(1996)20Δεκεμβρίου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΗΝΑΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΡΙΣΕΩΝΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (ΑΡ. 2), Καθ' ων η αίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 41/96) Διοικητικό Δίκαιο — Διοικητική πράξη — Εκτελεστότητα— Πράξεις υποκείμενεςσεέγκριση— Στερούνταιεκτελεστότητας — Ηεγκριτι κήπράξη ημόνη εκτελεστή— Ηπερίπτωση τωνκρίσεων των αξιω ματικών τουΣτρατού τηςΔημοκρατίας— Μόνηεκτελεστήηεγκριτι κήαπόφασητον Υπουργικού Συμβουλίου—Διαφοροποίησηστηνομολογία. 5 Στρατός τηςΔημοκρατίας — Αξιωματικοί— Κρίσεις— Εκτελεστήαπό φασηκρίσης είναι ησχετικήαπόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. 10 Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146του Συντάγματος — Αντικείμενο — Εκτελεστή απόφαση — Προσφυγή κατά πράξης υποκείμενης σε έγκριση— Ηπροσφυγή απαράδεκτη. Οαιτητήςπροσέβαλετηνκρίσητουωςπροακτέουκατ' αρχαιότη- 15 τααπότοαντίστοιχοΣυμβούλιοΚρίσεωνκαιόχι απότοΥπουργικό ΣυμβούλιοτοοποίοκύρωσετηναπόφασητουΣυμβουλίουΚρίσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τηνπροσφυγήως απα ράδεκτη,αποφάσισεότι:
- Γιανακαταστεί οριστικήμιακρίσηπρέπει νατύχειτης κύρωσης τουΥπουργικούΣυμβουλίου. 3484 20 4Λ.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Παντελίδης ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) Ηνομολογία έχει ξεκαθαρίσειτο θέμαόπωςαυτόφαίνεται στην τελευταία απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Κεντρικά Σφαγεία ν.Ρωσσίδη. Κρίθηκεότι απόφασηυπο κείμενη σε έγκριση και μη τελειοποιηθείσα με την παροχή της έγκρισης στερείται εκτελεστότητας καιδεν μπορεί νααποτελέσει το αντικείμενο αναθεώρησης. Διευκρινίζεται ότι στην πιοπάνω Έφεσηηπρώτηαπόφασηδενείχετύχει τηςέγκρισης τουεγκριτι κού οργάνου. ΣτοσημείοαυτόπρέπειναδιασαφηνιστείότιηαπόφασητηςΟλο μέλειας Ζαβρός(ανωτέρω),δεν έχει κρίνει το επίδικοθέμα αλλά απλώςεξέφρασεάποψη. Δεν αποτελεί το σχετικό απόσπασμα μέρος του λόγου (ratio)της απόφασης. Επομένωςδενέχειδεσμευτικόχαρακτήρα. ΜεβάσητιςδιατάξειςτωνΚανονισμών41,42 και43,κρίνεταιότι ηπροσβαλλόμενηαπόφασηείχεανάγκη εγκρίσεως απότοΥπουρ γικό Συμβούλιο. Επομένως δεν είχε κατ' αρχήν άμεση νομική ισχύ. Εστερείτο εκτελεστότηταςκαιδενμπορούσεναπροσβληθεί αυτοτελώς. Μπορούσεόμωςνασυμπροσβληθεί μετην εγκριτική πράξηως"τελικήπράξη" μιαςσύνθετηςδιοικητικήςενέργειας.
- Μετην παρούσα προσφυγή η επίδικηαπόφασηδεν έχεισυμπροσβληθεί μετηνεγκριτικήπράξη. Έχειπροσβληθεί αυτοτελώς. Η παραδοχήτου αιτητήότι ηαπόφασητου Ανωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων τουγνωστοποιήθηκε μετάτηνκύρωσηαπότοΥπουργι κό Συμβούλιο των Πινάκωντων κριθέντων Αξιωματικών,επιβε βαιώνειότιημόνηεκτελεστήαπόφασηείναιαυτήτουΥπουργικού Συμβουλίουημερομηνίας27 Οκτωβρίου 1995,στην οποίακαιεν σωματώθηκεη απόφασητουΑνωτάτουΣυμβουλίου Κρίσεων. Εξάλλουπρέπειναδιευκρινιστεί ότι ηαπόφασητουΣυμβουλίου Κρίσεων ημερομηνίας9Νοεμβρίου 1995,η οποίακαιγνωστοποιήθηκε στον αιτητήστις 22 Νοεμβρίου 1995, έχει ως περιεχόμενο αυτό το οποίο προαποφάσισετο Συμβούλιο Κρίσεων στη συνε δρίασητουστις 19Ιουλίου 1995 καιδενπαρέχειοιαδήποτε στοι χεία σχετικά με την κύρωση της απότο Υπουργικό Συμβούλιο. Συνεπώς είναι αδύνατο ναταυτιστείήκαιθεωρηθεί ότιγνωστοποιείστον αιτητήτηντελικήαπόφαση,αυτήδηλαδήτουΥπουργι κού Συμβουλίου. Επίσης ο ισχυρισμός του αιτητή ότι δεν του γνωστοποιήθηκε η απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίουαλλάεκείνητου Συμβου3485 Παντελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1996)λίου Κρίσεων, την οποίακαι έλαβε στις 22 Νοεμβρίου 1995,και επομένως δεν μπορούσε ναγνωρίζει ότι υπήρχεκαιάλληαπόφα ση(δηλαδήαυτήτουΥπουργικού Συμβουλίου)δενευσταθεί,αφού υπήρχαν OLΚανονισμοί 42 και43,οι οποίοι προβλέπουν τηδια δικασία υποβολής των Πινάκων στο Υπουργικό Συμβούλιο και της κύρωσης τους απότο Υπουργικό Συμβούλιο. Δεν αποτελεί υπεράσπισηηάγνοιατου Νόμου. 5 3. Πρέπειναδιασαφηνιστείακόμαότιτουπόσυζήτησηθέμαδενεπι κεντρώνεται σελάθοςόργανοστον τίτλο τηςπροσφυγής, αλλάτο 10 θέμα είναι κατάπόσο ηπροσβαλλόμενη πράξηείναι εκτελεστή ή όχι. Όλα όσα έχουν λεχθεί πιο πάνω δηλώνουν ότι εκτελεστή πράξηείναι ητελική πράξη,δηλαδήηκύρωση τηςκρίσης από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η τελική πράξη δεν έχει προσβληθεί με οποιοδήποτετρόπομέσααπότηναιτούμενηθεραπείααπότοναι- 15 τητή. Είναι σχετικήηαπόφασητουΔικαστή Καλλήστηνυπόθεση Αγγελίδης ν. Δημοκρατίας. Ηεπίδικηκρίση ως στερούμενη εκτελεστότητας δεν μπορούσενα προσβληθεί αυτοτελώς,ούτενααποτελέσει τοαντικείμενο αναθε- 20 ώρησης. Συνεπώςηπροσφυγήείναι απαράδεκτη. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Ζαβρός και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1994)3Α.Α.Δ. 349, ΣυμβούλιοτωνΚεντρικών Σφαγείων (Κοφίνου) κ.ά.ν.Ρωσσίδη
(1996)30 3ΑΛΛ. 39, Δημοκρατία ν.Γιάλλουρου κ.ά.
(1995)3ΑΛΛ. 363, Αγγελίδης ν. Δημοκρατίας (αρ. 1)
(1996)4ΑΛΛ.
- 35 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςχρίσης του Αιτητή ως "προακτέουκατ' αρχαιότητα". Σ. Οικονομίδης, για τον Αιτητή. Τ. Πολυχρονίδον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους 3486 40 4 Α.Λ.Δ. Παντελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 2) Καθ' ωνη αίτηση. Cur.adv. vult. 5 10 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Μετην παρούσαπροσφυγή ο αιτητής ζητάαπότοΔικαστήριο την πιοκάτω θεραπεία: "
- Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ηπράξηκαι/ήαπόφασητου Καθ'ουη αίτηση,πουγνωστοποιήθηκε στον Αιτητήστις 22-1195,καιμετηνοποίαοΑιτητής κρίθηκεως"προακτέοςκατ' αρ χαιότητα",είναι άκυρη και/ή παράνομη και/ή εστερημένη οποι ουδήποτε έννομου αποτελέσματος." Ο αιτητής είναι μόνιμος Αξιωματικός του Στρατούτης Δημο15 κρατίας και υπηρετεί με απόσπαση στην Εθνική Φρουρά. Διορί στηκε στο στρατό την 1ηΔεκεμβρίου 1961 με το βαθμότου Ανθυ πολοχαγού,ανελίχθηκε στους διάφορουςβαθμούςτης στρατιωτι κής ιεραρχίας και από 1ηΟκτωβρίου 1992 κατέχει το βαθμό του Ταξίαρχου. 20 Κατάτις τακτικέςκρίσεις του 1995, επειδήοαιτητής πληρούσε τις προβλεπόμενες από τις σχετικές διατάξειςτων περί Αξιωματι κών του Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προα γωγές καιΑφυπηρετήσεις) Κανονισμών του 1990 μέχρι (Αρ.2)του 25 1995,προϋποθέσεις γιακρίση,κρίθηκε απότοαρμόδιογιατοβαθ μότουΑνώτατο Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών ωςπροακτέος κατ' αρχαιότητα,κατάπλειοψηφία. Ο κυριότερος λόγος που λήφθηκε η πιο πάνω απόφασηήταν 30 ότι, 35 40 "...οι βαθμολογίες τουΤαξχουΠαντελίδησταουσιαστικάπρο σόντα στις Εκθέσεις Ικανότητας του στον κατεχόμενο βαθμό δικαιολογούσαν κρίση ανώτερης διαβάθμισης, ωστόσο τον έκριναν προακτέοκατ' αρχαιότητα,αφούέλαβανσοβαρά υπό ψητασχόλια πουυπάρχουνστην Εκθεση Ικανότηταςτου στον κατεχόμενο βαθμόγια το έτος 1993." Μεβάσητηδιαβάθμισητης κρίσης αυτήςτου αιτητήτο όνομα τουκαταχωρήθηκε,σύμφωνα μετις σχετικές διατάξεις τωνπροα ναφερθέντων Κανονισμών, στον αντίστοιχο ΠίνακατωνΤαξίαρ χωνΌπλωντουΣτο *τούΞηράςπουκρίθηκανπροακτέοικατ'αρ χαιότητα. (Βλέπετεκμήριο 3στην ένσταση) 3487 Παπαδόπουλος, Δ. Παντελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1996)Ακολούθως οι Πίνακες των Αξιωματικών που κρίθηκαναπό τοΑνώτατο Συμβούλιο Κρίσεων κατάτηντακτικήσυνοδότουγια το έτος 1995, καθώςκαιταπρακτικά της συνεδρίας τουΣυμβου λίου,υποβλήθηκανσύμφωνα μετις διατάξειςτου Κανονισμού 42 τωνπιοπάνωΚανονισμών, στο Υπουργικό Συμβούλιογιακύρω- 5 ση.ΤοΥπουργικό Συμβούλιο,ανκαιείχεεξουσίασύμφωναμετον Κανονισμό 42
(3)να διαφωνήσει με την απόφασητου Ανωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων Αξιωματικών ωςπροςτηνκρίσητουαιτητή και να τον κατατάξει σε άλληδιαβάθμισηκρίσης, συμφώνησε με τηναπόφασητου Συμβουλίουκαικύρωσε τους Πίνακεςως έχουν 10 στησυνεδρία τουημερομηνίας 27 Οκτωβρίου
- (Βλέπετεκμή ριο4) Μετάτην κύρωση απότο Υπουργικό Συμβούλιο τωνΠινάκων των κριθέντων Αξιωματικών, ηαπόφαση του Ανωτάτου Συμβου λίουΚρίσεων πουαφορούσετοναιτητή,γνωστοποιήθηκεσ'αυτόν μεδιαταγήτουΑρχηγούτης ΕθνικήςΦρουράς,τηνοποίακαι πα ρέλαβε στις 22 Νοεμβρίου
- Είναι ηαπόφασηαυτήπουαπο τελείτοαντικείμενο τηςπαρούσαςπροσφυγήςκαιτηςοποίαςτην ακύρωσηεπιδιώκειοαιτητής. Προβλήθηκε από τη δικηγόρο των καθ'ων η αίτησηπροδικα στική ένσταση ότι ηεπίδικηαπόφασηδεν είναι εκτελεστή διοικη τική απόφαση,σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 146.1 του Συντάγματος.Την εκτελεστότητα τηςεπίδικηςαπόφασηςτοΔικά- 25 στήριο μπορεί να εξετάζει και αυτεπάγγελτα (ex proprio motu)^ Εισηγήθηκε ότι η απόφασητου Ανωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων Αξιωματικών, η οποία δεν μπορεί να ισχύσει πριν ή χωρίς την έγκρισητηςαπότο Υπουργικό Συμβούλιο,δεναποτελείεκτελεστή διοικητικήπράξηκαιεφόσον μετηνπαρούσαπροσφυγήη απόφα- 30 ση του Ανωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων έχει προσβληθεί αυτοτε λώς, ηπροσφυγή δεν μπορεί να είναι παραδεκτή. Παρέπεμψεδε στη νομολογιακή αρχήότι "πράξηηοποίααπαιτείταιαπότονό μοναεγκριθεί απόανώτερο όργανοδεν μπορεί ναπροσβληθεί με προσφυγήπαρά μόνοεφόσον εγκριθεί απότοόργανοαυτόοπότε 35 και ηεγκριτική πράξηενσωματώνει την εγκρινόμενηπράξη". Αντίθετα οδικηγόροςτουαιτητήυποστήριξε ότιηεπίδικηαπό φασηείναι εκτελεστήδιοικητικήπράξηκαιπαρέπεμψεστην από φασητηςΟλομέλειας, ΑλέξανδροςΖαβρόςκαιΆλλοι ν.Δημοκρα- 40 τίας
(1994)3Α.Α.Δ.
- Επεσήμανεδε ότι ηεπιστολή του Αρχη γούτης Εθνικής Φρουράς προςτοναιτητή,μετηνοποίατουγνω στοποιήθηκε η επίδικη απόφαση, φέρει ημερομηνία 9 Νοεμβρίου 1995,δηλαδήηκύρωσητηςεπίδικηςαπόφασηςαπότο Υπουργικό 3488 15 20 4Α.Α.Δ. Παντελίδης ν. Δημοκρατίας(Αρ. 2) Παπαδόπουλος,Δ. Συμβούλιο είχε ήδηγίνει (27/10/96). Γεγονός πουκατάτην γνώ μητουεξασφαλίζει την εκτελεστότητα τηςπροσβαλλόμενης πρά ξης.Περαιτέρωισχυρίζεται ότιη έγκριση της επίδικης απόφασης από το Υπουργικό Συμβούλιο δε γνωστοποιήθηκε στον αιτητή. 5 Παρά μόνο του γνωστοποιήθηκε η απόφαση με την κρίση "ως προακτέοςκατ'αρχαιότητα"πουτοΑνώτατο Συμβούλιο Κρίσε ωνέδωσε καιηοποίαήταν"τελειοποιημένη καιεκτελεστή" όπως ισχυρίζεται, εφόσον αυτήδόθηκε μετά την απαιτούμενη έγκριση από το Υπουργικό Συμβούλιο.Τέλος οαιτητής πρόβαλε τη θέση 10 ότι είναι στον τίτλο της προσφυγής που υπάρχει το πρόβλημα, αφούδεν αναφέρεταιειδικάτο Υπουργικό Συμβούλιο,αλλά αυ τό δεν πρέπει ναέχεισημασία αφούτοκενό αυτόκαλύπτεται με τον όρο Δημοκρατία, τον οποίο χρησιμοποιεί στον τίτλο της προσφυγήςτου. 15 Ο αιτητής κρίθηκε ως "προακτέος κατ' αρχαιότητα" από το Συμβούλιο Κρίσεων σύμφωνα μετον Κανονισμό
- Γιανα κατα στείοριστική ηκρίση πρέπει αυτήνακυρωθεί απότο Υπουργικό Συμβούλιο (βλέπε Κανονισμό 42
(1)): 20 "42.-
(1)Μεβάσητηνκατάτηνπαράγραφο
(2)του Κανονισμού 40 απόφασητου Συμβουλίου Κρίσεων ή, αναλόγως της περι πτώσεως, του Ανώτατου Συμβουλίου Κρίσεων OL κριθέντες Αξιωματικοί αναγράφονται σε αντίστοιχους πίνακες,οι οποί25 οι,αφούυπογραφούναπότον Πρόεδροκαιτα μέλη του, υπο βάλλονται αυτοί του Συμβουλίου Κρίσεων στον Υπουργό για κύρωση και αυτοί του Ανώτατου Συμβουλίου Κρίσεων στο Υπουργικό Συμβούλιο γιακύρωση ι" 30 Αν το Υπουργικό Συμβούλιο διαφωνεί με την απόφαση του Συμβουλίου ως προς την κρίση αξιωματικού πριν κυρώσει τους Πίνακες,διαγράφειτοόνοματου απότον Πίνακα(βλέπε Κανονι σμό 42
(3)): 35 "42.-
(3)Αν ο Υπουργός ή, αναλόγως της περιπτώσεως, το Υπουργικό Συμβούλιο διαφωνεί μετην απόφαση τουΣυμβου λίου ωςπροςτηνκρίσηΑξιωματικού, πρινκυρώσει τουςπίνα κες,διαγράφειτοόνοματουαπότον αντίστοιχο πίνακακαισε περίπτωσηπουηδιαγραφήγίνεται από τον Υπουργό η υπόθεσητου Αξιωματικού θεωρείται ότι έχειπαραπεμφθείστοΣυμ βούλιο Επανακρίσεων." 40 Μετάτηνκύρωση απότοΥπουργικό Συμβούλιο τωνΠινάκων "πουαναφέρονταιστον Κανονισμό42
(1)οικρίσεις γνωστοποιού3489 Παπαδόπουλος, Δ. Παντελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1996)νται στους ενδιαφερομένους" (βλέπε Κανονισμό 43
(1)): "43.-
(1)Μετά την κύρωση απότον Υπουργό ή,αναλόγως της περιπτώσεως,τοΥπουργικό Συμβούλιοτωνπινάκωνπουανα φέρονται στην παράγραφο
(1)του Κανονισμού 42, οι κρίσεις 5 γνωστοποιούνται στους ενδιαφερομένους με διαταγή του Αρχηγού μέσα σε δέκαημέρες απότην ημερομηνία λήψης των κυρωμένων πινάκων." EivaL εμφανές από τις πιο πάνω διατάξεις των Κανονισμών 10 ότι γιανακαταστεί οριστική μιακρίση πρέπει νατύχει τηςκύρω σης του Υπουργικού Συμβουλίου. Σύμφωναμε το Μιχ.Στασινό πουλο στο σύγγραμμα του"Δίκαιον των Διοικητικών Πράξεων", 1951,σελ. 124: 15 "Πράξεις δεόμεναι της εγκρίσεως ετέρου οργάνου ίνα καταστώσιν εκτελεσταί, θεωρούνται ενσωμάτουμεναι προς την εγκρίνουσαν αυτάς πράξιν και άρα στερούμεναι καθ'εαυτάς εκτελεστού χαρακτήρος. Συνεπώς, ανεπίδεκτοι καθ' εαυτάς προσβολής διάτηςαιτήσεωςακυρώσεως,δενδύνανταιναπρο- 20 σβληθώσι μεμονωμένως, αλλά μόνον μετά την έκδοσιν της εγκριτικής πράξεως, μεθ' ης δύνανται να συμπροσβάλλωνται ενσωματούμεναι προςαυτήν." Η νομολογία έχει ξεκαθαρίσει το θέμα όπως αυτό φαίνεται 25 στην τελευταία απόφασητηςΟλομέλειας του Ανωτάτου Δικαστη ρίουστηνΣυμβούλιο ΚεντρικώνΣφαγείων(Κοφίνον)κ.ά,ν. Ρωσσίδη
(1996)3 Α.Α.Δ. 39. Κρίθηκε ότι απόφαση υποκείμενη σε έγκριση και μητελειοποιηθείσα με την παροχήτης έγκρισης στε ρείται εκτελεστότητας καιδεν μπορεί νααποτελέσει τοαντικείμε- 30 νοαναθεώρησης.Διευκρινίζεται ότι στηνπιοπάνω Αναθεωρητική Εφεση ηπρώτηαπόφασηδεν είχετύχει της έγκρισης του εγκριτι κούοργάνου. Στο σημείο αυτό πρέπει ναδιασαφηνιστεί ότι ηαπόφασητης 35 Ολομέλειας Ζαβρός(ανωτέρω),δενέχεικρίνει τοεπίδικοθέμααλ λάαπλώς εξέφρασε άποψη. Τοσχετικό απόσπασμααπότηναπό φασηέχειως εξής: "Οι αποφάσειςτου Συμβουλίου Κρίσεων καιτου Συμβουλίου 40 Επανακρίσεωνείναι ξεχωριστές διοικητικές πράξειςπουπρο σβάλλονται αυτοτελώς, γιατί η κατάταξηως προακτέοςκατ' εκλογήν,κατ' αρχαιότητα,καιπαραμένωνστον ίδιοβαθμό, πα ράγει γιατους κρινόμενους έννομα αποτελέσματαηισχύς των 3490 4 Α.Α.Δ. Παντελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ.2) Παπαδόπουλος, Δ. οποίων συνεχίζεται σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία τους και επηρεάζειτηνανέλιξητουςστηνιεραρχία." Δεν αποτελεί τοπιοπάνω απόσπασμα μέρος τουλόγου (ratio) 5 της απόφασης. Επομένωςδεν έχειδεσμευτικό χαρακτήρα. (Βλέπε σχετικάΔημοκρατία ν. Γιάλλονρονκ.ά.
(1995)3Α.Α.Δ. 363). ΜεβάσητιςδιατάξειςτωνπιοπάνωΚανονισμών41,42 και43, κρίνωότιηπροσβαλλόμενη απόφασηείχεανάγκηεγκρίσεωςαπό 10 το Υπουργικό Συμβούλιο. Επομένως δενείχε κατ' αρχήν άμεση νομική ισχύ.Εστερείτο εκτελεστότητας καιδεν μπορούσε ναπρο σβληθεί αυτοτελώς. Μπορούσε όμως να συμπροσβληθεί με την εγκριτική πράξη ως "τελική πράξη" μιας σύνθετης διοικητικής ενέργειας. (Βλέπε Δαγτόγλου, "Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο", 15 2ηΕκδοση,παρ. 524. Με τηνπαρούσα προσφυγή η επίδικη απόφασηδεν έχεισυ μπροσβληθεί μετηνεγκριτικήπράξη.Έχειπροσβληθείαυτοτελώς. Ηπαραδοχήτουαιτητήότιηαπόφασητου Ανωτάτου Συμβουλί20 ουΚρίσεων τουγνωστοποιήθηκε μετάτηνκύρωσηαπότο Υπουρ γικόΣυμβούλιοτωνΠινάκωντωνκριθέντωνΑξιωματικών,επιβε βαιώνειότιη μόνηεκτελεστή απόφασηείναιαυτήτου Υπουργικού Συμβουλίουημερομηνίας27Οκτωβρίου 1995, στην οποίακαι εν σωματώθηκεηαπόφασητουΑνωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων. 25 Εξάλλουπρέπειναδιευκρινιστεί ότιη απόφασητουΣυμβουλί ουΚρίσεων ημερομηνίας9Νοεμβρίου 1995,ηοποίακαιγνωστο ποιήθηκεστον αιτητήστις 22Νοεμβρίου 1995, έχει ωςπεριεχόμε νο αυτότοοποίο προαποφάσισετοΣυμβούλιο Κρίσεων στη συ30 νεδρίασή του στις 19 Ιουλίου 1995 καιδεν παρέχει οιαδήποτε στοιχείασχετικάμετηνκύρωσητηςαπότοΥπουργικό Συμβούλιο. Συνεπώς είναι αδύνατο να ταυτιστεί ήκαιθεωρηθεί ότιγνωστο ποιείστον αιτητήτηντελικήαπόφαση,αυτήδηλαδήτου Υπουργι κούΣυμβουλίου. 35 Επίσηςοισχυρισμός τουαιτητήότιδεντουγνωστοποιήθηκεη απόφασητουΥπουργικού ΣυμβουλίουαλλάεκείνητουΣυμβουλί ουΚρίσεων,τηνοποίακαιέλαβεστις22Νοεμβρίου 1995,καιεπο μένως δενμπορούσε ναγνωρίζει ότιυπήρχε καιάλληαπόφαση 40 (δηλαδήαυτήτου Υπουργικού Συμβουλίου) δεν ευσταθεί,αφού υπήρχανοιΚανονισμοί42και43,οιοποίοιπροβλέπουντη διαδι κασίαυποβολήςτων Πινάκωνστο Υπουργικό Συμβούλιο και της κύρωσηςτουςαπότοΥπουργικό Συμβούλιο. Δεναποτελείυπερά σπιση ηάγνοιατου Νόμου. 3491 Παπαδόπουλος,Δ. Παντελίδης ν.Δημοκρατίας(Αρ. 2)
(1996)Πρέπει ναδιασαφηνιστεί ακόμαότι το υπό συζήτηση θέμαδεν επικεντρώνεται σε λάθος όργανοστον τίτλο τηςπροσφυγής,αλλά το θέμα είναι κατάπόσο η προσβαλλόμενη πράξηείναι εκτελεστή ήόχι. Όλα όσα έχουν λεχθεί πιο πάνω δηλώνουν ότι εκτελεστή πράξηείναι ητελική πράξη, δηλαδήηκύρωση της κρίσης απότο 5 Υπουργικό Συμβούλιο. Η τελική πράξη δεν έχει προσβληθεί με οποιοδήποτε τρόπο μέσα απότηναιτούμενηθεραπείααπότοναι τητή. Είναι σχετική ηαπόφαση του Δικαστή Καλλή στην υπόθεση Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας (αρ.1)
(1996)4Α.Α.Δ. 1242. 10 Η επίδικη κρίση ως στερούμενη εκτελεστότητας δεν μπορούσε ναπροσβληθεί αυτοτελώς,ούτενααποτελέσει τοαντικείμενο ανα θεώρησης. Συνεπώςη προσφυγήείναι απαράδεκτηκαι απορρίπτε ται.Δεν εκδίδεται οποιαδήποτεδιαταγή γιαέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3492