ΑΠ 1025/2008 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ποινή, Αναίρεση μερική, Νομιμοποίηση εσόδων, Επεκτατικό αποτέλεσμα, Λαθρομεταναστώ

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1025 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ποινή, Αναίρεση μερική, Νομιμοποίηση εσόδων, Επεκτατικό αποτέλεσμα, Λαθρομεταναστών μεταφορά. Περίληψη: Αλλοδαποί. Μεταφορά κλπ λαθρομεταναστών. Παράβαση άρθρων 55 ν. 2910/2001, 37 παρ. 1γ ν. 3153/

1. Κακουργηματική η πράξη, αν μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο. Έγκλημα υπαλλακτικώς μικτό. Εφόσον διαπράχθηκε με περισσότερους τρόπους και ο καθένας από αυτούς με την επιβαρυντική πιο πάνω περίσταση, η έλλειψη της σχετικής αιτιολογίας ως προς ένα τρόπο, δεν επιδρά ως προς την στοιχειοθέτηση και τον κακουργηματικό χαρακτήρα της πράξεως, επιδρά όμως στην επιμέτρηση της ποινής. Νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα (2 παρ. 1 και 4 του ν. 2331/1995, όπως η παρ. 4 αυτού αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του ν. 2655/1998). Έννοια της «εγκληματικής δραστηριότητας». «Βασικά» αδικήματα κατά το αρ. 1 α΄ του ν. 2331/
2. Περιέχονται και τα εγκλήματα της εκβίασης του αρ. 385 παρ. 1, περ. α-β του ΠΚ και της λαθρομεταναστεύσεως. Με τον ν. 3424/2005 απαλείφθηκε η εκβίαση. Προστέθηκε «Κάθε αξιόποινη πράξη που τιμωρείται με ποινή στερητική της ελευθερίας, της οποίας το ελάχιστο όριο είναι άνω των έξι μηνών και από την τέλεσή της προέκυψε περιουσία τουλάχιστον 15.000 ευρώ». Ενεργητικό υποκείμενο του εγκλήματος του άρθρου 2 παρ. 1 του ν. 2331/ 1995 μπορεί να είναι οποιοσδήποτε, ακόμη και ο υπαίτιος ενός από τα βασικά εγκλήματα. Λόγοι αναίρεσης, ως προς τη συνδρομή ελαφρυντικών περιστάσεων (84 παρ. 2α). Αόριστος ο λόγος. Πρόσθετοι λόγοι για έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως και εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Αναιρεί εν μέρει μόνο ως προς τις διατάξεις για την επιμέτρηση της ποινής, για την πράξη της μεταφοράς λαθρομεταναστών, για έλλειψη της σχετικής αιτιολογίας ως προς την επιβαρυντική περίσταση του κινδύνου για άνθρωπο και για εσφαλμένη εφαρμογή του ν. 2331/
3. Επεκτατικό αποτέλεσμα για συναυτουργούς. Αριθμός 1025/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Διοματάρη, για αναίρεση της 2748/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με συγκατηγορούμενους τους
4. Χ1 και
5. Χ
6. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Μαρτίου 2007 αίτηση καθώς και στους από 18 Δεκεμβρίου 2007 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 603/
7. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. Εάν όμως θεωρηθεί τυπικά δεκτή η κυρία αναίρεση, οι πρόσθετοι λόγοι να γίνουν εν μέρει δεκτοί. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 55 παρ. 1 εδ. α' του Ν. 2910/2001, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 37 του ν. 3153/2003 (ΦΕΚ Α' 153/19.6.2003) " "
8. Πλοίαρχοι ή κυβερνήτες πλοίου, πλωτού μέσου ή αεροπλάνου και οδηγοί κάθε είδους μεταφορικού μέσου, που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα αλλοδαπούς, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους προωθούν στο εσωτερικό της χώρας ή διευκολύνουν τη μεταφορά ή προώθησή τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη τιμωρούνται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) έως είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο. β) με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών και χρηματική ποινή δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) έως πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, αν η μεταφορά ενεργείται κατ` επάγγελμα ή αν ο υπαίτιος είναι υπάλληλος ή τουριστικός ή ναυτιλιακός ή ταξιδιωτικός πράκτορας. γ) με κάθειρξη και χρηματική ποινή τουλάχιστον εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ, αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο. δ) με ισόβια κάθειρξη και χρηματική ποινή τουλάχιστον πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) ευρώ, αν στην περίπτωση του στοιχείου γ` επήλθε θάνατος. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 και 4 του ν. 2331/1995, όπως η παρ. 4 αυτού αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του ν. 2655/1998, "Με ποινή καθείρξεως μέχρι δέκα ετών τιμωρείται όποιος από κερδοσκοπία, ή με σκοπό να συγκαλύψει την αληθή προέλευση ή να παράσχει συνδρομή σε πρόσωπο που ενέχεται σε εγκληματική δραστηριότητα, αγοράζει, αποκρύπτει, λαμβάνει ως εμπράγματη ασφάλεια, δέχεται στην κατοχή του, καθίσταται οπωσδήποτε δικαιούχος, μετατρέπει ή μεταβιβάζει οποιαδήποτε περιουσία που προέρχεται από την προαναφερόμενη δραστηριότητα. Αν ο δράστης ασκεί τέτοιου είδους δραστηριότητα κατ'επάγγελμα ή είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος ή υπότροπος, τιμωρείται με ποινή καθείρξεως τουλάχιστον δέκα ετών, εφόσον δεν συντρέχει περίπτωση βαρύτερης ποινής". Η έννοια της "εγκληματικής δραστηριότητας", που προβλέπεται και τιμωρείται κατά την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 και 4 του ν. 2331/1995, όπως η παρ. 4 αυτού αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του ν. 2655/1998, προσδιορίζεται, στη τέλεση συγκεκριμένων εγκλημάτων που απαριθμούνται περιοριστικά στο στοιχείο α' του αρ. 1 του Ν. 2331/1995, μεταξύ των οποίων ρητώς αναφέρονται και τα εγκλήματα της εκβίασης του άρ. 385 παρ.1 , περ.α-β του ΠΚ και της λαθρομεταναστεύσεως (υποπεριπτώσεις αδ και και αιθ, αντίστοιχα, του αρ.1α του ν.2331/95). Με την τροποποίηση του Ν. 2331/95 δια του Ν. 3424/2005, απαλείφθηκε , από τα πιο πάνω περιοριστικά αριθμούμενα "βασικά" αδικήματα του άρ. 1 στοιχ.α, η υποπερίπτωση που αφορά την αξιόποινη πράξη της εκβίασης. Προστέθηκε όμως, με την παρ.1 του άρ. 1 του νόμου 3424/2005, η υποπερίπτωση ii, σύμφωνα με την οποία εντάσσεται στα βασικά εγκλήματα "Κάθε αξιόποινη πράξη που τιμωρείται με ποινή στερητική της ελευθερίας, της οποίας το ελάχιστο όριο είναι άνω των έξι μηνών και από την τέλεσή της προέκυψε περιουσία τουλάχιστον 15.000 ευρώ. Από τη διατύπωση των διατάξεων αυτών, προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, που είναι υπαλλακτικώς μικτό και ιδιώνυμο έγκλημα αντικειμενικά μεν απαιτείται αγορά, απόκρυψη, λήψη με τη μορφή της εμπράγματης ασφάλειας, αποδοχή στην κατοχή, μετατροπή ή μεταβίβαση οποιασδήποτε περιουσίας, που προέρχεται από την τέλεση των εμπεριεχόμενων στο άρθρο 1 του ως άνω νόμου αξιόποινων πράξεων, υποκειμενικά δε, απαιτείται δόλος, έστω και ενδεχόμενος, για τη συνδρομή των ανωτέρω στοιχείων και επί πλέον ο δράστης να ενεργεί με σκοπό την κερδοσκοπία ή τη συγκάλυψη της αληθινής προέλευσης της από το άρθρο 1 στοιχ. γ' του ίδιου νόμου καθοριζόμενης "περιουσίας", η οποία περιλαμβάνει τα "περιουσιακά στοιχεία κάθε είδους, ενσώματα ή ασώματα, κινητά ή ακίνητα, υλικά ή άϋλα, καθώς και τα νομικά έγγραφα ή στοιχεία που αποδεικνύουν τίτλο ιδιοκτησίας ή δικαιώματα προς απόκτηση τέτοιων περιουσιακών στοιχείων". Προκειμένου δε να ενταχθούν μεταξύ των "βασικών" εγκλημάτων και τα αναφερόμενα στην πιο πάνω υποπερίπτωση ii, που προστέθηκε με την παρ.1 του άρ. 1 του νόμου 3424/2005, μεταξύ των οποίων και η εκβίαση, πρέπει, από την τέλεσή τους, να προέκυψε περιουσία τουλάχιστον 15.000 ευρώ. Εξάλλου, από τη γραμματική διατύπωση της παραπάνω διάταξης του άρθρου 2 παρ. 1 του ν. 2331/1995, (και πριν από την ισχύ του ν. 3424/05), συνάγεται, ότι αποκλείεται η ταύτιση του ενεργητικού υποκειμένου του βασικού εγκλήματος, από το οποίο προήλθαν τα παράνομα έσοδα με τον δράστη της νομιμοποιήσεως, μόνο στην περίπτωση της νομιμοποιήσεως προς το σκοπό παροχής συνδρομής σε πρόσωπο, που ενέχεται σε εγκληματική δραστηριότητα. Διότι, κάνοντας μνεία ο νομοθέτης για παροχή συνδρομής σε ενεχόμενο σε εγκληματική δραστηριότητα πρόσωπο, αναφέρεται προφανώς σε τρίτο πρόσωπο, το οποίο είναι και το ενεργητικό υποκείμενο μιας εκ των πράξεων του άρθρου 1 του ν. 2331/1995 και στην περίπτωση αυτή αποκλείεται η ταύτιση του ενεργητικού υποκειμένου του βασικού εγκλήματος, από το οποίο προήλθαν τα παράνομα έσοδα, με τον υπαίτιο του εγκλήματος της νομιμοποίησης. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, εφόσον ο νόμος δεν διακρίνει και δεδομένου ότι χρησιμοποιεί την έκφραση "όποιος", ακολουθεί ότι ενεργητικό υποκείμενο του εγκλήματος του άρθρου 2 παρ. 1 του ν. 2331/1995 μπορεί να είναι οποιοσδήποτε, ακόμη και ο υπαίτιος ενός από τα βασικά εγκλήματα και γι'αυτό δεν θα πρέπει να γίνεται συσταλτική ερμηνεία του, αφού έχει θεσπισθεί για την αντιμετώπισή του. Επίσης, κατά την παρ.1 στοιχ.δ του άρ.2 του ίδιου Νόμου, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με την παρ.1 του άρθρ.3 Ν.3424/2005, ρητώς ορίζεται πλέον ότι "η ποινική ευθύνη για βασικό έγκλημα δεν αποκλείει την τιμωρία του υπαιτίου και για τις πράξεις των ανωτέρω στοιχείων α, β και γ` της παραγράφου αυτής. Όμως, στις περιπτώσεις αυτές, "ο υπαίτιος τιμωρείται και ως αυτουργός ή ως ηθικός αυτουργός των πράξεων των ανωτέρω στοιχείων α, β και γ, αν η τέλεσή τους από τον ίδιο ή από άλλον εντάσσεται στο συνολικό σχεδιασμό δράσης.....". Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν σ` αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις, επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Η ύπαρξη του δόλου, δεν είναι κατ` αρχή αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού αυτός ενυπάρχει στη γνώση και τη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεώς του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού (δόλου) αιτιολογία, στην αιτιολογία για την ενοχή. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, δεν υπάρχει ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους, ούτε αναφοράς των όσων προέκυψαν από καθένα, πρέπει όμως να υπάρχει βεβαιότητα, για την οποία αρκεί η μνεία όλων, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του το σύνολο τούτων και όχι ορισμένα μόνον από αυτά, το γεγονός δε ότι εξαίρονται ορισμένα, δεν υποδηλώνει, ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Τέλος, η αιτιολογία της αποφάσεως παραδεκτά συμπληρώνεται από το διατακτικό, μαζί με το οποίο αποτελεί ενιαίο σύνολο. Λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 περ. Ε' του Κ.Π.Δ. και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, ενώ εσφαλμένη ερμηνεία, όταν το δικαστήριο αποδίδει στη διάταξη διαφορετική έννοια, από εκείνη που πραγματικά έχει. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 2748/2006 απόφασή του, με συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού, που παραδεκτώς συμπληρώνουν την αιτιολογία της, και μετά από αξιολόγηση των αναφερομένων σε αυτό κατ' είδος αποδεικτικών μέσων δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Α) Οι κατηγορούμενοι Χ και Χ1: 1) στο Νομό Έβρου, στην .... και στους ...... Αττικής μεταξύ της 21-7-03 και 23-7-03 προώθησαν και διευκόλυναν την προώθηση από την μεθοριακή περιοχή .... προς την ..... και ακολούθως εξασφάλισαν κατάλυμα για απόκρυψη σε οίκημα, που βρίσκεται στους .... και στην οδό ......, των στο διατακτικό κατονομαζόμενων 28 αλλοδαπών (22 ενηλίκων και 6 παιδιών) καθώς και άλλων 20 αλλοδαπών, ανεξακρίβωτων στοιχείων, που είχαν εισέλθει στη χώρα από την Τουρκία χωρίς νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα και συνεπώς δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στην Ελληνική Επικράτεια, πράξη από την οποία μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των ανωτέρω λαθρομεταναστών, εκ των οποίων οι 20 ήταν αφγανικής ιθαγένειας και εκ των άλλων 28 άλλοι ιρανικής ιθαγένειας, άλλοι ιρακινής ιθαγένειας και άλλοι παλαιστινιακής καταγωγής, λόγω των επικινδύνων συνθηκών μεταφοράς τους αλλά και εξαιτίας των συνθηκών φύλαξής τους, δεδομένου ότι τους κατακρατούσαν στο άνω οίκημα σε πολύ περιορισμένο χώρο και χωρίς επαρκή τροφή. 2) Με περισσότερες από μία πράξεις, που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, τετελεσμένες και σε απόπειρα, με σκοπό να αποκομίσουν παράνομο περιουσιακό όφελος, εξανάγκασαν άλλους, με σωματική βία και απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο σώματος και ζωής, σε πράξη από την οποία επέρχεται ζημία στην περιουσία του εξαναγκαζομένου και συγκεκριμένα, στους ....., κατά το από 21-7-03 έως 26-7-03 χρονικό διάστημα, κατακράτησαν, παρά τη θέλησή τους, 20 λαθρομετανάστες αφγανικής ιθαγένειας, ανεξακρίβωτων στοιχείων, σε οίκημα επί της άνω οδού (.... αριθ. ....), όπου, απειλώντας τους με μαχαίρι, κτυπώντας τους με γροθιές και λοστούς και προξενώντας τους διάφορες σωματικές βλάβες, τους εξανάγκασαν να καταβάλουν καθένας 2.000 δολ. ΗΠΑ για να τους αφήσουν ελεύθερους, ενώ στους ίδιους αμέσως άνω τόπο και χρόνο, έχοντας αποφασίσει να εξαναγκάσουν και τους άλλους 28 λαθρομετανάστες, Ιρανικής και Ιρακινής ιθαγένειας και παλαιστινιακής καταγωγής, με σωματική βία και απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο σώματος και ζωής, σε πράξη, από την οποία επέρχεται ζημία στην περιουσία τους, κατακράτησαν, απείλησαν και κτύπησαν αυτούς, με τον τρόπο που ανωτέρω εκτίθεται, ζητώντας να τους καταβάλουν 1.200, 2.000 ή 3.000 ευρώ ή δολλ. ΗΠΑ καθένας για να τους αφήσουν ελεύθερους, δεν ολοκλήρωσαν όμως τις πράξεις τους αυτές από αίτια εξωτερικά και ανεξάρτητα από τη θέλησή τους και συγκεκριμένα, γιατί επενέβησαν αστυνομικοί και τους συνέλαβαν. 3) Στους ...... Αττικής, από 1-1-2001 έως 26-7-2003, με περισσότερες από μία πράξεις, που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με πρόθεση κατακράτησαν άλλον παρά τη θέληση του και συγκεκριμένα κατακράτησαν σε οίκημα κείμενο επί της άνω οδού ... αρ. ..., παρά τη θέληση τους, 48 αλλοδαπούς λαθρομετανάστες. Επιπρόσθετα, ο πρώτος άνω κατηγορούμενος (ο Χ ), α) στην ....., κατά το από 21-7-2003 έως 26-7-2003 χρονικό διάστημα, με σκοπό να συγκαλύψει την αληθινή τους προέλευση μεταβίβασε περιουσία και συγκεκριμένα κατέθεσε σε λογαριασμούς διαφόρων τραπεζών (ΕΤΕ, WESTERN UNION κ.λ.π.) στο όνομα του Γ1 και της Γ2 διάφορα σημαντικά χρηματικά ποσά, των οποίων το συνολικό ύψος ανέρχεται σε 10.500 ευρώ, που προέρχονται από την εγκληματική δραστηριότητα της εκβίασης και της παράνομης μεταφοράς και διευκόλυνσης εισόδου στο ελληνικό έδαφος λαθρομεταναστών........" ΙΙΙ. Με τις σκέψεις αυτές, ο κατηγορούμενος αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος (όπως και ο συγκατηγορούμενός του Χ1), των πράξεων α) της παράβασης του αρ. 55 παρ. 1α του Ν. 2910/01, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 37 του ν. 3153/2003 (προώθηση στο εσωτερικό της χώρας, διευκόλυνση προώθησης και εξασφάλιση καταλύματος για απόκρυψη 48 λαθρομεταναστών, από τις πράξεις δε αυτές που μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για ανθρώπους), β ) της εκβίασης από κοινού, τελεσμένης και σε απόπειρα, κατ' εξακολούθηση (άρ.385 παρ.1α ΠΚ) και γ) της νομιμοποίησης εσόδων από την εγκληματική δραστηριότητα της εκβίασης και της παράνομης προώθησης, διευκόλυνσης της προώθησης στη χώρα και εξασφάλισης καταλύματος για απόκρυψη λαθρομεταναστών (άρ. 1 περ.α,δ, 2 παρ.1, και 4 του ν. 2331/1995), με το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά τις πράξεις του και καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης επτά