4Α.Α.Δ. 22 Ιανουαρίου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΛΕΠΑ ΛΤΔ. (ΑΣΤΙΚΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΠΑΦΟΥ), Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 264/95) 5 10 15 20 25 Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 τον Συντάγματος — Λόγοι ακυρώσε ως — Έλλειψη αιτιολογίας και δέουσας έρευνας — Αναθεωρητική Αρχή Αδειών — Τροποποίηση δρομολογίου υφιστάμενης άδειας λε ωφορείων — Ιεραρχική προσφυγή άλλου, βλαπτόμενον, αδειούχου — Η απορριπτική επ' αυτής απόφαση δεν αιτιολογήθηκε. Η αιτήτρια εταιρεία προσέφυγε κατά της τροποποίησης του δρο μολογίου του ενδιαφερομένου μέρους απότην ΑρχήΑδειών ηοποία επικυρώθηκε απότηνΑναθεωρητική ΑρχήΑδειών μετά από ιεραρχικήπροσφυγή,θέτοντας μεταξύ άλλων και ζήτημαανεπίτρεπτου συν δυασμού, με την επίδικη απόφαση,άδειας για εκτέλεση αστικής και υπεραστικής γραμμής λεωφορείων ταυτοχρόνως. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Η επίδικη απόφαση δεν εξηγεί με ποιο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο η Αναθεωρητική Αρχή σχημάτισε την κρίση της. Παρόλο που επισημαίνεται στην ίδια την απόφαση πως το βασικό θέμα που συζητήθηκε ήταν το παράνομο της μεταβολής. Ακόμηη διαπίστωση που ακολουθεί, που έχει σχέση με την εξυπηρέτηση των συγκοινωνια κών αναγκώντης περιοχής,δεν αιτιολογείται. Και ασφαλώς τοδικα στήριο δεν μπορεί να βασισθεί σε όσα προβάλλει ο δικηγόρος τηςκαθής ως αιτιολογία της πράξης. Ούτε η απόφαση της Αρχής Αδειών παρέχει τα αναγκαίααιτιολογικά ερείσματα. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα σε βάρος τον δημοσίου. 63 Λλέπα Λτδ. (Αστικά Λεωψ.Πάψου)ν. Δημοκρατίας
(1996)Προσφυγή. Προσφυγή με την οποίαηαιτήτριαζητάακύρωσητης απόφα σης της Αρχής Αδειών για αλλαγή του δρομολογίου των αδειού χωνυπεραστικώνλεωφορείων ΧΝ 154καιABG 883,πουανήκουν στοενδιαφερόμενο μέρος,έτσιώστενασυμπεριληφθεί σ' αυτόκαι ητουριστική περιοχή Κάτω Πάφου. 5 Αλ. Λυκούργου, για Τ. Παπαδόπουλο, γιατην Αιτήτρια. 10 Α. Μαππουρίδης,Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ωνη αίτηση. Cur.adv. vult. 15 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ηαιτήτρια,που είναι τοπικήεταιρείαπεριορι σμένης ευθύνης, διαθέτει δημόσια λεωφορεία γιατις ανάγκεςτης επιβατικής κίνησης Πάφου. Όπως αναφέρει στην προσφυγή της (παράγραφος2τηςέκθεσηςγεγονότων),χωρίςναέχειδιαψευσθεί, είναιημόνηεπιχείρηση εφοδιασμένημεάδειεςοδικήςχρήσηςστην 20 τουριστική περιοχή Κάτω Πάφου. Ηαιτήτριααμφισβητεί τηνο μιμότητααπόφασηςτηςΑρχήςΑδειώνγιατηναλλαγήτουδρομο λογίου των αδειούχων υπεραστικών λεωφορείων ΧΝ 154 και ABG 883 (22θέσεων τοκαθένα),πουανήκουνστο ενδιαφερόμενο μέρος, έτσι ώστε να συμπεριληφθεί σε αυτό και η παραπάνω πε- 25 ριοχή. Οι ενστάσεις της αιτήτριαςδεν έγιναν δεκτές μεαποτέλε σμαναεπιτραπούνοι αιτούμενες μεταβολές. Η απόφασηυπόκειται,σύμφωνα μετις διατάξειςτου Αρθρου 4Α των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων 1982 30 έως 1994 (Αρθρο 4τουΝ.84/84), σε ιεραρχικήπροσφυγή,πουσυ νεπάγεταιέλεγχοτηςπράξηςκαιαπόουσιαστική άποψη. Η αιτή τριαάσκησεπράγματιτοδικαίωματης αυτό,αλλάη Αναθεωρητι κήΑρχήΑδειών μεαπόφασητηςημερ.27/2/95 τηναπέρριψε,επι κυρώνοντας συνάματην αρχικήαπόφαση. 35 Αναλυτικότερα: τα πιο πάνω λεωφορεία του ενδιαφερόμενου προσώπουέχουν άδειαναεκτελούν τηνυπεραστικήδιαδρομή Πάφου-Λεμεσού-Λευκωσίαςσύμφωναμετουςόρουςτωναδειώνοδι κής/ρήσης που έχουν ημερ.27/2/91και31/12/91(βλέπε παράρτη- 40 μαΒ στηνένσταση).ΤοΝοέμβριοτου 1993τοενδιαφερόμενοπρό σωπο με γραπτήτου αίτηση,στο παρεχόμενο έντυπο,ζήτησε την προαναφερθείσα αλλαγή διαδρομής για την οποία κατείχε ήδη άδεια ηαιτήτριαεταιρεία. Στις 12/1/94ο αρμόδιος Ελεγκτής Με64 4 Α.Α.Δ. Αλέπα Λτδ. (Αστικά Λεωφ. Πάφου)ν.Δημοκρατίας 5 Νικήτας, Δ. ταφορών υπέβαλε την έκθεση του. Η ΑρχήΑδειών συνήλθε στις 25/5/94.Αφού άκουσε και τις παραστάσειςτης αιτήτριαςαποφά σισε να εγκρίνει την αίτηση του ενδιαφερομένου για χρήση της τουριστικής περιοχής. Ας σημειωθεί ότι το δρομολόγιο επιστροφήςκαιτων δύοοχημάτωνπαρέμεινεαμετάβλητοως είχε. Όπωςαναφέρθηκεστηναρχή,το ιεραρχικόδιάβημαστοοποίο κατέφυγεη εταιρείαυπήρξεατελέσφορο. Η αγιολογία πουοδήγη σε στην απορριπτική απόφασητηςκαθήςηαίτησηβρίσκεται στην 10 προτελευταία παράγραφοτηςεπίδικης απόφασης: 15 "Από το σύνολο των ενώπιον μας στοιχείων και των όσων έχουν λεχθεί, κρίνουμε ότι ηχορήγηση της αιτούμενηςάδειας απότηνΑρχήΑδειών στονενδιαφερόμενο μετις προϋποθέσεις πουτέθηκανδενσυνιστάαλλαγήτηςάδειαςαλλάτροποποίηση τουδρομολογίου,λαμβάνονταςυπόψηότιοπαλιόςδρόμοςδεν μπορεί πλέον να εξυπηρετήσει την διαδρομήπουεκτελεί το εν λόγω αδειούχοόχημακαικρίνεται απαραίτητηη απόκλησηαυ τήαπότοπαλαιό δρομολόγιο." 20 Θαπρόσθετα εδώότι προηγουμένως ηΑρχήΑδειών παραχώρησε την άδεια"αφούέλαβε υπόψητην εισήγηση του Τμήματος,το δη μόσιο συμφέρον,την εξυπηρέτηση τουκοινούκαιόλαταενώπιον της στοιχεία " 25 Η αιτήτρια υποστηρίζει αντίθετα -όπως έπραξε και ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών - ότι δεν είναι επιτρεπτήημε ταβολή. Κατά την άποψη τηςονόμος προβαίνει σε σαφήδιαχωρι σμό μεταξύαγροτικής,αστικήςκαιυπεραστικήςδιαδρομής. Κατά 30 συνέπειαδενμπορείναχορηγηθείάδειασυνδυασμένηςδιαδρομής, όπως συνέβη εδώ, δηλαδή,αστικής και υπεραστικής. Προςυπο στήριξη της πρότασης αυτήςησυνήγορος παρέπεμψε στο Αρθρο 8
(2)των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας ΜεταφοράςΝόμων 19821994: 9/82, 84/84, 134/91, 148/91,62
(1)/92,11
(1)/93και24
(1)/94. 35 Ο δικηγόροςτηςκαθήςδέχθηκεστην ουσίαότι μετις παραπά νω πρόνοιες του ο νόμος δημιουργεί στεγανό που δεν επιτρέπει την έκδοση άδειαςγια περισσότερες της μιας γραμμής. Συνέχισε όμως για να εισηγηθεί πως εδώ δεν έχουμε άδειες που συνεπάγο40 νταισυνδυασμό δύογραμμών.Υποστήριξε ότι: "Τέτοια περίπτωση δεν υπάρχειαφούεξ' ορισμού ηάδειατου ενδιαφερόμενου μέρους αφορά υπεραστική γραμμή η οποία σύμφωναμετονορισμό όπωςτροποποιήθηκε,σημαίνει τησύν65 Νικήτας, Δ. Αλέπα Λτδ. (Αστικά Λεωφ.Πάφου)ν.Δημοκρατίας
(1996)δέσηδύοήπερισσοτέρων περιοχών." Περαιτέρωεισηγήθηκε,σεαντίθεσημεόσαείπεγιαυτόηδικηγόρος της αιτήτριας,πως προηγήθηκε της επίδικης απόφασηςηδέουσα έρευνακαιενόψειτουυλικού πουέφερεσεφωςάσκησετηδιακρι- 5 τιπή εξουσία που της παρέχει το αρθρ.5
(4)του νόμου χωρίς να υπερβεί ταόριατης. Η διάταξηαυτήπροβλέπει ότι: "5
(4)Η Αρχή Αδειών δύναται δι' εύλογους αιτίας καικατά πάντα χρόνον να τροποποιή τους εν τη αδείαεπιβληθέ- 10 ντας όρους." Ο κ. Μαππουρίδης υπέβαλε ότι στην παρούσα περίπτωση υπήρχετέτοια εύλογη αιτία,δηλαδή,όπωςανέφερε "η μετατόπιση της τουριστικής κίνησης λόγωτηςκατασκευήςτουνέου δρόμου". 15 Ηαιτήτριαπρόβαλεακόμηέναεπιχείρημα: ότι δεφαίνεταινα καθορίστηκε η γραμμήγιατηνοποίαδόθηκεάδειαωςυπεραστική από τον Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων,ύστερα από γνώμη του Συμβουλίου Οδικής Τροχαίας Μεταφοράς, όπως ορίζει το 20 Αρθρο8
(2).Στόχοςτουσυλλογισμούήτανπάλιννακαταδειχθείο παράνομοςσυνδυασμός δύογραμμών:αστικής(ΚάτωΠάφου)και υπεραστικής (Πάφου-Λεμεσού-Αευκωσίας). Η θέση αυτήδεναπα σχόλησεκαθόλου το δικηγόρο της καθήςηαίτηση.Θαμπορούσα ωστόσονααναφέρωπωςδενείναιδυνατόμεαυτήτηνευκαιρίανα 25 ασκήσω παρεμπίπτοντα έλεγχονομιμότητας των πιο πάνωαδει ών,που εκδόθηκαν και ισχύουν απότις προαναφερθείσες ημερο μηνίες μέσα στο 1991. Η επίδικηαπόφασηδενεξηγείμεποιονομικό καιπραγματικό 30 υπόβαθρο ηΑναθεωρητική Αρχήσχημάτισε την κρίση της. Παρό λο πουεπισημαίνεται στην ίδιατην απόφασηπωςτοβασικόθέμα πουσυζητήθηκεήταντοπαράνομοτης μεταβολής.Ακόμηη διαπί στωσηπουακολουθεί,πουέχεισχέσημετην εξυπηρέτηση τωνσυ γκοινωνιακών αναγκώντηςπεριοχής,δεναιτιολογείται.Ας σημει- 35 ωθεί ότι ηαιτήτριαθίγει μετις αγορεύσεις τηςκαιτοθέματηςαι τιολογίας. ΗέκθεσητουτοπικούΕλεγκτή Μεταφορώνδεμαςδια φωτίζει για το θέμα αυτόήγια οτιδήποτεάλλο. Περιορίζεται μό νονααναφέρειτοπαλιόδρομολόγιο,τοπροταθένκαιτους ενισταμένους. Αλλα στοιχεία δεν περιέχει ο φάκελος. Και ασφαλώς 40 τοδικαστήριο δεν μπορείναβασισθεί σεόσαπροβάλλει οδικηγό ρος της καθήςως αιτιολογίατης πράξης. Θαπρόσθεταότι ούτεη απόφαση της Αρχής Αδειών παρέχει τα αναγκαία αιτιολογικά ερείσματα. 66 4 Α.Α.Δ. Αλέπα Ατδ. (Αστικά Αεωφ. Πάφου) ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. Κατ' ακολουθία ακυρώνω την προσβαλλόμενη απόφασηγια έλλειψηαιτιολογίαςκαιδέουσαςέρευνας. Μεέξοδαεναντίοντου δημοσίου. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα σεβάροςτουδημοσίου, 67