(1996)19Δεκεμβρίου, 1996 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΝΟΓΙΟΥ ΛΤΔ., Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 497/95) Φόρος Προστιθέμενης Αξίας — Βεβαίωση του ποσού τον φόρου κατά την κρίση του Εφόρον—Άρθρο 34
(1)τον Ν. 246/90—Προϋποθέσεις ενεργοποίησης της εξουσίας του Εφόρου — Περιστάσεις μη συνδρο μής των προϋποθέσεων στην κριθείσα περίπτωση — Ειδικά το ζήτη μα της προθεσμίας προς άσκηση της εξονσίας τον Εφόρου. 5 Προσφνγή βάσει τον Αρθρου 146του Συντάγματος—Λόγοι ακυρώσεως — Έλλειψη αιτιολογίας — Φόρος προστιθέμενης αξίας — Βεβαίωση του σύμφωνα με το Αρθρο 34
(1)τον Ν. 246/90— Το απαιτούμενο μέ τρο και είδος αιτιολόγησης τηςβεβαίωσης — Δεν αρκεί η γενική πα- 10 ρσπομπή στα «στοιχεία». Η αιτήτρια εταιρεία προσέβαλε την βεβαίωση του ποσού φόρου προστιθέμενης αξίας σε βάρος της κατά παρέκκλιση των φορολογι κών δηλώσεων της ιδίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε OTL: 1. Το Αρθρο 34
(1)του περί ΦόρουΠροστιθέμενης Αξίας Νόμου του 20 1990 (Ν.246/90,όπως τροποποιήθηκε) εξοπλίζει τον Έφορο με τη δραστική εξουσία βεβαίωσης του ποσού του οφειλόμενου φόρου "χρησιμοποιώνταςκατάτονκαλύτερο δυνατότρόποτηκρίσητου". Υπό προϋποθέσεις όμως. Η εξουσία μπορεί να ασκηθεί μόνο αν συντρέχει μια από τις περιπτώσεις που καθορίζονται ρητά. (Βλ. 25 συναφώς Van Boeckel v. Customs and Excise Commissioners 3448 15 4 Α.Α.Δ. Ανδρέας Μονογιού Λτδ, ν. Δημοκρατίας [1981] 2All E.R.505 σεσχέση μετοπαρόμοιοΑρθρο31
(1)τηςαγ γλικής FinanceAct του1972): 5 10 15 20 (α)Όταν πρόσωπο παραλείπεινα υποβάλει τις φορολογικές δηλώσειςπουαπαιτούνταισύμφωνα μετο Νόμο. (β)Όταν πρόσωποδεν τηρεί τααναγκαίαέγγραφαούτε παρέχει τις αναγκαίες διευκολύνσεις για επαλήθευση των φορολογι κών δηλώσεων. (γ) Όταν οΈφοροςκρίνει ότι οι φορολογικές δηλώσεις που υποβλήθηκανείναι ελλιπείςή ότιπεριέχουνσφάλματα. 2. Οι αιτητές είχαν υποβάλει τις φορολογικές δηλώσεις που απαι τούντανκαιοέλεγχοςέδειξεπωςτηρούσαντααναγκαία έγγραφα. Καταγράφεται ησυνεργασία τους σε όλατα στάδιατου ελέγχου, δεντίθεταιζήτημαμηπαροχήςτωναναγκαίωνδιευκολύνσεων για επαλήθευση των φορολογικών τους δηλώσεων και είναι γεγονός πως οΈφοροςσυνάρτησε τηναπόφασητουπροςτο περιεχόμενο τωνφορολογικών δηλώσεων. Μετοπαράρτημαπου επισυνάπτε ταιστηνεπιστολή τουπροςτουςαιτητές,ημερομηνίας 3Μαρτίου 1995, τουςπληροφορεί πωςδεναποδέχεταιτις φορολογικές τους δηλώσεις γιατίαπότημελέτη τωνστοιχείων τηςεπιχείρησηςπρο κύπτουνπολύδιαφορετικάστοιχεία αναφορικά μετις εκροέςκαι φόρο εκροών απόαυτάπουείχανκαταχωρημέναστις φορολογι κέςτους δηλώσεις. 25 30 35 40 ΑνπράγματιοΈφορος μετοντρόποαυτό,όπωςείναιη εισήγηση τωνκαθ'ωνηαίτηση,θεώρησεπωςσυνέτρεχε ητρίτηαπότιςπρο ϋποθέσεις τουΑρθρου 34
(1),θαπρέπειναεντοπίστηκαν στοιχεία πουαποκάλυπτανελλείψειςήσφάλματαστις φορολογικές δηλώσειςωςπροςτιςεκροέςκαιtoφόροεκροών.Τέτοιασφάλματαδεν φαίνεταιναεντοπίστηκαν. 3. Ηδιοικητικήενέργειαπάσχειστηρίζατης. Οιαδυναμίεςωςπρος την αιτιολογική βάση της προσβαλλόμενης απόφασης θακαθιστούσαν υποθετική την εξέταση των άλλων θεμάτων που έχουν εγερθεί. Το μόνοπουθαήτανίσως ορθόνασημειωθεί είναιπως, αντίθεταπρος τον ισχυρισμό των αιτητών,δεν θαήτανεκπρόθε σμηηάσκησητης εξουσίας τουΕφόρουσεσχέσηπρςτις επίδικες φορολογικές περιόδους στο σύνολοτουςεφόσονηπροσβαλλόμενηαπόφαση εκδόθηκε πρινπαρέλθει έναςχρόνος απότην πραγ ματοποίηση του ελέγχου, στα αποτελέσματα του οποίου στηρί χθηκε. Σύμφωναμε το Αρθρο 34
(5)(β) του Νόμου,ηάσκησητης συζητούμενης εξουσίας μπορεί να γίνει το αργότερο δύοχρόνια μετάτο τέλος της ορισμένης φορολογικής περιόδου ήένα χρόνο 3449 Ανδρέας Μονογιού Λΐδ. ν.Δημοκρατίας
(1996)αφ' ότουπεριήλθαν σε γνώσητου Εφόρουστοιχείααποδεικτικά των γεγονότων και ικανοποιητικά, κατάτην κρίση του,ώστενα δικαιολογείται ηπράξητηςβεβαίωσης.
- Εναπόκειται στον Έφοροναεπανέλθει στοθέμα έχοντας κατά 5 νουν πως όταν ο Νόμοςκαθορίζει διαζευκτικές περιπτώσειςως δικαιολογούσες ορισμένηενέργεια,αναμένεταιόχι απλώςαναφο ρά στονόμο αλλά εξειδίκευση τις περίπτωσης πουθεωρεί ότι ενεργοποιεί την εξουσία του. Και ακόμα,ιδιαίτεραόταν γίνεται συζήτηση γιαθέματα τόσο τεχνικά, σαφής αιτιολόγηση που θα 10 αποκαλύπτει τη βάση που κατάτην κρίση του στηρίζει την ορι σμένηπερίπτωση. Ηγενική παραπομπήστα "στοιχεία"έγγραφα στο φάκελοδεν είναι πανάκεια. Σ'αυτήδετηνυπόθεσηηεξέτα σητων"στοιχείων" σκίασε αντίναφωτίσει. 15 Ηπροσφνγή επιτυγχάνει με έξοδα, Αναφερόμενη υπόθεση: VanBoeckelv. CustomsandExciseCommissioners[1981J2A1IE.R.
- 20 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου ΕφόρουΦόρουΠροστι θέμενης Αξίας μετηνοποία αναβίβασε τοποσό τηνεκροών των 25 Αιτητών και βεβαίωσε οφειλόμενο φόρο πάνωσ' εκείνο το ποσόν. Ση. Ευαγγέλου, για τους Αιτητές. Γ.Κυριακίδου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ων η 30 αίτηση. Cur. adv. wit. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Το άρθρο 34
(1)του περί ΦόρουΠρο- 35 στιθέμενης Αξίας Νόμουτου 1990 (Ν.246/90,όπωςτροποποιήθη κε) εξοπλίζει τονΈφορο μετη δραστική εξουσία βεβαίωσηςτου ποσού του οφειλόμενου φόρου "χρησιμοποιώντας κατάτονκαλύ τερο δυνατό τρόπο τη κρίση του". Υπό προϋποθέσεις όμως. Η εξουσία μπορεί ναασκηθεί μόνο ανσυντρέχει μία από τιςπερί,- 40 πτώσεις πουκαθορίζονται ρητά. (Βλ. συναφώς Van Boeckel v. Customs andExcise Commissioners [1981]2All E.R.505 σε σχέ ση με το παρόμοιο άρθρο 31
(1)της αγγλικής Finance Actτου 1972): 3450 4 Α.Α.Δ. Ανδρέας Μονογιού Λτδ. ν. Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. (α)Όταν πρόσωπο παραλείπεινα υποβάλει τις φορολογικές δη λώσειςπουαπαιτούνται σύμφωναμετο Νόμο. 5 (β)Όταν πρόσωπο δεν τηρεί τα αναγκαία έγγραφαούτε παρέχει τιςαναγκαίεςδιευκολύνσεις γιαεπαλήθευσητωνφορολογικών δηλώσεων. (γ)Όταν οΈφοροςκρίνει ότι οι φορολογικές δηλώσεις που υπο βλήθηκανείναιελλιπείς ή ότιπεριέχουν σφάλματα. 10 Ηαντιδικίααφορά στις δέκαφορολογικές περιόδουςπου κα λύπτειτοχρονικόδιάστημαμεταξύτης 1 Ιουλίου 1992 και31Δε κεμβρίου
- Σεσχέση μετηνεμπορίαηλεκτρικών συσκευών, οι αιτητές υπέβαλανφορολογικές δηλώσεις που εμφάνιζαν σύνολο 15 εκροών ύψους £264.452,28 σεντ. Ο Έφορος,κατ' επίκληση του άρθρου 34, τις αναβίβασεστο ποσό των 369.871,73καιβεβαίωσε ωςοφειλόμενο φόρο,πάνωστηβάσητηςδιαφοράςγιαόλεςτιςπε ριόδους,τοποσότων£5.676,
- 20 Οι αμφισβητήσεις καλύπτουν όλο το φάσμα της διοικητικής ενέργειας. Καταλογίζουνοιαιτητέςέλλειψηαιτιολόγησης καιπα ράλειψης προσδιορισμού της προϋπόθεσης που θεωρήθηκε ότι γεννούσε τηνεξουσίατουΕφόρου,ισχυρίζονται ανυπαρξίαοποι ασδήποτε απότις προϋποθέσεις αυτές,υποστηρίζουν πως η πα25 ρέμβαση του Εφόρου κατ' επίκληση του άρθρου 34
(1)ήταν ως προςτιςπαλαιότερεςφορολογικές περιόδουςεκπρόθεσμηκαι κα τακρίνουντοντρόπομετονοποίοοΈφοροςάσκησετηκρίσητου. Οικαθ' ωνη αίτηση απορρίπτουνόλους τους ισχυρισμούς. Είναι κατάτηνεισήγησητουςσαφέςπωςηπροσβαλλόμενηαπόφασηπα30 ραπέμπει σε ελλείψεις ή σφάλματα στις φορολογικές δηλώσεις πουυπέβαλαν οι αιτητές,πως συνέτρεχε ητρίτηαπότις προϋπο θέσεις του άρθρου 34
(1), πως εμπροθέσμως παρενέβηοΈφορος δυνάμει του άρθρου 34
(5)(β) και πως ηκρίση του ασκήθηκε στο πλαίσιο του Νόμουχωρίς υπέρβαση των ακραίωνορίων της δια35 κριτικήςτου εξουσίαςηοποία,στον τομέααυτό,είναιευρεία. Οιαιτητέςείχανυποβάλειτιςφορολογικέςδηλώσεις πουαπαι τούντανκαιοέλεγχοςέδειξεπωςτηρούσαντααναγκαίαέγγραφα. Καταγράφεται ησυνεργασία τους σε όλα τα στάδιατου ελέγχου, 40 δεντίθεταιζήτημαμη παροχήςτωναναγκαίωνδιευκολύνσεων για επαλήθευση των φορολογικών τους δηλώσεων και είναι γεγονός πως οΈφοροςσυνάρτησετηναπόφασητουπροςτο περιεχόμενο των φορολογικών δηλώσεων. Μετο παράρτημαπου επισυνάπτε ταιστην επιστολή τουπροςτουςαιτητές,ημερομηνίας3Μαρτίου 3451 Κωνσταντινίδης, Δ. Ανδρέας Μονογιού Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1996)1995, τους πληροφορεί πως δεν αποδέχεται τις φορολογικές τους δηλώσεις γιατίαπότημελέτη των στοιχείων της επιχείρησης προ κύπτουν πολύ διαφορετικά στοιχεία αναφορικάμετις εκροές και φόρο εκροών απόαυτάπουείχαν καταχωρημένα στις φορολογι κές τους δηλώσεις. Αν πράγματιοΈφορος μετον τρόποαυτό, όπως είναιη εισήγη ση των καθ' ων ηαίτηση,θεώρησε πως συνέτρεχεητρίτη από τις προϋποθέσεις του άρθρου 34
(1),θαπρέπει να συμπεράνουμε πως εντοπίστηκαν στοιχεία που αποκάλυπταν ελλείψεις ή σφάλματα 10 στις φορολογικές δηλώσεις ωςπροςτις εκροέςκαιτοφόροεκροών. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηέχει στη βάση της το περιεχόμενο της έκθεσης επίσκεψης ελέγχουπουσυντάχθηκε στις 9Ιανουαρίου 1995 και εγκρίθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1995. Περιέχεται σ' αυτή 15 αριθμός διαπιστώσεων αλλά εγείρονται σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά μετο σκεπτικό της αντιστοίχισής τους προςελλείψεις ήσφάλματαστις φορολογικές δηλώσεις. Κάτωαπότηνεπικεφα λίδα"φόρος εκροών" διαπιστώνεται πρώτατο θετικό πωςείχεγί νει ορθή μεταφορά από το βιβλίο ταμείου και από το καθολικό 20 χρεωστών γιαπωλήσεις επί πιστώσει στο λογαριασμό Φ.Π.Α.και στις φορολογικές δηλώσεις. Και μετά,πως σεορισμένεςπεριπτώ σειςοι αιτητέςδήλωσαν "πωλήσεις μηδενικού συντελεστή" ενώδεν είχαν στην κατοχή τους τα αναγκαία δικαιολογητικά έγγραφα. Όμως,όπως είδαμε,δεν συναρτήθηκε ηπροσβαλλόμενη απόφαση 25 προς την έλλειψη αναγκαίωνεγγράφων ούτεκαιήταν,βέβαια, αυ τήηθέση των καθ' ων ηαίτηση ενώπιον μου.Ούτε προκύπτει, σε τελικήανάλυση,πως αυτότοθέμα, πουαφορούσε παράδοση αγα θών συνολικής αξίας£1.740, συνετέλεσεστην απόφαση γιαβεβαί ωση του οφειλόμενου φόρουκατάτηνκρίση του εφόρου.ΟΈφο- 30 ρος το αντιμετώπισε ως ειδικό ζήτημακαιτο επίλυσε θεωρώντας ότι η παράδοσηεκείνων των αγαθώνυπόκειται σεθετικόσυντελε στή. Ως προς αυτήδε την πτυχήδεν εκδηλώθηκε διαφωνία.Στην πραγματικότητααυτήηεπί μέρους κρίση του Εφόρουδενσυζητή θηκε ως θέμαπουθαέπρεπε νααναθεωρηθεί. 35 Οι υπόλοιπες παρατηρήσεις στην έκθεσηαφορούσαν, σύμφωνα μετην επικεφαλίδα τους, στο φόρο εισροών, αλλά δεν είναι απλώς αυτόπουδημιουργεί ερωτηματικά. Θαπαραλείψωτηναναφοράστις θετικέςδκχπιστώσεις αναφορικάμετοπεριεχόμενο τωνβιβλίωντων 40 αιτητώνωςπροςαυτότοφόρογιαναασχοληθώ μετις λανθασμένες εγγραφές πουεντοπίστηκαν κατάτοδειγματοληπτικό έλεγχο. Ηπρώτησυνίστατο σεεμφάνισηαγορώναξίας£1,260 ωςαξίας 3452 5 4 Α.Α.Δ. Ανδρέας Μονογιού Λτδ. ν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. £12,60.Η δεύτερη,σεκαταχώρισητουποσούτων£150ωςεξόδων ενώ στην πραγματικότητααφορούσεσε αγορές.Ητρίτη σεκατα χώρισητουποσού£6.708,69στηνστήλη"contra"αντίστιςαγορές. Πωςαυτάταλάθη, ταοποίααςσημειωθεί διορθώθηκανεπίτόπου, 5 συσχετίζονται προς τις φορολογικές δηλώσεις αναφορικάμε τις εκροές καιτο φόρο εκροών,δεν εξηγείται. Ο ίδιος ο λειτουργός δενκάμνειτέτοιο συσχετισμό. Εκείνοπουσημειώνει είναιπως εξ αιτίαςτουςσχημάτισετηνεντύπωσηότιταβιβλίατωναιτητώνδεν είναι αξιόπιστα. Τοζητούμενο όμως είναι τα"πολύ διαφορετικά 10 στοιχεία αναφορικά μετις εκροές καιτο φόρο εκροών" σεσχέση μετιςκαταχωρίσειςστις φορολογικές δηλώσεις αφού,όπωςανα φέρει ο Έφορος, αυτά ήτανπουοδήγησανστη βεβαίωσητουφό ρου κατά την κρίση του. Στο τέλος της έκθεσης σημειώνεται και παράλειψημείωσηςτουφόρουεισροώνλόγωμηκαταχώρισηςστα 15 βιβλία επιστροφής απότο τελωνείο στους αιτητές φόρου ύψους £23αλλάκαιαυτήαντιμετωπίστηκε ωςξεχωριστό ζήτημαμεανά λογη βεβαίωσηφόρουεισροών. 20 25 30 35 40 Όσα καταγράφονται στη συνέχεια στην έκθεση, επιτείνουν τη σύγχυση ωςπροςτο τι πράγματι αποτέλεσε τηναιτιολογικήβάση της άσκησης της εξουσίας πουπαρέχειτο άρθρο34
(1). Οέφορος δεν χρησιμοποίησε τη κρίση του σε σχέση με οτιδήποτε πουθα μπορούσενασυνδεθείπροςόσαδενθεωρήθηκαναξιόπιστα.Ηπα ρέμβαση του Εφόρου συνίστατο σε υπολογισμό του περιθωρίου κέρδουςτης επιχείρησης ενώκανένασφάλμαήέλλειψη δεν σημει ώθηκεωςπροςτιςκαταχωρίσειςτωναιτητώναναφορικάμε αυτό το θέμα.Υιοθετήθηκε μέσος σταθμικός όρος περιθωρίουκέρδους ύψους 37%καιοι εκροές βάσειτων οποίων βεβαιώθηκεο φόρος προέκυψαν από τηνπρόσθεση αυτούτουποσοστού στο "κόστος" τωνπωληθέντων εμπορευμάτων. Αυτότο"κόστος"όμωςδενήταν τίποτεάλλο απότοάθροισματων αγορώνπουφαίνονταν στα βι βλίατων αιτητών,όπωςδιορθώθηκανκατάταανωτέρω,μείοντα αποθέματαεμπορευμάτωνπουθεωρήθηκεήέγινεδεκτόότιυπήρ χαν. Καιαιωρείταιτο ερώτημα πως τελικά τα "αναξιόπιστα" βιβλίαπουκατάτους καθ'ων ηαίτησηδικαιολογούσαν τηνεφαρ μογήτουάρθρου34
(1),χρησιμοποιήθηκαντελικάωςηβάσηγιατη στήριξη του εγχειρήματος του υπολογισμού του περιθωρίουκέρ δους. Το οποίο και απέληξε σε εμφάνιση εκροών περισσότερων απότιςδηλωθείσες χωρίςαναφοράσεο,τιδήποτεθαμπορούσενα θεωρηθείωςμεμπτόσεσχέση μετοπεριθώριοκέρδουςμετοοποίο δήλωσανότι "δούλευαν"οιαιτητές. Υπάρχει όμως έναακόμαθέμα,επίσης σχετικό προςτην αιτιο λογία της ενέργειας πουαναλήφθηκε. Είδαμεότι οΈφοροςανα3453 Κωνσταντινίδης, Δ. Ανδρέας Μονογιού Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1996)φέρθηκεσε"πολύδιαφορετικάστοιχεία πουπροέκυψαν"καιπου εξαιτίαςτουςχρησιμοποίησε τηκρίσητου.Στηνέκθεσηεπίσκεψης ελέγχουκαταγράφεται διαφορετικήεξήγηση τηςαπόφασηςγιαυι οθέτηση της μεθόδου του καθορισμού του περιθωρίου κέρδους. Αναφέρεται πωςαυτόέγινεγιατίοιπερισσότερες φορολογικές δη- 5 λώσειςπουυπέβαλεοαιτητήςείχανπιστωτικό υπόλοιπο, πράγμα που θεωρήθηκε ως σοβαρή ένδειξη ότι χρειαζόταν περισσότερος έλεγχος,σεβάθος.Αφήνεταιέτσιη εντύπωσηαποσύνδεσηςτηςπα ρέμβασης απότο "αναξιόπιστο"τωνβιβλίων ή απότα"πολύδια φορετικά στοιχεία". 10 Ηδιοικητικήενέργεια πάσχει στη ρίζατηςκαιθαμείνω μέχρις εδώ.Οι αδυναμίεςπουυπέδειξαωςπροςτηναιτιολογική βάσητης προσβαλλόμενης απόφασης θακαθιστούσαν υποθετικήτην εξέτα ση των άλλων θεμάτων που έχουν εγερθεί. Το μόνο που θαήταν 15 ίσως ορθό να σημειώσω είναι πως, αντίθετα προς τον ισχυρισμό των αιτητών,δεν θαήταν εκπρόθεσμη ηάσκησητης εξουσίας του Εφόρουσεσχέσηπρςτις επίδικεςφορολογικές περιόδους στοσύ νολο τους εφόσον ηπροσβαλλόμενη απόφασηεκδόθηκε πριν πα ρέλθει ένας χρόνος από την πραγματοποίηση του ελέγχου, στα 20 αποτελέσματα του οποίου στηρίχθηκε. Σύμφωνα με το άρθρο 34
(5)(β)του Νόμου,ηάσκηση της συζητούμενης εξουσίας μπορεί να γίνει το αργότερο δυοχρόνια μετάτο τέλος τηςορισμένης φο ρολογικής περιόδουή έναχρόνο αφ' ότουπεριήλθανσεγνώσητου Εφόρου στοιχεία αποδεικτικάτων γεγονότων και ικανοποιητικά, 25 κατάτηνκρίσητου,ώστεναδικαιολογείταιηπράξητηςβεβαίωσης. Εναπόκειταιστον Έφοροναεπανέλθει στο θέμαέχονταςκατά νουν πως όταν ο Νόμος καθορίζει διαζευκτικές περιπτώσεις ως δικαιολογούσες ορισμένηενέργεια,αναμένεταιόχι απλώςαναφο- 30 ράστονόμοαλλάεξειδίκευσητιςπερίπτωσηςπουθεωρείότιενερ γοποιείτηνεξουσίατου. Καιακόμα,ιδιαίτεραότανσυζητούμεθέ ματατόσο τεχνικά,σαφήςαιτιολόγηση πουθααποκαλύπτειτη βά σηπουκατάτηνκρίσητουστηρίζειτηνορισμένη περίπτωση.Ηγε νικήπαραπομπήστα"στοιχεία"έγγραφαστοφάκελοδενείναιπα- 35 νάκεια.Σ' αυτήδετην υπόθεσηηεξέτασητων"στοιχείων" σκίασε αντί να φωτίσει. Ηπροσφυγήεπιτυχάνει μεέξοδα. Η προσβαλλόμενηαπόφαση αναφορικά μετηνκάθε μιααπότις δέκαφορολογικές περιόδους, 40 ακυρώνεται. Τα έξοδα να υπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή γιανα εγκριθούν απότοΔικαστήριο. Η επίδικηαπόφασηακυρώνεταιμεέξοδα. 3454