(1996)29 Μαρτίου, 1996 (ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΩ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1063/91) Προσφυγήβάσει τουΆρθρου 146του Συντάγματος—Συνάφεια—Προ ϋποθέσεις συνάφειας περισσοτέρων της μιαςσυμπροσβαλλομένων διοικητικών πράξεων με την αυτή προσφυγή —Συνέπειες της μη υπάρξεως συνάφειας — Ειδικά ηπερίπτωση απόσυρσηςτηςπρώτης τωνπροσβαλλόμενωνπράξεων μεαποτέλεσμα να απομένει στοδικό- 5 γράφο μόνο μία προσβαλλόμενη πράξη — Α ν ηπράξη δεν είναισυ ναφήςμε τηναποσυρθείσα ηπροσφυγή δενδιασώζεται ενπάση περι πτώσει. Ηαιτήτριαπροσέβαλε μετην προσφυγήπερισσότερους του ενός διαφορετικούςδιορισμούς μεσύμβασηστηθέση Καθηγητή Μαθημα τικών. Σε μεταγενέστερο στάδιο απέσυρε την προσφυγή κατά των προτασσομένων στο δικόγραφοπροσβαλλόμενων διορισμών λόγω διαπίστωσης εκπροθέσμουθέτονταςόμως μετοντρόποαυτότοζή τημακατάπόσοεξακολουθούσεμετάτηναπόσυρσηναυφίσταταιπα ραδεκτή προσφυγήκαθ' οιασδήποτε πράξεως εν όψει και τουπρο βλήματοςτηςύπαρξηςσυνάφειαςμεταξύτωναρχικώνπροσβαλλόμε νωναποφάσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφά- 20 σισεότι: Πράξειςήαποφάσειςθεωρούνταισυναφείς,εάνη μιαπράξηαπο τελεί προϋπόθεση τηςάλλης,ήαφορούντονίδιοαιτητή, στηρίζονται 858 10 15 4 Α.Α.Δ. Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας στις ίδιες διατάξειςτουΝόμου,έχουν ταυτόσημηαιτιολογία καιεξεδόθησανστην ίδιαδιοικητικήδιαδικασίααπότο ίδιοόργανο. 5 10 15 Στηνκρινόμενη υπόθεσηοι πράξειςδιορισμού των τεσσάρων ενδιαφερομένων μερών δενμπορούνναθεωρηθούν ωςσυναφείς επειδή δεν εξεδόθησαν στην ίδιαδιοικητικήδιαδικασία. Τοερώτημα πουπροκύπτει είναι κατάπόσο μετηναπόσυρσητης προσφυγής στο βαθμόπου αφορούσε ταπρώτατρία ενδιαφερόμενα μέρηέχειδιασωθεί ηπροσφυγή σε σχέσημε το ενδιαφερόμενο μέρος αρ. 4. Στηνπαρούσαυπόθεσηηπροσβολήπέραντηςμιαςπράξεωςμετο αυτό δικόγραφο ήταν απαράδεκτη. Και εφόσον, δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις της συνάφειας ηαίτηση ακυρώσεως θεωρείται ωςπαραδεκτώς ασκούμενη μόνο σε σχέσημε την πρώτηαπότις προσβαλ λόμενεςπράξεις. Ηαπόσυρσητηςπροσφυγής σε σχέση μετα πρώτα τρίαενδιαφερόμενα μέρηδεν αλλοιώνει τονδικονομικό κανόναπερί συνάφειας,όπωςέχειδιατυπωθείαπότην νομολογία. 20 Συνεπώςκαιανεξάρτητααπότην απόσυρση σε σχέσημετα πρώ τατρία ενδιαφερόμενα μέρη,ηπροσφυγήσεσχέσημετοτέταρτο εν διαφερόμενο μέρος είναι καταδικασμένησε αποτυχία. 25 Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Αρσαλίδηςν.Α.ΤΗ.Κ.
(1991)4ΑΛΛ. 1601, 30 Διακόπουλοςν.Ρ.Ϊ.Κ.
(1990)3ΑΛΛ. 1366, Σιμιλλή κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 463. 35 40 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των Καθ' ων η αίτηση να διορίσουν με σύμβαση ή προσωρινά τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Καθηγητή Μέσης Εκπαίδευσης (Ειδικότητα Μαθηματικά) αντί της αιτήτριας. Α. Σ. Αγγελίδης, για την Αιτήτρια. Ρ. Παπαέτη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων ηαί859 Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας
(1996)τηση. Cur. adv. wit. ΚΑΛΛΗΣ, Δ.: Μετηνπαρούσαπροσφυγήηαιτήτριαζητάτην πιοκάτω θεραπεία: 5 "ΔήλωσητουΔικαστηρίου μετηνοποίανακηρύσσεται άκυ ρη καϋχωρίς νομικόαποτέλεσμαη απόφασητωνκαθ'ων (ήοι ονδήποτε τούτων) νααποφασίσουνδιορισμούς κατάήπερί το 10 Σεπτέμβρη 1991 με σύμβαση ή προσωρινά των 1) Καλλιόπη Ζαρτκοΰχη, 2) Χρυσταλλένη Παπαστυλιανού, 3) ΜάρωΠαμπάκα και 4) Κυριακή Κωστή, στη θέση Καθηγητή Μέσης Εκπαίδευσης(ΕιδικότηταΜαθηματικά)αντίκαι/ήστηθέσητης αιτήτριας." 15 Η επίδικηαπόφασηδενήταντο αποτέλεσμα μιαςκαι μόνο δι οικητικής πράξης ή απόφασης.Σε ό,τι αφοράτα ενδιαφερόμενα μέρηΚαλλιόπη ΖαρτκοΰχηxaL ΧρυσταλλένηΠαπαστυλιανού λή φθηκε σε συνεδρίαση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, 20 ημερ. 5.8.91, σε ό,τι αφορά το ενδιαφερόμενο μέρος Μάρω Παμπάκασεσυνεδρίαση,ημερ.23.8.91,καισεό,τι αφοράτοενδιαφε ρόμενο μέρος ΚυριακήΚωστήσε συνεδρίαση,ημερ.11.9.91. Μετην ένσταση τουςοικαθ' ων ηαίτησηήγειραντιςπιοκάτω 25 προδικαστικές ενστάσεις: "(
- i)Με την παρούσα αίτηση προσβάλλονται τρεις διαφορετικές διοικητικές πράξεις. Συγκεκριμένα τα ενδιαφερόμενα μέρη Καλλιόπη ΖαρτκοΰχηκαιΧρυσταλλένηΠαπαστυλιανούδιο- 30 ρίστηκαν με διοικητική απόφασηπου λήφθηκε στις 5.8.1991, το ενδιαφερόμενο μέρος Παμπάκα διορίστηκε με διοικητική απόφαση που λήφθηκε στις 23.8.1991 και το ενδιαφερόμενο μέρος ΚυριακήΚωστήδιορίστηκε μεδιοικητικήαπόφασηπου λήφθηκε στις 11.9.1991. 35 Είναιαρχήτουδιοικητικού δικαίουότι σεέναδικόγραφο μπο ρεί ναπροσβληθεί μόνο μιαδιοικητική πράξη. (
- ii)Χωρίςεπηρεασμότουπιοπάνωισχυρισμού ευσεβάστως υπο- 40 βάλλεται ότι ηπαρούσαπροσφυγήπρέπειν' απορριφθείδιό τι είναι εκπρόθεσμη σύμφωνα με το άρθρο 146
(3)του Συ ντάγματος." 860 4 Α.Δ.Δ. Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας Καλλής, Δ. Σε σχέση με την προδικαστική ένσταση στη γραπτή αγόρευση της αιτήτριας,ημερ. 14.4.92, περιέχεται ηπιοκάτωδήλωση: 5 10 "Συμφωνώ μετοθέμαπουεγείρειη Δημοκρατίαότι η πρρσφυγή είναι εκπρόθεσμη όσον αφοράτους διορισμούς των τριών πρώτων ενδιαφερομένων προσώπων. Γι' αυτό και αποσύρω την προσφυγή από αυτό το στάδιο, όσον αφορά τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα Ζαρτκοΰχη, ΠαπαστυλιανοΰκαιΠαμπακά. Συνεχίζει έτσιηπροσφυγή μόνο αναφορικάπροςτοενδια φερόμενο πρόσωπο ΚυριακήΚωστή(δηλαδή τηνπράξητης ΕΔΥ 11/9/91." 15 Κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, μετά τη συμπλήρωση των γραπτών αγορεύσεων, οι συνήγοροι των μερών εδήλωσαν ότι ένα μόνο Ενδιαφερόμενο Μέρος έχει απομείνει, συγκεκριμένα εκείνο μεαρ.4ειςτηνπροσφυγή,δηλαδήηΚυριακήΚωστήκαιότιηπρο20 σφυγήαναφορικάμεταάλλαΕνδιαφερόμεναΜέρημεαριθμό 1,2 και 3 έχει εγκαταληφθεί απότην Αιτήτρια με τηγραπτήτηςαγό ρευση. 25 Μετάτην πιο πάνωδήλωση τοδικαστήριο - μεάλλησύνθεση απέρριψε την προσφυγήστο βαθμόπουαφορούσε τα Ενδιαφερό μενα Μέρη 1,2 και
- Στησυνέχεια επιφύλαξε την απόφασητου. Μεπρακτικό,ημερ. 13.1.94,το δικαστήριο -μεάλληαπότην πα ρούσασύνθεση-έδωσεοδηγίεςόπωςοιαπόψειςτωνδυοπλευρών ακουσθούν επίτων ακόλουθων θεμάτων: 30 35 40 "Ι.Κατά παράβασητου διαδικαστικού Κανονισμού του 1962 δενφαίνεταινααναγράφονταικαθόλουγεγονότα πάνωστο δικόγραφο της Αίτησης. Αν έτσι έχουν ταπράγματα,ποιες οι συνέπειες τηςπαράλειψηςαυτής;Υπάρχει καθόλουέγκυρηπροσφυγήενώπιον του Δικαστηρίου;
- Όπωςπροκύπτειαπό ισχυρισμούς πουέχουνπροβληθείμε τά την καταχώρηση της προσφυγής, με το δικόγραφο της προσφυγής προσβάλλονται τρεις διοικητικές πράξεις που φαίνονταινα είναιαυτοτελείς καινα μησυνδέονται μετην απαιτούμενη συνάφεια.OLπράξειςαυτέςεκδόθηκανσεδια φορετικές ημερομηνίες. Η πρώτηστις 5/8/91, ηδεύτερη στις 21/8/91 καιητρίτηστις 11/9/
- Σύμφωναμετη νομολογία μας ηπροσφυγή είναι έγκυρη μόνο για την πρώτη από τις 861 Καλλής,Δ. Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας
(1996)πράξεις, δηλαδήεκείνηπου εκδόθηκε στις 5/8/91,η οποία, όμως, σε μεταγενέστερο στάδιο, έχει αποσυρθεί. Υπάρχει οποιοδήποτεάλλο αντικείμενο της προσφυγής αυτής,ή μή πως κακώςθεωρήθηκε απότους δικηγόρους τωνδιαδίκων ότι μετο δικόγραφο αυτό προσβάλλεται έγκυρα η πράξη 5 ημερομηνίας 11/9/91ηοποίααφοράτο ΕνδιαφερόμενοΜέ ρος Κυριακή Κωστή;" Στησυνέχεια θαεξετάσω τοζήτημαπουεγείρεται απότηνπιο πάνω παράγραφο2. 10 Ήτανηθέση τουευπαίδευτουσυνηγόρου τηςαιτήτριαςότι μια προσφυγή μπορεί να περιέχει αιτήματαθεραπείαςή λόγους ακύ ρωσης πέραν του ενός. Περαιτέρω υποστήριξε ότιη προσφυγή μπορεί να αποσυρθεί ολόκληρηοποτεδήποτε και τούτο "είναι το 15 μείζον". Στην παρούσα υπόθεση η αιτήτρια απέσυρε ρητά και "άνευόρουτηνπροσφυγήτηςόσον αφορά τις άλλεςδυο θεραπεί εςκαιτην περιόρισε μόνο έναντι μιαςδιοικητικής απόφασης". Η ευπαίδευτησυνήγορος των καθ' ωνη αίτησηυποστήριξε ότι 20 ηπροσφυγήήτανπαραδεκτήμόνο αναφορικά μετηνπρώτηπρά ξη. Αναφορικά με μέρος τηςπροσφυγής πουπροσβάλλει άλλη πράξη,ηοποίαδενείναισυναφήςμετηνπρώτη,ηπροσφυγήήταν απαράδεκτη. Ηευπαίδευτη συνήγορος έκαμε αναφορά,ανάμεσα σ' άλλα, στην Αρσαλίδηςν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου 25
(1991)4Α.Α.Δ. 1601. Ηνομολογία του Ελληνικού Συμβουλίου Επικρατείας(βλ. Πο ρίσματαΝομολογίαςτουΣυμβουλίουτης Επικρατείας1929-1959, σελ. 274) έχειδιαμορφώσει τους πιοκάτωκανόνες: 30 "Συγχωρείται η διά τουαυτού δικογράφου προσβολήεπί ακυρώσει πλειόνων της μιας πράξεων,οσάκις άπασαιαιπροσβαλλόμεναι πράξεις είναι συναφείς διότι λ.χ. η μια πράξις αποτελεί προϋπόθεσιν της άλλης: 1821
(53),ή οσάκις διά του 35 αυτού δικογράφου προσβάλλονται πλείονες πράξεις αίτινες αφορώσιν άπασαι τον αιτούντα, ερείδονται εις ταςαυτάςδια τάξεις τουνόμου,φέρρυσι ταυτόσημον αιτιολογίανκαιεξοδόθησανπαράτουαυτούοργάνουκαικατάτην ιδίανδιοικητικήν διαδικασιαν: 1419
(53)[βλ. έλλειψιν συνάφειας εν 1817
(56), 40 497,2097
(56)]. Οσάκις δεν συντρέχουσιν αιπροϋποθέσεις τηςσυνάφειαςη αίτησις ακυρώσεως θεωρείται ωςπαραδεκτώςασκούμενη μό862 4 Α.Α.Δ. Κολοκοτρώνην.Δημοκρατίας Καλλής,Δ. νον ωςπροςτηνπρώτηντων προσβαλλόμενων πράξεων: 1654
(56),858
(54),χωρεί όμωςπάντοτεχωρισμός δικογράφου,οπό τετοεμπρόθεσμον τωνύστερον κατατεθεισώναιτήσεων κρίνε ται εκτηςαρχικής: 1629
(53)." 5 Σύμφωνα μετονΤσάτσο,"ΗAimoic Ακυοώσεοκ ενώπιον του Συιιβουλίουτικ Επικράτεια^'.ΈκδοσηΤρίτη,σελ. 357-58: 10 15 20 25 30 35 40 "175.- Νομίμως σωρεύεται εν τη αυτή αιτήσει η προσβολή πράξεων δύο διαφόρων αρχών ήπροσώπων ασκούντων διοίκησιν, εκπροσωπουμένων διά του αυτού Υπουργού, εφ' όσον είναι συναφείς, ως επί παραδείγματιεάνη μίατυγχάνηπροΰπόθεσις της άλλης. Προσβολή εξ άλλου δι*ενός δικογράφουδύοαυτοτελών δι οικητικών πράξεων μη εχουσών την ως ανωτέρω σχέσιν μηδέ συναποτελουσών σΰνθετον διοικητικήνενέργειαν είναιαπαρά δεκτος,αλλάδεν επάγεταιολοσχερήτουδικογράφουτης αιτή σεωςακυρότητα.Τούτοπαραμένει μόνον ως προςτηνπρώτην τωνπροσβαλλόμενων πράξεωνισχυρόν.Εάνδεηδευτέραπράξις προσβληθή μεταγενεστέρως δι' ιδίου δικογράφουπρο της εκδόσεως αποφάσεως επί της αρχικής αιτήσεως, το εμπρόθε σμον λογίζεται απότηςυποβολής τηςαρχικήςαιτήσεως." ΣτοΔιοικητικό ΔικονοαικόΔίκαιο,τουΔαγτόγλου,2αέκδοση, 1994, πάρα.362-363 διατυπώνονταιοι πιοκάτωκανόνες: "Εκτός τηςομοδικίας,πουαποτελεί υποκειμενικήσώρευση ένδικωνβοηθημάτων, τοδίκαιοπροβλέπει καιτην αντικειμενικήσώρευση στην περίπτωσητης συνάφειαςτων προσβαλλόμε νων πράξεων (ή παραλείψεων) ή ζημιογόνων περιστατικών. Πράξειςπ.χ.πουαφορούντηνφορολογία εισοδήματος τουιδί ουυπόχρεουκαιαναφέρονταιστην ίδιαδιαχειριστικήπερίοδο είναι συναφείς και μπορούν να προσβληθούν με το COLO δικόγράφο προσφυγής. Επίσης, για την ζημία που προκάλεσαν αντικειμενικά και χρονικά συναφείς παράνομες ενέργειεςορ γάνου στο ίδιο πρόσωπο μπορεί να ασκηθεί ενιαία αγωγή με έναδικόγραφο. Αν δεν συντρέχουν οι κατά νόμο προϋποθέσεις της ομοδι κίας ή της αντικειμενικής σωρεύσεως, το ένδικο βοήθημαεξε τάζεται μόνο,όπωςπαρατηρήθηκεήδη στοκεφάλαιοπερίομο δικίας,ωςπροςτονπροτασσόμενο στοδικόγραφοπροσφεύγο ντα(επί ομοδικίας)ήτηνπροτασσόμενη στοδικόγραφο πράξη 863 Καλλής,Δ. Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας
(1996)(επί προσφυγήςκατάσυναφώνπράξεων)καιαπορρίπτεταιως απαράδεκτοκατάταλοιπά.Δυνατός είναιπάντωςο χωρισμός του κοινού δικογράφου,δηλαδή η άσκηση χωριστών ένδικων βοηθημάτωνμεχωριστά δικόγραφα,μέχρι τηςπρώτηςσυζητή σεως τα χωριστά ένδικα βοηθήματα θεωρούνται ότι ασκήθη- 5 καν κατάτον χρόνο καταθέσεωςτουαρχικού δικογράφου." Ηδική μαςνομολογία έχειτροχοδρομηθεί ακριβώςπάνωστις ίδιες γραμμές. ΣτηνΑρσαλίδης (πιο πάνω)τα ενδιαφερόμενα μέ ρη προήχθησαν με αποφάσεις ημερ. 23.6.1989 και 11.7.1989. Τα 10 πραγματικά περιστατικά είχανως πιο κάτω: Οι τέσσερεις θέσεις ήταν ξεχωριστές, με διαφορετικά σχέδια υπηρεσίας.Τοθέμαπλήρωσης τηςκάθεμιαςαπότιςτέσσερεις κα τηγορίες θέσεων εξετάστηκε σεξεχωριστή διαδικασίααπότοΣυμ- 15 βούλιο ΠροσωπικούτηςΑρχής,τοοποίουπέβαλεανεξάρτητεςεκ θέσεις. Ο Γενικός Διευθυντής υπέβαλετέσσερειςξεχωριστές ειση γήσεις στην Αρχή. Λήφθηκαν απότην Αρχήτέσσερεις αποφάσεις, με διαφορετική αιτιολογία. Τα μόνα κοινά στις αποφάσειςαυτές είναι ότι λήφθηκαναπότην Αρχήκαι ο αιτητήςήτανυποψήφιος 20 γιαόλεςτις θέσεις. Κρίθηκε από τοδικαστήριο ότι: Οι προσβαλλόμενες προαγωγές είναι τέσσερεις διοικητικές 25 αποφάσεις,πουδενέχουνκαμιάσυνάφειαμεταξύτουςκαι,ωςεκ τούτου,δεν είναι επιτρεπτό να προσβληθεί ηνομιμότητα τους με το ίδιοδικόγραφο. Η προσφυγή δεν είναι άκυρη στην ολότητα της. Παραμένει 30 ισχυρή για την πρώτη προσβαλλόμενη απόφαση. Είναι, όμως, απαράδεκτηγιατις άλλεςτρεις προσβαλλόμενες αποφάσεις. Πράξεις ή αποφάσειςθεωρούνται συναφείς, εάν η μια πράξη αποτελεί προϋπόθεση τηςάλλης,ήαφορούντον ίδιο αιτητή, στη- 35 ρίζονται στις ίδιες διατάξεις του Νόμου,έχουν ταυτόσημηαιτιο λογίακαιεξεδόθησαν στην ίδιαδιοικητικήδιαδικασίααπότοίδιο όργανο.(Βλ. καιάιακόπονλλοςν. Ρ.Ι.Κ.
(1990)3Α.Α.Δ.1366). Στην κρινόμενη υπόθεση οι πράξεις διορισμού των τεσσάρων 40 ενδιαφερομένων μερών δεν μπορούν να θεωρηθούν ως συναφείς επειδήδεν εξεδόθησαν στην ίδιαδιοικητική διαδικασία. Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατάπόσο με την απόσυρση 864 4 Α.Α.Δ. 5 Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας Καλλής, Δ. της προσφυγήςστο βαθμόπουαφορούσεταπρώτατρίαενδιαφε ρόμεναμέρη έχειδιασωθείηπροσφυγήσεσχέσημετοενδιαφερό μενο μέρος αρ.4 ή,όπως το έχειθέσει ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας,η προσφυγή έχειπεριορισθεί σε μόνο μιαδιοικητικήαπόφασηκαιότι υπάρχει"αίτημαθεραπείαςγια μιακαι μόνο διοικητικήπράξη". ΣτηνυπόθεσηΣιμιλλήκαιΆλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ, 463, οι δυοαιτητέςήτανσύζυγοι. Μετηνκοινήπροσφυγήτους εί10 χανπροσβάλειδυοξεχωριστές πράξειςτηςαρμόδιαςεκπαιδευτικής αρχής(Ε.Ε.Υ.)μετις οποίες ησύζυγος (καθηγήτριαγαλλικών) με τατέθηκε από τη Λευκωσία στη Λάρνακα και ο σύζυγος απότην Αγλαντζιά στην Κοκκινοτριμιθιά. Στο στάδιο της τελικής αγόρευ σηςησύζυγος -πρώτηαιτήτρια-υπέβαλεαίτησηνααποσύρειτην 15 προσφυγήτης.Η δικηγόρος τωνκαθ' ωνη αίτησηεισηγήθηκε ότιη εγκατάλειψη της προσφυγής της πρώτης αιτήτριας συμπαρασύρει σεαπόρριψηκαιτηνπροσφυγήτουσυζύγουτης,πουείναιάλλωστε καιη αναπόφευκτητύχητηςαίτησηςτου ενόψειτης έλλειψηςερεί σματος για ομοδικία. Η απάντηση του δικηγόρου της αιτήτριας 20 ήτανότι οι προσφυγές των δύοαιτητών μπορεί ναδιαχωρισθουν και ηπροσφυγή του δεύτερου μπορεί να προχωρήσει ανεξάρτητα απότηνέκβασητηςπροσφυγήςτηςπρώτης αιτήτριας. Κρίθηκε απότοδικαστήριοότι: '"Οτανη προσφυγήπαρεκκλίνει από τις δικονομικές αρχές που επιτρέπουν την ομοδικία, η προσφυγήείναιπαραδεκτήμόνοωςπροςτονπρώτο αιτητή.Ανα φορικά με τους υπόλοιπους αιτητές ηπροσφυγή είναι απαράδε κτη.Το μόνο το οποίοπερισώζεται απότην απαράδεκτη συνένω ση,στην περίπτωσηυποβολήςσε μεταγενέστερο στάδιο νέαςπρο30 σφυγής, είναι ηπαράκαμψητης χρονικής προθεσμίας δεδομένου ότιηπρώτηπροσφυγήασκήθηκεμέσασταπροβλεπόμεναχρονικά όρια. (Βλέπε Αποφάσεις Συμβουλίου της Επικρατείας 63/34, 1963/55,586/56.) 25 35 40 Στηνπροκειμένη περίπτωση μετην προσφυγή προσβάλλονται δύο ανεξάρτητες και αυτοτελείς διοικητικές πράξεις. Οδιαχωρι σμόςτης δικογραφίαςμπορεί ναεπιτραπείκαιηαπαράδεκτησυ νένωσηνα συγχωρηθεί μόνο υπέρ του πρώτου αιτητή. Τοαίτημα τουδεύτερου αιτητήδεν μπορείνααποτελέσει αντικείμενοαναθεώρησης. Η προσφυγήπαραμένει μετέωρη άνευαντικειμένου." Στηνπαρούσαυπόθεσηηπροσβολήπέραντηςμιαςπράξεωςμε το αυτό δικόγραφοήταναπαράδεκτη. Και εφόσον, όπως υποδει κνύεται πιο πάνω,δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της συνάφει865 Καλλής,Δ. Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας
(1996)αςηαίτησηακυρώσεως θεωρείταιωςπαραδεκτώςασκούμενημό νο σε σχέσημε την πρώτηαπότις προσβαλλόμενες πράξεις.Υιο θετώτολόγο (ratio)τηςΣιμιλλη(πιοπάνω).Κρίνω ότι,όπωςκαι στην Σιμιλλη,ηαπόσυρση της προσφυγής σε σχέση με ταπρώτα τρία ενδιαφερόμενα μέρηδεν αλλοιώνει τον δικονομικό κανόνα, 5 όπως έχει διατυπωθείαπό τηνπιοπάνωνομολογία. Συνεπώς και ανεξάρτητα από την απόσυρση σε σχέση με τα πρώτα τρία ενδιαφερόμενα μέρη,ηπροσφυγή σε σχέση με το τέ ταρτο ενδιαφερόμενο μέρος είναικαταδικασμένησεαποτυχία. 10 Η προσφυγή απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διαταγήγια τα έξο δα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 866