clr/1996/1996_4_839.pdf

(2)τουΝ. 33/62—Λεν απαιτείται από τονόμοηαιτιολόγηση τουδιατάγματος ηοποίαμπορεί ναπροκύπτει απότα στοιχεία του φακέλου—Ευρεία ησχετική διακριτική ευχέ­ ρεια τουΛειτουργού Μετανάστευσης—Νομολογιακά Πορίσματα — Όριαδικαστικούελέγχουκαι επέμβασης. Προσφυγήβάσει τουΆρθρου 146τουΣυντάγματος—Λόγοι ακυρώσεως —Πλάνη—Επιβάλλεται ναείναιουσιώδης. Λέξεις καιΦράσεις—ΗμεδαπόςΚύπριος— Έννοια μεβάση τοΆρθρο 26 τον Κεφ. 105— Ηπερίπτωση τηςαλλοδαπής συζύγου ημεδαπού — Χρονικοίπεριορισμοί. 15 Ηαιτήτρια προσέφυγεκατά τηςαπέλασηςτηςκυρίως εκτουλό­ γουότι λίγοπριναπελαθείσυνήψεγάμομεπολίτητηςΔημοκρατίας. 20 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την προσφυγή,αποφασισεότι: 25 1. Σύμφωναμε το Ν.33/62, Αρθρο 3

(2), εκχώρηση εξουσίαςτου Υπουργού μπορείναγίνει μεγραπτήεξουσιοδότησηπροςτο αρ­ μόδιοπρόσωπο. ΤοεπισυνημμένοΠαράρτημαΑστηναγόρευση τωνκαθ' ωνηαίτησημιλάαπόμόνοτου. Ηεκχώρησητων εξου839 Ονούφριουν. Δημοκρατίας

(1996)σιών του Υπουργού ημερομηνίας 10 Ιουνίου, 1991,καλύπτεικαι τις περιπτώσεις πουαλλοδαποίδιαμένουν στηΔημοκρατία κατά παράβασητων όρων της άδειας εισόδου και διαμονής που τους δόθηκεσύμφωνα μετοΑρθρο6

(1)(κ) του Κεφ. 105. 5 Ως εκτων ανωτέρω, τοδιάταγμααπέλασηςτο οποίοεκδόθηκεμε βάσητο Αρθρο 14τουΚεφ. 105 σαφώςκαλύπτεταιαπότηνπρά­ ξη εκχωρήσεως στην οποία ρητά συμπεριλαμβάνεται και ηυπό εξέτασηπερίπτωσησύμφωναμετοΑρθρο6

(1)(κ)του Κεφ.

1. 10
2. Λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα καθώς και το γεγονός ότι το Αρθρο 14του Κεφ. 105δεν απαιτείοποιαδήποτε αιτιολογίαη αι­ τιολογία στην παρούσαπερίπτωση αναπληρώνεταιαπότα στοι­ χείατουφακέλου. 15
3. Τοθέματης εισόδου αλλοδαπώνκαθώςκαιηπαραμονήτουςστην Κύπρορυθμίζεται απότον περίΑλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμο,Κεφ.105,όπωςέχειτροποποιηθείαπότουςΝόμουςΑρ.2/72, 54/76 και50/88 καθώςκαιαπότουςπερίΑλλοδαπών και Μετανα­ στεύσεωςΚανονισμούςτου 1972ημερομηνίας22Δεκεμβρίου,
4. 20 Σύμφωνα μετο Αρθρο 10του Κεφ. 105 καιτους Κανονισμούς 9 και 11των πιο πάνω Κανονισμών, ο Λειτουργός Μεταναστεύσε­ ωςέχειευρείαδιακριτικήευχέρεια επίθεμάτωνεισόδου,παραμο­ νής και εργασίας αλλοδαπών, ευχέρεια που συνάδει με την κυ- 25 ριαρχίατουκράτους. Η πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας Θάλεια Γαλανού και Άλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλώνει ότι για ναακυρωθεί μιαπράξηλόγω πλάνηςθαπρέπειηπλάνηναείναιουσιώδης,δη- 30 λαδή,να προκύπτει ότι έχει επιδράσει στην τελική κρίση τουορ­ γάνουτοοποίοτηνεξέδωσε. Είναινομολογημένο ότιείναιαπότη συνεκτίμηση του συνόλου των περιστατικών που σε κάθε περί­ πτωσηκρίνεται ηεπενέργεια τηςπλάνης. 35 Ο Λειτουργός Μεταναστεύσεως κατέληξε στην απόφαση νααπε­ λάσει την αιτήτρια στις 12 Δεκεμβρίου, 1994, μετά τη λήξητης άδειας παραμονής της στην Κύπροκαιαφούηαιτήτριακλήθηκε επανειλημμένα να προσέλθει στο γραφείοτου αλλάτον αγνόησε. Κατά τηγνώμη του η αιτήτριαμε τη συμπεριφορά της έδειξε ότι 40 "είναιανυπάκουη,ατίθασηκαιάστατουχαρακτήρακαιενόσω πα­ ραμένει στην Κύπρο θα μας δημιουργεί συνεχώς προβλήματα". Δηλαδή, το αρμόδιο όργανο αξιολόγησε το υλικό που είχε ενώ­ πιον τουκαικατέληξε στην απόφασητουχωρίς ναδιαμορφώσει 840 4Α.Α.Δ. 5 10 15 Ονούφριου ν. Δημοκρατίας ορισμένηκρίσηωςπροςτογνήσιοήτοεικονικό τουγάμουτηςαιτήτριας,δηλαδήαπότησυνεκτίμηση τουσυνόλου των γεγονότων έκρινε ότιηαιτήτριαέπρεπενααπελαθεί. Δεν υπήρξεκαμιάπλά­ νηούτεπροςτονόμο,αλλάκαιούτεπροςταγεγονότα ηοποίανα επιδράσει στην τελική τουκρίση.
5. Από τα στοιχεία που ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, δε φαίνεταινα παραγνωρίστηκαν είτετο Σύνταγμα,είτεοι διεθνείς συμβάσεις ή η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Είναι ευρεία ηδιακριτικήευχέρεια της διοίκησης όσο αφοράτην απέλασηοποιουδήποτεαλλοδαπού,καιησχετικήευχέρεια,εφόσο ασκείταικαλόπιστακαιόχι αυθαίρετακαιαφούδιαπιστωθούντα ορθά πραγματικά περιστατικά κάθε περίπτωσης και ληφθούν υπόψητανόμιμα στοιχείακρίσης τοΔικαστήριο δεθαεπέμβειγια ναακυρώσει τηναπόφαση. 25 Ούτε το Αρθρο 15του Συντάγματοςτοοποίο είναι σχετικό μετο σεβασμό της ιδιωτικήςκαιοικογενειακής ζωής,αλλά,ούτε καιτο Αρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο είναι ταυτόσημα με το Αρθρο 15του Συντάγματος,όπωςερμηνεύθηκε απότοΕυρωπαϊ­ κό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Abdulamiz Cabales and Balkandali,ημερομηνίας 25 Μαΐου, 1985,SeriesANo.94,δεδιασφαλίζεικανέναδικαίωμαπαραμονής αλλοδαπούσεξένη χώρα. 30
6. Είναιγενικά νομολογημένη αρχήότι το Δικαστήριο δεν επεμβαί­ νει αν ηαπόφασητης διοίκησης είναι εύλογα επιτρεπτή υπό τις περιστάσεις. Ειδικότερασεσχέση μετιςυποθέσεις αλλοδαπώνγίνεται παραπομπήστην απόφαση Karaliotas. 20 35 40
7. Όσοαφοράτονισχυρισμό τουδικηγόρουτηςαιτήτριαςστην απά­ ντησητουστην αγόρευση τωνκαθ'ων ηαίτηση,ότιηαιτήτριαθε­ ωρείταιως"ημεδαπή Κύπρια"και,ωςεκτούτου,δενμπορείναθεωρηθεί ως αλλοδαπή δε παρατίθεται η πρόνοια του Αρθρου 26 τουΚεφ.
8. Η πιοπάνωπρόνοιαμιλάαπόμόνητης. Ηαιτήτρια,πρώτο,από μαρτυρίες που υπήρξαν και διερευνήθησαν, δεδιέμενε με το σύζυγότης,αλλάμετονεργοδότητουκαι,δεύτερο,ακόμακαιανθε­ ωρηθείότιδιέμενε μετοσύζυγοτηςτοχρονικόδιάστηματηςδια­ μονής τηςήτανπολύ λιγότερο απότον έναχρόνο. Συγκεκριμένα ηόληδιάρκειατουγάμουτης ήτο43 ημέρες, αφούογάμοςτελέ­ σθηκε στις 7 Νοεμβρίου, 1994, και αυτήαπελάθηστις 21 Δεκεμ841 Ονούφριου ν.Δημοκρατίας

(1996)βρίου, 1994. Όσοναφοράτις ειδικέςσυνθήκεςτουΑρθρου26,βάσειτωνοποί­ ων οΑνώτεροςΛειτουργόςΜεταναστεύσεωςμπορείναθεωρήσεικά­ ποιο ως ημεδαπό Κύπριο,αυτές στηνπαρούσαπερίπτωσηδεν υπάρ- 5 χουν και,ως εκ τούτου,σεκαμιάπερίπτωσηδε θαήτοδυνατόναθε­ ωρηθείηαιτήτριαως "ημεδαπήΚύπρια". Η προσφυγή απορρίπτεταιμε έξοδα. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Radwa ν.Δημοκρατίας(αρ. 2)

(1989)3Α.Α.Δ. 1164, 15 Amanda Marga Ltdv. Republic

(1985)3 C.L.R. 2583, Mushatag v.Δημοκρατίας

(1995)4AAA. 1479, Karaliotas v.Republic

(1987)3 C.L.R. 1701, 20 MayoandAnotherv. RepublicandOthers

(1988)3 C.L.R. 1203, ΓαλανούκαιΆλλος v.Δημοκρατίας

(1996)3AAA. 43, Παντοπίου v.Δημοκρατίας

(1991)4AAA. 4182, 25 Mohamedv. Republic

(1988)3 C.L.R. 2072, Cabales v.Balkandali, SeriesA No.94 ημερ. 25S.85, 30 Levantis v.Republic

(1988)3C.L.R.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Λειτουργού Μετανα- 35 στεύσεως με την οποία απελάθη η αιτήτρια και ετοποθετήθη το όνομα της στον κατάλογο απαγορευθέντων μεταναστών. Α. Παπαντωνίον, για την Αιτήτρια. 40 Μ. Τσαγγαρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 842 4Α.Α.Δ. 5 Ονούφριου ν.Δημοκρατίας ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: Ηαιτήτρια μετην παρούσα προσφυγή προσβάλλει την απόφαση τουκαθ' ουη αίτηση2,Λειτουργού Με­ ταναστεύσεως, με την οποία απελάθηκε και ζητά όπως κηρυχθεί άκυρη, παράνομη και άνευ νομικού αποτελέσματος. Περαιτέρω, ζητάδήλωσητουΔικαστηρίου ηοποίαναμηνεπικυρώνει τηνπρά­ ξητωνκαθ'ωνη αίτησηαλλάνααναγνωρίζει στην αιτήτριατοδι­ καίωμαπαραμονήςτης στην Κύπρο και/ή το δικαίωμα παρατάσε­ ως της παραμονήςτης στην Κύπρο καθώς και το δικαίωμαεγκα­ τάστασης της στηΔημοκρατία. 10 Ηαιτήτριαείναι Ρουμάναυπήκοος ηλικίας 19χρονών. Έφθα­ σε στην Κύπρο στις 9 Μαΐου, 1994, για να εργαστεί ως καλλιτέ­ χνιδα σε καμπαρέ μεάδειαπαραμονής μέχρι τις 12 Νοεμβρίου,η οποία ήταν τελική. Αρχικά εργάστηκε στη Λεμεσόγια να καταλή15 ξει στο καμπαρέ"Crazy Horse" στη Λευκωσία, στο οποίο εργαζό­ ταναπότις 9Αυγούστου,
2. Στις2Νοεμβρίου,δέκαμόνο μέρες πριν εκπνεύσει η άδειαπα­ ραμονήςτης,η αιτήτριαεξαφανίστηκε καιοεργοδότης τηςκατήγ20 γειλεγραπτώςτηνεξαφάνισητηςστηναστυνομία.Μετάαπόέρευ­ νες τηςαστυνομίας εντοπίσθηκε και διαπιστώθηκε ότι ηεξαφάνι­ ση της ήταν σκόπιμη και ότι επρόκειτο νατελέσει πολιτικό γάμο μετο Σωτήρη Ονούφριου. 25 30 35 ΟΔιοικητής Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως στις 8 Νοεμβρίου, 1994, ενημέρωσε τοΔήμο Αγλαντζιάς ότι ογάμος εί­ ναι εικονικός καιστοχεύει στην εξασφάλιση παραμονήςτης αλλο­ δαπήςστην Κύπρο.Όμωςη αιτήτριαετέλεσεπολιτικό γάμοστις 7 Νοεμβρίου, 1994, στηΡουμανικήΠρεσβεία. Στις 14Νοεμβρίου, 1994, καιενώείχελήξειη άδειαπαραμονής της αιτήτριας συμπληρώθηκαν οι έρευνες και ο Διοικητής Υπηρε­ σίαςΑλλοδαπών και Μεταναστεύσεως συνέστησετηνάμεσηέκδο­ ση διαταγμάτωνκράτησης και απέλασης της. Στις 29 Νοεμβρίου, 1994, ο Λειτουργός Μεταναστεύσεως εξέδωσε εναντίον της αιτήτριαςΔιάταγμα Κράτησης καθώςκαιΔιάταγμαΑπέλασης μεσκο­ πό μόλις εντοπισθεί νααπελαθείαπότην Κύπρο. Εν τω μεταξύ, στις 2 Δεκεμβρίου, 1994, ησύζυγος του Κ.Φι40 κάρδου, εργοδότη του συζύγου της αιτήτριας, κατήγγειλε στο Επαρχιακό Κλιμάκιο Αλλοδαπών Λευκωσίας ότι ο σύζυγος της εγκατέλειψε τηνοικογένεια τουχωρίς λόγο καιότι διαμένει μετην αιτήτρια.Ακολούθησε, στις 14Δεκεμβρίου, 1994, ηκαταγγελίατου υιούτου Κ.Φικάρδου,οοποίοςκατέθεσε ότιη αιτήτριαδιέμενε με 843 Παπαδόπουλος, Δ. Ονούφριου ν.Δημοκρατίας

(1996)τον πατέρατου στο σπίτι της θείαςτου,δηλαδήτης αδελφήςτου πατέρατου. Η αιτήτρια εντοπίσθηκε στις 20 Δεκεμβρίου, 1994, συνελήφθη καιτέθηκευπόκράτηση.Στις21Δεκεμβρίου, 1994, απελάθηκεαπό 5 τηνΚύπρογιατοΒουκουρέστι καιτοόνοματηςτοποθετήθηκεστο stop-listγιανα μην μπορεί να επανέλθει. Στις 20 Δεκεμβρίου, 1994, ο δικηγόρος της αιτήτριας,με επι­ στολήτου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, ζήτησε την παύσητης 10 κράτησης καιτην άρσητηςαπόφασηςγιααπέλασητης επειδή αυ­ τήσυνήψε γάμο με Κύπριουπήκοοκαιανέφερε ότι η απάνθρωπη και παράνομηαπόφασητου Λειτουργού Μεταναστεύσεως "προ­ σβάλλει ταανθρώπιναδικαιώματα εκθέτοντας την ίδιατηνΠολι­ τείαη οποίαθέλεινα φαίνεταιωςυπέρμαχοςαυτών." 15 Στις20 Ιανουαρίου, 1995,καταχωρήθηκεηπαρούσαπροσφυγή εναντίον της απόφασηςτουΛειτουργού Μεταναστεύσεως ημερο­ μηνίας29 Νοεμβρίου, 1994. 20 Οδικηγόρος τηςαιτήτρι&ς προβάλλει ως λόγο ακυρώσεως της επίδικηςπράξηςτογεγονόςότιτοδιάταγμααπελάσεωςκαθώςκαι το διάταγματοποθετήσεως της αιτήτριας στον κατάλογο Απαγο­ ρευμένων ΜεταναστώνδενυπογράφησαναπότονΥπουργό Εσω­ τερικών ο οποίος είναι σύμφωνα με το Αρθρο 188

(3)(Γ)ο "Chief 25 Immigration Offiicer" και, ως εκ τούτου, η πρόνοια του Αρθρου 14

(1)του Κεφ. 105 δενικανοποιήθηκε. Σύμφωνα με το Ν.33/62,Αρθρο 3

(2), εκχώρηση εξουσίας του Υπουργού μπορεί ναγίνει μεγραπτήεξουσιοδότηση προς το αρ- 30 μόδιο πρόσωπο. Το επισυνημμένο ΠαράρτημαΑ στην αγόρευση των καθ' ων ηαίτηση μιλά από μόνο του. Ηεκχώρηση των εξου­ σιών του Υπουργού ημερομηνίας 10 Ιουνίου, 1991, καλύπτει και τις περιπτώσεις που αλλοδαποί διαμένουν στηΔημοκρατία κατά παράβαση των όρων της άδειας εισόδου και διαμονής που τους 35 δόθηκεσύμφωνα μετο Αρθρο 6

(1)(κ) του Κεφ. 105. Ως εκτων ανωτέρω,το διάταγμααπέλασηςτοοποίο εκδόθηκε με βάση το Αρθρο 14 του Κεφ. 105 σαφώς καλύπτεται από την πράξηεκχωρήσεως στηνοποίαρητάσυμπεριλαμβάνεταικαιηυπό 40 εξέταση περίπτωση σύμφωνα με το Αρθρο 6

(1)(κ) του Κεφ. 105. Μεβάση ταπιοπάνωο ισχυρισμός της αιτήτριαςκαθίσταται πα­ ντελώς αβάσιμοςκαι,ως εκτούτου, απορρίπτεται. 844 4 Α.Α.Δ. Ονούφριου ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. Ο δεύτερος ισχυρισμός τηςαιτήτριας αφοράτην έλλειψη αιτιο­ λογίαςτηςυπόκρίσηαπόφασηςτουΛειτουργού Μεταναστεύσεως. Λαμβάνονταςυπόψητοπιοπάνωκαθώςκαιτογεγονός ότιτο 5 Αρθρο 14του Κεφ. 105δεν απαιτείοποιαδήποτεαιτιολογία η αι­ τιολογία στην παρούσαπερίπτωση αναπληρώνεταιαπότα στοι­ χείατουφακέλου(βλ.SalwaRadwa ν.Δημοκρατίας(αρ.2)

(1989)3 Α.Α.Δ.

1. Στο φάκελο τηςυπόθεσης υπάρχουν πολλά στοι­ χείασταοποίατοδιοικητικόόργανοβασίστηκεγιατηνέκδοσητης 10 απόφασης του.Ωςεκτούτου,ούτεαυτόςοισχυρισμός ευσταθεί. Το θέμα τηςεισόδου αλλοδαπών καθώςκαι ηπαραμονήτους στην Κύπρο ρυθμίζεται από τον περί Αλλοδαπών καιΜετανα­ στεύσεως Νόμο,Κεφ. 105, όπως έχει τροποποιηθεί απότουςΝό15 μους Αρ. 2/72, 54/76 και50/88καθώςκαιαπότους περί Αλλοδα­ πώνκαι Μεταναστεύσεως Κανονισμούς του 1972ημερομηνίας22 Δεκεμβρίου,
2. Σύμφωνα μετο Αρθρο 10του Κεφ. 105 καιτους Κανονισμούς 20 9και 11τωνπιοπάνωΚανονισμών,οΛειτουργός Μεταναστεύσε­ ως έχειευρείαδιακριτικήευχέρεια επίθεμάτωνεισόδου,παραμο­ νής και εργασίας αλλοδαπών, ευχέρεια πουσυνάδει με την κυ­ ριαρχίατουκράτους(βλ.Amanda Marga Ltd v.Republic

(1985)3 C.L.R.2583και Osman Ibine Mushatag v. ΚυπριακήςΛημο25 κρατίας

(1995)4Α.Α.Δ.1479. ΣτηνυπόθεσηKaraliotasv.Republic

(1987)3C.L.R.1701 επι­ βεβαιώθηκε ότιηδιακριτική εξουσία τηςδιοίκησης να επιτρέπει την είσοδο αλλοδαπών είναιπλατειάκαιδεν υποχρεούται ναπα30 ράσχει εξηγήσειςγιατουςλόγους απαγόρευσηςτηςεισόδου σεαλ­ λοδαπούς. Σύμφωνα με την υπόθεση Mayo and Another v. RepublicandOthers

(1988)3C.L.R. 1203,τοΚεφ. 105δενπαρέ­ χει στον αλλοδαπόοποιοδήποτεδικαίωμαπαραμονήςπέραν του χρόνου πουρητώςορίζεται στην άδειαπαραμονήςτου στηχώρα. 35 Ηαιτήτρια ισχυρίζεται ότιηπροσβαλλόμενη απόφαση διενερ­ γήθηκε χωρίς τηδέουσα έρευνα καιότι ηδιοίκηση ενήργησεμε πλάνηπερίταπράγματα.Από ταΠαραρτήματαπου επισυνάφθη­ καν στην ένσταση των καθ' ωνη αίτηση, καθώςκαι απότο φάκε40 λοπουκατατέθηκε, δενφαίνεταιναυπάρχει οποιαδήποτεπλάνη στην απόφασητου Λειτουργού Μεταναστεύσεως. Η πρόσφατη απόφασητης Ολομέλειας ΘάλειαΓαλανού και Άλλοςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1996)3Α.Α.Δ.43,δηλώνειότι 845 Παπαδόπουλος, Δ. Ονούφριου ν. Δημοκρατίας

(1996)γιαναακυρωθεί μίαπράξηλόγω πλάνηςθαπρέπειηπλάνηναεί­ ναι ουσιώδης, δηλαδή,ναπροκύπτει ότι έχει επιδράσει στηντελι­ κήκρίση τουοργάνουτο οποίοτην εξέδωσε. Είναι νομολογημένο ότι είναι απότησυνεκτίμηση τουσυνόλου των περιστατικών που σεκάθεπερίπτωσηκρίνεταιηεπενέργεια τηςπλάνης. 5 Ο Λειτουργός Μεταναστεύσεως κατέληξε στην απόφαση να απελάσει την αιτήτριαστις 12Δεκεμβρίου, 1994, μετάτηλήξη της άδειας παραμονήςτης στην Κύπρο και αφούηαιτήτριακλήθηκε επανειλημμένα ναπροσέλθει στογραφείοτουαλλάτον αγνόησε. 10 Κατάτηγνώμητουηαιτήτριαμετησυμπεριφοράτηςέδειξε ότι "είναι ανυπάκουη,ατίθασηκαιάστατου χαρακτήρακαι ενόσω πα­ ραμένει στην Κύπροθαμαςδημιουργεί συνεχώς προβλήματα".Δη­ λαδή, το αρμόδιο όργανο αξιολόγησε το υλικό που είχε ενώπιον 15 του και κατέληξε στην απόφασητου χωρίς να διαμορφώσει ορι­ σμένηκρίση ως προς το γνήσιο ήτο εικονικό του γάμουτης αιτήτριας, δηλαδή από τη συνεκτίμηση του συνόλου των γεγονότων έκρινε ότιηαιτήτριαέπρεπενααπελαθεί.Δεν υπήρξεκαμιάπλάνη ούτεπροςτονόμο,αλλάκαιούτεπροςταγεγονόταη οποίαναεπι- 20 δράσειστην τελική τουκρίση.Βρίσκω ότιυπήρξεη δέουσαέρευνα καιγι,'αυτόαπορρίπτωκαιαυτότον ισχυρισμό τηςαιτήτριας. Όσοναφοράτοπαράπονοτηςαιτήτριαςότιηαπέλασητηςπρο­ έκυψε λόγω εκδίκησης ή/καιπροκατάληψης απόκαταγγελίες που 25 υπήρχανγιαερωτικήσχέσηκαιαφορούσαντονεργοδότητουσυζύ­ γουτηςκαιαυτή,έχωναπωτα ακόλουθα:OLενλόγω καταγγελίες έγινανη μίαστις2 Δεκεμβρίου, 1994 καιηάλληστις 14Δεκεμβρίου, 1994. Όμωςη απόφασηγιααπέλασητηςαιτήτριας πάρθηκεαπότο διοικητικό όργανο στις 14 Νοεμβρίου, 1994, (βλ.Τεκμήριο Δ στην 30 ένσταση).Ως εκτηςδιαπίστωσηςαυτής,δενβλέπωο,τιδήποτεεκδι­ κητικόστην απόφαση αυτήτουΛειτουργού Μεταναστεύσεως,αλλά ούτε και εντοπίζω οποιαδήποτεαισθήματαπροκατάληψης.Το πα­ ράπονοαυτότηςαιτήτριαςείναιανυπόστατο.Ηαπέλασητηςαποφασίσθηλόγω του ότι είχελήξειητελική άδειαπαραμονήςτηςκαι 35 παράτιςπροσπαθείςτουΚλιμακίουΑλλοδαπών γιασυνάντηση με τηναιτήτρια,αυτήτους αγνοούσε παντελώς. Ο δικηγόρος της αιτήτριας υπέβαλε ότι ηαπόφασηαπέλασης λήφθηκεκαθ' υπέρβασηκαι/ή κατάπαράβασηεξουσίαςκαθώςκαι 40 κατά παράβασητων ατομικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως αυτάκαταγράφθηκαν στην "Ευρωπαϊκή Σύμ­ βαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών". 846 4 Α.Α.Δ. Ονούφριου ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. Απότηνανάλυσητηςνομολογίας όπωςαυτήδιαμορφώθηείναι φανερόότιο ισχυρισμός τηςαιτήτριαςδεν ευσταθεί.Από ταστοι­ χεία πουευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν φαίνεταινα παραγνωρίστηκανείτετοΣύνταγμα,είτεοιδιεθνείς συμβάσειςήη 5 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Είναι ευρεία η διακριτικήευχέρεια της διοίκησης όσο αφοράτην απέλασηοποι­ ουδήποτε αλλοδαπού, καιησχετική ευχέρεια,εφόσο ασκείταικα­ λόπιστακαιόχιαυθαίρετακαιαφούδιαπιστωθούνταορθάπραγ­ ματικάπεριστατικάκάθεπερίπτωσης και ληφθούν υπόψητανό10 μιμαστοιχεία κρίσης τοΔικαστήριο δενθαεπέμβειγιανα ακυρώ­ σει την απόφαση. (Βλ. Amanda Marga Ltd, (ανωτέρω), Karaliotas, (ανωτέρω),και Νικόλας Παντοπίου ν. Δημοκρατίας

(1991)4 Α.Α.Δ.4182. 15 Στηνπαρούσαπερίπτωσηδενυπάρχειοποιαδήποτεένδειξηότι ηδιοίκηση ενήργησε είτεπαράνομα,είτεχωρίς καλή πίστη.ΟΛει­ τουργός Μεταναστεύσεως εκδίδοντας το σχετικό διάταγμαενήρ­ γησεμέσασταπλαίσιατων αρμοδιοτήτων τουκαιτης εξουσιοδό­ τησης πουτου παρέχει ο νόμος. Περαιτέρω,απότην εξέταση του 20 φακέλου της υπόθεσης δεν αποκαλύπτεταιότι η διοίκηση παρα­ γνώρισε οποιαδήποτεουσιώδη στοιχεία. Το γεγονός ότι η τελική άδεια παραμονήςτης αιτήτριαςείχε εκπνεύσει είναι αδιαμφισβή­ τητο. Ηαιτήτρια,κατάτον ουσιώδηχρόνο παρέμεινε στοέδαφος της Δημοκρατίας χωρίς την έγκριση των αρμοδίων αρχών. (Βλ. 25 Mohamed v. TheRepublic

(1988)3C.L.R.2072.) Ούτε το Αρθρο 15τουΣυντάγματοςτο οποίο είναι σχετικό με το σεβασμό της ιδιωτικής καιοικογενειακής ζωής,αλλά,ούτεκαι το Αρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των 30 Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο είναι ταυτόσημα με το Αρθρο 15του Συντάγματος,όπως ερμηνεύθηκε απότοΕυρωπαϊ­ κό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Abdulamiz Cabales and Balkandali, ημερομηνίας 25 Μαΐου, 1985, SeriesA No.94,δεν διασφαλίζεικανέναδικαίωμαπαραμο35 νής αλλοδαπούσεξένηχώρα. (Βλ. Levantis v. Republic

(1988)3 C.L.R. 2483).Λέγοντας αυτόθασυμφωνήσω με ταόσα έχουν λε­ χθεί απότοδικηγόροτωνκαθ' ωνη αίτησηπάνωστο θέμακαιθα απορρίψωως αβάσιμοτον ισχυρισμόαυτό. 40 Είναι γενικά νομολογημένη αρχήότι το Δικαστήριο δεν επεμ­ βαίνειανη απόφασητηςδιοίκησης είναιεύλογα επιτρεπτήυπότις περιστάσεις. Ειδικότερασεσχέσημετιςυποθέσειςαλλοδαπώνπα­ ραπέμπω στην απόφαση Karaliotas,(ανωτέρω), όπου στη σελ. 1709 λέχθηκανταπιοκάτω:847 Παπαδόπουλος,Δ. Ονούφριου ν. Δημοκρατίας

(1996)"With regardto thefirst,Ihadoccasion toexamine thepower andnature of the discretion of the authorities of the Republic to refuse entry to an alien in two cases,Amanda MargaLtd. v. Republic* and Suleiman v. Republic**. The right to refuse entry to aliens is, as explained inboth judgments, an incident of 5 the sovereignty of every State; a sovereignrightthat cannot be abridged except by a binding treaty or convention. It is a right recognized in international law and safeguarded as an essential attribute of the territorial integrity of the State. The onlyright acknowledged to an alien applying for entry is to have his 10 application considered ingoodfaith. Ifthatis done,theCourtwill not inquire into thereasons of refusal of entry for whatwould, in an indirect way, compromise the principle of sovereignty and territorial integrity at issue. Afortiori the Court will not query reasons of securityof State,thesolejudgeof which inthis respect 15 is theExecutivebranch of Government." Ως εκ των ανωτέρω και από τα στοιχεία που βρίσκονται στο φάκελο της διοίκησης δεν δημιουργείται καμιά υπόνοια ότι οι καθ' ωνη αίτησηδεν ενήργησανκαλήτηπίστει και,ως εκτούτου, 20 δεν νομίζω ότι πρέπει για οποιονδήποτε λόγο να επέμβω στην απόφασητουΛειτουργού Μεταναστεύσεως. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του δικηγόρουτηςαιτήτριαςστην απάντησητουστην αγόρευσητωνκαθ' ωνη αίτηση,ότιηαιτήτρια 25 θεωρείται ως "ημεδαπήΚύπρια"και,ως εκτούτου,δεν μπορείνα θεωρηθεί ως αλλοδαπήδενέχωπαρά μόνοναπαραθέσωτηνπρό­ νοια τουάρθρου26 τουΚεφ. 105:"'ημεδαπός Κύπριος' σημαίνει - 30 (α)πολίτην τηςΔημοκρατίας' (β)αλλοδαπήν σύζυγον πολίτου τηςΔημοκρατίας μητελούσαν εν χωρισμώ απότου συζύγου της δυνάμει αποφάσεως αρ­ μοδίουδικαστηρίουκαιδιαίΐένουσαν ιιετ' αυτούδιάνοονι- 35 κόν διάστηαα ουνί ιιικοότεοον του evoc έτουο" νοείται ότι θα θεωρήται ως 'ημεδαπός Κύπριος' και πάσα αλλοδαπή σύζυγος πολίτουτηςΔημοκρατίαςήτιςσυνέζησε μετ'αυτού διά περίοδον μικροτέραν του ενός έτους, εάν ο Ανώτερος Λειτουργός Μεταναστεύσεως ήθελεν υπό τας ειδικός συν- 40 θήκαςοιασδήποτεσυγκεκριμένης περιπτώσεως, κρίνει τού­ το εύλογον" (Ηυπογράμμιση είναιδικήμου.) 848 4 Α.Α.Δ. Ονούφριου ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. Ηπιο πάνω πρόνοια μιλά από μόνη της. Ηαιτήτρια,πρώτο, από μαρτυρίες πουυπήρξανκαιδιερευνήθησαν, δεν διέμενε μετο σύζυγο της,αλλά μετον εργοδότη τουκαι,δεύτερο,ακόμακαιαν θεωρήσουμε ότιδιέμενεμετοσύζυγοτηςτοχρονικό διάστηματης 5 διαμονήςτηςήτανπολύ λιγότερο απότον έναχρόνο. Συγκεκριμέ­ να ηόλη διάρκειατουγάμουτηςήτο43 ημέρες, αφούογάμοςτε­ λέσθηκεστις 7Νοεμβρίου, 1994, καιαυτήαπελάθηστις 21Δεκεμ­ βρίου, 1994. 10 Όσον αφορά τις ειδικές συνθήκες του Αρθρου 26, βάσει των οποίων οΑνώτεροςΛειτουργός Μεταναστεύσεως μπορεί ναθεω­ ρήσεικάποιο ως ημεδαπόΚύπριο,αυτές στην παρούσαπερίπτω­ ση δεν υπάρχουν xaL, ως εκ τούτου, σε καμιά περίπτωση δεν θα ήτοδυνατόναθεωρηθεί ηαιτήτριαως "ημεδαπήΚύπρια". 15 Ωςεκτούτου,κανέναςαπότους ισχυρισμούς τηςαιτήτριαςδεν ευσταθεί. Έχοντας υπόψη όλα τα στοιχεία του φακέλου, καθώς καιταδικαιώματα τηςαιτήτριας,όπωςαυτάθεσπίζονται από την ΕυρωπαϊκήΣύμβασηγιατην Προάσπισητων Ανθρωπίνων Δικαι20 ωμάτων,δενβρίσκω ότι οποιοσδήποτε απότους ισχυρισμούς της αιτήτριας ευσταθεί. Γιατουςπιοπάνωλόγους ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 849