clr/1996/1996_4_803.pdf

(1)(γ) τον Ν.10/69 — Ορθήηεπίκλησηκαι εφαρμογήτου στην κριθείσα περί­ πτωση. 15 Ο αιτητής προσέφυγε κατά της απορρίψεωςτης μισθολογικής προαγωγήςτουεμμένονταςστηθέσηότιαυτήθαέπρεπεναδιενεργη­ θεί παρά το γεγονόςτης πειθαρχικής σε βάροςτουποινήςπουαπέ­ κλειετηνοποιαδήποτεπροαγωγή του. 20 Το ΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφά­ σισεότι: 1. Θεωρείταιεκτελεστήηπράξηηοποία"μολονότι περιέχει απλήν 803 Ηροδότουν. Δημοκρατίας

(1996)επιβεβαίωσιν της προηγουμένως εκδοθείσης εν τούτοις εξεδόθη μετάνέαν έρευναν της υποθέσεως". Η νομολογία έχει προσδιορίσει με σαφήνεια πότε υπάρχει νέα έρευνα. 5 Κατάτηλήψητηςεπίδικηςαπόφασηςδενέχουν ληφθείυπόψηνέα ουσιώδη νομικά ήπραγματικάστοιχεία. Το πραγματικό υπόβα­ θρο το οποίο οδήγησε στη λήψητης επίδικης απόφασηςήταν το ίδιο με εκείνο πουείχεοδηγήσει στηλήψη τηςπρώτης απόφασης, 10 ημερ. 5.12.

1. Περαιτέρω υπάρχει ταυτότητα της αρχής ηοποία έχει εκδόσει και τις δυο αποφάσεις, ταυτότητα του προσώπου προς το οποίον απευθύνονται οι δυο αποφάσεις,καθώςκαιταυ­ τότητατηςπραγματικήςαιτιολογίαςκαιτωνδυοαποφάσεων. Συ­ ντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την προ- 15 σβαλλόμενη απόφασηβεβαιωτική της προηγούμενης απόφασης. Ακολουθεί πως στερείται εκτελεστότητας και απαραδέκτως προ­ σβάλλεται μεπροσφυγή.
2. Αναφορικά με την θεραπεία2 ηοποία αφορά σε παράλειψη της 20 Επιτροπής,ηπαράλειψηυπόκειται σεαναθεώρησημόνο όταναυ­ τή συνίσταται από μηεκπλήρωση θετικής υποχρέωσης τηνοποία επιβάλλει οΝόμοςήμεάλλαλόγια παράλεα|)ηοφειλόμενης νόμι­ μης ενέργειας. 25 Στην παρούσαυπόθεση έχειπροηγηθεί ρητήκαι θετικήαπόφαση της διοίκησης - ηαπόφασηημερ. 5.12.90-επί του αιτήματοςτου αιτητήηοποία εμπίπτει εντός της έννοιας του Αρθρου 146.1 του Συντάγματοςκαιτηνοποίαοαιτητής μπορούσε ναπροσβάλει με προσφυγή. Ωστόσοοαιτητήςδενέχεικαταχωρήσειπροσφυγήενα- 30 ντίον της απόφασηςημερ.5.12.
3. Σετέτοια περίπτωση δενμπο­ ρείναπαραπονείταιγιαπαράλειψηεντόςτηςέννοιαςτουπιοπά­ νω Αρθρου 146.1 του Συντάγματοςκαιπολύ περισσότερο γιασυ­ νεχή παράλειψη. 35 Υιοθέτηση της εισήγησης του αιτητή θα ισοδυναμούσε με κατα­ στρατήγηση του Αρθρου 146.3 του Συντάγματος. Στηνουσίαθα επέτρεπε την αναβίωση της προθεσμίας την οποία ο αιτητήςέχει απωλέσει με την παράλειψητουνακαταχωρήσει προσφυγή κατά της πρώτης απόφασης -της5.12.90-εντός της υπό του Αρθρου 40 146.3 οριζόμενης προθεσμίας των 75 ημερών. Παράτην πιο πάνωκατάληξητο Δικαστήριο πραγματεύθηκεκαι την ουσία τηςπροσφυγής χάριντης τελεσιδικίας. 804 4 Λ.Α.Δ. 5 10 15 20 25 Ηροδότου ν.Δημοκρατίας
4. Οχρόνος ισχύος της ανακλήσεως διαφέρει μεταξύ νομίμων και παράνομων πράξεων. Η ανάκληση παράνομης διοικητικής πράξεως έχει αναδρομική ισχύ (ex tunc) εκτός αν ο νόμος επι­ βάλλει άλλη ρύθμιση. Ηανάκληση νόμιμης διοικητικής πράξεως ισχύει μόνο για το μέλλον (ex nunc) και μάλιστα από την ημέρα εκδόσεως της ανακλητικής πράξεως, εκτός αν ορίζεται μεταγενέστερο χρονικό σημείο ενάρξεως των εννόμων αποτελε­ σμάτων της. Στηνκρινόμενη υπόθεση δεν πρόκειται για ανάκληση παράνομης διοικητικής πράξηςαλλάγιαανάκλησηνόμιμης διοικητικής πρά­ ξης. Αυτόκαταφαίνεταιαπότα σχετικά πρακτικάτης συνεδρίας της Επιτροπήςταοποίαπροηγήθηκαντηςανακλητικήςαπόφασης και από την ανακλητική απόφαση. Ακολουθεί επομένως ότι η ανακλητικήαπόφασηισχύειαπότην 1.9.90ηοποίαείναιηημερο­ μηνίαπουέχει ορισθεί γιατην έναρξητων εννόμων αποτελεσμά­ τωντης.
5. Νομικόστήριγμα τηςπροσβαλλόμενης απόφασηςήταντοπιοπάνωΑρθρο35

(1)(γ)τουΝόμου 10/69 (όπωςέχειτροποποιηθεί). Το νόμιμο των διοικητικών πράξεων κρίνεται "επί τη βάσει των πραγματικών στοιχείων των υφιστάμενων κατά τον χρόνον της εκδόσεως των." Ο ίδιος κανόνας ισχύει και σε σχέση με το νομικό καθεστώς. Η νομιμότητα των διοικητικών πράξεων κρίνεται "επί τηβάσει του κατάτηνέκδοσιντωνισχύοντος νομοθετικού καθεστώτοςήρτηται δεεκτηςκατ' αντικείμενον συνδρομής των νομίμων προϋποθέσε­ ωνκατάτον χρόνον τηςεκδόσεως των". 30 35 ΤοΔικαστήριο έλαβευπόψητις πραγματικέςπροϋποθέσεις - τιμω­ ρίαπέραντηςαυστηρής επίπληξης - πουεπικρατούσανκατάτονχρό­ νο λήψεως της επίδικηςαπόφασης. Περαιτέρωέλαβευπόψητο κρίσι­ μονομικόκαθεστώς -Αρθρο35

(1)(γ)τουΝόμου 10/69.Έκρινεότισυνέτρεχανόλεςοιπροϋποθέσειςγιατηνεπίκλησητουπιοπάνω Αρθρου 35

(1)(γ). Επομένωςηεπίδικηαπόφαση,ηοποίαέχεισανμοναδικόνο­ μικόέρεισμα τοΑρθρο35

(1)(γ), δενπάσχει μεοποιοδήποτετρόπο. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 40 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Varnava v.Republic

(1968)3C.L.R. 566, 805 Ηροδότου ν.Δημοκρατίας

(1996)Kelpisv. Republic

(1970)3C.L.R. 196, Pieriv. Republic

(1983)3C.L.R. 1054, Cyprus Tanneryv. Republic

(1980)3Α.Α.Δ. 405, ΔήμοςΛάρνακας v.MobilOilCyprusLtd

(1995)3 Α.Α.Δ. 400, Papasawa v.Republic

(1979)3 C.L.R. 563, 10 Papasavva v. Republic

(1973)3C.L.R. 467, Amanda Marga Ltdv. Republic

(1985)3Α.Α.Δ. 2583, 15 Marcoullides v. Republic4R.S.C.C. 7, Philippou v.MunicipalCorporation ofNicosia

(1972)3C.L.R.

1. Προσφυγή. 20 Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτων Καθ' ων ηαίτηση 1με την οποία θεώρησαν τον αιτητή ως μηδικαιούμενο σε προαγωγή στηνπροσωπική ΚλίμακαΑ9, παρά τοότι οαιτητήςσυμπλήρωσε την υπηρεσία που απαιτείται απότο ΣχέδιοΥπηρεσίας τηςθέσης πριν απότηνκαταδίκητου. 25 Α. Σ.Αγγελίδης,γιατον Αιτητή. Ρ.Παπαέτη,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατουςΚαθ' ωνηαί­ τηση. 30 Cur.adv. vult. ΚΑΛΛΗΣ, Δ.: Ο αιτητής διορίσθηκε από την 1.9.1958ως δά­ σκαλος. Στις22.4.1988η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ("η 35 Επιτροπή")του επέβαλε (μετάαπόεκδίκασηπειθαρχικήςκατηγο­ ρίας) την ποινή της αναγκαστικής αφυπηρέτησης. Από τις 28.2.1989 μέχρι 28.2.1990 του προσφέρθηκε διορισμός από την Επιτροπήπάνω σε έκτακτη βάση. 40 Στις 11.4.1990ηΕπιτροπήμετάαπόσχετικήαίτησητουαιτητή επανεξέτασε το θέματης πειθαρχικήςποινήςπουτου είχεεπιβλη­ θεί. Αποφάσισε να ανακαλέσει την πιο πάνω απόφαση της 22.4.1988και να επιβάλει στον αιτητήτην ποινή της πειθαρχικής 806 4 Α.Α.Δ. 5 Ηροδότου ν. Δημοκρατίας Καλλής, Δ. μετάθεσης στον Πωμόγια3χρόνια από1.9.
2. Σαναποτέλεσμα τηςτελευταίαςαπόφασηςοαιτητήςεπανήλθεστο μόνιμοδιδακτι­ κόπροσωπικότηςΔημόσιας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας καιοδιο­ ρισμός τουπάνωσεέκτακτηβάσηγιατοσχολικό έτος 1989-90θεωρήθηκεως μηγενόμενος. Στις 11.9.90οαιτητήςυπόβαλεαίτημαστο Διευθυντή Δημοτι­ κής Εκπαίδευσηςγιανα"μεταπηδήσει" στην κλίμακαΑ
3. Τοαί­ τημα του δεν έγινε δεκτό γιατί σύμφωνα με τον "Περί Δημόσιας 10 ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμο 10/69 (αρ. 35,πάρα. 1(γ)) 'κανέ­ ναςεκπαιδευτικόςλειτουργός δενπροάγεταισεάλληθέση, αντι­ μωρήθηκε κατά τη διάρκεια της προηγούμενης τετραετίας για πειθαρχικόαδίκημαγιατοοποίο τουέχειεπιβληθεί ποινήπέραν τηςαυστηρήςεπίπληξης'".Στηδικήτουπερίπτωσητου"είχεεπι15 βληθεί ποινήπέραντης αυστηρής επίπληξης στις 22.4.1988".(βλ. επιστολή του Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης, ημερ. 5.12.1990). Μεεπιστολή τουπροςτονΔιευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης, 20 ημερ. 15.3.91, ο δικηγόρος του αιτητήεπανήλθε επί τουθέματος. Ζήτησε την άμεση ένταξη του αιτητή στην κλίμακα Α8 "έχοντας υπόψη"ότι προτούτου επιβληθεί ηποινήτης αναγκαστικής αφυπηρέτησηςείχεπροϋπηρεσία 16χρόνων "καιάραήδη απότότεδικαιουτο να ενταχθεί στην εν λόγω κλίμακα". Ο Γενικός Διευθυ25 ντής του Υπουργείου Παιδείας με επιστολή του, ημερ. 15.5.91, προς τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας αφού αναφέρθηκε στα πραγματικάπεριστατικά της υπόθεσης ζήτησε να πληροφο­ ρηθεί "κατά πόσο είναι δυνατόο αιτητής να προαχθεί στην συν­ δυασμένη θέση Α8 (προσωπική Α9) εφόσον ικανοποιούσε τις 30 πρόνοιες τουΣχεδίουΥπηρεσίας προτούτου επιβληθεί η πειθαρ­ χικήποινή". Ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ήταντης γνώμης ότι ο αιτητήςδεν μπορεί να προαχθεί "παρά το γεγονός ότι είχεσυ35 μπληρώσει τηνυπηρεσίαπουαπαιτείταιαπότοΣχέδιο Υπηρεσίας τηςθέσηςπριντηνκαταδίκη του".ΕπικαλέσθηκεκαιοΓενικός Ει­ σαγγελέας τοπιοπάνωάρθρο35

(1)(γ)τουΝόμου10/69. (βλ.επιστολή τουημερ.10.6.91). 40 Στησυνέχεια ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδεί­ ας πληροφόρησε τον δικηγόρο του αιτητή ότι με βάση σχετική γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας και παρά τογεγονός ότι ο αιτητής"είχε συμπληρώσει τηνυπηρεσίαπουαπαιτείταιαπότο Σχέοιο-Υπηρεσίας της θέσης,πριν απότηνκαταδίκητου,εντοΰ807 Καλλής,Δ. Ηροδότου ν.Δημοκρατίας

(1996)τοις εφόσον κατάτηδιάρκειατης προηγούμενης τετραετίαςτι­ μωρήθηκε γιαπειθαρχικόαδίκημαγιατο οποίο του επιβλήθηκε ποινή πέραν της αυστηρής επίπληξης, όπως προνοεί το άρθρο 35

(1)(γ) των περί Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων του 1969 έως 1988, δε μπορεί να προαχθεί", (βλ. επιστολή ημερ. 25.6.1991). 5 Ακολούθησεηπαρούσαπροσφυγήμετηνοποίαοαιτητήςζητά τις πιοκάτωθεραπείες: 10 "1.Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφασητου καθ' ουηαίτησηαριθμ. 1,ηοποίαπεριέχεται στην επιστολή τουημερομ.25.6.1991,ναθεωρήσει τον αιτητήως μη δικαι­ ούμενο σεπροαγωγήστηνπροσωπικήΚλίμακαΑ9,παράτο ότιοαιτητήςσυμπλήρωσε τηνυπηρεσίαπουαπαιτείταιαπό 15 το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης πριναπότηνκαταδίκη του, είναι άκυρη,παράνομηκαι στερημένη οποιουδήποτε έννο­ μου αποτελέσματος.

1. ΔήλωσητουΔικαστηρίου μετηνοποίαννακηρύσσεται άκυ- 20 ρηηπαράλειψη του καθ' ου ηαίτηση 2 ναπροάξει τοναι­ τητήστην προσωπικήκλίμακα Α
3. ΤΕξοδα." 25 ΗαπόφασητουΔικαστηρίου -με άλλησύνθεση - επιφυλάχθη­ κε στις 10.9.
4. Στις 25.6.93 το ίδιο δικαστήριο ήγειρε αυτεπάγ­ γελτα,ανάμεσασ' άλλα,καιταπιοκάτω θέματα: (α)Κατά πόσο ηπροσβαλλόμενη απόφασηαποτελεί εκτελεστήδι- 30 οικητικήπράξη. (β) Κατά πόσο η προσβαλλόμενη απόφασητης Επιτροπής(θερα­ πεία 2) είναι παράλειψηοφειλόμενης ενέργειας από νομοθετι­ κήδιάταξη. Σεσχέσημε ταπιο πάνωθέματαήτανηθέση τουευπαίδευτου συνηγόρου του αιτητήότι και οι δυο "προσβαλλόμενες ενέργειες (απόφασηΥπουργείου καιπαράλειψητης Επιτροπής)είναι εκτε­ λεστές, επέφεραν συνέπειες στα έννομα συμφέροντα του αιτητή 40 και είναι παράνομες".Περαιτέρωυποστήριξε ότι ηΕπιτροπή πα­ ρέλειψε οφειλόμενη "εκ του Νόμουκαι Σχεδίου Υπηρεσίας ενέρ­ γεια προαγωγής σε συνδυασμένη θέση". Η υποχρέωση αυτή της Επιτροπής αρχίζει από τη στιγμή που συμπλήρωσε ο αιτητήςτα 808 35 4 Α.Α.Δ. Ηροδότου ν.Δημοκρατίας Καλλής, Δ. χρόνια υπηρεσίας "που απαιτείτο Σχέδιο Υπηρεσίας πουδιεφάνηκε με την επιβολή ποινής από 1.9.1990,οπότε όφειλε έκτοτε να δειότιπριναπό 1.9.90είχεσυμπληρώσει οαιτητήςταυπότουΣχε­ δίουΥπηρεσίας απαιτούμενα". 5 Από τηνάλληηευπαίδευτοςσυνήγορος των Καθ'ωνηαίτηση υποστήριξε ότι ηπροσβαλλόμενη απόφασηδεν αποτελεί εκτελε­ στή διοικητική πράξη αλλά βεβαιωτική της προγενέστερης από­ φασηςηοποίακοινοποιήθηκε στον αιτητήμε την επιστολή ημερ. 10 5.12.1990.Περαιτέρωυποστήριξε: Το πιο πάνω άρθρο 35

(1)(γ) τουΝόμου 10/69 "πρέπεινα ερμηνευτεί σεσχέσημετην ερμηνεία που δίδεται στον όρο 'προαγωγή'απότο άρθρο23 και σε σχέση με τις πρόνοιες του άρθρου 35Ε του ιδίου Νόμου". Επομένως η προσβαλλόμενη παράλειψητης Επιτροπήςδεν αποτελείπαράλει15 ψη οφειλόμενης ενέργειας από νομοθετική διάταξη. Θα είχαμε παράλειψη εκ μέρους της Επιτροπής μόνο σε περίπτωση που το "Υπουργείο Παιδείαςεισηγείτο στην Επιτροπήότι ο αιτητής κα­ τείχε τα προσόντα για προαγωγήκαι ηΕπιτροπήδεν προέβαινε στην προαγωγήτου,γεγονός πουδεν συνέβηκε στην υπό εξέταση 20 υπόθεση. Εκτελεστή διοικητική πράξη είναι εκείνη που συνεπάγεται ευθέως και αμέσως με την εκτέλεση της έννομες συνέπειες για του διοικούμενους δηλαδή συνιστά, μεταβάλλει ή καταργεί δι25 καιώματα ή (καθ υποχρεώσεις. (Βλ. Ελληνικό Διοικητικό Δί­ καιο, Α.1. Τάχου, 4η έκδοση, 1993, σελ. 356). Χαρακτηριστικό γνώρισμα της εκτελεστής διοικητικής πράξεως είναι ότι με την δήλωση βουλήσεως που περιέχει καθορίζει δίκαιον δηλαδή δη­ μιουργεί δικαιώματα και υποχρεώσεις είτε κατά τρόπο γενικό 30 με το να θέτει κανόνες δικαίου (κανονιστική πράξη) είτε κατά τρόπο ειδικό στην ατομική περίπτωση (ατομική πράξη), (βλ. Στασινόπουλου, Δίκαιο των Διοικητικών Πράξεων, Έκδοση 1982, σελ. 170). 35 40 Το Ελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείαςορίζει τις εκτελεστές πράξεις ως εκείνες "OLaτων οποίων δηλούται βούλησις διοικητι­ κού οργάνου σκοπούσα την παραγωγήνεννόμου αποτελέσματος έναντιτωνδιοικούμενων". Ωστόσοοι ούτωκαλούμενες βεβαιωτι­ κές πράξεις δεν μπορούν να προσβληθούν με προσφυγή ως στερούμενες εκτελεστού χαρακτήρος. Στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929-1959, σελ. 240, ο σχετικός κανόναςτίθεταιως πιοκάτω: "Απαραδέκτωςπροσβάλλονται δι' αιτήσεως ακυρώσεως,ως 809 Καλλής, Δ. Ηροδότου ν.Δημοκρατίας

(1996)στερούμεναι εκτελεστού χαρακτήρος, αι βεβαιωτικαι πράξεις, ήτοι αι πράξεις αι έχουσαι το αυτόπεριεχόμενον προς προεκδοθείσαν εκτελεστήν, επιβεβαιούσαι ταύτην, ανεξαρτήτως του ανεκδίδωνταιαυτεπαγγέλτωςήτηαιτήσειτου ενδιαφερομένου. Ούτω είναι βεβαιωτικήηπραξις ησυνιστώσα απλήν επανάλη- 5 ψιν προγενεστέρας, η στηριζομένη επί της αυτής πραγματικής και νομικής βάσεως. Πράξις δηλούσα απλήν εμμονήν τηςΔιοι­ κήσεως ειςπροηγούμενην πράξιν,έστωκαι μη επαναλαμβάνουσα το περιεχόμενον ταύτης,αποτελεί επίσης βεβακοτικήν πρά­ ξιν,ως λ.χ. ηεμμονήειςπρογενεστέραν άρνησιν". 10 Ο σχετικός κανόνας αναλύεται ως πιο κάτω στο σύγγραμμα του Ηλία Κυριακόπουλου, Ελληνικόν Διοικητικόν Δίκαιον,4ηέκ­ δοση,σελ. 96: 15 "Δεν είναι εκτελεστοίκαι επομένως, δεν προσβάλλονται 6L' αιτήσεως ακυρώσεως αιβεβαιωτικαι πράξεις,ήτοι εκείναι, δι* ων βεβαιούται ή επαναλαμβάνεται το περιεχόμενον απλώς προγενεστέρας εκτελεστής πράξεως και δηλούται ούτως η εμ­ μονή της διοικήσεως εις αυτήν. Αι βεβαιωτικαι πράξεις στε- 20 ρούνται εκτελεστού χαρακτήρος, διότι εξεδόθησαν άνευ νέας, μετά την έκδοσιν της αρχικής πράξεως, πραγματικής ερεΰνης και δεν παράγουσι διάτούτο νέα έννομα αποτελέσματα.Νεω­ τέρα διοικητική πράξις, ίνα είναι βεβαιωτική προγενεστέρας, απαιτείται: Ταυτότης της τε εκδούσης εκατέραν των πράξεων 25 αρχήςκαι του προσώπου ήτων προσώπων, προς α απευθύνο­ νται αύται' επίσης δε, ταυτότης της πραγματικής αιτιολογίας αμφοτέρων των πράξεων καιταυτότηςδιατακτικού." Ωστόσο, όπως υποδεικνύεται και στο τελευταίο απόσπασμα, 30 θεωρείται εκτελεστή η πράξη η οποία "μολονότι περιέχει απλήν επιβεβαίωσιν της προηγουμένως εκδοθείσης εν τούτοις εξεδόθη μετάνέαν έρευναν της υποθέσεως". Ηνομολογία έχει προσδιορίσει με σαφήνεια πότε υπάρχει νέα 35 έρευνα. Έτσι,σύμφωνα μετην νομολογία, γενικά νέα έρευναθεω­ ρείται η λήψηυπ' όψη νέων ουσιωδών νομικών ήπραγματικών στοιχείων. Το νέο υλικό που χρησιμοποιείται κρίνεται αυστηρώς γιατί δεν πρέπει αυτός πουέχει απωλέσει την προθεσμία διάτην προσβολή μιας εκτελεστήςπράξεως,να μπορεί νακαταστρατηγεί 40 αυτή την προθεσμία με την δημιουργία νέας πράξεως, η οποία "εξεδόθει κατ' επίφασιν μεν κατόπιν νέας έρευνας, κατ' ουσίαν όμως επίτηβάσει των αυτών στοιχείων". 810 4 Λ.Α.Δ. 5 Ηροδότου ν.Δημοκρατίας Καλλής, Δ. Νέα έρευνα υπάρχει ιδίως ανπριν τηνέκδοση της νεωτέρας πράξεως, λαμβάνει χώραν εξέταση στοιχείων κρίσεως "νεωστί προκυπτόντωνήπροϋπαρχόντωνμεναλλάτέωςαγνώστων,άτινα νυν λαμβάνονται διάπρώτην φοράν προσθέτως υπόψτν". (Βλ. Στασινόπουλος, πιο πάνω, σελ. 176, Βαρνάβαν. Δημοκρατίας

(1968)3Α.Α.Δ.566, Κέλπης ν.Δημοκρατίας (\9Ί0)3Α.Α.Δ.196 και Πιερής ν. Δημοκρατίας

(1983)3Α.Α.Δ.1054). Κρίνω ότι κατά τηλήψη της επίδικης απόφασηςδεν έχουν λη10 φθείυπόψηνέαουσιώδηνομικάή πραγματικάστοιχεία.Τοπραγ­ ματικόυπόβαθροτοοποίοοδήγησε στηλήψητηςεπίδικηςαπόφα­ σηςήταντο ίδιο μεεκείνο πουείχεοδηγήσει στηλήψη τηςπρώτης απόφασης,ημερ. 5.12.90. Περαιτέρωυπάρχειταυτότητατηςαρχής ηοποία έχει εκδόσει καιτιςδυο αποφάσεις,ταυτότητατουπρο15 σώπου προς το οποίον απευθύνονται οι δυοαποφάσεις,καθώς και ταυτότητατης πραγματικήςαιτιολογίας και των δυο αποφύ­ σεων.Συντρέχουν όλες OL προϋποθέσεις οιοποίεςκαθιστούντην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαιωτική τηςπροηγούμενης απόφα­ σης. Ακολουθεί πωςστερείται εκτελεστότητας και απαραδέκτως 20 προσβάλλεται με προσφυγή. Αναφορικά μετηνθεραπεία2ηοποίααφοράσεπαράλειψητης Επιτροπής,ηπαράλειψηυπόκειταισεαναθεώρηση μόνο όταν αυ­ τήσυνίσταται από μηεκπλήρωση θετικής υποχρέωσης την οποία 25 επιβάλλει ο Νόμοςήμεάλλαλόγια παράλειψηοφειλόμενης νόμι­ μης ενέργειας. (Βλ.Cyprus Tannery v.Republic

(1980)3 Α.Α.Δ. 405, 413,Δήμος Λάρνακας v. Mobil Oil Cyprus Ltd

(1995)3 Α.Α.Δ.400, Σπηλιωτόπουλου,Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 6η έκδοση, 1993,πάρα. 110-111, Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δί30 καιο,3ηέκδοση, 1992, πάρα. 608). Στηνπαρούσαυπόθεση έχειπροηγηθεί ρητήκαιθετικήαπόφα­ σητηςδιοίκησης -η απόφασηημερ.5.12.90-επίτουαιτήματοςτου αιτητήηοποία εμπίπτει εντός τηςέννοιας του άρθρου 146.1 του 35 Συντάγματοςκαιτην οποίαοαιτητής μπορούσε ναπροσβάλειμε προσφυγή.Ωστόσοοααητήςδενέχεικαταχωρήσειπροσφυγή ενα­ ντίον τηςαπόφασηςημερ. 5.12.90.Κρίνω ότι σετέτοια περίπτωση δεν μπορεί ναπαραπονείταιγιαπαράλειψηεντός τηςέννοιαςτου πιο πάνωάρθρου 146.1τουΣυντάγματοςκαι πολύ περισσότερο 40 για συνεχή παράλειψη. (Βλ. Κεφάλαςν.Δημοκρατίας

(1979)3 Α.Α.Δ.563,568,Παπασάββα ν.Δημοκρατίας

(1979)3Α.Α.Δ.563). Ηεξέτασητουαιτήματοςτουκαιηκοινοποίηση τηςσχετικής από­ φασης-της5.12.90-προςτοναιτητήείχετερματίσει τηνοποιαδή­ ποτε συνεχιζόμενη παράλειψη. (Παπασάββαν. Δημοκρατίας 811 Καλλής, Δ. Ηροδότου ν. Δημοκρατίας

(1973)3Α.Α.Δ.467,476). Υιοθέτησητης εισήγησης τουαιτητήθαισοδυναμούσε μεκατα­ στρατήγηση του άρθρου 146.3 του Συντάγματος. Στην ουσία θα επέτρεπε την αναβίωση της προθεσμίας την οποία ο αιτητής έχει 5 απωλέσει με την παράλειψη του νακαταχωρήσει προσφυγήκατά της πρώτης απόφασης -της 5.12.90 - εντός της υπό του άρθρου 146.3 οριζόμενης προθεσμίας των 75 ημερών. Ακολουθεί πωςκαι ηθεραπεία2 είναι απαράδεκτη καιαπορρίπτεται'. 10 Ουσία της Προσφυγής. Παράτην πιο πάνωκατάληξηθαπραγματευθώκαιτην ουσία της προσφυγής χάριν της τελεσιδικίας. (Βλ. Amanda Marga Ltd v.Republic

(1985)3Α.Α.Δ. 2583,2586). 15 Ήτανη θέση του ευπαίδευτουσυνηγόρου τουαιτητήότι μετην ανάκλησητηςποινής,ημερ.22.4.88, απότην Επιτροπήείχε εξαφα­ νισθείεξ' υπαρχήςηπρώτηκαταδίκη.Τοεπιχείρημααυτόέχεισαν έρεισμα τις αρχές που διέπουν την ανάκληση των διοικητικών 20 πράξεων. Από την άλληη ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση υποστήριξε: 25 "Α. Ηανάκλησητηςαπόφασηςτουκαθ' ουη αίτησηαρ.2αφο­ ράτηνπειθαρχικήποινήκαιόχιτηνκαταδίκητουαιτητήγιατο πειθαρχικό αδίκημα. Απλά με την απόφαση της Επιτροπής ημερ. 11.4.90 άλλαξε ηποινή, ηοποίαόμως και στις δύοπερι­ πτώσεις πρόκειται για ποινή πέραν της αυστηρής επίπληξης η 30 επιβολή της οποίας σύμφωνα με το άρθρο 35

(1)(γ) των περί ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμωντου 1969 έως 1988 εμποδίζει τηνπροαγωγήτουαιτητήστηθέσηδασκάλουκλίμακαΑ8(προ­ σωπική Α9). 35 Β. Ο αιτητής δικαιούτο να προαχθεί στην κλίμακα Α9 από 11.9.89.Αυτό όμως δεν μπορούσε, αλλά ούτε μπορεί να γίνει πρινπαρέλθουντέσσερα

(4)χρόνια απότηνημέραπουτουεπι­ βλήθηκε ποινή πέραντης αυστηρής επίπληξης." 40 Στη συνέχεια θα εξεταστούν οι συνέπειες της ανάκλησης της ποινής της αναγκαστικής αφυπηρέτησης. Ανάκληση είναι η διοι­ κητικήπράξημε την οποίααίρεται ηισχύς, για το μέλλονήανα­ δρομικώς, μιας άλλης διοικητικής πράξεως. Συνήθως το μέτρο 812 4 Α.Α.Δ. Ηροδότου ν.Δημοκρατίας Καλλής, Δ. της ανάκλησης χρησιμοποιείται στις περιπτώσεις παράνομωνδι­ οικητικώνπράξεων.Ωστόσοκατάκανόναεπιτρέπεταιηανάκληση και νομίμων διοικητικών πράξεων που είναι δυσμενείς για τον ιδιώτη. 5 Οχρόνος ισχύοςτηςανακλήσεωςδιαφέρειμεταξύνομίμωνκαι παράνομωνπράξεων.Η ανάκλησηπαράνομηςδιοικητικήςπράξε­ ως έχειαναδρομικήισχύ (ex tunc)εκτόςανονόμος επιβάλλει άλ­ λη ρύθμιση. Ηανάκλησηνόμιμης διοικητικής πράξεως ισχύειμό10 νο για το μέλλον (ex nunc)και μάλιστα απότην ημέρα εκδόσεως της ανακλητικήςπράξεως, εκτός ανορίζεται μεταγενέστερο χρο­ νικό σημείο ενάρξεως των εννόμων αποτελεσμάτων της.(Δαγτόγλου,πιοπάνω,πάρα.680, 714, 720). 15 Στηνκρινόμενη υπόθεση έχοντας υπόψητο ενώπιον μουυλι­ κόκρίνωότιδενπρόκειταιγιαανάκλησηπαράνομηςδιοικητικής πράξης αλλά για ανάκληση νόμιμης διοικητικής πράξης. Αυτό καταφαίνεται απότα σχετικά πρακτικάτης συνεδρίας της Επι­ τροπής τα οποία προηγήθηκαν της ανακλητικής απόφασηςκαι 20 από την ανακλητική απόφαση. Ακολουθεί επομένως ότι η ανα­ κλητική απόφαση ισχύει απότην 1.9.90ηοποίαείναι η ημερομη­ νίαπουέχειορισθεί γιατηνέναρξητωνεννόμων αποτελεσμάτων της. 25 Νομικόστήριγμα τηςπροσβαλλόμενης απόφασηςήταντοπιο πάνωάρθρο35

(1)(γ)τουΝόμου 10/69 (όπωςέχειτροποποιηθεί). Τονόμιμο των διοικητικών πράξεων κρίνεται "επί τηβάσει των πραγματικών στοιχείων των υφιστάμενων κατά τον χρόνον της εκδόσεως των. (Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας 1929-59, 30 σελ. 162). Ο ίδιοςκανόναςισχύεικαισεσχέσημετονομικό καθεστώς.Η νομιμότητα των διοικητικών πράξεωνκρίνεται "επί τηβάσει του κατά την έκδοσιν των ισχύοντος νομοθετικού καθεστώτος ήρτη35 ταιδεεκτηςκατ' αντικείμενον συνδρομής τωννομίμωνπροϋπο­ θέσεων κατά τον χρόνον της εκδόσεως των". (Αποφάσεις Συμ­ βουλίου Επικρατείας, πιο πάνω, σελ. 160, Marcoullides ν. Republic4 R.S.C.C. 7, Φιλίππου ν.ΔήμουΛευκωσίας

(1972)3 Α.Α.Δ.50). 40 Λαμβάνωυπόψημουτις πραγματικέςπροϋποθέσεις - τιμωρία πέραν τηςαυστηρήςεπίπληξης -πουεπικρατούσανκατάτονχρό­ νο λήψεωςτηςεπίδικηςαπόφασης.Περαιτέρωλαμβάνωυπόψητο κρίσιμο νομικό καθεστώς - άρθρο35

(1)(γ)τουΝόμου 10/69.Κρί813 Καλλής, Δ. Ηροδότου ν.Δημοκρατίας

(1996)νωότι συνέτρεχαν όλεςοιπροϋποθέσεις γιατην επίκληση τουπιο πάνωάρθρου35

(1)(γ).Επομένως η επίδικηαπόφαση,ηοποίαέχει σαν μοναδικό νομικό έρεισμα το άρθρο 35

(1)(γ),δεν πάσχει με οποιοδήποτετρόπο. 5 Ακολουθείπωςη προσφυγήπρέπει νααπορριφθεί.Υπό τιςπε­ ριστάσεις δεν εκδίδεται διαταγή για ταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 814