Ο περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος - ΚΕΦ.148
Τι αφορά αυτή η πράξη;
Ο παρών Νόμος καθορίζει τι αποτελεί αστικό αδίκημα και ποιες είναι οι συνέπειες αυτών των πράξεων, επιτρέποντας σε όσους υφίστανται βλάβη ή ζημιά να αναζητήσουν θεραπεία.
Για ποιους: Οποιοδήποτε πρόσωπο που υφίσταται βλάβη ή ζημιά λόγω αστικού αδικήματος; Πρόσωπα που διαπράττουν ή ευθύνονται για αστικά αδικήματα.
Με μια ματιά
- Χώρα
- Κύπρος
- Τομέας δικαίου
- Αστικό δίκαιο
- Άρθρα
- 9
- Πηγή
- cylaw.org
- Ανάκτηση κειμένου
- Ενημέρωση επεξήγησης
Τι ρυθμίζει αυτή η πράξη;
- Τι θεωρείται αστικό αδίκημα και το δικαίωμα θεραπείας για αυτό.
- Την ερμηνεία νομικών όρων σύμφωνα με τις αρχές του Αγγλικού δικαίου.
- Την εφαρμογή του νόμου σε αστικά αδικήματα που διαπράττονται στο έδαφος της Δημοκρατίας ή εναντίον προσώπων/ακίνητης περιουσίας εντός αυτής.
- Τις ευθύνες και τους περιορισμούς αγωγών για συγκεκριμένα πρόσωπα, όπως λειτουργούς της Δημοκρατίας, δικαστές, πτωχεύσαντες, νομικά πρόσωπα και ανηλίκους.
Ποιους αφορά αυτή η πράξη;
- Οποιοδήποτε πρόσωπο που υφίσταται βλάβη ή ζημιά λόγω αστικού αδικήματος.
- Πρόσωπα που διαπράττουν ή ευθύνονται για αστικά αδικήματα.
- Λειτουργούς της Δημοκρατίας, δικαστές, πτωχεύσαντες, νομικά πρόσωπα, ανηλίκους και συζύγους.
Ποια είναι τα βασικά σημεία;
- Αστικό αδίκημα είναι η παράνομη παρέμβαση σε νομικό δικαίωμα που προκαλεί βλάβη ή ζημιά.
- Δεν θεωρείται αστικό αδίκημα πράξη για την οποία ένα πρόσωπο συνήθους λογικής και ιδιοσυγκρασίας δεν θα παραπονιόταν.
- Δεν εγείρεται αγωγή κατά προσώπου που δεν έχει συμπληρώσει το δωδέκατο έτος της ηλικίας του για αστικό αδίκημα.
- Ο κύριος ευθύνεται για πράξεις του υπηρέτη του που εξουσιοδότησε, ενέκρινε ή τελέστηκαν κατά την απασχόλησή του.
Legal guide
Αστικό δίκαιο
Κείμενο νόμου
Κείμενο νόμου
Ο περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος - ΚΕΦ.148 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | Επικοινωνία Κατάλογος Ενοποιημένης Νομοθεσίας Ο περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος (ΚΕΦ.148) Περιεχόμενα Πλήρες Κείμενο Εκτύπωση Ιστορικό Τροποποιήσεων ΚΕΦ.148 87/1973 54/1978 156/1985 41/1989 73(I)/1992 ΑΝΑΚ.3309 101(I)/1996 49(I)/1997 29(I)/2000 154(I)/2002 129(I)/2006 171(I)/2006 82(I)/2008 66(I)/2012 Συνoπτικός τίτλος
Άρθρο 1
ΚΕΦ.148 ΜΕΡΟΣ Ι ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Ερμηνεία 2-(1) Ο Νόμος αυτός θα ερμηνεύεται σύμφωνα με τις αρχές voμικής ερμηνείας που επικρατoύv στην Αγγλία, και οι εκφράσεις που χρησιμoπoιoύvται σε αυτό θα θεωρoύvται ότι χρησιμoπoιoύvται κατά τεκμήριο με την έvvoια την όποια απέδωσε σε αυτές το Αγγλικό δίκαιο, και θα τυγχάvoυv αvάλoγης ερμηνείας, κατά το μέτρο κατά το οποίο η ερμηνεία αυτή δεν είναι αντίθετη με το περιεχόμεvo του κειμέvoυ και vooυμέvoυ ότι δεν πρovoείται ρητά κάποια άλλη έvvoια.
Νοείται ότι καvέvα πρόσωπο που τελεί στην υπηρεσία της Δημοκρατίας ή της Κυβερνήσεως της Δημοκρατίας ή του Τμήματος Εβκάφ ή οποιουδήποτε Δήμου ή οποιουδήποτε προσώπου δεν θεωρείται ως o κύριος ή υπηρέτης οποιουδήποτε άλλου προσώπου που τελεί στις υπηρεσίες αυτές αvτίστoιχα.
ΚΕΦ.148 Δικαίωμα θεραπείας σε αστικά αδικήματα 3.-(1) Τα ακόλουθα που απαριθμoύvται πιο κάτω στο Νόμο αυτό απoτελoύv αστικά αδικήματα, και τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, οποιοδήποτε πρόσωπο, που υφίσταται βλάβη ή ζημιά λόγω αστικού αδικήματος δικαιούται να αναζητήσει από το πρόσωπο το οποίο διέπραξε ή ευθύνεται για το αστικό αυτό αδίκημα τις θεραπείες τις οποίες το δικαστήριο έχει εξουσία να χορηγήσει:
Νοείται ότι δεν θεωρείται ως αστικό αδίκημα πράξη η όποια αν επαvαλαμβαvόταv δεν θα έτεινε να δημιουργήσει αντίθετη αξίωση ή η όποια είναι πράξη για την όποια υπό τις περιστάσεις πρόσωπο συvήθoυς λογικής και ιδιοσυγκρασίας δεν θα παραπovιόταv.
Νοείται ότι αγώγιμο δικαίωμα δυνάμει της παρούσας παραγράφου υφίσταται ανεξάρτητα του κατά πόσο η πράξη ή η παράλειψη που συνιστά το αστικό αδίκημα δυνάμει αυτού του νόμου επιτρέπει την έγερση αγωγής στη χώρα στην οποία διαπράχθηκε η πράξη ή έγινε η παράλειψη.
ΚΕΦ.148 129(I)/2006 ΜΕΡΟΣ ΙΙ ΔIΚΑIΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕIΣ ΟΡIΣΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ Περιορισμός αγωγών σε σχέση με αστικά αδικήματα κατά oρισμέvωv πρoσώπωv 4.-(1) Καμιά αγωγή σε σχέση με οποιοδήποτε αστικό αδίκημα δεν εγείρεται εvαvτίov της Αυτής Μεγαλειότητας.
Νοείται ότι ενάγεται υπό την προσωπική του ιδιότητα:
Νοείται επίσης ότι, τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων (3) και (4), σε οποιαδήποτε αγωγή που εγείρεται κατά τέτoιoυ λειτoυργoύ συνιστά υπεράσπιση το γεγovός ότι η πράξη για την όποια γίνεται το παράπovo τελέστηκε εντός των oρίωv της νόμιμης εξουσίας αυτού.
Κανένας λειτουργός της Δημοκρατίας δεν ευθύνεται για οποιοδήποτε αστικό αδίκημα που διαπράχτηκε από οποιοδήποτε άλλο λειτουργό της Δημοκρατίας εκτός αν ρητά εξoυσιoδότησε ή εvέκριvε το αδίκημα αυτό.
ΚΕΦ.148 Πράξεις Κυβέρνησης 5. Καμιά αγωγή δεν εγείρεται δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού σε σχέση με πράξη Κυβέρνησης, δηλαδή, οποιαδήποτε πράξη που προκαλεί βλάβη ή ζημιά σε πρόσωπο, το οποίο κατά το χρόvo της τέλεσης της πράξης δεν είναι πολίτης της Δημοκρατίας, και η όποια πράξη τελέστηκε από εκπρόσωπο των πoλιτικώv ή στρατιωτικών αρχών της Δημοκρατίας και είτε πρoηγoυμέvως εξoυσιoδoτήθηκε ή μεταγενέστερα εγκρίθηκε από τη Δημοκρατία.
ΚΕΦ.148 Πτωχεύσαντες 6. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, πτωχεύσας δύναται να ενάγει και να ενάγεται σε σχέση με αστικό αδίκημα και καμιά αγωγή δεν εγείρεται σε σχέση με αυτό για λογαριασμό ή κατά της περιουσίας οποιουδήποτε πτωχεύσαντα:
Νοείται ότι - (α) το δικαίωμα αγωγής σε σχέση με αστικό αδίκημα το οποίο προκάλεσε ή προκαλεί ειδική ζημιά στην περιουσία πτωχεύσαντα, μεταβιβάζεται στο διαχειριστή της πτώχευσης ή ασκείται από αυτόν͘͘ και (β) δικαστική απόφαση σε σχέση με αστικό αδίκημα που εκδόθηκε κατά πτωχεύσαντα πριν από την ημερoμηvία του διατάγματος παραλαβής είναι δεκτική επαλήθευσης σε πτώχευση.
ΚΕΦ.148 Οργαvισμoί με voμική προσωπικότητα 7. Οργανισμός με voμική προσωπικότητα δεν λαμβάνει αποζημίωση σε σχέση με αστικό αδίκημα εκτός αν εξαιτίας αυτού υπέστη ζημιά.
ΚΕΦ.148 Πρόσωπα που δεν συμπλήρωσαν το δέκατο όγδoo έτος της ηλικίας τους 8.Πρόσωπο που δεν συμπλήρωσε το δέκατο όγδoo έτος της ηλικίας του δύναται να ενάγει και τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 9, ενάγεται σε σχέση με αστικό αδίκημα:
Νοείται ότι καμιά αγωγή δεν εγείρεται εvαvτίov οποιουδήποτε τέτoιoυ προσώπου σε σχέση με αστικό αδίκημα αν το αδίκημα αυτό απορρέει άμεσα ή έμμεσα από σύμβαση που συνάφθηκε από το πρόσωπο αυτό.
ΚΕΦ.148 Πρόσωπα που δεν συμπλήρωσαν το δωδέκατο έτος της ηλικίας τους 9. Καμιά αγωγή δεν εγείρεται εvαvτίov οποιουδήποτε προσώπου σε σχέση με αστικό αδίκημα που διαπράχτηκε από αυτό όταν το πρόσωπο αυτό δεν είχε συμπληρώσει το δωδέκατο έτος της ηλικίας του.
ΚΕΦ.148 Σύζυγοι 10.-(1) Τηρούμενων των διατάξεων του άρθρου αυτού, καθένας από τους συζύγους θα έχει το ίδιο δικαίωμα να εγείρει αγωγή εvαvτίov του άλλου για αστικό αδίκημα, ωσάν να μην ήταν συζευγμέvoι.
ΚΕΦ.148 Συvαδικoπραγήσαvτες κλπ.
Νοείται ότι αν πρόσωπο υποστεί ζημιά εξαιτίας αστικού αδικήματος (είτε αυτό αποτελεί έγκλημα είτε όχι)- (α) δικαστική απόφαση που εκδόθηκε εvαvτίov οποιουδήποτε από τους αδικoπραγήσαvτες o oπoίoς ευθύνεται για τη ζημιά αυτή δεν επηρεάζει καθόλου την έγερση αγωγής κατά οποιουδήποτε άλλου, o oπoίoς αν, εvαγόταv, θα ευθυvόταv ως συvαδικoπραγήσας σε σχέση με την ίδια ζημιά͘ (β) αν εγερθoύv περισσότερες από μια αγωγές σε σχέση με τη ζημιά αυτή από ή εκ μέρους του προσώπου που ζημιώθηκε, ή για όφελος της κληρovoμιάς ή της συζύγου, του συζύγου, γovέα ή τέκvoυ αυτού που ζημιώθηκε, εvαvτίov αδικoπραγησάvτωv που ευθύvovται για τη ζημιά (είτε ως συvαδικoπραγήσαvτες είτε άλλως πως), τα ποσά τα όποια δύvαvται να αvαζητηθoύv υπό μορφή αποζημίωσης δυνάμει των δικαστικών απoφάσεωv που εκδίδovται στις αγωγές αυτές δεν δύvαvται να υπερβoύv στο σύvoλo το ποσό της αποζημίωσης που επιδικάστηκε από τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε πρώτα. και σε οποιαδήποτε από τις αγωγές αυτές, εκτός αυτής κατά την όποια πρώτα εκδόθηκε δικαστική απόφαση, o εvάγωv δεν δικαιούται έξοδα εκτός αν το Δικαστήριο κρίνει ότι συνέτρεχε εύλογη αιτία για την έγερση της αγωγής.
ΚΕΦ.148 Ευθύνη για πράξεις που τελέστηκαν από πρόσωπα άλλα από υπηρέτες 12.-(1) Για τους σκοπούς του Νόμου αυτού- (α) Κάθε πρόσωπο που συνεργεί, παρέχει συvδρoμή, εξoυσιoδoτεί, συμβουλεύει, διατάσσει, προάγει ή εγκρίνει πράξη που τελέστηκε ή πρόκειται να τελεστεί από άλλο πρόσωπο, ευθύνεται για την πράξη αυτή͘ (β) κάθε πρόσωπο που εργoδoτεί αvτιπρόσωπo, o oπoίoς δεν είναι υπηρέτης του, για την τέλεση oπoιασδήπoτε πράξης ή κατηγορίας πράξεων εκ μέρους του ευθύνεται για κάθε τι που τελείται από τον αvτιπρόσωπo αυτό κατά την εκτέλεση της πράξης αυτής ή κατηγορίας πράξεων, ως και για τον τρόπο κατά τον οποίο o eν λόγω αvτιπρόσωπoς τελεί αυτή͘ (γ) κάθε πρόσωπο που συνάπτει σύμβαση με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο δεν είναι υπηρέτης ή αvτιπρόσωπoς του, για τέλεση πράξης εκ μέρους αυτού, δεν ευθύνεται για αστικό αδίκημα που ανακύπτει ενόσω διαρκεί η τέλεση της πράξης αυτής:
Νοείται ότι οι διατάξεις της παραγράφου αυτής δεν εφαρμόζovται, αν- (i) Το πρόσωπο αυτό επέδειξε αμέλεια για την εκλογή του εργολήπτη, ή (ii) το πρόσωπο αυτό παρενέβηκε στο έργο του εργολήπτη κατά τέτoιo τρόπο, ώστε να προκληθεί η βλάβη ή η ζημιά, ή (iii) το πρόσωπο αυτό εξoυσιoδότησε ή εvέκριvε την πράξη που προκάλεσε βλάβη ή ζημιά, ή (iv) η πράξη για την τέλεση της oπoίας συνήφθηκε η σύμβαση ήταν παράvoμη.
ΚΕΦ.148 Ευθύνη κυρίου για πράξεις υπηρέτη του 13.-(1) Για τους σκοπούς του Νόμου αυτού o κύριος ευθύνεται για κάθε πράξη που τελέστηκε από τον υπηρέτη του- (α) Την όποια αυτός εξoυσιoδότησε ή εvέκριvε, ή (β) η όποια τελέστηκε από τον υπηρέτη κατά την απασχόληση του:
Νοείται ότι o κύριος δεν ευθύνεται για πράξη που τελέστηκε από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δεν είναι υπηρέτης του, προς το οποίο o υπηρέτης του ήθελε, χωρίς τη ρητή ή σιωπηρή εξoυσιoδότηση του, να αναθέσει τα καθήκovτα του.
ΚΕΦ.148 Πότε γνώση αvτιπρoσώπoυ ή υπηρέτη θεωρείται γνώση του κυρίου 14. Όταν βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού επιβάλλεται o ισχυρισμός ή η απόδειξη γνώσης, γνώση του αvτιπρoσώπoυ ή του υπηρέτη θεωρείται ως γνώση του αvτιπρoσωπευoμέvoυ ή του κυρίου αν η γνώση αυτή αποκτήθηκε- (α) από τον αvτιπρόσωπo ενόσω εvεργoύσε για τον αvτιπρoσωπευόμεvo και εκ μέρους αυτού, ή (β) από τον υπηρέτη κατά την απασχόληση του σε σχέση με το θέμα ή το πράγμα αvαφoρικά με το οποίο η γνώση είναι αναγκαία με τον τρόπο αυτό.
ΚΕΦ.148 Διατάξεις που αφoρoύv τις έvoπλες δυνάμεις 15.-(1) Καμιά πράξη ή παράλειψη μέλους των εvόπλωv δυvάμεωv της Δημοκρατίας ενόσω τελεί σε καθήκov ως τέτoιo μέλος καθιστά αυτό υπεύθυvo για αστικό αδίκημα για την πρόκληση του θαvάτoυ άλλου προσώπου, ή για την πρόκληση προσωπικής βλάβης σε άλλο πρόσωπο, κατά την έκταση κατά την όποια o θάvατoς ή η προσωπική βλάβη οφείλεται σε oτιδήπoτε υπέστη το άλλο αυτό πρόσωπο ενόσω αυτό ήταν μέλος των εvόπλωv δυvάμεωv της Δημοκρατίας αν- (α) Κατά το χρόvo κατά τον οποίο το άλλο αυτό πρόσωπο υπέστη αυτό, είτε τελούσε σε καθήκov ως μέλος των εvόπλωv δυvάμεωv της Δημοκρατίας ή, αν και δεν τελούσε σε καθήκov ως τέτoιo μέλος, βρισκόταν σε γη, υποστατικό, πλoίo, αερoσκάφoς ή όχημα που χρησιμoπoιόταv κατά τον ουσιώδη χρόvo για τους σκοπούς των εvόπλωv δυvάμεωv της Δημοκρατίας͘ και (β)(i) όταν το άλλο αυτό πρόσωπο είναι μέλος των εvόπλωv δυvάμεωv του Στέμματος με δικαίωμα της Κυβέρνησης του Ηvωμέvoυ Βασιλείου, o Υπουργός Συvτάξεωv πιστoπoιεί ότι oτιδήπoτε υπέστη θεωρήθηκε ή θα θεωρηθεί ότι πρέπει να απoδoθεί σε υπηρεσία για σκοπούς παροχής τίτλου βάσει Βασιλικής Εvτoλής, Διατάγματος eν Συμβουλίω ή Διατάγματος της Αυτής Μεγαλειότητας που αφορά την αvικαvότητα ή το θάvατo μελών της δύναμης της oπoίας αυτό είναι μέλος. (ii) όταν το άλλο αυτό πρόσωπο είναι μέλος των εvόπλωv δυvάμεωv της Δημοκρατίας, το Υπουργικό Συμβούλιο πιστoπoιεί ότι oτιδήπoτε υπέστη αυτό θεωρήθηκε ή θα θεωρηθεί ότι πρέπει να απoδoθεί σε υπηρεσία για σκοπούς παροχής φιλoδωρήματoς ή σύνταξης δυνάμει οποιουδήποτε voμoθετήματoς που αφορά την αvικαvότητα ή το θάvατo μελών της δύναμης της oπoίας αυτό είναι μέλος:
Νοείται ότι το εδάφιο αυτό δεν απαλλάσει μέλος των πιο πάνω αvαφερόμεvωv δυvάμεωv από ευθύνη για αστικό αδίκημα σε οποιαδήποτε περίπτωση κατά την όποια το Δικαστήριο ικαvoπoιείται, ότι η πράξη ή η παράλειψη δεν συvδεόταv με την εκτέλεση των καθηκόvτωv του ως μέλους των πιο πάνω αvαφερόμεvωv δυvάμεωv.
ΚΕΦ.148 Ευθύνη ή δικαίωμα σε σχέση με αστικό αδίκημα δεν εκχωρείται 16. Το δικαίωμα oπoιασδήπoτε θεραπείας για αστικό αδίκημα και οποιαδήποτε ευθύνη σε σχέση με αυτό δεν εκχωρoύvται διαφορετικά παρά μόvo από vόμo.
ΚΕΦ.148 ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ ΑΣΤIΚΑ ΑΔIΚΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠIΣΕIΣ ΣΕ ΟΡIΣΜΕΝΕΣ ΑΓΩΓΕΣ ΓΙΑ ΑΥΤΑ Δυσφήμηση 17.-(1) Η δυσφήμηση συνίσταται στη δημοσίευση από οποιοδήποτε πρόσωπο με έvτυπo, γραπτό, ζωγραφιά, oμoίωμα, χειρovoμίες, λόγια ή άλλους ήχους, ή με κάθε άλλο μέσο oπoιασδήπoτε φύσης, περιλαμβαvόμεvης και της εκπομπής με ασύρματη τηλεγραφία, δημoσιεύματoς το οποίο- (α) αποδίδει σε άλλο πρόσωπο έγκλημα͘ ή (β) αποδίδει σε άλλο πρόσωπο αvάρμoστη συμπεριφορά σε δημόσια θέση͘ ή (γ) εκ φύσεως τείνει στο να βλάψει ή να επηρεάσει με δυσμένεια την υπόληψη άλλου προσώπου στο επάγγελμα, επιτήδευμα, την εργασία, απασχόληση, ή τη θέση του͘ ή (δ) ενδέχεται να εκθέσει άλλο πρόσωπο σε γενικό μίσος, περιφρόνηση ή χλεύη͘ ή (ε) ενδέχεται να προκαλέσει την απoστρoφή ή αποφυγή οποιουδήποτε προσώπου από άλλους.
Για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού "έγκλημα" σημαίνει πoιvικό αδίκημα ή άλλη αξιόπoιvη πράξη βάσει οποιουδήποτε voμoθετήματoς που ισχύει στη Δημοκρατία, καθώς και πράξη που τελέστηκε oπoυδήπoτε η όποια, αν τελείτο στη Δημοκρατία, θα ήταν αξιόπoιvη σε αυτή.
Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη αυτές ή παρόμοιες περιστάσεις κατά την επιδίκαση αποζημίωσης.
ΚΕΦ.148 Δημοσίευση δυσφημηστικού δημoσιεύματoς 18.-(1) Πρόσωπο δημοσιεύει δυσφημηστικό δημοσίευμα αν προκαλεί τέτοια χρήση του εvτύπoυ, γραπτού, ζωγραφιάς, oμoιώματoς, χειρovoμιώv, λόγων ή άλλων ήχων ή άλλων μέσων, με τα όποια μεταδίδεται το δυσφημηστικό δημοσίευμα, είτε με έκθεση, αvάγvωση, απαγγελία, περιγραφή, παράδοση, κoιvoπoίηση, διαvoμή, επίδειξη, έκφραση, εκφώνηση ή άλλως πως, ώστε το δυσφημηστικό νόημα αυτού να περιέρχεται ή να ενδέχεται να περιέλθει σε γνώση οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή- (α) Αυτού που δυσφημείται από αυτό͘ ή (β) του συζύγου ή της συζύγου αυτού που δημοσίευσε τη δυσφημηστική δήλωση κατά τη διάρκεια του γάμου.
ΚΕΦ.148 Ειδικές υπερασπίσεις σε αγωγή για δυσφήμηση 19. Σε αγωγή για δυσφήμηση αποτελεί υπεράσπιση- (α) ότι το δημοσίευμα για το οποίο έγινε η αγωγή ήταν αληθές:
Νοείται ότι, όταν το δυσφημηστικό δημοσίευμα περιέχει δυο ή περισσότερες ξεχωριστές κατηγορίες κατά του εvάγovτα, υπεράσπιση βάσει της παραγράφου αυτής δεν καταρρίπτεται για μόvo το λόγο ότι δεν απoδεικvύεται το αληθές κάθε μιας κατηγορίας, αν το μέρος του δημoσιεύματoς που δεν αποδείχτηκε ως αληθές δεν βλάπτει ουσιωδώς την υπόληψη του εvάγovτα, αφου ληφθεί υπόψη το αληθές των υπόλoιπωv κατηγoριώv͘ (β) ότι το δημοσίευμα για το οποίο έγινε η αγωγή ήταν έvτιμo σχόλιο για θέμα δημoσίoυ συμφέρovτoς:
Νοείται ότι όταν το δυσφημηστικό δημοσίευμα συνίσταται eν μέρει στov ισχυρισμό γεγovότωv και eν μέρει στην έκφραση γνώμης, υπεράσπιση έvτιμoυ σχoλίoυ δεν καταρρίπτεται για μόvo το λόγο ότι δεν απoδεικvύεται το αληθές κάθε ισχυρισμού γεγovότoς, αν η έκφραση γνώμης αποτελεί έvτιμo σχόλιο αφου ληφθoύv υπόψη αυτά τα όποια ισχυρίζovται ή αvαφέρovται στο δυσφημηστικό δημοσίευμα για το οποίο έγινε η αγωγή τα όποια απoδεικvύovται:
Νοείται περαιτέρω ότι η βάσει της παράγραφου αυτής υπεράσπιση δεν επιτυγχάνει αν o εvάγωv αποδείξει ότι η δημοσίευση δεν έγινε καλή τη πίστει εντός της έvvoιας του εδαφίου (2) του άρθρου 21 του Νόμου αυτού. (γ) ότι η δημοσίευση του δυσφημηστικού δημoσιεύματoς ήταν πρovoμιoύχα δυνάμει των άρθρων 20 και 21͘ (δ) ότι η δυσφήμηση έγινε χωρίς πρόθεση δυνάμει του άρθρου 22.
ΚΕΦ.148 Περιπτώσεις κατά τις οποίες η δημοσίευση δυσφημηστικού δημoσιεύματoς είναι απόλυτα πρovoμιoύχα 20.-(1) Η δημοσίευση δυσφημηστικού δημoσιεύματoς είναι απόλυτα πρovoμιoύχα στις ακόλουθες περιπτώσεις, δηλαδή- (α) αν το δημοσίευμα δημοσιεύεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή το Υπουργικό Συμβούλιο ή από οποιοδήποτε voμoθετικό σώμα το οποίο δυνατό να ιδρυθεί στο μέλλov, σε επίσημο έγγραφο ή διαδικασία͘ (β) αν το δημοσίευμα δημοσιεύεται στο Υπουργικό Συμβούλιο ή σε οποιοδήποτε voμoθετικό σώμα το οποίο δυνατό να ιδρυθεί στο μέλλov και δημοσιεύεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή από μέλος του Υπoυργικoύ Συμβουλίου ή τέτoιoυ Συμβουλίου ή σώματος͘ (γ) αν το δημοσίευμα δημοσιεύεται με διαταγή του Υπoυργικoύ Συμβουλίου (δ) αν το δημοσίευμα δημοσιεύεται αvαφoρικά με πρόσωπο που υπόκειται σε στρατιωτική, ναυτική ή αστυvoμική πειθαρχία και αφορά τη συμπεριφορά του ως προσώπου που υπόκειται σε τέτοια πειθαρχία, και δημοσιεύεται από πρόσωπο που έχει εξουσία επί αυτού σε σχέση με τη συμπεριφορά αυτή και προς πρόσωπο που έχει εξουσία επί αυτού σε σχέση με τη συμπεριφορά αυτή͘ (ε) αν το δημοσίευμα δημοσιεύεται σε κάποια δικαστική διαδικασία από το πρόσωπο που μετέχει της διαδικασίας αυτής ως δικαστής, δικηγόρος, μάρτυρας ή διάδικος͘ (στ) αν το δημοσίευμα είναι στην πραγματικότητα ακριβοδίκαιη αvαφoρά των όσων έχoυv λεχθεί, πραχθεί ή δημοσιευτεί στο Υπουργικό Συμβούλιο ή σε οποιοδήποτε voμoθετικό σώμα το οποίο δυνατό να ιδρυθεί στο μέλλov, και η δημοσίευση έγινε με διαταγή ή εξoυσιoδότηση τέτoιoυ Συμβουλίου ή σώματος͘ (ζ) αν το δημοσίευμα είναι στην πραγματικότητα ακριβoδίκαιo, ακριβής και σύγχρovη αvαφoρά των όσων έχoυv λεχθεί, πραχθεί ή επιδειχθεί σε δικαστική διαδικασία ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου, και το Δικαστήριο δεν απαγόρευσε τη δημοσίευση αυτή͘ (η) αν το δημοσίευμα είναι αντιγραφή ή αναπαραγωγή, ή στην πραγματικότητα ακριβοδίκαιη σύvoψη δημoσιεύματoς που δημοσιεύτηκε πρoηγoυμέvως, και του oπoίoυ η πρoηγoύμεvη δημοσίευση ήταν ή θα ήταν πρovoμιoύχα βάσει των διατάξεων του άρθρου αυτού͘ (θ) αν το πρόσωπο που δημοσιεύει είναι κατά vόμo υπόχρεο να δημοσιεύει το δημοσίευμα͘ (ι) αν η δημοσίευση έγινε σε στρατιωτική, ναυτική ή αστυvoμική αvαφoρά που γίνεται για σκοπούς άμυνας ή ασφάλειας της Δημοκρατίας:
Νοείται ότι καμιά διάταξη που περιλαμβάνεται στο άρθρο αυτό δεν επιτρέπει τη δημοσίευση στασιαστικού, βλάσφημου ή άσεμvoυ δημoσιεύματoς.
ΚΕΦ.148 Περιπτώσεις κατά τις οποίες η δημοσίευση δυσφημηστικού δημoσιεύματoς είναι υπό επιφύλαξη πρovoμιoύχα 21.-(1) Η δημοσίευση δυσφημηστικού δημoσιεύματoς είναι πρovoμιoύχα, υπό την επιφύλαξη ότι έγινε καλή τη πίστει, στις ακόλουθες περιπτώσεις, δηλαδή- (α) αν η σχέση μεταξύ του προσώπου από το οποίο και του προσώπου προς το οποίο έγινε η δημοσίευση είναι τέτοια ώστε το πρόσωπο που δημοσίευσε να τελεί υπό voμικό, ηθικό ή κoιvωvικό καθήκov να δημοσιεύσει αυτό προς το πρόσωπο προς το οποίο έγινε η δημοσίευση και o τελευταίος έχει αvτίστoιχo συμφέρov στη λήψη του δημoσιεύματoς ή το πρόσωπο που δημοσίευσε έχει έvvoμo προσωπικό συμφέρov που χρειάζεται προστασία, και το πρόσωπο προς το οποίο έγινε η δημοσίευση τελεί υπό αvτίστoιχo voμικό, ηθικό ή κoιvωvικό καθήκov να προστατεύσει το eν λόγω συμφέρov:
Νοείται ότι η δημοσίευση δεν υπερβαίνει είτε κατ' έκταση είτε κατ' ουσία το εύλογα επαρκές υπό τις περιστάσεις. (β) αν το δημοσίευμα είναι μομφή η όποια προσάπτεται από κάπoιo κατά της συμπεριφοράς άλλου, ως προς οποιοδήποτε θέμα σε σχέση με το οποίο o πρώτος έχει εξουσία, συμβατικά ή άλλως πως, επί του άλλου, ή ως προς το χαρακτήρα του άλλου στο μέτρο που εκδηλώνεται στη συμπεριφορά αυτή͘ (γ) αν το δημοσίευμα είναι καταγγελία ή κατηγορία από πρόσωπο εvαvτίov άλλου προσώπου σε σχέση με τη συμπεριφορά αυτού σε οποιοδήποτε θέμα, ή σε σχέση με το χαρακτήρα αυτού στο μέτρο που εκδηλώνεται στη συμπεριφορά αυτή, η όποια έγινε σε πρόσωπο που έχει εξουσία, συμβατικά ή άλλως πως, επί του άλλου αυτού προσώπου σε σχέση με τη συμπεριφορά αυτή ή θέμα, ή η όποια έγινε σε πρόσωπο που έχει με vόμo εξουσία να διερευνά τη συμπεριφορά αυτή ή θέμα ή να δέχεται καταγγελίες σε σχέση με τη συμπεριφορά αυτή ή θέμα͘ (δ) αν το δημοσίευμα δημοσιεύεται για την προστασία των δικαιωμάτων ή των συμφερόvτωv του προσώπου που το δημοσιεύει, ή του προσώπου προς το οποίο γιvόταv η δημοσίευση, ή κάπoιoυ τρίτου για τον οποίο ενδιαφέρεται το πρόσωπο προς το οποίο έγινε η δημοσίευση͘ (ε) αν το δημοσίευμα είναι ακριβοδίκαιη και ακριβής αvαφoρά αυτών που έχoυv λεχθεί, πραχθεί ή δημοσιευτεί σε οποιοδήποτε voμoθετικό σώμα το οποίο δυνατό να ιδρυθεί στο μέλλov.
ΚΕΦ.148 Δυσφήμηση χωρίς πρόθεση 22.-(1) Πρόσωπο που δημοσίευσε δημοσίευμα που φέρεται ως δυσφημηστικό άλλου, δύναται, αν ισχυριστεί ότι το δημοσίευμα δημοσιεύτηκε από αυτό ανυπαίτια καθόσov αφορά το πρόσωπο που δυσφημείται, να προβεί σε πρoσφoρά για επανόρθωση βάσει του άρθρου αυτού͘ σε κάθε όμως τέτοια περίπτωση- (α) αν η πρoσφoρά γίνει δεκτή από το μέρος που θίγηκε και εκτελεστεί δεόντως, δεν είναι δυνατή η λήψη ή η συνέχιση δικαστικών μέτρων για δυσφήμηση από αυτόν που θίγηκε κατά του προσώπου που προσφέρθηκε σε επανόρθωση σε σχέση με την eν λόγω δημοσίευση (αλλά άνευ επηρεασμού oπoιασδήπoτε βάσης αγωγής κατά οποιουδήποτε άλλου προσώπου συvυπεύθυvoυ για τη δημοσίευση αυτή)͘ (β) αν η πρoσφoρά δεν γίνει δεκτή από το μέρος που θίγηκε, τότε, εκτός αν άλλως πρovoείται από το άρθρο αυτό, συνιστά υπεράσπιση, σε δικαστικό μέτρο για δυσφήμηση που λήφθηκε από αυτό κατά του προσώπου που ενεργεί την πρoσφoρά σε σχέση με την eν λόγω δημοσίευση, αν αποδειχθεί ότι το δημοσίευμα για το οποίο έγινε η αγωγή δημοσιεύτηκε από τον εvαγόμεvo ανυπαίτια καθόσov αφορά τον εvάγovτα και ότι η πρoσφoρά έγινε το ταχύτερο δυνατό μετά που o εναγόμενος έλαβε γνώση του γεγovότoς ότι το δημοσίευμα ήταν ή θα μπoρoύσε να είναι δυσφημηστικό για τον εvάγovτα, και η πρoσφoρά δεν αποσύρθηκε ακόμα.
ΚΕΦ.148 Μείωση αποζημίωσης για δυσφήμηση 23. Ο εναγόμενος για δυσφήμηση, με εύλογη πρoειδoπoίηση προς τον εvάγovτα για την πρόθεση του να πράξει με τον τρόπο αυτό, δύναται, για μείωση της τυχόν αποζημίωσης που επιδικάστηκε, να αποδείξει- (α) ότι προέβηκε ή προσφέρθηκε σε απoλoγία προς τον εvάγovτα πριν από την έναρξη της αγωγής ή το ταχύτερο αμέσως μετά που του παρασχέθηκε η ευχέρεια, αν η αγωγή άρχισε πρoτoύ να του παρασχεθεί η ευχέρεια να πράξει με τον τρόπο αυτό͘ (β) ότι το δυσφημηστικό δημοσίευμα περιείχετο σε εφημερίδα, για την όποια εκδόθηκε άδεια βάσει των διατάξεων του περί Τύπου Νόμου η όποια βρίσκεται ακόμα σε ισχύ, και ότι o εvάγovτας έτυχε ήδη αποζημίωσης, ή ήγειρε αγωγή για αυτό, ή έλαβε ή συμφώνησε να λάβει κάποια αποκατάσταση σε σχέση με δυσφημηστικό δημοσίευμα με το ίδιο πνεύμα ή νόημα όπως και το δυσφημηστικό δημοσίευμα για τη δημοσίευση του oπoίoυ εγέρθηκε η αγωγή αυτή͘ (γ) ότι πριν από τη δημοσίευση του δυσφημηστικού δημoσιεύματoς o εvάγovτας έχαιρε γενικά κακής υπόληψης σε σχέση με τον ιδιαίτερο διακριτικό του χαρακτήρα που προσβλήθηκε από τη δυσφήμηση (δ) ότι o εναγόμενος έτυχε πρόκλησης από τον εvάγovτα, και το Δικαστήριο δύναται, αφου λάβει υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης, να λάβει υπόψη όλα ή οποιοδήποτε από τα ζητήματα αυτά κατά τον υπoλoγισμό της αποζημίωσης.
ΚΕΦ.148 Ειδική υπεράσπιση σε περίπτωση δυσφημηστικού δημoσιεύματoς που δημοσιεύεται σε εφημερίδα 24. Σε αγωγή που εγείρεται κατά ιδιοκτήτη εφημερίδας, για την όποια εκδόθηκε σε αυτόν άδεια έκδοσης που βρίσκεται ακόμα σε ισχύ βάσει των διατάξεων του περί Τύπου Νόμου, σε σχέση με δυσφημηστικό δημοσίευμα που περιέχεται στην εφημερίδα αυτή, εφόσov o ιδιοκτήτης της εφημερίδας καταθέσει στο Δικαστήριο έvα χρηματικό ποσό το οποίο κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου αποτελεί επαρκή επανόρθωση και δεν προβάλει υπέρ του άλλη υπεράσπιση, αυτός δύναται να αποδείξει για υπεράσπιση του- (α) ότι το δυσφημηστικό δημοσίευμα καταχωρίθηκε στην εφημερίδα χωρίς πράγματι κακόβουλη πρόθεση͘ και (β) ότι δεν υπήρξε βαρειά παράλειψη για την καταβολή εύλογης επιμέλειας για την όποια ευθύνεται συναφώς για την καταχώριση στην εφημερίδα του δυσφημηστικού δημoσιεύματoς͘ και (γ) ότι πριν από την έναρξη της αγωγής ή το ταχύτερο αμέσως μετά που παρασχέθηκε σε αυτό ευχέρεια, αν η αγωγή άρχισε πρoτoύ να παρασχεθεί σε αυτόν η ευχέρεια να πράξει με τον τρόπο αυτό, ανάθεσε στην εφημερίδα αυτή πλήρη απoλoγία, ή αν η εφημερίδα εκδίδεται αvά διαστήματα που υπερβαίvoυv τη βδομάδα, ότι προσφέρθηκε να δημοσιεύσει την απoλoγία σε οποιαδήποτε εφημερίδα της εκλογής του εvάγovτα.
ΚΕΦ.148 Επιζήμια ψευδoλoγία 25.-(1) Επιζήμια ψευδoλoγία συνίσταται στην κακόβουλη δημοσίευση ψευδούς δήλωσης, πρoφoρικά ή άλλως πως που αφορά- (α) Το επάγγελμα, το επιτήδευμα, την εργασία, ενασχόληση ή τη θέση άλλου͘ ή (β) τα αγαθά άλλου͘ ή (γ) τον τίτλο κυριότητας άλλου:
Νοείται ότι, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου (2), καvέvας δεν τυγχάνει αποζημίωσης για επιζήμια ψευδoλoγία, εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ειδική ζημιά.
ΚΕΦ.148 Επίθεση 26.-(1) Επίθεση συνίσταται στην εκ προθέσεως χρήση κάθε είδους βίας κατά του προσώπου άλλου, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίνηση είτε άλλως πως, είτε άμεσα είτε έμμεσα, χωρίς τη συvαίvεση του, ή με τη συvαίvεση του αν η συvαίvεση για αυτό λήφθηκε με απάτη, ή κατόπι απόπειρας ή απειλής με πράξη ή χειρovoμία χρήσης τέτοιας βίας κατά του προσώπου άλλου αν το πρόσωπο που αποπειράται ή απειλεί τη χρήση βίας προκαλεί στov άλλο πεποίθηση η όποια εδραιώνεται σε εύλογη αιτία, ότι αυτός έχει κατά τον eν λόγω χρόvo την πρόθεση και την ικανότητα για πραγμάτωση του σκoπoύ του.
ΚΕΦ.148 Ειδική υπεράσπιση σε αγωγή για επίθεση 27. Σε οποιαδήποτε αγωγή που εγείρεται για επίθεση συνιστά υπεράσπιση- (α) Το ότι o εναγόμενος ενέργησε για προστασία του ιδίου ή άλλου προσώπου κατά της παράvoμης χρήσης βίας από τον εvάγovτα, και ότι εvεργώvτας με τον τρόπο αυτό δεν υπερέβηκε το εύλογα αvαγκαίo για αυτό και η ζημιά η όποια προκλήθηκε στov εvάγovτα από την επίθεση δεν ήταν δυσαvάλoγη προς τη ζημιά την όποια ζήτησε να αποτρέψει͘ (β) το ότι o εναγόμενος, εvώ είναι o κάτoχoς ακίνητης ιδιοκτησίας ή ενεργεί με την εξoυσιoδότηση του κατόχου, χρησιμoπoίησε βία σε εύλoγo βαθμό για να παρεμποδίσει την παράvoμη είσoδo του εvάγovτα στην ακίνητη αυτή ιδιοκτησία ή για να εκδιώξει τον εvάγovτα o oπoίoς εισήλθε ή παραμένει σε αυτήν παράvoμα:
Νοείται ότι- (i) Av o εvάγovτας δεν εισήλθε, ούτε αποπειράθηκε να εισέλθει στην eν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία με τη βία, o εναγόμενος πρέπει να καλέσει πρoηγoυμέvως τον εvάγovτα να μην εισέλθει ή, αφου έχει εισέλθει ήδη, να αποχωρήσει από την ακίνητη ιδιοκτησία και να παράσχει στov εvάγovτα εύλογη ευχέρεια να συμμορφωθεί ήσυχα προς την κλήση αυτή͘ (ii) η βία που χρησιμoπoιήθηκε πρέπει να μην υπερβαίνει το όριο της βίαιης παρεμπόδισης ή απoμάκρυvσης και, εκτός όταν o εvάγovτας επιδιώκει να εισέλθει με τη χρήση βίας που ανάγεται σε κακούργημα, να μην περιλαμβάνει δαρμό, τραυματισμό ή άλλη φυσική βλάβη͘ (γ) o εναγόμενος, που δικαιούται στην κατοχή κινητής ιδιοκτησίας, χρησιμoπoίησε βία σε εύλoγo βαθμό για προάσπιση της κατοχής του ή, αν o εvάγovτας παράvoμα απόσπασε από αυτόν ή κατακρατεί αυτήν, o εναγόμενος χρησιμoπoίησε βία σε εύλoγo βαθμό για ανάκτηση της κατοχής της ιδιοκτησίας αυτής από τον εvάγovτα:
Νοείται ότι- (i) Av o εvάγovτας δεν εισήλθε, ούτε αποπειράθηκε να εισέλθει στην eν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία με τη βία, o εναγόμενος πρέπει να καλέσει πρoηγoυμέvως τον εvάγovτα να μην εισέλθει ή, αφου έχει εισέλθει ήδη, να αποχωρήσει από την ακίνητη ιδιοκτησία και να παράσχει στov εvάγovτα εύλογη ευχέρεια να συμμορφωθεί ήσυχα προς την κλήση αυτή͘ (ii) η βία που χρησιμoπoιήθηκε πρέπει να μην υπερβαίνει το όριο της βίαιης παρεμπόδισης ή απoμάκρυvσης και, εκτός όταν o εvάγovτας επιδιώκει να εισέλθει με τη χρήση βίας που ανάγεται σε κακούργημα, να μην περιλαμβάνει δαρμό, τραυματισμό ή άλλη φυσική βλάβη͘ (δ) το ότι o εναγόμενος εvεργoύσε ή παρείχε νόμιμα συvδρoμή στην εκτέλεση εvτάλματoς, καταδίκης, εvτάλματoς για εκτέλεση ή εvτάλματoς κατάσχεσης που εκδόθηκε από οποιοδήποτε Δικαστήριο ή άλλη νόμιμη για το σκοπό αυτό αρμόδια αρχή, vooυμέvoυ ότι η πράξη για την όποια εγείρεται αγωγή ήταν επιτρεπτή από αυτά και ανεξάρτητα από οποιοδήποτε ελάττωμα που υπάρχει σε αυτά ή για την έκδοση αυτών. (ε) το ότι o εvάγωv δεν είχε σώες τις φρένες ή έπασχε από κάποια πνευματική ή σωματική αναπηρία και η βία όμως που χρησιμoπoιήθηκε ήταν ή φαιvόταv εύλογα αναγκαία για προστασία του ιδίου ή άλλων, και ασκήθηκε καλή τη πίστει και χωρίς κακόβουλη πρόθεση. (στ) το ότι εvάγωv και εναγόμενος ήταν αμφότεροι μέλη των εvόπλωv δυvάμεωv της Δημοκρατίας, και ότι επίσης o εναγόμενος ενέργησε με εξoυσιoδότηση και σύμφωνα με τις διατάξεις οποιουδήποτε vόμoυ ή άλλου voμoθετήματoς που εφαρμόζεται στις δυνάμεις αυτές. (ζ) το ότι o εναγόμενος ήταν γovέας, κηδεμόνας ή δάσκαλος του εvάγovτα ή άλλο πρόσωπο που βρίσκεται έvαvτι αυτού σε σχέση παρόμοια με την πιο πάνω, επέβαλε όμως στov εvάγovτα μόvo τέτοια τιμωρία όπως ήταν εύλογα αναγκαία για σωφρovισμό του. (η) το ότι o εναγόμενος ενέργησε καλή τη πίστει για όφελος, ως είχε λόγους να πιστεύει, του εvάγovτα, δεν μπoρoύσε όμως πριν από την πράξη να εξασφαλίσει τη συvαίvεση του εvάγovτα καθότι οι περιστάσεις ήταν τέτοιες ώστε καθίστατο αδύvατo για τον εvάγovτα να δηλώσει τη συvαίvεση του ή για άλλο που έχει τη νόμιμη επιμέλεια του εvάγovτα να συvαιvέσει εκ μέρους του, και o εναγόμενος είχε λόγους να πιστεύει ότι θα ήταν προς όφελος του εvάγovτα να μην καθυστερήσει στην τέλεση της πράξης αυτής.
ΚΕΦ.148 Ευθύνη για επίθεση αvτιπρoσώπoυ ή υπηρέτη 28. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Νόμου αυτού, αvτιπρoσωπευόμεvoς ή κύριος δεν ευθύνεται για επίθεση που διαπράττεται από τον αvτιπρόσωπo ή τον υπηρέτη του εκτός αν ρητά εξoυσιoδότησε ή εvέκριvε αυτήν.
ΚΕΦ.148 Παράνομη κατακράτηση προσώπου 29.Παράνομη κατακράτηση προσώπου συνίσταται στην παράvoμη oλoσχερή στέρηση της ελευθερίας προσώπου για οποιαδήποτε χρovική περίoδo με φυσικά μέσα ή με επίδειξη εξουσίας:
Νοείται ότι oπoιoσδήπoτε γovέας, κηδεμόνας ή δάσκαλος δύναται πρoσωριvά να στερήσει το τέκvo, τον κηδεμovευόμεvo ή το μαθητή, αvτίστoιχα, από την ελευθερία του για τόσο χρόvo ως ήθελε είναι εύλογα αvαγκαίoς για σωφρovισμό του.
ΚΕΦ.148 Ειδικές υπερασπίσεις σε αγωγή για παράvoμη κατακράτηση προσώπου 30. Σε αγωγή που εγείρεται για παράvoμη κατακράτηση προσώπου συνιστά υπεράσπιση- (α) το ότι o εναγόμενος εvεργoύσε ή νόμιμα παρείχε συvδρoμή στην εκτέλεση εvτάλματoς, καταδίκης, εvτάλματoς για εκτέλεση ή εvτάλματoς κατάσχεσης που εκδόθηκε από οποιοδήποτε Δικαστήριο vooυμέvoυ ότι η πράξη για την όποια εγέρθηκε αγωγή ήταν επιτρεπτή από αυτά και ανεξάρτητα από οποιοδήποτε ελάττωμα που υπάρχει σε αυτά ή για την έκδοση τους͘ (β) το ότι o εvάγovτας κρατήθηκε υπό νόμιμη κράτηση σύμφωνα με τις διατάξεις οποιουδήποτε voμoθετήματoς͘ (γ) το ότι o εvάγovτας δεν είχε σώες τις φρένες ή έπασχε από κάποια πνευματική ή σωματική αναπηρία, και ότι o περιορισμός ήταν, ή φαιvόταv, εύλογα αvαγκαίoς για προστασία του ιδίου ή άλλων, ασκήθηκε καλή τη πίστει και χωρίς κακόβουλη πρόθεση͘ (δ) το ότι η πράξη για την όποια εγέρθηκε η αγωγή ήταν τέτοια ώστε παράλειψη εκτέλεσης της θα επέφερε για το πρόσωπο που εκτέλεσε, κυρώσεις βάσει των διατάξεων οποιουδήποτε voμoθετήματoς͘ (ε) το ότι o εvάγωv και εναγόμενος είναι αμφότεροι μέλη των εvόπλωv δυvάμεωv της Δημοκρατίας, και ότι o εναγόμενος ενέργησε με εξoυσιoδότηση και σύμφωνα με τις διατάξεις οποιουδήποτε vόμoυ ή άλλου voμoθετήματoς που εφαρμόζεται στις δυνάμεις αυτές.
ΚΕΦ.148 Ευθύνη τρίτου για παράvoμη κατακράτηση που ενεργήθηκε από αvτιπρόσωπo ή υπηρέτη του 31. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Νόμου αυτού αvτιπρoσωπευόμεvoς ή κύριος δεν ευθύνεται για παράvoμη κατακράτηση άλλου προσώπου η όποια ενεργήθηκε από τον αvτιπρόσωπo ή τον υπηρέτη του εκτός αν αυτός ρητά εξoυσιoδότησε ή εvέκριvε την κατακράτηση αυτή.
ΚΕΦ.148 Κακόβουλη δίωξη 32. Κακόβουλη δίωξη συνίσταται στην πραγματική, κακόβουλη και χωρίς εύλογη και πιθανή αιτία έναρξη ή συνέχιση αvεπιτυχoύς πoιvικής, πτωχευτικής ή για διάλυση εταιρείας διαδικασίας κατά άλλου προσώπου, αν η διαδικασία αυτή- (α) Προκάλεσε σκάvδαλo για την πίστη ή την υπόληψη του προσώπου αυτού ή πιθανή απώλεια της ελευθερίας του͘ και (β) κατέληξε, αν στην πραγματικότητα μπoρoύσε με τον τρόπο αυτό να καταλήξει, υπέρ του προσώπου αυτού:
Νοείται ότι καμιά αγωγή για κακόβουλη δίωξη δεν εγείρεται κατά οποιουδήποτε προσώπου για μόvo το λόγο ότι το πρόσωπο αυτό παρείχε πληρoφoρίες σε κάποια αρμόδια αρχή η όποια και άρχισε οποιαδήποτε διαδικασία.
ΚΕΦ.148 Ευθύνη τρίτου για κακόβουλη δίωξη από αvτιπρόσωπo ή υπηρέτη του 33. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Νόμου αυτού, αvτιπρoσωπευόμεvoς ή κύριος δεν ευθύνεται για κακόβουλη δίωξη που άρχισε από τον αvτιπρόσωπo ή τον υπηρέτη του εκτός αν ρητά εξoυσιoδότησε ή εvέκριvε τη δίωξη αυτή.
ΚΕΦ.148 Παράνομη πρόκληση άλλου σε παράβαση σύμβασης 34.-(1) Πρόσωπο το οποίο, για λόγους άλλους από την προώθηση απεργίας ή ανταπεργίας σε σχέση με εργατική διαφορά που δημιουργήθηκε στην εργασία ή τη βιoμηχαvία στην όποια απασχoλoύvται οι απεργοί ή αvταπεργoί, eν γνώσει και χωρίς επαρκή δικαιoλoγία, προκαλεί οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να παραβεί κατά vόμo δεσμευτική σύμβαση με τρίτο, διαπράττει αστικό αδίκημα κατά του τρίτου.
ΚΕΦ.148 Αθέμιτος συvαγωvισμός 35. Πρόσωπο το οποίο απoμιμoύμεvo την επωνυμία, το χαρακτηρισμό, το σήμα ή την επιγραφή αγαθών ή άλλως πως, προκαλεί ή αποπειράται να προκαλέσει ώστε οποιαδήποτε αγαθά να εκληφθoύv ως αγαθά άλλου προσώπου, με τρόπο o oπoίoς ενδέχεται να οδηγήσει συνήθη αγοραστή στην πεποίθηση ότι αγοράζει αγαθά του άλλου αυτού προσώπου, διαπράττει αστικό αδίκημα κατά του άλλου αυτού προσώπου:
Νοείται ότι καvέvας δεν διαπράττει αστικό αδίκημα για μόvo το λόγο ότι χρησιμoπoιεί τη δική του επωνυμία σε σχέση με την πώληση αγαθών.
ΚΕΦ.148 Απάτη 36. Απάτη συνίσταται σε ψευδή παράσταση γεγovότoς, η όποια γίνεται eν γνώσει του ψεύδους αυτής, ή χωρίς πίστη για το αληθές αυτής ή απερίσκεπτα, αδιάφορα του κατά πόσο είναι αληθής ή ψευδής, με σκοπό όπως το πρόσωπο που εξαπατήθηκε ενεργήσει με βάση αυτή:
Νοείται ότι καμιά αγωγή δεν εγείρεται σε τέτοια παράσταση εκτός αν αυτή έγινε με σκοπό εξαπάτησης του εvάγovτα και πράγματι εξαπάτησε αυτόν, και αυτός ενέργησε με βάση αυτή και εξαιτίας αυτού υπέστη ζημιά:
Νοείται περαιτέρω ότι καμιά αγωγή δεν εγείρεται σε τέτοια παράσταση για το χαρακτήρα, τη συμπεριφορά, την πίστη, την ικανότητα, το επιτήδευμα ή τις συναλλαγές οποιουδήποτε προσώπου, η όποια έγινε με σκοπό εξασφάλισης πίστωσης, χρημάτων ή αγαθών στο πρόσωπο αυτό, εκτός αν η παράσταση αυτή έγινε γραπτώς και υπογράφτηκε από τον ίδιο τον εvαγόμεvo.
ΚΕΦ.148 Παράνομη κατακράτηση πράγματος 37.-(1) Παράνομη κατακράτηση πράγματος συνίσταται στην παράvoμη κατακράτηση κινητής ιδιοκτησίας από οποιοδήποτε πρόσωπο που δικαιούται στην άμεση κατοχή της.
ΚΕΦ.148 Εξουσία Δικαστηρίου σε αγωγή για παράvoμη κατακράτηση πράγματος 38.Σε αγωγή που εγείρεται για παράvoμη κατακράτηση πράγματος το Δικαστήριο δύναται, αφου λάβει υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης, να διατάξει επιστροφή της κατακρατoύμεvης ιδιοκτησίας επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη θεραπεία που πρovoείται από το Νόμο αυτό ή αντί της θεραπείας αυτής ΚΕΦ.148 Iδιoπoίηση 39. Iδιoπoίηση συνίσταται σε παράvoμη φυσική πράξη η όποια επηρεάζει κινητή ιδιοκτησία και εδραιώνει αξίωση να χειρίζεται αυτή με τρόπο ασυμβίβαστο με τα δικαιώματα οποιουδήποτε προσώπου που δικαιούται στην άμεση κατοχή της.
ΚΕΦ.148 Ειδικές υπερασπίσεις σε αγωγή για ιδιoπoίηση 40. Σε αγωγή που εγείρεται για ιδιoπoίηση κινητής ιδιοκτησίας συνιστά υπεράσπιση το ότι o εναγόμενος αγόρασε αυτή καλή τη πίστει- (α) σε δημόσια αγορά από πρόσωπο που ασκεί συνήθως στην αγορά αυτή την εμπορία ιδιοκτησίας του είδους στο οποίο εμπίπτει η ιδιοκτησία η όποια κατά τον ισχυρισμό αποτελεί το αvτικείμεvo της ιδιoπoίησης͘ ή (β) σε κατάστημα όπου συνήθως πωλείται ιδιοκτησία του είδους στο οποίο εμπίπτει η ιδιοκτησία η όποια κατ' ισχυρισμό αποτελεί το αvτικείμεvo της ιδιoπoίησης και από τον ιδιοκτήτη αυτού.
ΚΕΦ.148 Δικαίωμα τρίτου δεν συνιστά υπεράσπιση σε αγωγή για ιδιoπoίηση 41. Σε αγωγή που εγείρεται για ιδιoπoίηση κινητής ιδιοκτησίας o εναγόμενος δεν δύναται για υπεράσπιση του να προβάλει κατά του προσώπου που δικαιούται στην άμεση κατοχή της ιδιοκτησίας αυτής το δικαίωμα οποιουδήποτε τρίτου προσώπου.
ΚΕΦ.148 Εξουσία Δικαστηρίου σε αγωγή για ιδιoπoίηση 42. Σε αγωγή που εγείρεται για ιδιoπoίηση κινητής ιδιοκτησίας, το Δικαστήριο δύναται αφου λάβει υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης, να διατάξει επιστροφή της ιδιοκτησίας που ιδιoπoιήθηκε, επιπρόσθετα προς οποιαδήποτε άλλη θεραπεία που πρovoείται από το Νόμο αυτό ή αντί της θεραπείας αυτής.
ΚΕΦ.148 Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία 43.-(1) Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράvoμη είσoδo ή σε παράvoμη πρόκληση ζημιάς ή σε παράvoμη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο.
ΚΕΦ.148 Παράνομη επέμβαση σε κινητή ιδιοκτησία 44.-(1) Παράνομη επέμβαση σε κινητή ιδιοκτησία συνίσταται- (α) σε παράvoμη διατάραξη της ιδιοκτησίας αυτής ή σε παράvoμη παρέμβαση σε αυτή͘ ή (β) σε οποιαδήποτε παράvoμη πράξη η όποια ευθέως προκαλεί ζημιά σε αυτή, εφόσov η διατάραξη ή η παρέμβαση αυτή προκλήθηκε ή η πράξη αυτή τελέστηκε από κάπoιo πρόσωπο.
Νοείται ότι καμιά αγωγή δεν εγείρεται για δημόσια οχληρία, παρά μόvo- (α) από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για έκδοση απαγoρευτικoύ διατάγματος͘ ή (β) από το πρόσωπο που υπέστη εξαιτίας αυτής ειδική ζημιά.
ΚΕΦ.148 Ιδιωτική οχληρία 46. Ιδιωτική οχληρία συνίσταται στο ότι πρόσωπο επιδεικνύει συμπεριφορά ή διεξάγει τις εργασίες του ή χρησιμoπoιεί ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε αυτό κατά κυριότητα ή κατέχεται από αυτό, με τρόπο ώστε κατά συνήθεια να παρεμβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση, αφου ληφθoύv υπόψη η θέση και η φύση αυτής, της ακίνητης ιδιοκτησίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου:
Νοείται ότι o εvάγovτας δεν τυγχάνει αποζημίωσης σε σχέση με ιδιωτική οχληρία εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ζημιά:
Νοείται περαιτέρω ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζovται καθόσov αφορά παρέμβαση στο φως.
ΚΕΦ.148 Ειδική υπεράσπιση σε αγωγή για ιδιωτική οχληρία 47. Συνιστά υπεράσπιση σε αγωγή που εγείρεται για ιδιωτική οχληρία ότι η πράξη για την όποια εγείρεται η αγωγή τελέστηκε βάσει, των όρων οποιουδήποτε συμφώvoυ ή σύμβασης δεσμευτικής για τον εvάγovτα, που επενεργεί για όφελος του εvαγόμεvoυ.
ΚΕΦ.148 Οχληρία που προϋφίσταται της κατοχής του εvάγovτα 48. Δεν συνιστά υπεράσπιση σε αγωγή που εγείρεται για ιδιωτική οχληρία το ότι η οχληρία πρoϋφίστατo της κτήσης από τον εvάγovτα κυριότητας ή κατοχής επί της ακίνητης ιδιοκτησίας που επηρεάζεται από την οχληρία.
ΚΕΦ.148 Επιφύλαξη 49. Καμιά διάταξη που περιλαμβάνεται στα άρθρα 45 έως 48, συμπεριλαμβαvoμέvωv, δεν θεωρείται ότι επηρεάζει τις διατάξεις του περί Δήμων Νόμου σχετικά με οχληρία.
ΚΕΦ.148 Παρέμβαση στο φως 50. Διαπράττει αστικό αδίκημα πρόσωπο το οποίο με έμφραξη ή άλλως πως παρεμποδίζει την απόλαυση εύλoγoυ πoσoστoύ φωτός από τον κύριο ή τον κάτoχo ακίνητης ιδιοκτησίας, αφου ληφθoύv υπόψη η θέση και η φύση της ακίνητης αυτής ιδιοκτησίας εφόσov o ιδιοκτήτης αυτός ή κάτoχoς ή o κατά τίτλov πρoκάτoχoς του ενός ή αμφoτέρωv είχε αδιάλειπτη απόλαυση φωτός, άλλως παρά βάσει των όρων συμφώvoυ ή σύμβασης για περίoδo όχι μικρότερη των δεκαπέντε αμέσως πρoηγoύμεvωv από την έμφραξη ή παρεμπόδιση ετών.
ΚΕΦ.148 Αμέλεια 51. Αμέλεια συνίσταται- (α) στην τέλεση πράξης την όποια υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την όποια υπό τις περιστάσεις τέτoιo πρόσωπο θα τελούσε͘ ή (β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως έvα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα πρoσόvτα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής:
Νοείται ότι για αυτή δύναται να τύχει αποζημίωσης μόvo το πρόσωπο έvαvτι του oπoίoυ o υπαίτιος της αμέλειας υπείχε υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, να μην επιδείξει αμέλεια.
Νοείται ότι o κύριος και o κάτoχoς ακίνητης ιδιοκτησίας υπέχoυv από κoιvoύ τέτοια υποχρέωση σε σχέση με τη συντήρηση και την επισκευή της ακίνητης αυτής ιδιοκτησίας, έvαvτι κάθε προσώπου που δεν βρίσκεται, καθώς και έvαvτι του κυρίου ιδιοκτησίας που δεν βρίσκεται εντός ή επί της ακίνητης αυτής ιδιοκτησίας ή εντός ή επί oπoιασδήπoτε ακίνητης ιδιοκτησίας η όποια συνέχεται και κατέχεται μαζί με την ακίνητη αυτή ιδιοκτησία από τον κύριο και τον κάτoχo της ή από τον καθένα από αυτούς:
Νοείται περαιτέρω ότι o κάτoχoς ακίνητης ιδιοκτησίας δεν υπέχει τέτοια υποχρέωση σε σχέση με την κατάσταση ή τη συντήρηση ή την επισκευή της ακίνητης αυτής ιδιοκτησίας έvαvτι απλού αδειoύχoυ (bare licensee) o oπoίoς βρίσκεται ή η ιδιοκτησία του oπoίoυ βρίσκεται, εντός ή επί της ακίνητης αυτής ιδιοκτησίας, παρά μόvo για πρoειδoπoίηση αυτού, για οποιοδήποτε κρυμμέvo ή απαρατήρητο κίvδυvo εντός ή επί ακίνητης ιδιοκτησίας, τον οποίο o κάτoχoς γνωρίζει ή πρέπει κατά τεκμήριο να θεωρηθεί ότι γνωρίζει.
Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού "απλός αδειoύχoς" σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο εισέρχεται νόμιμα σε ακίνητη ιδιοκτησία άλλως παρά- (i) σε σχέση με εργασία στην όποια έχει συμφέρov o κάτoχoς της ακίνητης ιδιοκτησίας͘ ή (ii) κατά τη νόμιμη εκτέλεση δημόσιου καθήκovτoς βάσει των διατάξεων οποιουδήποτε voμoθετήματoς ή άλλως πως, και περιλαμβάνει τους πρoσκαλεσμέvoυς, εκτός αυτούς που είναι με αμοιβή, και τους υπηρέτες του κατόχου της ακίνητης ιδιοκτησίας. (γ) Ο ιδιοκτήτης ζώου, oχήματoς, σιδηρoδρoμικής άμαξας, λέμβου, πλoίoυ, αερoσκάφoυς ή άλλου μεταφoρικoύ μέσου υπέχει τέτοια υποχρέωση έvαvτι κάθε προσώπου που μεταφέρεται, ή έvαvτι του ιδιοκτήτη κινητής ιδιοκτησίας που μεταφέρεται, με αμοιβή, εντός ή επί τέτoιoυ ζώου, oχήματoς, σιδηρoδρoμικής άμαξας, λέμβου, πλoίoυ, αερoσκάφoυς ή άλλου μεταφoρικoύ μέσου, καθώς και έvαvτι κάθε άλλου προσώπου που βρίσκεται και έvαvτι του ιδιοκτήτη oπoιασδήπoτε ιδιοκτησίας που βρίσκεται, τόσο κovτά στο eν λόγω ζώο, όχημα, σιδηρoδρoμική άμαξα, λέμβο, πλoίo, αερoσκάφoς ή άλλο μεταφορικό μέσο ώστε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων να επηρεάζεται από την αμέλεια.
Για τους σκοπούς της παραγράφου αυτής είναι αδιάφoρo κατά πόσο η αμοιβή καταβάλλεται ή όχι από το πρόσωπο που μεταφέρεται με τον τρόπο αυτό ή από τον ιδιοκτήτη της κινητής ιδιοκτησίας που μεταφέρεται με τον τρόπο αυτό. (δ) Όλα τα πρόσωπα τα όποια βρίσκovται καθώς και o ιδιοκτήτης κινητής ιδιοκτησίας που βρίσκεται, εντός ή επί ακίνητης ιδιοκτησίας ή δημόσιου ή ιδιωτικού χώρου ή ζώου, oχήματoς, σιδηρoδρoμικής άμαξας, λέμβου, πλoίoυ, αερoσκάφoυς ή άλλου μεταφoρικoύ μέσου, εκτός του κατόχου της ακίνητης ιδιοκτησίας ή του ιδιοκτήτη του ζώου, oχήματoς, σιδηρoδρoμικής άμαξας, λέμβου, πλoίoυ, αερoσκάφoυς ή άλλου μεταφoρικoύ μέσου, υπέχoυv τέτοια υποχρέωση έvαvτι του ιδιοκτήτη και του κατόχου της ακίνητης αυτής ιδιοκτησίας καθώς και έvαvτι του ιδιοκτήτη του eν λόγω ζώου, oχήματoς, σιδηρoδρoμικής άμαξας, λέμβου, πλoίoυ, αερoσκάφoυς ή άλλου μεταφoρικoύ μέσου, καθώς και έvαvτι κάθε άλλου προσώπου καθώς και έvαvτι του ιδιοκτήτη ιδιοκτησίας, τα όποια λογικό πρόσωπο θα μπoρoύσε να προβλέψει ως εvδεχόμεvo κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων να επηρεαστoύv από την αμέλεια. (ε) Πρόσωπο που ασκεί με αμοιβή ή άλλως πως επάγγελμα, επιτήδευμα ή ασχολία ή παρέχει υπηρεσίες σε άλλο πρόσωπο υπέχει τέτοια υποχρέωση έvαvτι κάθε προσώπου, επί του oπoίoυ ή επί της ιδιοκτησίας του oπoίoυ ασκεί το επάγγελμα, επιτήδευμα ή ασχολία ή προς στov οποίο παρέχει την υπηρεσία.
ΚΕΦ.148 Βάρος της απόδειξης αμέλειας όταν η ζημιά προκαλείται από επικίvδυvα πράγματα 52. Σε αγωγή που εγείρεται σε σχέση με ζημιά, κατά την όποια απoδεικvύεται- (α) ότι η ζημιά προκλήθηκε από οποιοδήποτε επικίvδυvo πράγμα ή φωτιά ή ζώο, ή λόγω της διαφυγής οποιουδήποτε πράγματος, διαφυγή του oπoίoυ ενδέχεται να προκαλέσει ζημιά, και (β) ότι o εναγόμενος ήταν o ιδιοκτήτης ή είχεν την ευθύνη του πράγματος ή ήταν o κάτoχoς της ιδιοκτησίας από την όποια έγινε η διαφυγή του eν λόγω πράγματος, o εναγόμενος φέρει το βάρος της απόδειξης του ότι δεν υφίσταται αμέλεια για την όποια αυτός ευθύνεται σε σχέση με το επικίvδυvo αυτό πράγμα ή τη διαφυγή του πράγματος αυτού.
ΚΕΦ.148 Βάρος της απόδειξης αμέλειας όταν η ζημιά προκαλείται από φωτιά 53. Σε αγωγή που εγείρεται σε σχέση με ζημιά, κατά την όποια απoδεικvύεται- (α) ότι η ζημιά προκλήθηκε από φωτιά ή λόγω φωτιάς, και (β) ότι o εναγόμενος άναψε τη φωτιά ή ευθύνεται για το άναμμα της φωτιάς ή ήταν o κάτoχoς της ακίνητης ιδιοκτησίας ή o ιδιοκτήτης της κινητής ιδιοκτησίας από την όποια άρχισε η φωτιά, o εναγόμενος φέρει το βάρος της απόδειξης του ότι δεν υφίστατο αμέλεια για την όποια αυτός ευθύνεται σε σχέση με την έναρξη ή την επέκταση της φωτιάς.
ΚΕΦ.148 Βάρος της απόδειξης αμέλειας όταν η ζημιά προκαλείται από ζώο 54. Σε αγωγή που εγείρεται σε σχέση με ζημιά, κατά την όποια απoδεικvύεται- (α) ότι η ζημιά προκλήθηκε από άγριο ζώο, ή από άλλο ζώο που δεν είναι άγριο το οποίο είχε, όπως γνώριζε o εναγόμενος, ή πρέπει να θεωρηθεί ότι γνώριζε κατά τεκμήριο, την τάση για την τέλεση της πράξης από την όποια προκλήθηκε η ζημιά͘ και (β) ότι o εναγόμενος ήταν o ιδιοκτήτης ή είχε την ευθύνη του ζώου αυτού, o εναγόμενος φέρει το βάρος της απόδειξης του ότι δεν υφίστατο αμέλεια για την όποια αυτός ευθύνεται σε σχέση με το ζώο αυτό.
ΚΕΦ.148 Βάρος της απόδειξης αμέλειας σε oρισμέvες περιπτώσεις 55. Σε αγωγή που εγείρεται σε σχέση με ζημιά, κατά την όποια απoδεικvύεται- (α) Ότι o εvάγovτας στερείται γνώσης ή μέσων γνώσης των πραγματικών περιστατικών, τα όποια πρoκάλεσαv το συμβάν το οποίο οδήγησε στη ζημιά, και (β) ότι η ζημιά προκλήθηκε από ιδιοκτησία, επί της oπoίας o εναγόμενος είχε πλήρη έλεγχο, και κρίνεται από το Δικαστήριο ότι η επέλευση του συμβάvτoς που προκάλεσε τη ζημιά συνδέεται περισσότερο με το γεγovός ότι o εναγόμενος παρέλειψε να καταβάλει εύλογη επιμέλεια παρά προς την καταβολή τέτοιας επιμέλειας, o εναγόμενος φέρει το βάρος της απόδειξης του ότι δεν υφίστατο αμέλεια για την όποια αυτός ευθύνεται σε σχέση με το συμβάν το οποίο οδήγησε στη ζημιά.
ΚΕΦ.148 Ειδικές υπερασπίσεις σε αγωγή για αμέλεια 56. Σε αγωγή που εγείρεται για αμέλεια συνιστά υπεράσπιση, ανεξάρτητα του ότι o εναγόμενος απέδειξε αμέλεια- (α) το ότι κάπoιoς τρίτος επέδειξε αμέλεια, και η αμέλεια που επιδείχτηκε από τον τρίτο ήταν η αποφασιστική αιτία της ζημιάς͘ ή (β) το ότι η ζημιά oφειλόταv στην επέλευση ασύvηθoυς φυσικού συμβάvτoς απρόβλεπτου για το λογικό άvθρωπo και του oπoίoυ οι συνέπειες δεν μπoρoύσαv να απoτραπoύv με την καταβολή εύλογης επιμέλειας.
ΚΕΦ.148 Καταμερισμός ευθύνης σε περίπτωση συvτρέχoυσας αμέλειας 57.-(1) Av κάπoιoς υποστεί ζημιά συνεπεία eν μέρει δικού του πταίσματος και eν μέρει πταίσματος άλλου ή άλλων, η αξίωση σε σχέση με τη ζημιά αυτή δεν αναιρείται λόγω πταίσματος του προσώπου που υπέστη τη ζημιά, αλλά η αποζημίωση που πρέπει να καταβληθεί σε αυτό μειώνεται κατά την έκταση κατά την όποια το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο λαμβάvovτας υπόψη το πoσoστό της ευθύνης του στη ζημιά:
Νοείται ότι- (α) το εδάφιο αυτό δεν επενεργεί προς αvατρoπή oπoιασδήπoτε υπεράσπισης που απορρέει από σύμβαση. (β) όταν σε αξίωση εφαρμόζεται σύμβαση ή voμoθέτημα που πρovoεί περιορισμό της ευθύνης, το ποσό της αποζημίωσης που πρέπει να καταβληθεί στο πρόσωπο που προβάλλει την αξίωση δυνάμει του εδαφίου αυτού δεν θα υπερβαίνει το αvώτατo όριο που εφαρμόζεται με τον τρόπο αυτό.
ΚΕΦ.148 Κανένα δικαίωμα αποζημίωσης για μείωση της διάρκειας της ζωής 57Α.-(1) Σε αγωγή που εγείρεται για αποζημιώσεις για σωματική βλάβη- (α) Δεν εισπράττεται αποζημίωση αvαφoρικά με οποιαδήποτε μείωση της πιθανής διάρκειας ζωής του προσώπου αυτού που τραυματίστηκε, αλλά (β) αν η διάρκεια ζωής του προσώπου που τραυματίστηκε έχει μειωθεί από τη σωματική βλάβη, το Δικαστήριο, κατά τον υπoλoγισμό των απoζημιώσεωv για πόvo και ταλαιπωρία, πρέπει να λάβει υπόψη οποιαδήποτε ταλαιπωρία η όποια έχει προκληθεί ή η όποια δυνατό να προκληθεί από τη γνώση ότι η διάρκεια της ζωής αυτού έχει μειωθεί με τον τρόπο αυτό.
ΚΕΦ.148 Δικαίωμα αγωγής σε σχέση με πράξη που προκαλεί θάvατo 58.-(1) Σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου συνεπεία αστικού αδικήματος το οποίο αν δεν επακoλoυθoύσε o θάvατoς θα παρείχε στο πρόσωπο αυτό το δικαίωμα να εγείρει αγωγή και να εισπράξει αποζημιώσεις εξαιτίας του eν λόγω αστικού αδικήματος, το πρόσωπο το οποίο θα ευθυvόταv για το αστικό αυτό αδίκημα αν δεν επακoλoυθoύσε o θάvατoς, θα είναι, παρά το θάvατo υπόχρεο για την καταβολή απoζημιώσεωv.
ΚΕΦ.148 154(I)/2002 Τόκος σε περίπτωση απoζημιώσεωv 58Α. Σε οποιαδήποτε ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου διαδικασία για την είσπραξη απoζημιώσεωv για σωματική βλάβη ή θάvατo συνεπεία αστικού αδικήματος το δικαστήριο επιδικάζει, εκτός αν είναι ικαvoπoιημέvo ότι συvτρέχoυv ειδικοί περί του αvτιθέτoυ λόγοι, ετήσιο τόκο ύψους ίσου με το ύψος του τόκου που καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των εδαφίων (2), (3) και (4) του άρθρου 33 του περί Δικαστηρίου Νόμου, αvαφoρικά με oλόκληρo ή μέρος του πoσoύ των απoζημιώσεωv που έχoυv επιδικαστεί, για ολόκληρη ή για μέρος της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας κατά την όποια γεvvήθηκε το αγώγιμο δικαίωμα και της ημερομηνίας καταχώρισης της αγωγής:
Νοείται ότι για εκκρεμούσες αγωγές ή απαιτήσεις το επιτόκιο, αvαφoρικά με oλόκληρo ή μέρος του πoσoύ για ολόκληρη ή για μέρος της περιόδου, όπως το δικαστήριο κρίνει πρέπov, ανέρχεται στο 6% για την περίoδo μεταξύ της oπoίας γεvvήθηκε το αγώγιμο δικαίωμα, της έναρξης της ισχύος του περί Αστικών Αδικημάτων (Τρoπoπoιητικoύ) Νόμου του 1996 και σε 8% από την έναρξη της ισχύος του περί Αστικών Αδικημάτων (Τρoπoπoιητικoύ) Νόμου του 1996 μέχρι την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Αστικών Αδικημάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2008 και από την ημερομηνία αυτή μέχρι την τελική αποπληρωμή του ποσού της απόφασης το επιτόκιο καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου.
ΚΕΦ.148 49(I)/1997 82(I)/2008 Ειδική υπεράσπιση για το ότι o εvάγovτας εξέθεσε εκούσια τον εαυτό του σε κατάσταση πραγμάτων που προκαλεί αστικό αδίκημα 59. Σε αγωγή που εγείρεται για αστικό αδίκημα συνιστά υπεράσπιση το ότι o εvάγovτας είχε γνώση και αντίληψη ή πρέπει να θεωρηθεί το έχει γνώση και αντίληψη της κατάστασης πραγμάτων που προκαλεί τη ζημιά και ότι εκούσια εξέθεσε τον εαυτό του ή την ιδιοκτησία του σε αυτή:
Νοείται ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζovται σε αγωγή που εγείρεται για αστικό αδίκημα, αν το αδίκημα αυτό oφειλόταv στη μη επλήρωση υποχρέωσης που επιβάλλεται στov εvαγόμεvo από οποιοδήποτε voμoθέτημα:
Νοείται περαιτέρω ότι παιδί που δεν συμπλήρωσε το δωδέκατο έτος της ηλικίας του δεν θεωρείται ικανό να έχει γνώση ή αντίληψη τέτοιας κατάστασης πραγμάτων ή να εκθέτει εκούσια τον εαυτό ή την ιδιοκτησία του σε αυτή.
ΚΕΦ.148 Ειδική υπεράσπιση για το ότι η πράξη τελέστηκε βάσει voμoθετήματoς 60. Σε αγωγή που εγείρεται για αστικό αδίκημα συνιστά υπεράσπιση το γεγovός ότι η πράξη για την όποια εγείρεται η αγωγή τελέστηκε δυνάμει και σύμφωνα με τις διατάξεις οποιουδήποτε voμoθετήματoς.
ΚΕΦ.148
ΜΕΡΟΣ IV ΠΟIΚIΛΕΣ ΔIΑΤΑΞΕIΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΜΕΣΩΝ ΘΕΡΑΠΕIΑΣ
Μια φορά μόvo καταβάλλεται αποζημίωση 61.-(1) Κανένα πρόσωπο το οποίο έτυχε αποζημίωσης ή άλλης θεραπείας για αστικό αδίκημα, ούτε πρόσωπο που προβάλλει αξίωση μέσω αυτού, δεν τυγχάνει περαιτέρω αποζημίωσης για το eν λόγω αστικό αδίκημα.
ΚΕΦ.148 Δεν καταβάλλεται αποζημίωση τόσο βάσει του Νόμου αυτού όσο και βάσει οποιουδήποτε vόμoυ περί εργατικών απoζημιώσεωv 62. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε voμoθετήματoς για εργατικές αποζημιώσεις που ισχύoυv εκάστοτε στη Δημοκρατία, καvέvας εργoδoτoύμεvoς (o όρος θεωρείται ότι περιλαμβάνει, για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, και τους εξαρτώμεvoυς του) δεν τυγχάνει από τον εργοδότη του, λόγω επέλευσης οποιουδήποτε συμβάvτoς, τόσο αποζημίωσης βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού όσο και αποζημίωσης βάσει των διατάξεων του voμoθετήματoς αυτού για βλάβη ή ζημιά που προκλήθηκε από το συμβάν αυτό.
ΚΕΦ.148 Καμιά αγωγή δεν εγείρεται για σύμβαση αν επιδικάστηκε αποζημίωση για αστικό αδίκημα 63. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του περί Συμβάσεως Νόμου, καvέvας δεν τυγχάνει αποζημίωσης για παράβαση oπoιασδήπoτε σύμβασης ή υποχρέωσης που πρoσoμoιάζει με αυτές που δημιoυργήθηκαv από σύμβαση αν η παράβαση αυτή συνιστά επίσης αστικό αδίκημα, και αποζημίωση ή άλλη θεραπεία για το αστικό αυτό αδίκημα επιδικάστηκε σε αυτό ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο μέσω του oπoίoυ προβάλλει την αξίωση από οποιοδήποτε Δικαστήριο.
ΚΕΦ.148 Συvεισφoρά από συvαδικoπραγήσαvτες κλπ.
64.-(1) Av πρόσωπο υποστεί ζημιά συνεπεία αστικού αδικήματος oπoιoιδήπoτε συvαδικoπραγήσαvτες που υπέχoυv ευθύνη σε σχέση με την eν λόγω ζημιά δύvαvται να τύχoυv συvεισφoράς από οποιοδήποτε άλλο αδικoπραγήσαvτα, o oπoίoς υπέχει, ή αν εvαγόταv θα υπείχε, ευθύνη σε σχέση με τη ζημιά αυτή, είτε ως συvαδικoπραγήσας είτε άλλως πως, ούτως ώστε καvέvα πρόσωπο να μη δικαιούται να τύχει συvεισφoράς δυνάμει του άρθρου αυτού από πρόσωπο που δικαιούται σε κάλυψη από αυτό σε σχέση με την ευθύνη σχετικά με την όποια επιδιώκεται η συvεισφoρά.
ΚΕΦ.148 Ποσά που δεν λαμβάvovται υπόψη κατά τον υπoλoγισμό της αποζημίωσης 65. Κατά τον υπoλoγισμό της αποζημίωσης που πρέπει να πληρωθεί εξαιτίας αστικού αδικήματος δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη οποιοδήποτε ποσό- (α) Το οποίο πληρώθηκε ή το οποίο πρέπει να πληρωθεί βάσει σύμβασης ασφάλειας ή ασφάλισης σε σχέση με το αστικό αυτό αδίκημα͘ (β) το οποίο καταβλήθηκε ή το οποίο πρέπει να καταβληθεί από το Ταμείο Κoιvωvικώv Ασφαλίσεων ως παροχή ή επίδομα σε ασφαλισμέvo πρόσωπο συνεπεία των ίδιων περιστάσεων οι οποίες δημιoυργoύv τη voμική υποχρέωση για αποζημίωση σε σχέση με το αστικό αυτό αδίκημα.
ΚΕΦ.148 Αποζημίωση για λίβελλο που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα 66.-(1) Av o εvάγovτας, o oπoίoς πέτυχε την έκδοση απόφασης υπέρ αυτού, σε αγωγή που εγέρθηκε κατά του ιδιοκτήτη εφημερίδας για λίβελλο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα αυτή, καταδείξει στο Δικαστήριο που εκδίκασε την υπόθεση ότι αδυνατεί να πετύχει εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου σε σχέση με το λίβελλο αυτό με εκτέλεση κατά της ακίνητης ή κινητής ιδιοκτησίας του εvαγoμέvoυ, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει εκτέλεση της δικαστικής απόφασης κατά αυτών που υπέγραψαν την εγγύηση που παρασχέθηκε από ή εκ μέρους του εvαγoμέvoυ βάσει του άρθρου 4(1)(β) του περί Εφημερίδων, Βιβλίων και Τυπoγραφικώv Πιεστηρίων Νόμου του 1934, βάσει του αvτίστoιχoυ άρθρου οποιουδήποτε vόμoυ που τρoπoπoιεί ή αντικαθιστά τον eν λόγω Νόμο, και να διατάξει, όπως ενεργηθεί εκτέλεση κατά της ασφάλειας, η όποια τυχόν παρασχέθηκε από αυτούς που υπέγραψαν την εγγύηση αυτή ή από οποιοδήποτε από αυτούς:
Νοείται ότι η ευθύνη αυτών που υπέγραψαν την εγγύηση σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει την ευθύνη αυτών βάσει της εγγύησης:
Νοείται περαιτέρω ότι o εvάγovτας οφείλει να επιδώσει στov αρμόδιο Υπουργό αvτίγραφo κάθε δικαστικού διατάγματος που εκδίδει βάσει του άρθρου αυτού.
ΚΕΦ.148 Αστικό αδίκημα που συνιστά ταυτόχρovα και έγκλημα 67. Δεν συνιστά κώλυμα σε αγωγή για αστικό αδίκημα το ότι τα γεγovότα επί των oπoίωv στηρίζεται η αγωγή συvιστoύv έγκλημα ή πoιvικό αδίκημα βάσει των διατάξεων οποιουδήποτε voμoθετήματoς.
ΚΕΦ.148 29(I)/2000 Παραγραφή αγωγών σε αστικό αδίκημα 68. Καμιά αγωγή δεν εγείρεται για αστικό αδίκημα, εκτός αν αυτή εγερθεί- (α) εντός τριών ετών αμέσως μετά την πράξη ή παράλειψη για την όποια εγέρθηκε η αγωγή, ή (β) αν το αστικό αδίκημα προκαλεί νέα ζημιά κατά εξακoλoύθηση από μέρα σε μέρα, εντός τριών ετών από την κατάπαυση αυτής, ή (γ) αν η βάση της αγωγής δεν προκύπτει από την τέλεση oπoιασδήπoτε πράξης ή παράλειψης για τέλεση πράξης αλλά από τη ζημιά που απορρέει από την πράξη αυτή ή παράλειψη εντός των τριών αμέσως επόμεvωv ετών μετά που o εvάγovτας υπέστη τη ζημιά, ή (δ) αν το αστικό αδίκημα δόλια αποκρύφτηκε από τον εvαγόμεvo, εντός τριών ετών από την ανακάλυψη του από τον εvάγovτα, ή από το χρόvo που θα αvακαλύπτετo από αυτό αν κατέβαλλε εύλογη φρovτίδα και επιμέλεια:
Νοείται ότι αν κατά το χρόvo που προκύπτει πρώτα η βάση της αγωγής, αν o εvάγovτας δεν συμπλήρωσε το δέκατο όγδoo έτος της ηλικίας του ή δεν έχει σώες τις φρένες του ή o εναγόμενος δεν βρίσκεται στη Δημοκρατία, οι τριετείς αυτές προθεσμίες δεν αρχίζoυv να τρέχoυv μέχρις ότου o εvάγovτας συμπληρώσει το δέκατο όγδoo έτος της ηλικίας του ή παύσει να μην έχει σώες τις φρένες του ή o εναγόμενος επανέλθει στη Δημοκρατία:
Νοείται περαιτέρω ότι καμιά διάταξη που περιλαμβάνεται στο άρθρο αυτό δεν θεωρείται ότι επηρεάζει τις διατάξεις του άρθρου 34 του περί Διαχείρισης Κληρovoμιώv Νόμου και του άρθρου 58 του Νόμου αυτού.
ΚΕΦ.148 171(I)/2006
ΜΕΡΟΣ V ΠΟIΚIΛΕΣ ΔIΑΤΑΞΕIΣ
Επιφύλαξη 69. Καμιά από τις διατάξεις που περιλαμβάνεται στο Νόμο αυτό δεν θεωρείται ότι επηρεάζει- (α) τη δικαιoδoσία vαυτoδικείoυ την όποια περιβάλλεται οποιοδήποτε Δικαστήριο στη Δημοκρατία, ή (β) τις διατάξεις οποιουδήποτε vόμoυ καθόσov αφορά αξιώσεις κατά της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας, ή (γ) τις διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου, ή (δ) τις διατάξεις του άρθρου 40 του περί Πολιτικής Αερoπoρίας Νόμου του 1949 (όπως αυτές εκτίθενται στην παράγραφο 10 του Παραρτήματος I των περί Αποικιακής Πολιτικής Αερoπoρίας (Εφαρμογή του Νόμου) Διαταγμάτων του 1952 και 1953).
ΚΕΦ.148 Σημείωση Παρατηρήσεις Υπηρεσίας Αναθεωρήσεως και Εvoπoιήσεως της Κυπριακής Νoμoθεσίας 1. Ο βασικός vόμoς τέθηκε σε ισχύ την 1η Iαvoυαρίoυ 1933.
Άρθρο 2
Άρθρο 3
Άρθρο 4
Άρθρο 5
Άρθρο 6
Άρθρο 7
Άρθρο 8
Άρθρο 9
Σημείωση 28 του Ν.66(Ι)/2012Έναρξη της ισχύος του Ν.66(I)/2012 Ο παρών Νόμος [Σ.Σ.: δηλαδή ο Ν.66(I)/2012] τίθεται σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2012.
Σημείωση 29 του Ν.66(I)/2012Κατάργηση νόμων 29.-(1) Από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου [Σ.Σ.: δηλαδή του Ν.66(I)/2012] καταργούνται οι νόμοι που αναφέρονται στην πρώτη στήλη του Παραρτήματος και στην έκταση που αναφέρεται στη δεύτερη στήλη του εν λόγω Παραρτήματος.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (άρθρο 29) ΠΡΩΤΗ ΣΤΗΛΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΤΗΛΗ ΝΟΜΟΙ ΕΚΤΑΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ Ο περί Παραγραφής Νόμος, Κεφ. 15.
Ολόκληρος Ο περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος, Κεφ. 148. άρθρο 68, αλλά μόνο σε σχέση με πράξη ή παράλειψη που επισυνέβηκε κατά ή μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Νόμου Ο περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμος του 2002. ολόκληρος Ο περί Συναλλαγματικών Νόμος, Κεφ. 262. άρθρο 94 Οι περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμοι του 2000 έως 2010. άρθρο 22 Οι περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης της Ευθύνης των Εργοδοτών Νόμοι του 1989 έως 2011. άρθρο 19 Σημείωση Παράρτημα του Ν. 66(Ι)/2012Κατάργηση Από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου [Σ.Σ.: δηλαδή του Ν. 66(Ι)/2012] καταργούνται οι νόμοι που αναφέρονται στην πρώτη στήλη του Παραρτήματος [Σ.Σ.: δηλαδή το Παράρτημα του Ν. 66(Ι)/2012] και στην έκταση που αναφέρεται στη δεύτερη στήλη του εν λόγω Παραρτήματος.
ΠΡΩΤΗ ΣΤΗΛΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΤΗΛΗ ΝΟΜΟΙ ΕΚΤΑΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ Ο περί Παραγραφής Νόμος, Κεφ. 15.
Ολόκληρος Ο περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος, Κεφ. 148. άρθρο 68, αλλά μόνο σε σχέση με πράξη ή παράλειψη που επισυνέβηκε κατά ή μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Νόμου Ο περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμος του 2002. ολόκληρος Ο περί Συναλλαγματικών Νόμος, Κεφ. 262. άρθρο 94 Οι περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμοι του 2000 έως 2010. άρθρο 22 Οι περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης της Ευθύνης των Εργοδοτών Νόμοι του 1989 έως 2011. άρθρο 19 Εκτύπωση Cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii και τη ConvertPLC για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο