, υποδηλώνοντας την εμμονή της διοίκησης στην προηγούμενη τηςαπόφαση. Τέτοιαπράξηδεναποφασίζειτηνομικήθέσητηςπερί πτωσης και ούτε δημιουργεί νομικό αποτέλεσμα. Μία βεβαιωτική πράξηείναι εκτελεστή ανεκδοθεί μετάαπόνέα έρευνατης υπόθεσης καιτοανυπάρχεινέαέρευναείναιθέμαπραγματικόπου αποφασίζε3437 Μπότσαρης ν.Ε.Δ.Υ.
(1996)ται μεβάσηταγεγονότακάθεπερίπτωσης. Νέαέρευναυπάρχειόταν η Διοίκηση λάβει υπόψη τηςνέαουσιαστικά νομικά ή πραγματικά στοιχεία, ταοποίαδεν υπήρχανήπροϋπήρχαν,αλλά ήτανάγνωστα σεαυτήκαιλαμβάνονταιυπόψηγιαπρώτη φορά. 5 Στην υπόθεση Zivlas v.Municipality of Paphos
(1975)3C.L.R. 349, κρίθηκε ότιηάρνησητηςδιοίκησης ναανακαλέσει παλαιάτης εκτελεστήπράξηπουαποφασίστηκεχωρίς ναδιεξαγάγεινέαέρευνα, ήτανβεβαιωτική. ΣτηνυπόθεσηΛενχαρίτης ν. ΚυπριακήςΔημοκρα τίας, λέχθηκε ότιέναςδιάδικοςδεν μπορεί ναπροσπελάσει τοκώλυ- 10 ματηςχρονικήςπροθεσμίαςεπικαλούμενος επουσιώδηγεγονόταπου δεμεταβάλλουν τηνουσίατου πράγματος. Στην παρούσαπερίπτωσηκρίνεται πωςταεπιχειρήματατου αιτητήπουυποβάλλονταν εκάστοτε γιαάρσητηςδιαθεσιμότητας του 15 (γιατί είχανπροηγηθείκαιάλλες επιστολές πριντηνεπίδικη,γιατερ ματισμότης διαθεσιμότητας μεβάσητηνκαθυστέρηση στην συμπλή ρωση των ανακρίσεων τηςΑστυνομίας), δεναποτελούσαν νέα ου σιώδη στοιχεία πουνα δικαιολογούσαν ανάκληση της πράξηςτης διαθεσιμότητας. Κρίνεται δεπωςοποιαδήποτε ενέργεια εκ μέρους 20 της Ε.Δ.Υ. διερεύνησης τωνισχυρισμών που περιέχονταν στην επι στολήτου αιτητή,δεναποτέλεσε νέαέρευνα μετηνέννοια πουαυτή καθορίζεταιαπό τηνομολογία. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Kolokassides v.Republic
(1965)3C.L.R. 542, 30 Pieris v.Republic
(1983)3C.LR.1054, Economides v.Republic
(1980)3C.LR.219, Zivlasv.MunicipalityofPaphos
(1975)3C.L.R. 349, 35 Αενκαρίτη v.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 529. Προσφυγή. 40 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτηςΕπιτροπήςγιατη συνέ χιση της διαθεσιμότητας του Αιτητή μετά από την παρέλευση τριών ετών. 3438 4 Λ.Λ.Δ. Μπότσαρης ν. Ε.Δ.Υ. Σπανού για Λ. Κληρίδη, γιατον Αιτητή. Α. Καουτζάνη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Καθ' ης η αίτηση. 5 Cur.adv. vult. ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ.:Μετην προσφυγήτουοαιτητήςζητά "δήλωση του Δικαστηρίου ότι ηαπόφασηγια την συνέχισητης διαθεσιμό10 τητας του αιτητή μετάτην παρέλευση τριών ετών απότης 19.7.91 οπότε ο αιτητής ετέθη διά πρώτην φοράν σε διαθεσιμότητα, η οποίαελήφθηυπότηςκαθ'ηςη αίτησηκαιανεκοινώθηεις τουςδι κηγόρους του αιτητήδι' επιστολής ημ. 13.7.94κηρυχθήάκυρη και εστερημένηοιουδήποτε νομικού αποτελέσματος." 15 OL νομικοί λόγοι στους οποίους βασίζει την προσφυγή του ο αι-τητής είναι ότι ηαπόφασηδεν είναι αιτιολογημένη και ελήφθη κατά παράβαση του άρθρου 85 του Νόμου 1/90 καθώς και του Αρθρου 28 τουΣυντάγματος. 20 Στηγραπτήτουαγόρευση οαιτητήςδενκάμνειεντούτοιςκαμιά αναφορά στο Αρθρο 28 αλλά επικαλείται το Αρθρο 30 του Συ ντάγματος σχετικά μετις πρόνοιες για δίκαιη δίκη. 25 Ταγεγονότα τηςυπόθεσης είναι σε συντομία ταακόλουθα: Στις 19.7.91 OL καθ' ων ηαίτηση με επιστολή τους έθεσαν τον αιτητή,που είναι Τελωνειακός Λειτουργός2ης Τάξης,σε διαθεσι μότηταλόγωδιεξαγωγής έρευνας,αναφορικάμετηδιάπραξη ποι30 νικών αδικημάτων. Μετά τη λήψηαποφάσεων για παράτασητης διαθεσιμότητας του αιτητή,την20.1.92ηΕπιτροπήαποφάσισενα τοθέσεισεδιαθεσιμότηταμέχρι τηςτελικής συμπλήρωσης τηςποι νικής υπόθεσης για δωροδοκία και πλαστογραφία εναντίον του, με βάση το άρθρο85
(2)του Νόμου 1/
- Εναντίον της πιο πάνω 35 απόφασηςοαιτητήςκαταχώρησετηνΠροσφυγή785/92, τηνοποία τελικά απέσυρε στις 8.4.94.Η ποινικήυπόθεση εναντίον τουκατεχωρήθηστις 9.12.92καιτελικά ορίστηκε για ακρόασητην 18.1.
- Μετάαπόπροδικαστικήένσταση της υπεράσπισης καιεπακολου θήσασαγνωμάτευση απότο Ανώτατο Δικαστήριο, ηυπόθεσηανε40 βλήθηκαιπάλινγιαακρόασηστις 11.3.94και μετάαπόάλλη ανα βολή στις 26 και27.10.
- Οαιτητήςαντιμετωπίζει 48 κατηγορίες και στοκατηγορητήριο αναγράφονται61 μάρτυρες. Μετάτην κα θυστέρηση αυτήστην εκδίκασητης υπόθεσης καιτην προβλεπόμε νη περαιτέρω καθυστέρηση οι δικηγόροι του αιτητή απέστειλαν 3439 Αρτεμης, Δ. Μπότσαρης ν.Ε.Δ.Υ.
(1996)στους καθ'ωνηαίτησηεπιστολή μετην οποίαζητούσανάρσητης διαθεσιμότητας του αιτητή.Τοαίτημααυτό απορρίφθηκεμε επι στολήτων καθ'ωνη αίτηση,ημερ. 13.7.94,στην οποία αναφέρεται ότι "το αίτηματου εξετάστηκε μεπροσοχή απότην Επιτροπή Δη μόσιας Υπηρεσίας αλλά δυστυχώς δεν έγινεαποδεκτό". - 5 Οι καθ'ωνηαίτηση μετην ένσταση τους προβάλλουν προδι καστική ένσταση υποβάλλοντας ότιη επίδικη απόφασηδενέχει εκτελεστόχαρακτήραγιατί είναιβεβαιωτικήκαι/ήπληροφοριακής φύσηςτηςπρογενέστερης απόφασηςημερ.20.1.92, ηοποίααναφέ- 10 ρεται πιοπάνω,προσβολή τηςοποίας θαήταν εκπρόθεσμη. Στη γραπτή τουαγόρευση ο αιτητής δενασχολείται καθόλου με την προδικαστικήαυτήένσταση, στην επιχειρηματολογίαδετωνκαθ' ων ηαίτηση που περιέχεται στη δική τους γραπτήαγόρευσηδεν απαντάγιατί επέλεξενα μηνκαταχωρήσει απαντητικήαγόρευση. 15 EivaLπάγιανομολογημένο ότιηπροϋπόθεση εκτελεστότητας διοικητικής πράξης αποτελεί βασικήαρχήτου διοικητικούδικαί ουπουεμπεριέχεται στοΑρθρο 146τουΣυντάγματος μας. (Δέστε, μεταξύάλλων,Kolokassides v.TheRepublic of Cyprus
(1965)3 20 C.L.R. 542).Αλλη βασική αρχή είναι ότι βεβαιωτικές πράξεις ή πράξεις πληροφοριακού χαρακτήρα δεν συνιστούν εκτελεστές πράξεις. (Δέστε,μεταξύάλλων, ΠορίσματαΝομολογίας τουΣυμ βουλίου της Επικρατείας (1929-1959) σελ. 240-241, Pieris ν. Republic
(1983)3C.L.R. 1054καιEconomidesv.Republic
(1980)25 3C.L.R.219). Προκύπτειαπότηνομολογία ότιβεβαιωτική πράξηήαπόφαση είναιεκείνηηοποίαεπαναλαμβάνειτοπεριεχόμενο προηγούμενης εκτελεστήςπράξηςκαιστηρίζεται στην ίδιαπραγματικήκαινομι- 30 κήβάση,υποδηλώνονταςτηνεμμονήτηςδιοίκησης στηνπροηγού μενητης απόφαση. Τέτοια πράξηδεν αποφασίζειτηνομικήθέση της περίπτωσης καιούτεδημιουργεί νομικό αποτέλεσμα. Μίαβε βαιωτική πράξη είναι εκτελεστήανεκδοθεί μετά απόνέα έρευνα της υπόθεσης καιτοανυπάρχεινέα έρευνα είναι θέμαπράγματι- 35 κό πουαποφασίζεταιμε βάσηταγεγονότα κάθεπερίπτωσης. Νέα έρευνα υπάρχειόταν ηΔιοίκηση λάβει υπόψητηςνέαουσιαστικά νομικάή πραγματικά στοιχεία,ταοποίαδενυπήρχανή προϋπήρ χαν,αλλάήτανάγνωστασεαυτήκαιλαμβάνονταιυπόψηγιαπρώ τηφορά. 40 ΣτηνυπόθεσηZivlas v.MunicipalityofPaphos
(1975)3C.L.R. 349,κρίθηκεότιηάρνησητηςδιοίκησηςναανακαλέσειπαλαιάτης εκτελεστήπράξηπουαποφασίστηκεχωρίςναδιεξαγάγεινέαέρευ3440 4 Α.Α.Δ. 5 Μπότσαρηςν.Ε.Δ.Υ. Αρτεμης,Δ. να,ήτανβεβαιωτική.ΣτηνυπόθεσηΛενκαρίτην.ΚυπριακήςΔη μοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.529,λέχθηκεότι έναςδιάδικοςδενμπο ρεί ναπροσπελάσει τοκώλυμα τηςχρονικής προθεσμίας επικα λούμενος επουσιώδη γεγονότα πουδεν μεταβάλλουν την ουσία τουπράγματος. Στηνπαρούσαπερίπτωση κρίνω πωςταεπιχειρήματατου αι τητή πουυποβάλλονταν εκάστοτε γιαάρση τηςδιαθεσιμότητας του (γιατί είχαν προηγηθεί καιάλλες επιστολές πριν την επίδικη, 10 γιατερματισμότηςδιαθεσιμότηταςμεβάσητηνκαθυστέρησηστην συμπλήρωση των ανακρίσεων της Αστυνομίας), δεναποτελούσαν νέαουσιώδη στοιχεία πουναδικαιολογούσαν ανάκλησητηςπρά ξης της διαθεσιμότητας. Κρίνω δε πως οποιαδήποτεενέργεια εκ μέρους της Ε.Δ.Υ.διερεύνησης των ισχυρισμών πουπεριέχονταν 15 στην επιστολή τουαιτητή,δεναποτέλεσε νέαέρευνα μετηνέννοια που αυτήκαθορίζεταιαπότηνομολογία. Ωςεκτούτουη επίδικη απόφασηήταν κατάτην κρίση μου βεβαιωτικής φύσης καιως εκ τούτου μηεκτελεστή πράξη. 20 Γιατους πιοπάνωλόγους ηπροσφυγήτουαιτητήαπορρίπτε ται. Δενεκδίδεταιδιάταγμαγιαέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3441