Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 101 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αγνώστου διαμονής επίδοση, Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία. Περίληψη: Κατάληψη κοινοτικής οδού. Παράβαση άρθρου 23 παρ. 1 ΑΝ. 1539/
- Απορρίπτει αναίρεση για έλλειψη αιτιολογίας και νόμιμης βάσεως. Αριθμός 101/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή- Εισηγητή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων
- Χ1 και
- Χ2, που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Παρασκευή Ουρανού, περί αναιρέσεως της 3668/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή τους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 123/
- Αφού άκουσε Την πληρεξουσία δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως, της καταδικαστικής αποφάσεως, κατά το άρθρο 510 παρ.1 Δ' ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχονται σ'αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγμάτα περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά, και, τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων έγινε η υπαγωγή τους στην ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας α) είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και β) αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατ" είδος, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από τον καθένα, αρκεί να συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως και όχι μόνο μερικά από αυτά. Περαιτέρω, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 Ε ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα περιστατικό που δέχθηκε στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη, καθώς και όταν η παράβαση γίνεται εκ πλαγίου, δηλαδή δεν αναφέρονται στην απόφαση κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τα περιστατικά εκείνα που προέκυψαν και είναι απαραίτητα για την εφαρμογή της συγκεκριμένης ποινικής διατάξεως ή ακόμη στην απόφαση υπάρχει έλλειψη κάποιου από τα κατά νόμο αναγκαία περισταικά ή αντίφαση μεταξύ τους ή με το διατακτικό κατά τέτοιο τρόπο που να καθίσταται ανέφικτος από τον 'Αρειο Πάγο ο έλεγχος της ορθής ή όχι υπαγωγής αυτών στο νόμο και να στερείται έτσι η απόφαση νομίμου βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ'αριθμ. 3668/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ'είδος μνημονεύονται, οι αναιρεσείοντες καταδικάσθηκαν σε ποινή φυλάκισης πέντε
(5)μηνών ο καθένας, ανασταλείσαν επί τριετίαν, για παράβαση του άρθρου 23 παρ.1 του ΑΝ 1539/1938, δεχθέντος ειδικότερα του Δικαστηρίου ανελέγκτως, τα παρακάτω πράγματα περιστατικά: "Οι κατηγορούμενοι έχουν κτήμα στην κτηματική περιοχή "....." ..... . Σε μη επακριβώς εξακριβωθείσα ημερομηνία του έτους 2001, από κοινού ενεργούντες και με σκοπό να βλάψουν άλλους, αφαίρεσαν ορόσημα που χρησίμευαν για τον καθορισμό ορίων και συγκεκριμένα αφαίρεσαν σιδηροπασάλους που τοποθετήθηκαν από το Δήμο Τριλόφου κατά μήκος κοινοτικού δρόμου πλάτους τριών μέτρων που αρχίζει από το υπ' αριθμ. ..... οικόπεδο και καταλήγει στην δημόσια οδό που οδηγεί προς ..... . Οι σιδηροπάσαλοι είχαν τοποθετηθεί προκειμένου να οριοθετηθεί το πλάτος της αγροτικής οδού σε σχέση με παρακείμενες αγροτικές ιδιοκτησίες, οι δε κατηγορούμενοι προέβησαν στην αφαίρεση των σιδηροπασάλων με σκοπό να βλάψουν τους υπόλοιπους χρήστες της οδού και κυρίως τους ιδιοκτήτες των γειτονικών ακινήτων και να ωφελήσουν παράλληλα τον εαυτό τους καταλαμβάνοντας ακολούθως αυτογνωμόνως το έτος 2002 το μεγαλύτερο μέρος της εν λόγω κοινοτικής οδού και προσαρτώντας αυτό στο υπ' αριθμ. ..... αγροτεμάχιο ιδιοκτησίας του πρώτου (Χ1), το οποίο καλλιεργούσε ο δεύτερος (Χ2). Υπό τα περιστατικά η πράξη της αφαίρεσης ορόσημων, επειδή αφορά αγροτικό ακίνητο, φέρει το χαρακτήρα πταίσματος (ΑΠ 203/2003 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), επειδή δε από της τελέσεως της μέχρι σήμερα έχει παρέλθει χρόνος μεγαλύτερος της διετίας το αξιόποινο της έχει εξαλειφθεί με παραγραφή και πρέπει γι' αυτήν να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη. Υπό τα ίδια ως άνω περιστατικά πρέπει περαιτέρω να κηρυχθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι για την πράξη της καταλήψεως δημοτικού κτήματος". Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρει σε αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της κατάληψης δημοτικού δρόμου, για το οποίο κηρύχθηκαν ένοχοι οι αναιρεσείοντες κατηγορούμενοι, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1 α, 27 παρ.1, 45 ΠΚ, 23 παρ.1 ΑΝ 1539/1938, σε συνδ. με άρθρο 1 παρ.1 ΝΔ 31/1968 όπως αντικ. με άρθρο 62 Ν. 1416/1984, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις οποίες ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, δηλαδή με την παραδοχή ασαφών ή ελλιπών αιτιολογιών και έτσι η απόφαση δεν στερείται νομίμου βάσεως. Ειδικότερα και αναφορικά με τις επί μέρους αιτιάσεις, από τα δεκτά γενόμενα προκύπτει ότι πρόκειται για δημοτικό δρόμο και μάλιστα ότι ο δρόμος αυτός χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε από τους περιοίκους και συνεπώς, σαφώς συνάγεται το αναμφισβήτηρο της κατοχής του από την δημοτική αρχή, κάτι το οποίο αναφέρεται και στο διατακτικό, το οποίο συμπληρώνει το αιτιολογικό. Περαιτέρω, σαφώς, προκύπτει ότι οι αναιρεσείοντες κατέλαβαν ένα τμήμα του δημοτικού δρόμου, όπως διαλαμβάνεται στο αιτιολογικό, το οποίο (τμήμα) απετέλεσε και το αντικείμενο της δίκης, στο δε διατακτικό γίνεται αναφορά για το όλο μέρος του τμήματος του δημοτικού δρόμου που βρίσκεται προς την πλευρά του ακτινήτου των αναιρεσειόντων, και ως εκ τούτου δεν υφίσταται η επικαλούμενη αντίφαση αναφορικά για το ποιο μέρος του δρόμου καταλήφθηκε. Τέλος, δεν υφίσταται η επικαλούμενη αντίφαση, αναφορικά με το δήμο στο οποίο ανήκει ο δημοτικός δρόμος, τμήμα του οποίου κατέλαβαν οι αναιρεσείοντες κατηγορούμενος, αφού, όπως σαφώς διαλαμβάνεται στο διατακτικό, η κτηματική περιοχή "....." ..... ανήκει στο Δήμο Μίκρας Θεσσαλονίκης. Συνεπώς, οι εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοι.Δ' και Ε' ΚΠΔ πρώτος και δεύτερος λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους προβάλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Μετά από αυτά και μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη η υπ'αριθμ. 743/17-12-2007 κοινή αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθ. 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ'αριθμ. 743/17-12-2007 κοινή αίτηση των Χ1 και Χ2 για αναίρεση της υπ'αρ. 3668/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ έκαστος. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 13 Ιανουαρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ