(1996)15Μαρτίου, 1996 [ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣΧΡΗΣΤΟΥ, Αιτητής, ν. ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Καθ'ου ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 1142/90) ΟργανισμοίΔημοσίου Δικαίου—Αρχή ΚρατικώνΕκθέσεων—Γενικός Διευθυντής— Μισθολογικήκλίμακα— Ηενγένειδιαδικασία καθο ρισμού ΓενικούΔιευθυντή— Άρθρο5Α τονΝ. 93/68ως τροποποιή θηκε— Ηλέξη "εγκρίνει"— Ερμηνεία αυτήςκαιτηςόληςρύθμισης. 5 ΔιοικητικόΔίκαιο — Διοικητικήπράξη— Εκτελεστότητα—Προϋποθέ σεις — Αντιδιαστολή προς βεβαιωτικές πράξεις — Τοστοιχείο της νέαςέρευνας. Συνταγματικό Δίκαιο — Αρχή της ισότητας — Έννοια — Βάρος απο- 10 δείξεωςτηςπαραβίασης της. ΠροσφυγήβάσειτουΆρθρου 146τουΣυντάγματος—Αόγοι ακυρώσεως — Κατάχρησηεξουσίας— Έννοια— Βάροςαποδείξεως. 15 Ο αιτητήςπροσέφυγεκατάτουτελικούκαθορισμούτης μισθολο γικήςτου κλίμακας. Το ΑνώτατοΔικαστήριο, απορρίπτοντας τηνπροσφυγή,αποφά σισεότι: 1. Οι σχετικές εξουσίες τουΥπουργικού Συμβουλίου σε ό,τι αφορά τουςόρουςυπηρεσίαςτουΓενικούΔιευθυντήτηςΑρχήςπηγάζουν από το Αρθρο5Α
(1)τουπερίΑρχής Κρατικών Εκθέσεων Νόμου του 1968(Νόμος93/68όπωςέχειτροποποιηθείαπότοΝόμο28/73). 25 680 20 4 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χρήστου ν.Υπουργικού Συμβουλίου Ενόψει του ότι το Υπουργικό Συμβούλιο ήτανόργανο που είχε την αποφασιστικήαρμοδιότητα επί του θέματος (βλ. Αρθρο 5Α τουΝόμου)καιτουπεριεχομένου τηςπρώτηςαπόφασης,θεωρεί ταιότιηπρώτηαπόφασητουΥπουργικού Συμβουλίουενπροκειμένω αποτελούσε εκτελεστήπράξη. Μετην εκτέλεσητης από την Αρχή Κρατικών Εκθέσεων θα μεταβάλλοντο τα μισθοδοτικά δι καιώματατου αιτητή. Το επόμενο ερώτημα είναι κατά πόσο η δεύτερη απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου - ηπροσβαλλόμενη απόφαση- αποτελεί εκτελεστή διοικητικήπράξη. Η νομολογία έχει προσδιορίσει με σαφήνεια πότε υπάρχει νέα έρευνα. Έτσι,σύμφωνα μετην νομολογία, γενικάνέαέρευναθε ωρείταιηλήψη υπ*όψηνέων ουσιωδών νομικών ή πραγματικών στοιχείων. Τονέουλικό πουχρησιμοποιείται κρίνεταιαυστηρώς γιατί δενπρέπει αυτόςπουέχειαπωλέσει τηνπροθεσμίαδιάτην προσβολή μιαςεκτελεστήςπράξεως,να μπορεί νακαταστρατηγεί αυτήτηνπροθεσμίαμετηδημιουργίανέας πράξεως. Τα στοιχεία εδώ δεν αποτελούν καθόλου νέα ουσιώδη νομικά ή πραγματικάστοιχεία. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηδενέχειληφθεί μετάαπό νέαέρευνα νέων ουσιωδών νομικών και πραγματικών στοιχείων ταοποία έχουν προκύψει μετάτηλήψητηςπρώτηςαπόφασης. Δεναποτε λεί επομένως εκτελεστή διοικητικήπράξηηοποίαμπορείναπρο σβληθεί με προσφυγήδυνάμει του Αρθρου 146.1 του Συντάγμα τος. Αποτελεί, αντιθέτως, πράξη επιβεβαιωτική, διευκρινιστική και ερμηνευτική τηςπρώτηςαπόφασης. Παράτηνπιο πάνω κα τάληξη το Δικαστήριο εξέτασε τους κύριους λόγους ακυρώσεως τηςπροσφυγήςχάριντης τελεσιδικίας. 2. Σύμφωναμετον ευπαιδευτΰσυνήγορο τουαιτητήηπρόνοιατου Αρθρου 5Α εξαρτά τη λύσητου θέματος από την "συγκατάθεση του Υπουργικού Συμβουλίου, όχι από απόφαση/εντολή του Υπουργικού Συμβουλίου". Ηπιοπάνωεισήγησηπαραβλέπειμιαπολύσημαντικήπρόνοιατου Αρθρου5Α. Παραβλέπειτηνπρόνοιασύμφωναμετηνοποίαείναι τοΥπουργικό Συμβούλιοπου"εγκρίνει"τουςόρουςυπηρεσίαςτου ΓενικούΔιευθυντή. Οόρος"εγκρίνει" είναιαπόμόνοςτουακριβής (precise) καιμηδιφορούμενος. Πρέπεισύμφωναμετους ερμηνευ τικούςκανόνες, νατουδοθείη συνήθηςκαιφυσικήτουέννοια. 681 Χρήστουν. ΥπουργικούΣυμβουλίου
(1996)Το Αρθρο 5Α-παρέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο αποφασιστική καιαποκλειστικήαρμοδιότητασεσχέση μετουςόρους Υπηρεσίας του ΓενικούΔιευθυντή. Το Υπουργικό Συμβούλιο είχεαρμοδιότητα ναλάβει τηνεπίδικη 5 απόφαση. ΧωρίςτηνέγκρισητουΥπουργικού Συμβουλίουησχε τικήαπόφασηθαστερείτο εκτελεστότητας επειδήείναινομολογημένο ότι απόφασηυποκείμενησε έγκριση καιμητελειοποιηθείσα μετηνπαροχήτηςέγκρισηςστερείταιεκτελεστότηταςκαιδενμπο ρεί νααποτελέσει τοαντικείμενοαναθεώρησης. 10
- Η αρχή της ισότητας σημαίνει την επιταγήτης απρόσωπης και αντικειμενικήςκρίσεωςκαιτηναπαγόρευσηκάθεαυθαίρετηςδια κρίσεως,κάθεδιακρίσεωςδηλαδή πουστηρίζεται σεανυπόστατα ή άσχετα κριτήρια και αγνοεί την ουσιώδη ομοιότητα των υπό 15 ρύθμισηήκρίσηπεριπτώσεων. Πέρααπότηνπαράθεσηγενικώναρχώνπουδιέπουντηναρχήτης ίσης μεταχείρησηςοαιτητήςδενέχειυποδείξειμεποιοτρόποέχει παραβιασθείαυτήηαρχή. Δενέχειυποδείξειμεοποιοδήποτετρό- 20 ποότι ηΔιοίκηση έχειβασισθείσεανυπόσταταή άσχετακριτήρια ήότιέχειαγνοήσειτηνουσιώδηομοιότητατωνυπόρύθμισηήκρί σηθεμάτων.Υπενθυμίζεται ότιτοσχετικόβάροςαπόδειξηςτοφέ ρει ο αιτητής. 25
- Κατάχρησηεξουσίας προκύπτει,ανάμεσασε άλλες περιπτώσεις, οσάκις ο σκοπός της εκδόσεως της επίδικηςπράξης"ήτανκατά δηλος διάφοροςτου σκοπούπουέτασσε ο νόμος κατ*εφαρμογή του οποίου εξεδόθη" (βλ. Απόφαση Συμβουλίου Επικρατείας 1631/50).Ο αιτητής, ο οποίοςφέρει καιτο βάροςτης απόδειξης, 30 δενέχεικατορθώσειναθεμελιώσειτονσχετικόλόγο ακυρώσεως. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 35 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Kefalas v.Republic
(1972)3C.L.R. 225, Chnstofides v.Republic
(1971)3 C.L.R. 302, 40 Vamava v.Republic
(1968)3CLR. 566, Kelpis v.Republic
(1970)3 CLR. 196, 682 4 Α.Α.Δ. Χρήστου ν.Υπουργικού Συμβουλίου Republicv. Mozoras
(1970)3CLR. 210, Amanda MargaLtdv. Republic
(1985)3CLR. 2583, 5 CyprusCementCo. Ltd. v. Republic
(1974)3CLR.514, Platisv.Republic
(1978)3CLR. 384, Χ" Βασιλείουv. K.O.A.
(1993)4Α.Α.Δ. 981, 10 ΣυμβούλιοτωνΚεντρικώνΣφαγείων(Κοφίνου)κ.ά.ν.Ρωσσίδη
(1996)3ΑΛΛ. 39, Makrides v. Republic
(1967)3CLR. 147, 15 Kousoulidesv. Republic
(1967)3CLR.438. Προσφυγή. 20 ΠροσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτουΚαθ'ουηαίτησηναμην δοθείαναδρομικήισχύστην αναπροσαρμογήτηςμισθοδοσίαςκα θώςκαιτηςβαθμολογικήςκλίμακαςτου αιτητή. Λ. Σ.Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. 25 Ε.Παπακνριακον,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατον Καθ'ου η αίτηση. Cur. adv. wit. 30 ΚΑΛΛΗΣ,Δ.:ΟΑιτητήςείναιοΓενικόςΔιευθυντής τηςΑρχής Κρατικών Εκθέσεων. Σε σύσκεψη η οποία έλαβε χώραν στις 10.5.1979, με συμμετοχή διάφορων Υπηρεσιακών Παραγόντων και εκπροσώπων των συντεχνιών του προσωπικού διαφόρων 35 Ημικρατικων Οργανισμών, περιλαμβανομένης και της Αρχής Κρατικών Εκθέσεων ("η Αρχή"),αποφασίστηκεη"διεξαγωγή με λέτης υπό ειδικού κλιμακίου του Υπουργείου Οικονομικών δι' αξιολόγησιν/αναδιοργάνωσιν βάσει αναλόγων μελετών εις την Δημόσιαν Υπηρεσίαν". Είχε επίσηςγίνει "αντιληπτόν ότι ηαξιο40 λόγησις δυνατόννασυνεπάγεται αυξομείωσιν των μισθοδοτικών κλιμάκων ως επίσης και ανακατατάξεις θέσεων περιλαμβανομέ νωνκαιδιαβαθμίσεων". Σανημερομηνίαεφαρμογήςτων σχεδίων γιατηναξιολόγηση/αναδιοργάνωση τηςΑρχήςείχεαποφασισθείαπότοΥπουργείοΟικονομικών -η 1.1.1979(βλ.επιστολήτουΔι683 Καλλής, Δ. Χρήστουν.Υπουργικού Συμβουλίου
(1996)ευθυντήτουΤμήματος Προσωπικού,ημερ.13.10.1980). Σαναποτέλεσμα τηςσυμφωνηθείσης πιοπάνωαξιολόγησης εί χεπροσφερθεί στον ΑιτητήηκλίμακαΑ
- ΟΑιτητής δεναποδέ χθηκε την προσφερθείσα κλίμακα και κατεχώρησε προσφυγή στο 5 Ανώτατο Δικαστήριο ηοποίατελικάαποσύρθηκε. Οι διαπραγματεύσεις/διαβουλεύσεις γιακαθορισμό τηςκλίμα κας της θέσης του Γενικού Διευθυντή συνεχίσθηκαν μέχρι τις 30.7.87οπόταν το Υπουργικό Συμβούλιο κατά την συνεδρία του 10 της ίδιας ημερομηνίας αποφάσισε να υιοθετήσει εισήγηση της Υπουργικής Επιτροπήςπουείχεοριστεί γιαναμελετήσειτοθέμα. Συγκεκριμένα το Υπουργικό Συμβούλιο ανέθεσε στα οικεία Υπουργεία να πληροφορήσουν τα Διοικητικά Συμβούλια "των επηρεαζόμενων Οργανισμών/Αρχών Τοπικής Διοίκησης ότι μπο- 15 ρουν να καθορίσουν τη μισθοδοσία των αντίστοιχων Διευθυντι κώνθέσεων" όπωςαναφέρετοστηναπόφασητηςΥπουργικής Επι τροπής. Σύμφωνα με την απόφασητης Υπουργικής Επιτροπήςη εγκεκριμένη κλίμακα του Αιτητή ήταν η Α14, ηδε προτεινόμενη κλίμακα ήταν Α14, Α16, προσωπική. Ηπιο πάνω απόφασητου 20 Υπουργικού Συμβουλίου κοινοποιήθηκε προς τον Πρόεδρο της Αρχήςμεεπιστολή του Γενικού Διευθυντή τουΥπουργείου Εμπο ρίου και Βιομηχανίας, ημερ. 12.8.1987.Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής σε συνεδρία του,ημερ. 16.9.1987,εξέτασε το θέμα της ημερομηνίας ισχύος της πιοπάνωθέσης. Ήταν της άποψηςότι η 25 ορθή ερμηνεία που πρέπει να δοθεί στην πιο πάνωαπόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου "είναι ότι η ημερομηνία εφαρμογής της είναιη 1.1.1979, δηλαδήηημερομηνία εφαρμογήςτων συμφωνιών γιατην αξιολόγηση/αναδιάρθρωση των μισθών." Έτσιαποφάσισε ναδιαβιβάσειτην "πιο πάνωάποψη/απόφασητουστο Υπουργείο 30 Εμπορίουκαι Βιομηχανίαςκαιστο Υπουργικό Συμβούλιο γιανα ληφθείησχετικήσυμφωνία/έγκρισητους".Φαίνεταιότιτο Υπουρ γείο Εμπορίουκαι Βιομηχανίαςαποτάθηκεστο Υπουργείο Οικο νομικών, το οποίο δεν ενέκρινε την πιο πάνω "άποψη/απόφαση" της Αρχής. Πληροφόρησε το Υπουργείο Εμπορίουκαι Βιομηχα- 35 νιας (βλ. επιστολή του Διευθυντή Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπικού,ημερ.6.11.87)ότιη "αναπροσαρμογήτης μισθο δοσίαςτουπιόπάνωΛειτουργού ήοποιωνδήποτε άλλων που πε ριλαμβάνονται στην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου δεν μπορείναέχειαναδρομικήισχύ". 40 Στησυνέχεια ο Πρόεδροςτης Αρχήςπληροφόρησε τον Αιτητή ότι με "βάση σχετική απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου η Αρχήέχεικαθορίσειτημισθολογική κλίμακαΑ14 σανκλίμακατης 684 4 Α.Α.Δ. Χρήστου ν. Υπουργικού Συμβουλίου Καλλής, Δ. θέσης του Γενικού Διευθυντή από 1.1.1979"καιότι στηνπερίπτω ση του η πιο πάνω κλίμακα "αναβαθμίζεταισε Α16 προσωπική από1.8.1987". 5 Ο Αιτητής απάντησε με επιστολή του ημερ. 5.1.
- Πληρο φόρησετονΠρόεδροτηςΑρχήςότιαποδέχεταιτοπεριεχόμενο της πω πάνωεπιστολής του.Ταυτόχρονατον πληροφόρησε ότι "επι φυλάσσει τα δικαιώματατου για διεκδίκηση της κλίμακας Α16 από 1.1.1979". Στησυνέχεια οΑιτητής καταχώρησετηνπροσφυγή 10 162/88εναντίον της Αρχής Κρατικών Εκθέσεων μετην οποία ζη τούσε όπως η πιο πάνω απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου εφαρμοστεί αναδρομικάαπό 1.1.
- Ακολούθησεαλληλογραφία μεταξύ του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας και του Υπουργείου Οικονομικών - Υπηρεσία Δημόσιας Διοίκησης και 15 Προσωπικού - ηοποίαέληξεμετην επιστολή του Υπουργείου Οι κονομικών,ημερ. 11.2.
- Μετηνεπιστολή εκείνητο Υπουργείο Οικονομικών εξηγούσε ως πιο κάτωγιατί ηαναπροσαρμογήτης μισθοδοσίας τουΑιτητήδεν μπορεί ναέχειαναδρομικήισχύ: 20 25 30 35 40 "Ηαναπροσαρμογήτης μισθοδοσίας τουΓενικού Διευθυντή τηςΑρχήςΚρατικών Εκθέσεων δεν μπορείναέχειαναδρομική ισχύ επειδή (α) το 1980,οπότεέγινεηαξιολόγηση τηςθέσηςμεβάσητοεπίπεδο ευθύνης και το εργασιακό περιεχόμενο της, η θέση εντάχθηκε,ορθολογικά, στην Κλίμακα Α
- (β) Το 1983, με βάσητα γενικά πλαίσια του Σχεδίου Αξιολό γησης τωνθέσεων του Ευρύτερου ΚρατικούΤομέα, ηθέση εντάχθηκεστην Κλίμακα Α
- (γ) Η Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου με αρ.28.924 και ημερ. 30.7.1987δεν αναβάθμισετηθέσηαλλά απένειμε την ΚλίμακαΑ16 στο Γενικό ΔιευθυντήτηςΑρχήςΚρατικών Εκθέσεων πάνωσε προσωπική βάσηχωρίς να ορίσει ότι τούτο έπρεπεναγίνειαναδρομικά. (δ) Με την ίδια Απόφαση έγινε αναβάθμισηκαι·άλλων θέσε ων/κατόχων θέσεων χωρίς, επίσης, να δοθεί αναδρομική ισχύς σ' οποιαδήποτεπερίπτωση. (ε) Αναβαθμίσεις έγιναν στο παρελθόν καιηισχύς τουςάρχι ζεαπότηνημερομηνία της σχετικήςαπόφασης." 685 Καλλής, Δ. Χρήστου ν. Υπουργικού Συμβουλίου
(1996)Εκκρεμούσης τηςπιοπάνωπροσφυγής 162/88οσυνήγορος του Αιτητήμε επιστολή τουημερ.31.8.90προςτοΥπουργικό Συμβού λιο το πληροφόρησε πως ηπιο πάνω απόφασητης Αρχής, ημερ. 16.9.1987,δενέφθασε"ποτέενώπιοντουΥπουργικού Συμβουλίου που είχε εκδόσει την απόφαση 28.924 της 30.7.87ώστενα μπορέ- 5 σει, έχοντας υπόψηκαιτηνάποψητης Αρχής, να ερμηνεύσει ή να διευκρινήσει αυθεντικάτην απόφασητου αυτή". Και η επιστολή κατέληγε ως εξής: "2.
- Θαπρέπεινατονίσω ότιηκλίμακαΑ14 δεναποφασισθεί 10 ποτέ αλλάκαιδεν έγινεποτέ αποδεκτήαλλάούτε και εφαρμόσθη,πρινήοποτεδήποτε. 2.9 Αρα υπήρχεκαιυπάρχειθέμανακαθορίσει το Υπουργικό Συμβούλιο ερμηνευτικά ή διευκρινιστικά την αναβάθμισητης 15 θέσηςσανΑ16 προσωπικήαπότην 1.1.79όπωςηκαθόλουανα διάρθρωσηκαιόπως 'φρονεί' επίσης ηΑρχή απότο 1987." Το Υπουργικό Συμβούλιο εξέτασε την πιο πάνωεπιστολή του συνηγόρου τουΑιτητήστησυνεδρία του,ημερ. 18.10.
- Ενώπιον 20 τουΥπουργικού Συμβουλίουτέθηκε,επίσης,πρότασητου Υπουρ γείου ΕμπορίουκαιΒιομηχανίας,ημερ. 15.10.
- Η πρότασηεκεί νηπεριλάμβανετο ιστορικό της υπόθεσης του Αιτητήκαικατέλη γε ως εξής: 25 "ΟΥπουργός ΕμπορίουκαιΒιομηχανίας,οοποίοςθαείναι ο εισηγητής της πρότασης αυτής, θα καλέσει το Υπουργικό Συμβούλιο να καθορίσει την ημερομηνία εφαρμογής της από φασης του με αρ.28.924 και ημερομηνία 30 Ιουλίου 1987, σε ό,τιαφοράτηθέσητουΓενικούΔιευθυντήτηςΑρχήςΚρατικών 30 Εκθέσεων". ΤοΥπουργικό Συμβούλιο"έπειτααπόμελέτητουπιοπάνωθέ ματος, αποφάσισε ότι η απόφαση με αρ. 28.924 και ημερ. 30.7.1987, σεό,τι αφοράτηθέσητου ΓενικούΔιευθυντήτηςΑρχής 35 Κρατικών Εκθέσεων, δενέχειαναδρομικήισχύ". Η πιο πάνω απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου αποτελεί το αντικείμενο τηςπαρούσαςπροσφυγής,μετην οποίαο Αιτητής ζητάτηνπιοκάτωθεραπεία: "Διακήρυξητου Δικαστηρίου ότι ηαπόφασητουκαθ' ουη αί τηση ημερομ. 18.10.90(αρ. 34304)όπωςκοινοποιήθηκε μεεπι στολήημερομ. 31.10.90σχετικά με την αποκατάσταση της μι686 40 4 Α.Α.Δ. 5 Χρήστου ν. Υπουργικού Συμβουλίου Καλλής, Δ. σθοδοσίας του αιτητήκαι/ή τηςβαθμολογικής αυτούκλίμακας με βάση την ίση μεταχείρηση και από 1.1.79,είναι άκυρηκαι χωρίς νομικό αποτέλεσμα και ότι παραλείφθηκεθαπρέπεινα εκτελεστείπρος ικανοποίηση της αρχήςτης ίσης μεταχείρισης καιτης έννοιαςτηςχρηστής διοίκησης." Ηαπόφαση επιφυλάχθηκε στις 11.11.
- Στις27.5.93τοδικα στήριο - μεδιαφορετική απότηνπαρούσασύνθεση-έδωσεοδηγίες όπως οι συνήγοροι των διαδίκων εκφράσουν τις απόψεις τους 10 "πάνω στο ακόλουθο θέμα,που εγείρει το Δικαστήριο αυτεπάγ γελτα, κατά πόσο η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εκτελεστή ή όχι". Ηευπαιδευτησυνήγορος των Καθ'ων ηαίτηση υποστήριξε: 15 20 25 30 35 40
- Ηαπόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου, ημερ.30.7.1987, αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη με την οποία παρή χθησαν έννομα αποτελέσματα διότι επηρεάστηκαν τα μι σθοδοτικά ωφελήματα του Αιτητή και πιο συγκεκριμένα, καθορίστηκε ηαναβάθμιση των κλιμάκων ορισμένων θέσε ων περιλαμβανομένης της θέσης του Αιτητή.
- Αντίθετα ηπροσβαλλόμενη απόφασηδεν αποτελεί εκτελε στήδιοικητικήπράξηάλλαείναιερμηνευτική τηςπροηγούμενης απόφασης. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία εκδόθηκε μετάτην επιστολή τουδικηγόρουτουαιτη τή, απλώς ερμηνεύθηκε ή βεβαιώθηκε η αρχική απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου προςάρσηοποιασδήποτεαμ φιβολίαςκαιγιανα δοθεί απάντησηστην επιστολή τουδικηγόρου τουαιτητήκαιτέλοςστο όλο θέμα.
- Δεν έγινεοποιαδήποτενέαέρευναούτεπαρήχθησανοποια δήποτε νέα έννομα αποτελέσματα για τον αιτητήούτε και λήφθηκε οποιαδήποτε νέα απόφαση. Απλώς ερμηνεύθηκε/ επιβεβαιώθηκε ότι τα έννομα αποτελέσματα της προηγού μενης απόφασηςάρχισαν απότην ημερομηνία της απόφα σηςκαιόχιαναδρομικά.
- Το ότι πρόκειται για ερμηνεία ήδιευκρίνιση τηςπροηγούμενης απόφασης ενισχύεται από το γεγονός ότι αυτόζη τούσεκαιοδικηγόροςτουαιτητήστησχετική επιστολή του προς το Υπουργικό Συμβούλιο. Ηευπαιδευτησυνήγορος έκαμε αναφορά στο "Δίκαιο των Δι687 Καλλής,Δ. Χρήστου ν. Υπουργικού Συμβουλίου
(1996)οικηπκών Πράξεων" του Μιχ. Δ. Στασινόπουλου, εκ. 1982, σελ. 124, η οποία αναφέρει ότι "πράξεις επόμεναι τη εκτελεστήαιτείνουσαι εις ερμηνείαν καιαποσαφήνησιντης εκτελεστής" δεν είναι εκτελεστές διοικητικές πράξεις. Εισηγήθηκε ότι απότο περιεχό μενο τηςπροσβαλλόμενης απόφασηςσε συσχετισμό μετην αρχική 5 απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου φαίνεται ότι πρόκειται πράγματιγιαπράξηπου εμπίπτει στην πιοπάνωκατηγορίαεπει δή αυτήδενπροσθέτει οποιοδήποτενέο στοιχείο στηναρχική από φαση "αλλά απλώς ερμηνεύει/διευκρινίζει την αρχική", με την οποίαεμμένειδηλαδήηδιοίκησησ' αυτήχωρίςναπαράγονταινέα 10 έννομααποτελέσματα. Από τηάλληο ευπαίδευτοςσυνήγορος του αιτητήυποστήριξε:
- Ότι το Υπουργικό Συμβούλιο δεν επιβεβαίωσε ούτε ερμή- 15 νευσε. Εξέδωσε απόφασησε ένα συγκεκριμένο αίτημαγια αναδρομική έναρξητηςμισθοδοσίας Α16 τουαιτητήκαιτην απέρριψε.
- Ηαπόφασητης 30.7.87δεν είναι εκτελεστήκαι επομένως η 20 προσβαλλόμενη απόφασηδεν μπορούσεναήτανβεβαιωτική τηςπροηγηθείσης μη εκτελεστής. Οι εισηγήσεις της ευπαίδευτηςσυνηγόρου των καθ' ων ηαίτη σηέχουν σανέρεισμα τηθέσηότιη πρώτηαπόφασητου Υπουργι- 25 κούΣυμβουλίου αποτελούσε εκτελεστήδιοικητικήπράξη. Θα εξε ταστεί επομένως ηεγκυρότητα αυτήςτης θέσης. Οι σχετικές εξουσίες τουΥπουργικού Συμβουλίου σεό,τι αφο ράτουςόρουςυπηρεσίαςτουΓενικούΔιευθυντή τηςΑρχήςπηγά- 30 ζουν απότο Αρθρο 5Α
(1)*του περί Αρχής Κρατικών Εκθέσεων Νόμουτου 1968 (Νόμος93/68 όπωςέχειτροποποιηθείαπότο Νό μο28/73). Λαμβάνω υπόψητοπεριεχόμενο της πρώτηςαπόφασηςσε συ- 35 νάρτηση μετο τι είχε προηγηθεί της απόφασης. Κρίνω ότι μετην πρώτη απόφασητο Υπουργικό Συμβούλιο ασκούσε τις εξουσίες *ΤοΑρθρο5Α
(1)προβλέπει: "5Α.
(1)Η Αρχή διορίζει,τησυγκαταθέσει τουΥπουργικούΣυμβου λίουκαιυπότοιούτους όρουςοίουςήθελετούτοεγκρίνει, τονΓενικόν Διευθυντήν της Αρχήςόστις προΐσταται των υπηρεσιώναυτής καιείναιτοανώτατονεκτελεστικόν όργανοντηςΑρχής." 688 4 Α.Α.Δ. Χρήστου ν.Υπουργικού Συμβουλίου Καλλής, Δ. πουτουπαρέχονταιαπότοπιοπάνωΑρθρο 5Α τουΝόμου. Εκτελεστή διοικητική πράξηείναι εκείνη που συνεπάγεται ευ θέως και αμέσως με την εκτέλεσητης έννομες συνέπειες γιατους 5 διοικούμενους δηλαδή συνιστά, μεταβάλλει ήκαταργεί δικαιώμα ταή (και)υποχρεώσεις. (Βλ. Ελληνικό ΔιοικητικόΔίκαιο,Α.Ι.Τάχου, 4η έκδοση, 1993, σελ. 356). Χαρακτηριστικό γνώρισμα της εκτελεστής διοικητικήςπράξεωςείναιότι μετηνδήλωση βουλήσε ωςπουπεριέχεικαθορίζειδίκαιονδηλαδήδημιουργείδικαιώματα 10 καιυποχρεώσεις είτεκατάτρόπογενικό μετοναθέτεικανόνεςδι καίου (κανονιστική πράξη)είτε κατά τρόπο ειδικό στην ατομική περίπτωση (ατομικήπράξη).(Βλ. Στασινόπουλος,πιο πάνω, σελ. 170). 15 Ενόψει τουότι το Υπουργικό Συμβούλιο ήτανόργανο πουεί χετηναποφασιστικήαρμοδιότηταεπίτουθέματος(βλ.Αρθρο 5Α του Νόμου)καιτου περιεχομένου της πρώτηςαπόφασης,θεωρώ ότι ηπρώτη απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου αποτελούσε εκτελεστή πράξη. Με την εκτέλεση της από την Αρχή Κρατικών 20 Εκθέσεων θα μεταβάλλοντο τα μισθοδοτικά δικαιώματατου αι τητή. Η Αρχή είχε την άποψη ότι έπρεπε να δοθεί αναδρομική ισχύ στην απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου.Έτσι αποφάσι σενα διαβιβάσειτην "άποψη/απόφασήτης στο Υπουργείο Εμπο ρίου και Βιομηχανίας και στο Υπουργικό Συμβούλιο για ναλη25 φθειησχετική συμφωνία/έγκριση τους", (βλ. απόφαση της,ημερ. 16.9.1987).ΠροφανώςηΑρχήείχε ενεργήσει ως ανωτέρω ενόψει των προνοιών τουπιοπάνωΑρθρου 5Α. Ωστόσοηαπόφασητης Αρχήςδεν πήγεποτέ στο Υπουργικό Συμβούλιο. ΗΑρχή προχώ ρησε στην εκτέλεση της απόφασηςτου Υπουργικού Συμβουλίου 30 μετά που είχε λάβει την γνωμάτευση του Υπουργείου Οικονομι κών - Υπηρεσία Δημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπικού.Ταμέτρα που είχε λάβει η Αρχή, μετά τη λήψητης θέσης του Υπουργείου Οικονομικών, προς την κατεύθυνση υλοποίησης της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου,αποτελούν πράξηεκτελέσεως. (Βλ. 35 ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 192959, σελ. 240). Το επόμενο ερώτημα είναι κατά πόσο ηδεύτερη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου - ηπροσβαλλόμενη απόφαση-αποτελεί 40 εκτελεστήδιοικητικήπράξη. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηεμπεριέχει τις ίδιες νομικές συνέ πειες με την πρώτη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Σύμ φωνα με την πάγια θέση της νομολογίας οι βεβαιωτικές πράξεις 689 Καλλής,Δ. Χρήστου ν.Υπουργικού Συμβουλίου
(1996)"ήτοι aLπράξεις αιέχουσαι το αυτόπεριεχόμενον προςπροεκδοθείσανεκτελεστήν, επιβεβαιούσαιταύτην,απαραδέκτωςπροσβάλ λονται με αίτηση ακυρώσεως ως στερούμεναι εκτελεστού χαρακτήρος".Ο ίδιοςκανόναςισχύει καισεσχέσημεπράξη"δηλούσα απλήν εμμονήν της Διοικήσεως εις προηγούμενην πράξιν, έστω 5 και μη επαναλαμβάνουσα το περιεχόμενο ταύτης" (Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας,1929-59, σελ. 240, Στασινόπουλος, πιο πάνω, σελ. 125, Κεφάλα ν. Δημοκρατίας
(1972)3 Α.Α.Δ. 225 και Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(1971)3 Α.Α.Δ.302). 10 Ωστόσοθεωρείται εκτελεστήη πράξηηοποία"μολονότι περιέ χει απλήν επιβεβαίωσιν τηςπροηγουμένως εκδοθείσης εν τούτοις εξεδόθη μετάνέαν έρευναντης υποθέσεως". 15 Ηνομολογία έχει προσδιορίσει με σαφήνειαπότευπάρχεινέα έρευνα.Έτσι,σύμφωνα μετηννομολογία, γενικά νέαέρευναθεω ρείται η λήψηυπ* όψη νέων ουσιωδών νομικών ήπραγματικών στοιχείων. Το νέο υλικό πουχρησιμοποιείται κρίνεται αυστηρώς γιατί δεν πρέπει αυτός που έχει απωλέσει την προθεσμία διάτην 20 προσβολή μιας εκτελεστής πράξεως,να μπορεί νακαταστρατηγεί αυτή την προθεσμία με την δημιουργία νέας πράξεως, η οποία "εξεδόθει κατ' επίφαση μεν κατόπιν νέας έρευνας, κατ' ουσίαν όμως επίτηβάσει των αυτών στοιχείων". 25 Νέα έρευνα υπάρχει ιδίως αν πριν την έκδοση της νεωτέρας πράξεως, λαμβάνει χώραν εξέταση στοιχείων κρίσεως "νεωστί προκυπτόντωνή προϋπαρχόντων μεν αλλάτέως αγνώστων, άτινα νυνλαμβάνονταιδιάπρώτηνφοράνπροσθέτωςυπόψιν".(Βλ.Στα σινόπουλος, πιοπάνω,σελ. 176,Βαρνάβα ν.Δημοκρατίας
(1968)3 30 Α.Α.Δ. 566,καιΚέλπηςν.Δημοκρατίας
(1970)3Α.Α.Δ. 196). Όπως έχει ήδηαναφερθείκατά την εξέταση της επιστολής του συνηγόρου του αιτητήτο Υπουργικό Συμβούλιο είχε ενώπιον του πρόταση του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας, ημερ. 35 15.10.
- ΑντικείμενοτηςσυνεδρίαςτουΥπουργικού Συμβουλίου, ημερ. 18.10.1990, όπως προκύπτειαπότην επικεφαλίδατης σχετι κής απόφασης, ήταν η μισθοδοσία του Γενικού Διευθυντή της Αρχής Κρατικών Εκθέσεων. Όπως δε καταφαίνεταιαπό την πιο πάνω πρόταση αποκλειστικός σκοπός της συνεδρίασης ήταν "να 40 καθορίσει το Υπουργικό Συμβούλιο την ημερομηνία εφαρμογής της απόφασηςτου με αρ.28.924καιημερομηνία 30.7.1987,σε ό,τι αφοράτηθέση του Γενικού Διευθυντή τηςΑρχήςΚρατικώνΕκθέ σεων". 690 4 Α.Δ.Δ. Χρήστου ν.Υπουργικού Συμβουλίου Καλλής, Δ. Τα ερωτήματα που προβάλλουν είναι: (α) Ποιαπραγματικά στοιχεία λήφθηκανυπόψη απότο Υπουργικό Συμβούλιο, και (β) Κατάπόσοαυτάήτανουσιώδηκαικατάπόσοέχουνπροκύψειμε τάτηνπρώτηαπόφασητουΥπουργικού Συμβουλίου. 5 Τα πραγματικά στοιχεία τα οποία υπήρχαν ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου είναι εκείνα ταοποίαπεριλαμβάνονται στην πιο πάνωπρότασητου Υπουργείου Εμπορίουκαι Βιομηχα νίας προςτο Υπουργικό Συμβούλιο, επειδή,σύμφωνα μετο ενώ10 πιοντουΔικαστηρίου υλικό,ήταντο μόνο έγγραφοπουείχετεθεί ενώπιον τουΥπουργικού Συμβουλίου.Αποτελούνται από: 15 20
- Την "απόφαση/άποψη"της Αρχής Κρατικών Εκθέσεων, ημερ. 16.9.87,σύμφωνα με την οποία "η ορθήερμηνεία πουπρέπει να δοθεί στην - πρώτη - απόφαση του Υπουργικού Συμβουλί ουείναι ότιη ημερομηνία εφαρμογήςτηςείναι η1.1.1979".
- Τηνθέσητου Υπουργείου Οικονομικών - Υπηρεσία Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού - σύμφωνα μετην οποίαηπρώτη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου δεν μπορεί να έχει αναδρομικήισχύ. Θεωρώ ότι ταπιο πάνωστοιχεία δεν αποτελούν καθόλουνέα ουσιώδηνομικάήπραγματικάστοιχείαγιατουςπιοκάτωλόγους: 25 Η αναφερόμενη στην πάρα. 1πω πάνω απόφαση/άποψητης Αρχής Κρατικών Εκθέσεων δεν αποτελεί ουσιώδη στοιχείο. Απο τελείαπλώς μιαθέσηΟργάνουτοοποίοδενείχεοποιαδήποτεκα τά το Νόμο αρμοδιότητα επί του θέματος.Δεν μπορεί, κατά την 30 κρίση μου,να αποτελεί νέο ουσιώδες νομικό ήπραγματικόστοι χείο το οποίο θαμπορούσε έγκυραναοδηγήσει σε νέα έρευνα. Τα ίδΐΛ ισχύουνκαισεσχέση μετηθέσητουΥπουργείουΟικονομικών (βλ.πάρα.2κιο πάνω). Η αποφασιστικήαρμοδιότηταγιατονκα θορισμό της κλίμακας του αιτητή ανήκει, δυνάμει του πιο πάνω 35 Αρθρου 5Α, στο Υπουργικό Συμβούλιο. Συνεπώς και η θέσητου ΥπουργείουΟικονομικών δεν μπορούσενααποτελέσει νέοουσιώ δεςνομικόήπραγματικόστοιχείο τοοποίοέγκυραθαμπορούσενα οδηγήσει σε νέα έρευνα. Πρέπει να υπενθυμίσω ότι στην πρώτη απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου δενείχεκαθορισθεί ηημε40 ρομηνίαέναρξηςτης ισχύος της.Επομένωςσύμφωναμετονκανό να που αποκλείει την αναδρομικότητατων διοικητικών πράξεων έπρεπεηισχύς τηςναάρχιζεαπότηνημερομηνίαλήψεωςτης. (Βλ. Δημοκρατία ν. Μόζορα
(1970)3 Α.Α.Δ. 210). Η προσβαλλόμενη απόφασηδεναποτελείτίποτεάλλο παράεπιβεβαίωσητουκανόνα. 691 Καλλής,Δ. Χρήστου ν.Υπουργικού Συμβουλίου
(1996)Ακολουθείπωςηπροσβαλλόμενη απόφασηδενέχειληφθείμε τά από νέα έρευνα νέων ουσιωδών νομικών και πραγματικών στοιχείων ταοποίαέχουνπροκύψει μετάτηλήψητηςπρώτηςαπό φασης. Δεν αποτελεί επομένως εκτελεστή διοικητική πράξη η οποία μπορεί να προσβληθεί με προσφυγή δυνάμει του Αρθρου 5 146.1 του Συντάγματος.Αποτελεί,αντιθέτως,πράξη επιβεβαιωτι κή, διευκρινιστική και ερμηνευτική της πρώτης απόφασης. Παρά την πιο πάνω κατάληξη θα πραγματευθώ τους κύριους λόγους ακυρώσεως της προσφυγής χάριν της τελεσιδικίας. (Amanda Marga Ltd v. Republic
(1985)3Α.Α.Δ.2583,2586). 10 noartoc λόνοαακυοώσεακ-ToΥπουονικό Συμβούλιοαναρμό δια ήκαθ'υπέρβαση ε & η χ ^ καθόρισε τιτν πιχεορμπνία έναρξης τηςxXiuctxac Α16 από1.8.87: Νομικό έρεισμα του πιο πάνωλόγου ακυρώσεως είναι το πιο πάνω Αρθρο 5Α. Σύμφωναμε τον ευπαιδευτο συνήγορο τουαι τητήηπρόνοια του Αρθρου 5Α εξαρτάτηλύσητου θέματοςαπό την "συγκατάθεση του Υπουργικρύ Συμβουλίου, όχι απόαπόφα ση/εντολή του Υπουργικού Συμβουλίου". 15 20 Ηπιοπάνωεισήγησηπαραβλέπειμιαπολύσημαντικήπρόνοια του Αρθρου 5Α. Παραβλέπειτην πρόνοια σύμφωνα με τηνοποία είναι το Υπουργικό Συμβούλιο που"εγκρίνει" τους όρουςυπηρε σίας του Γενικού Διευθυντή. Ο όρος "εγκρίνει" είναι από μόνος 25 του ακριβής (precise) και μηδιφορούμενος. Πρέπει σύμφωνα με τους ερμηνευτικούς κανόνες, να του δοθεί ησυνήθης και φυσική του έννοια.(Cyprus CementCo. Ltd v.Republic
(1974)3 Α.Α.Δ. 514). ΣύμφωναμετοΛεξικότης"Ελληνικής Γλώσσης",τουΔ. Δη μητράκου: "Εγκρίνω =....κρίνω τινά άξιον τινός, εκλέγω, κατά- 30 τάσσω κατά σπουδαιότητα ή ικανότητα,παραδέχομαιως ορθόν, επιδοκιμάζω ωςκαλόν,αποφαίνομαιυπέρτινός,επικυρώή καθι στώ τι έγκυρον". Λαμβάνωυπόψημουτηνπιοπάνωέννοιατουόρου"εγκρίνει" 35 σε συνάρτηση μετο λεκτικό του Αρθρου 5Α. Κρίνω ότι τοΑρθρο 5Α παρέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο αποφασιστική και απο κλειστικήαρμοδιότητασεσχέσημετουςόρους Υπηρεσίας τουΓε νικού Διευθυντή. 40 Σύμφωναμετην ορθήερμηνείατουΑρθρου 5Α:
- Η Αρχήέχειαρμοδιότηταναεπιλέξειτοπρόσωποπουθα διο ρισθεί ως Γενικός Διευθυντής. 692 4ΑΛΛ. Χρήστου ν. Υπουργικού Συμβουλίου Καλλής,Δ.
- ΤοΥπουργικό Συμβούλιοπρέπειναδώσει τησυγκατάθεσητου για το διορισμό. 5 10 15
- Οι όροι διορισμού στους οποίους σίγουρα περιλαμβάνονται καιοιόροι υπηρεσίαςκαι ηαντιμισθία πρέπει να τύχουν της έγκρισης του Υπουργικού Συμβουλίου. Επομένως το Υπουργι κόΣυμβούλιο έχειτηντελευταίαλέξη.Αλλωστεπρέπειναήταν γι' αυτότολόγοπουηΑρχήαποφάσισεναδιαβιβάσειτηναπό φαση/άποψητης σεσχέσημετηνημερομηνία έναρξης της ΚλίμακαςΑ16 στο Υπουργικό Συμβούλιο. Ηημερομηνία έναρξης τηςκλίμακαςαποτελείένααποτουςόρουςυπηρεσίαςκαιέπρε πε, σύμφωνα με το Αρθρο 5Α, να τύχει της έγκρισης του Υπουργικού Συμβουλίου. Περαιτέρω ήταν για τονίδιο λόγο που ο ευπαίδευτος συνήγορος τουαιτητή είχε αποταθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο. Καιδεν μπορεί ταυτόχροναναεπιδο κιμάζει καινααποδοκιμάζει("approbateandreprobate")(Βλ. Πλατύςν.Δημοκρατίας
(1978)3Α.Α.Δ.384). Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους κρίνωότιτοΥπουργικό Συμ20 βούλιο είχε αρμοδιότητα ναλάβει την επίδικη απόφαση. Χωρίς την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου η σχετική απόφαση θα στερείτο εκτελεστότητας επειδή είναι νομολογημένο ότιαπόφαση υποκείμενη σε έγκριση και μητελειοποιηθείσα με την παροχήτης έγκρισης στερείται εκτελεστότητας και δεν μπορεί να αποτελέσει 25 το αντικείμενο αναθεώρησης.(Βλ. Χ" Βασιλείου ν.Κ.ΟΛ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 981, Συμβούλιο των Κεντρικών Σφαγείων(Κοφίνου) ν. Ρωσσίδη
(1996)3Α.Α.Δ.39-Βλ. επίσης ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929-59,σελ.239: "Δενείναι εκτελεστοίπράξεις aLτελούσαι υπο την έγκρισιν της προϊσταμέ30 νης αρχήςήεποπτευούσης αρχήςκαθ'ομηεπιφέρουσα αποτελέ σματαπροτης εγκρίσεως των."). Δεύτερος λόvoc ακυρώσεως - Ηαναδιάρθρωση -αξιολόγηση συμφωνήθηκε καιεωαοίΐόσθηκε από 1.1.79σ'όλoυc τoυcυπαλλή35 λoυc των Ημικοατίκών Οργανισμών εκτόο μόνο απότοναιτητή. Επομένως οamunc είνετΰνει avitmc μετaγείorισηc κατάπαράβα σητουΑοθοου 28 του Συντάνιιατοο: Ο σχετικός λόγος ακυρώσεως πρέπειναεξεταστεί σεσυνάρτη40 ση με τιςδυο αποφάσειςτου Υπουργικού Συμβουλίου. Ηπρώτη απόφασηπεριλάμβανεάλλες 8θέσεις Γενικών Διευθυντών ήΔιευ θυντών Ημικρατικων Οργανισμών. Δυο απόαυτέςβρίσκοντοπά νω στην Κλίμακα Α14,δυο στην Α13,μιαστην Α12,μιαστην (Α12) Α14, μια στην (ΑΙ1) Α13 και μιαστην (Α13) - 14. Μετάτην 693 Καλλής, Δ. Χρήστου ν.Υπουργικού Συμβουλίου
(1996)αναβάθμιση τους μετην πρώτη απόφαση του Υπουργικού Συμ βουλίου τέθηκανόλεςσεψηλότερες κλίμακες. Σύμφωναμετηνπιο πάνω πρότασητου Υπουργείου ΕμπορίουκαιΒιομηχανίας,ημερ. 15.10.90,δεν τους εδόθη οποιαδήποτε αναδρομικότητα γιατί δεν ήγειραν τέτοιο θέμα "δεδομένου ότιβρίσκονταν σε εγκεκριμένη 5 κλίμακαη οποίααναβαθμίστηκε".(Βλ. καιτηνπιοπάνω επιστολή του Υπουργείου Οικονομικών, ημερ. 11.2.89,πάρα. (δ),σύμφωνα μετην οποίαδεν είχεδοθεί αναδρομική ισχύς σε οποιαδήποτεάλ λη περίπτωσηαναβάθμισης). 10 Η όμοια μεταχείριση για να είναι ίση προϋποθέτει ομοιότητα των υπό ρύθμιση θεμάτων. Συνεπώς οδικαστής οοποίος ελέγχει την υπό του Νομοθέτη τήρηση της συνταγματικής αρχής της ισό τητας, οφείλει ναερευνά αν υφίσταται πράγματι ομοιότηςτων υπό ρύθμιση θεμάτων. (Μάνεση, ΣυνταγματικήΘεωρία και Πρά- 15 ξη,σελ. 321). Η αρχήτης ισότητας σημαίνει την επιταγήτης απρό σωπης και αντικειμενικής κρίσεως και την απαγόρευση κάθε αυ θαίρετης διακρίσεως, κάθε διακρίσεως δηλαδήπου στηρίζεταισε ανυπόστατα ή άσχετακριτήριακαιαγνοεί τηνουσιώδη ομοιότητα των υπό ρύθμιση ή κρίση περιπτώσεων. (Δαγτόγλου, Ατομικά Δι- 20 καιώματα,Τόμος Β, 1991,πάρα. 1366). Πέρααπότην παράθεσηγενικών αρχών πουδιέπουν τηναρχή της ίσης μεταχείρησης οαιτητήςδεν έχειυποδείξει μεποιο τρόπο έχειπαραβιασθείαυτήηαρχή.Δεν έχειυποδείξει μεοποιοδήποτε 25 τρόπο ότι ηΔιοίκηση έχει βασισθεί σε ανυπόσταταήάσχετα κρι τήρια ήότι έχει αγνοήσει την ουσιώδη ομοιότητα των υπό ρύθμι ση ήκρίση θεμάτων. Υπενθυμίζεται ότι το σχετικό βάροςαπόδει ξης τοφέρει ο αιτητής. (Βλ. Μακρίδης ν. Δημοκρατίας
(1967)3 Α.Α.Δ.147). Η προσβαλλόμενη απόφασησύμφωναμετηνορθήερ- 30 μηνεία της έχειτις πιο κάτωσυνέπειες γιατοναιτητή: Από την 1.1.79 θαβρίσκεται πάνωστην Κλίμακα Α14 καιαπό την 1.8.87πάνω στην κλίμακα Α16- προσωπική. Επομένως δεν βλέπω πως έχειπαραβιασθείηαρχήτης ισότητας. Δεν έχει σήμα- 35 σία ότι δεν έχει αποδεχθεί τηνκλίμακα Α
- Από την στιγμή που το Υπουργικό Συμβούλιο θεώρησε (βλ. πιοπάνω πρότασητου Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας) ότι ηκλίμακα Α14 ήταν ηεγκεκριμένη μισθοδοτική κλίμακα του αιτητή,οτελευταίος μπο ρεί νατην διεκδικήσει σε ό,τι αφοράστην περίοδο 1.1.79- 1.8.
- 40 Περαιτέρω παρόλο ότι σύμφωνα με το ενώπιον μου υλικό ηυφι στάμενη μέχρι 1.1.79κλίμακα του αιτητή είχε αναβαθμιστεί από την 1.1.79 στο ίδιο συμπέρασμα θακατέληγαέστωκαιανδεναναβαθμίζετο,επειδή ηπιο πάνωσυμφωνία της 10.5.79δεν απέκλειε 694 4 Λ.Λ.Δ. Χρήστου ν.Υπουργικού Συμβουλίου Καλλής,Δ. αυξομείωση των μισθοδοτικών κλιμάκων περιλαμβανομένων και διαβαθμίσεων. 5 Για τους πιοπάνω λόγους καιο δεύτερος λόγος ακυρώσεως δεν μπορεί ναπετύχει. Tofooc λόγος ακυοώσεακ -Το Υπουργικό ΣυιιΒούλιο ενήονησε καθ' υπέρβασηήκατανόησηεξουσίας κατά τοόποπου συγκρούε ται μετογράμματρυΑρθρρυ 5ΑτουΝόμου: 10 Ο πιοπάνωλόγος ακυρώσεως έχει άμεσησχέσημετον πρώτο λόγο ακυρώσεωςοοποίοςέχειήδηαπορριφθεί.Τοβάροςτηςαπό δειξης υπέρβασης ή κατάχρησης εξουσίας βαρύνει τον αιτητή (Κουσουλίδης ν.Δημοκρατίας
(1967)3 Α.Α.Δ.438).Κατάχρηση 15 εξουσίας προκύπτει, ανάμεσα σε άλλες περιπτώσεις, οσάκις ο σκοπός της εκδόσεως της επίδικης πράξης"ήτανκαταδήλωςδιά φοροςτουσκοπούπουέτασσε ονόμοςκατ' εφαρμογήτουοποίου εξεδόθη" (βλ. Απόφαση Συμβουλίου Επικρατείας 1631/50).Λαμ βάνωυπόψηταόσαέχουν αναφερθείσεσχέση μετονπρώτο λόγο 20 ακυρώσεως σεσυνάρτηση μετιςαρχές που διέπουν ακύρωση δι οικητικήςπράξηςλόγωυπέρβασηςήκατάχρησηςεξουσίας. Κρίνω ότιοαιτητής,οοποίος φέρεικαιτοβάροςτηςαπόδειξης, δενέχει κατορθώσει ναθεμελιώσειτον σχετικό λόγο ακυρώσεως. 25 Γιατουςπιοπάνωλόγους η προσφυγήαπορρίπτεται. Υπότις περιστάσεις τηςυπόθεσης δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 695