clr/1996/1996_4_415.pdf

(1996)στηναιτήτριακατάτηχρονικήπερίοδογιατηνοποίαίσχυσετο επί­ δικοΔιάταγμα,οι οποίεςναεξακολουθούν ναπαραμένουν. Ανκαι δενακούστηκανοιδικηγόροιεπίτουθέματος,τοδικαστήριοκατέλη­ ξε στοσυμπέρασμαότιδενπαραμένει οποιαδήποτεζημιογόνα συνέ­ πειαστηναιτήτρια.Καιτούτο,αφούσυνέπειατηςαπαλλοτρίωσηςεί- 5 ναιη αφαίρεση τηςιδιοκτησίαςαπότον ιδιοκτήτητης,πράγμα που στην προκειμένη περίπτωση δεν συμβαίνει αφούηαιτήτριαεξακο­ λουθείναείναιη ιδιοκτήτριατηςεπίμαχηςπεριουσίας.Οποιαδήπο­ τεπιθανήζημιάείναιενδεχόμενοναπροκλήθηκεαπότηνεπίταξητης περιουσίας της που της αποστέρησε την αποκλειστική χρήση της. 10 ΌμωςτοΔιάταγμαΕπίταξηςδεναποτελείαντικείμενοτηςπαρούσας προσφυγής. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω,ηπαρούσαπροσφυγήπρέπει ν' απορριφθείγιαέλλειψηεννόμουσυμφέροντος. 15 Η προσφνγηαπορρίπτεται χωρίς έξοδα. Προσφυγή. 20 Προσφυγήμετηνοποίαπροσβάλλεταιη απόφασητων Καθ'ων η Αίτηση όπως μέρος του Τεμαχίου 73, Φ/Σχ. ΧΧΙ/61.Ε.2, στο Στρόβολο, ιδιοκτησίατηςΑιτήτριας απαλλοτριωθεί. 25 Θ.Ιωαννίδης, γιατην Αιτήτρια. Π.Λυσάνδρου,γιατους Καθ'ων η αίτηση. Cur.adv.vult. 30 ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Ηπροσφυγήστρέφεται κατάτουΔιατάγματος Απαλλοτριώσεως,τοοποίοδημοσιεύθηκε στην επίσημηεφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 4/6/93, με αριθμό 928 και με το οποίοαπαλλοτριώθηκε μέροςτουτεμαχίου73,Φ/Σχ.ΧΧΙ/61.Ε.2, 35 στο Στρόβολο, ιδιοκτησίατηςαιτήτριας. Ηυπόθεση έχεικάποιοιστορικό το οποίοθα παραθέσω. Η αιτήτρια υπέβαλε το 1983 αίτηση για άδειαοικοδομής στο 40 πιο πάνωτεμάχιο τηςκαιέγινεεισήγησηγιααπόρριψητης επειδή τοτεμάχιοτηςδενεφάπτετοδημόσιουδρόμου,ούτεείχεπροςόφε­ λος του εγγεγραμμένο δικαίωμα διαβάσεως. Ηάδεια οικοδομής εκδόθηκε τελικά στις 5/10/84αφούη αιτήτριαείχε εν τω μεταξύ 416 4Α.Α.Δ. Τριλλίοουν. Δημοτικού Σνμβ.Στοοβόλου Κούροης, Δ. εξασφαλίσει δικαίωμα διαβάσεως διά μέσου τεμαχίου που βρι­ σκότανήδηυπόδιαχωρισμό. Ηάδειαοικοδομής εκδόθηκε μετον ακόλουθοόρο: 5 "(α) Κανένα μέρος της οικοδομής ήακάλυπτηβεράνταύψους πάνωαπό4'-0" απότοεπίπεδοτουσυνεχόμενου εδάφους θα απέχειλιγότερο από 10'-0"απότοόριο τουμελλοντι­ κού δρόμου που δείχνεται με πράσινη γραμμή στατοπο­ γραφικάσχέδιακαιαπόταάλλασύνορατουτεμαχίου.". 10 (Κ. 21 στο φάκελο, Τεκμήριο 1και Παράρτημα Β1 στην έν­ σταση). Δεν τέθηκεόροςούτεγιακατασκευήδρόμουούτε γιαπαραχώ15 ρήσηοποιουδήποτε μέρους τουτεμαχίουτης αιτήτριαςστοδημό­ σιο,ούτε μπορούσε νόμιμανατεθεί τέτοιος όρος αφούόπωςφαί­ νεταιδενυπήρχεοποιοδήποτεεγκεκριμένο σχέδιοοδικούδικτύου ήρυμοτομικό. Ηαιτήτριαόμως,προχώρησε στην κατασκευήτου προτεινόμενου δρόμου, είτε οικειοθελώς, είτε εκ λανθασμένης 20 αντιλήψεως ότιήτανυποχρεωμένη νατοπράξει. Στις 25/4/86,εκδόθηκε από την αρμόδια Αρχή άδειαδιαχωρι­ σμούτουτεμαχίου69,τοοποίοεφάπτετοτουνότιουμέρουςτουτε­ μαχίουτηςαιτήτριαςκαιτοοποίοήτανπερίκλειστο, χωρίςνα εφά25 πτεταιοποιουδήποτεδημόσιουδρόμου,ούτεναέχει εγγεγραμμένο προς όφελος του οποιοδήποτε δικαίωμαδιαβάσεωςκαι χωρίς να ζητηθείαπότους ιδιοκτήτες τουηεξασφάλιση δικαιώματος διαβά­ σεως. Στην άδεια διαχωρισμού, της οποίας η έκδοση προφανώς αντίκειτοστους εν ισχύειΚανονισμούς,τέθηκεοπιοκάτωόρος: 30 "5. Γιατονπροτεινόμενο διαχωρισμόδεθαεκδοθείπιστοποιη­ τικόεγκρίσεως προτούεκδοθείτέτοιοπιστοποιητικόγιατηγει­ τονικήοικοδομήπουεγκρίθηκε μετοΦάκελοΒ. 1508/83καιο δρόμος στοτεμάχιο αρ.73 γραφτείως δημόσιος.". 35 (Κ. 13στοΤεκμήριο 2καιΠαράρτημαΔστην ένσταση) Ο διαχωρισμόςπραγματοποιήθηκεμετηνκατασκευήδρόμουο οποίος ονομάστηκε οδός Κήπων,σε συνέχεια τουκατασκευασθέ40 ντος απότηναιτήτρια. Στησυνέχεια εκδόθηκανάδειεςοικοδομής σε ορισμένους απότους ιδιοκτήτες των περίκλειστων οικοπέδων πουδημιουργήθηκαναπότοδιαχωρισμό,καιπάλινπροφανώςκα­ τά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας, αφού τα οικόπεδαστε­ ρούντανπροσπέλασης σεδημόσιο δρόμο. 417 Κούρρης,Δ. Τριλλίδου ν.ΔημοτικούΣυμβ.Στροβόλου

(1996)Οι ιδιοκτήτες του διαχωρισμού ζήτησαν, στις 27/1/88,πιστο­ ποιητικό τελικής έγκρισης του διαχωρισμού και των κατοικιών πουέκτισαν σταδιαχωρισθένταοικόπεδα. Μεεπιστολή τουςημε­ ρομηνίας24/11/89, οι καθ'ωνηαίτησηαπάντησαν στους ιδιοκτή­ τες ότι γιανακαταστείδυνατήηέκδοσητουπιστοποιητικούτέλι- 5 κής εγκρίσεως ήταν αναγκαίοπρώτανα γραφτεί ως δημόσιος ο δρόμος που διέρχετο μπροστά απότο τεμάχιο 73, της αιτήτριας στηνπροσφυγή. Στις8/1/91 OLκαθ'ωνηαίτησηέστειλαν επιστολή στηναιτήτρια 10 μετην οποίατης ζητούσανν' αποταθείστο Κτηματολόγιο γιαεκ­ συγχρονισμένηεγγραφήτουκτήματος της,ούτως ώστεο δρόμος που κατασκεύασε να εγγραφεί ως δημόσιος, προσθέτοντας ότι η διαδικασίααυτήήταναναγκαίαγιατηνέκδοσηπιστοποιητικούτε­ λικής έγκρισης τηςκατοικίαςτης. 15 Η αιτήτρια με επιστολή της ημερομηνίας 14/3/91, διαμαρτυ­ ρήθηκεκαιζήτησεπιστοποιητικότελικής έγκρισης τηςοικοδομής της η οποία είχε κτισθεί σύμφωνα με τα εγκριθέντα σχέδια και τους όρους της αδείαςτης.Στις25/4/91,εκδόθηκε στην αιτήτρια 20 πιστοποιητικό τελικής έγκρισης τηςοικοδομής της.Την ίδιαημε­ ρομηνία, η αιτήτρια απηύθηνε επιστολή στο Δήμαρχο Στροβό­ λου, διαμαρτυρόμενη για την παραβίαση του υπόγειου χώρου του τεμαχίου της. Απ' ό,τι φαίνεται απότους φακέλους ηαιτή­ τρια, διεκδικώντας το επίμαχο μέρος του τεμαχίου της,τοποθέ- 25 τησετσιμεντένιες ανθοδόχες στο δρόμο πουκατασκεύασεηίδια, εμποδίζοντας έτσι τη διέλευσηοχημάτων. Οι ιδιοκτήτες των πε­ ρίκλειστων οικοπέδων και κατοικιών που είχαν ανεγερθεί, δια­ μαρτυρήθηκαν έντονα με επιστολές των δικηγόρων τους προς τους καθ'ων η αίτηση για τη δημιουργηθείσα κατάσταση,καθι- 30 στώντας τους υπεύθυνους για τον εγκλωβισμό τους και ζητώ­ ντας άμεση λύσητου προβλήματος.Ως αποτέλεσμα, οι καθ'ωνη αίτηση κατά τη συνεδρία τους ημερομηνίας 23/7/91 αποφάσισαν να προωθήσουν διαδικασία απαλλοτρίωσης του δρόμου πουκα­ τασκεύασε η αιτήτρια στο τεμάχιο της. Σταπρακτικάτης συνε- 35 δρίας αυτήςεπισημαίνεταιηευθύνητουΔήμουγιατηνκατάστα­ σηπουδημιουργήθηκε μετην έκδοση αδειώνοικοδομής κατάπα­ ράβαση της σχετικής νομοθεσίας. Στην υποβληθείσα πρόταση αναφέρεται ότι ηαπαλλοτρίωση είναι αναγκαία γιατηδημιουρ­ γία προσπέλασης προς ταοικόπεδα του διαχωρισμού (Κ.31 και 40 37 στο Τεκμήριο 1). Ηδιαδικασίααπαλλοτρίωσηςδενπροωθήθηκεαμέσωςκαιστις 27/3/92OLκαθ'ωνηαίτησηζήτησαννομική συμβουλή ως προςτο 418 4 Α.Α.Δ. Τριλλίδου ν.Δημοτικού Συμβ. Στροβόλου Κούρρης, Δ. κατάπόσο συνέτρεχαν λόγοιδημοσίου συμφέροντος γιατηνπρο­ ώθηση της σκοπούμενης απαλλοτρίωσης (Κ. 39-40στο Τεκμήριο 1).Η απάντησηπουδόθηκεστις 28/4/92 ήτανότιπροτούτεθείθέ­ μα αναγκαστικής απαλλοτρίωσης έπρεπε να μελετηθεί θέμα δε5 σμευτικού ρυμοτομικού σχεδίου. Στομεταξύηαιτήτριαμεεπιστολήτηςημερομηνίας7/2/92,δια­ μαρτυρήθηκεγιατη σκοπούμενη απαλλοτρίωση και πρόσφερε το επίμαχο μέρος του τεμαχίου της προς πώληση έναντι του ποσού 10 των£17.160πλέον ταέξοδαασφαλτόστρωσης τουδρόμου (Κ.91 στοΤεκμήριο 1 καιΠαράρτημα ΙΓστην ένσταση). Οι καθ'ων η αίτηση κατά τη συνεδρία τους ημερομηνίας 18/9/92, ενέκριναν σχετικό ρυμοτομικό σχέδιο τοοποίο δημοσιεύ15 θηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 9/10/92.Ηαιτήτρια έφερε ένσταση για τη σκοπούμενη ρυμοτομία με επιστολές της ημερομηνίας 5/11/92,16/11/92και 6/1/93. Στην τύχητωνενστάσεων αυτώνθααναφερθώαργότερα. Ας σημειωθεί ότιτο μόνο επηρεαζόμενοτεμάχιοαπότηΓνωστοποίηση Ρυμοτο20 μίας,ηοποίαέγινε,όπωςαναφέρεται,"γιασκοπούςδιαπλάτυνσης και ευθυγράμμισης των οδών που περιγράφονται...",ήταν το τε­ μάχιο 73 της αιτήτριας,και οι οδοί που περιγράφονταν οι οδοί ΑνοιξηςκαιΚήπων. 25 Στις 22/1/93και πριν κριθεί η τύχη των ενστάσεων της αιτήτριας κατά της Γνωστοποίησης Ρυμοτομίας, οι καθ'ων η αίτηση δημοσίευσαν Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης του ιδιωτικού δρό­ μουπουκατασκεύασεηαιτήτριακαιστονοποίοαφορούσεηΓνω­ στοποίηση Ρυμοτομίας.ΣτηΓνωστοποίηση αναφέρεταιότιη επη30 ρεαζόμενη έκτασηγης (200 τετρ. μέτρα)"είναι αναγκαία γιατους ακόλουθουςσκοπούςδημόσιαςωφέλειας,δηλαδήγιατηνανάπτυ­ ξη του οδικού δικτύου και η απαλλοτρίωση της επιβάλλεται για τους ακόλουθους λόγους, δηλαδήγια την επέκτασητης οδούΚή­ πωνστην περιοχήτουΔήμου Στροβόλου.". 35 ΗαιτήτριαενέστηστηΓνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης γιαδύο λόγους: 40

(1)ότι ηαπαλλοτρίωση τουτεμαχίουτηςδενήταναναγκαίαγια τους σκοπούςπουαναφέρονταν, και

(2)ότι ηαπαλλοτρίωσηδενεξυπηρετούσε τοδημόσιο συμφέρον. Ηένστασητηςαιτήτριαςεξετάστηκε απότοΔημοτικόΣυμβού­ λιο,κατάτησυνεδρία τουημερομηνίας 30/3/93και απορρίφθηκε. 419 Κούρρης, Δ. Τριλλίδου ν.Δημοτικού Συμβ.Στροβόλου

(1996)ΚατάτηνίδιασυνεδρίατουτοΔημοτικόΣυμβούλιοαποφάσισενα εισηγηθεί στον ΥπουργόΕσωτερικών τηναπόρριψητων ενστάσε­ ων της αιτήτριαςκατάτης Γνωστοποίησης Ρυμοτομίας. Στις 4/6/93 δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δήμο- 5 κρατίαςΔιάταγμαΑπαλλοτρίωσης τουεπίδικουμέρουςτουτεμα­ χίου της αιτήτριαςκαι στις 13/8/93 ΔιάταγμαΕπίταξης της ίδιας περιουσίας. Στις 10/8/93καταχωρήθηκεηπαρούσαπροσφυγήεναντίοντου 10 Διατάγματος Απαλλοτρίωσης. Μετά την καταχώρησητης προσφυγής ακολούθησαν άλλα γε­ γονότασταοποίαπρέπεινααναφερθώ. 15 Στις 7/11/94,και μετάτην καταχώρησητων γραπτώναγορεύ­ σεων,ηπροσφυγή απερρίφθημετάαπόδηλώσεις των δικηγόρων ότι ηαπαλλοτρίωση θεωρείται εγκαταληφθείσα. Στις 19/9/95, εκ­ δόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα επαναφοράςτης προσφυγής,μετά απόδηλώσεις των δικηγόρων καιτωνδύοπλευρών ότι τουπόβα- 20 θροτου συμβιβασμού της7/11/94 καιως εκτούτουκαιτης απόρ­ ριψηςτης προσφυγής,ήτανλανθασμένο. Ηυπόθεσηορίσθηκεγια διευκρινήσεις στις 12/1/96,οπότε καταχωρήθηκανοι διοικητικοί φάκελοι καιηυπόθεσηεπιφυλάχθηκε. 25 Από τη μελέτητων φακέλων για σκοπούς έκδοσηςαπόφασης, προκύψανταακόλουθα. ΌπωςφαίνεταιαπότοφάκελοΤεκμήριο 3, οι καθ'ωνη αίτηση αφούθεώρησαν ότι η διαδικασία απαλλο­ τρίωσης είχε ατονίσει επειδή δεν προσφέρθηκε η αποζημίωση εντός 10μηνών απότηΓνωστοποίηση όπωςπρονοούσε οΝόμος, 30 προέβηκαν σε δημοσίευση νέας Γνωστοποίησης καινέουΔιατάγ­ ματοςΑπαλλοτρίωσης. ΣχετικάείναιταΚ. 156-

1. ΗνέαΓνω­ στοποίηση δημοσιεύθηκε στις 20/5/94 και το νέο Διάταγμα στις 8/7/94, χωρίς να ενημερωθεί προσωπικάηαιτήτρια,ηοποίαόταν πληροφορήθηκε,καταχώρησε εναντίον τουνέου Διατάγματοςτην 35 προσφυγή 1033/94ηοποίαεκκρεμεί ενώπιον άλλου Δικαστή. Σε μεταγενέστερο χρόνο, όπως φαίνεται από επιστολή ημερο­ μηνίας 19/4/95,Κ. 102 στο Τεκμήριο 4, ο Υπουργός Εσωτερικών αποδέχτηκετις ενστάσεις της αιτήτριαςκατάτης Γνωστοποίησης 40 Ρυμοτομίας στην οποίαέγινεαναφοράπροηγουμένως,όσον αφο­ ρά το επίμαχο μέρος τουτεμαχίου της. Ηαιτιολογία όπως ανα­ φέρεται σε επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών προς τους καθ'ωνηαίτηση,ημερομηνίας 30/10/95 (Κ. 114 στοΤεκμήριο4)εί420 4 Α.Α.Δ. Τριλλίδου ν.Δημοτικού Συμβ.Στροβόλου Κούρρης, Δ. ναιηακόλουθη: 5 10 15 "
2. Η αναγκαιότητα γιαβελτίωσηκαιολοκλήρωσητουοδικού δικτύουτηςπεριοχής αναγνωρίζεται. Όμως,η διαδικασίαπου επελέγη-εκείνητης εφαρμογής του Αρθρου 12του περί Ρυθ­ μίσεωςΟδώνκαιΟικοδομών Νόμου-δενκρίνεταιηκατάλλη,λη,όσον αφοράτην οδό Κήπων,διότι το εν λόγωΑρθροκα­ λύπτει περιπτώσεις διευρύνσεως ή ευθυγραμμίσεως οδού,γε­ γονός το οποίο αναφέρεταιμε σαφήνειακαι στησχετική γνωστοποίηση που δημοσίευσε ο Δήμος σας στις 9.10.
3. Για το λόγο αυτό,ο Υπουργός Εσωτερικών έκρινε ότι το Αρθρο 12 εφαρμόζεταιστηνπερίπτωσητηςοδούΑνοίξεως,όχι όμωςκαι στην περίπτωσητης οδού Κήπων.". Ησυνέπειατηςπιοπάνωαποφάσεως,είναιότιδενυπήρξεπο­ τέ δεσμευτικό σχέδιο ρυμοτομίας όσον αφοράτο επίδικο μέρος τουτεμαχίουτης αιτήτρίΛς. Η εγκυρότητα του προσβαλλόμενου Διατάγματος πλήττεται 20 κυρίωςγιατολόγοότιηαπαλλοτρίωση έγινεόχι για εξυπηρέτηση δημόσιου σκοπού, αλλά των ιδιωτικών συμφερόντων των ιδιο­ κτητών του περίκλειστου τεμαχίου 69 και για να καλύψουν οι καθ'ωνηαίτησηεκτωνυστέρων τιςπαρανομίεςτους. 25 Εκ πρώτης όψεως φαίνεται,γεγονός εξάλλου που όπως δια­ φαίνεται απόταδιάφοραέγγραφαστους φακέλους δέχονταικαι οι καθ'ωνηαίτηση, ότι τόσο ηάδειαδιαιρέσεωςτουτεμαχίου 69, όσοκαιοι σχετικές άδειες οικοδομής γιαταπροκύψανταοικόπε­ δα,δόθηκαν παράνομα. Όμωςαντικείμενο τηςπροσφυγήςαυτής 30 δεν είναιηνομιμότητα τωναδειώνεκείνων,αλλάτουπροσβαλλό­ μενου Διατάγματος Απαλλοτρίωσης. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης, έχω υποχρέωση να εξετάσω το έννομο συμφέρον τηςαιτήτριαςτοοποίο εξετάζεται απότοΔικα­ στήριο καιαυτεπάγγελτα,ως θέμαδημόσιαςτάξεως. 35 Το έννομο συμφέρον πρέπει να υπάρχει σε όλα τα στάδιατης διαδικασίας,συμπεριλαμβανομένου του σταδίου έκδοσης απόφα­ σης. Όπως φαίνεταιαπόταγεγονότα που ακολούθησαν τηνκα­ ταχώρηση της προσφυγής, εκδόθηκε νέο Διάταγμα Απαλλοτρίω40 σης της επίδικηςπεριουσίας. Μετην έκδοση τουνέου Διατάγμα­ τος,τοεπίδικοΔιάταγμαέπαυσεναισχύει μεαποτέλεσμα ναμην βρίσκεται σήμερα σε ισχύ. Επομένως καιηαιτήτριααπώλεσε το έννομο συμφέρον τηςγιαπιθανήακύρωσηδιατάγματοςπουέπαυ­ σεναισχύει. Μεαπασχόλησε τοθέματηςπιθανότηταςπρόκλησης 421 Κούρρης,Δ. Τριλλίδου ν.Δημοτικού Συμβ. Στροβόλου

(1996)ζημιογόνων συνεπειών στηναιτήτριακατάτη χρονικήπερίοδογια τηνοποίαίσχυσετοεπίδικοΔιάταγμα,οιοποίεςνα εξακολουθούν να παραμένουν. Αν καιδεν ακούστηκαν οι δικηγόροι επί του θέ­ ματος, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι δεν παραμένειοποιαδήποτε ζημιογόνα συνέπεια στην αιτήτρια.Καιτούτο,αφούσυνέπεια της 5 απαλλοτρίωσης είναι ηαφαίρεση της ιδιοκτησίας από τον ιδιο­ κτήτητης,πράγμαπουστην προκειμένη περίπτωση δεν συμβαίνει αφούηαιτήτρια εξακολουθεί να είναι ηιδιοκτήτρια της επίμαχης περιουσίας. Οποιαδήποτεπιθανήζημιάείναι ενδεχόμενοναπρο­ κλήθηκε απότην επίταξητης περιουσίας της πουτης αποστέρησε 10 την αποκλειστική χρήση της. Όμως το Διάταγμα Επίταξης δεν αποτελεί αντικείμενο τηςπαρούσαςπροσφυγής. Ως αποτέλεσμα των πιοπάνω,βρίσκω ότι ηπαρούσα προσφυ­ γήπρέπειν' απορριφθείγιαέλλειψη εννόμουσυμφέροντος. 15 Δεν γίνεται διαταγήγιαέξοδα. Ηπροσφνγη απορρίπτεται χω­ ρίςέξοδα. 422