← Ελλάδα

ΑΠ 1028/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1028 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου. Περίληψη: Απαράδεκτη αίτηση αναιρέσεως με επίδοση στον Εισαγγελέα ΑΠ, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι καταδικαστική. Αριθμός 1028/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Βασίλειο Φράγγο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Μαΐου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων 1. Χ1 και 2. Χ2, κατοίκων ..., που δεν παραστάθηκαν, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 6577/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Νοεμβρίου 2009 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1645/09. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου, με αριθμό 94/4.3.2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω την κατά το άρθρο 473 παρ. 2 Κ.Π.Δ., διά πληρεξουσίου δικηγόρου ασκηθείσα από 11-11-2009 αίτηση αναιρέσεως των 1) Χ1 και 2) Χ2, κατοίκων ..., κατά της υπ'αριθμ. 6577/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημ/των), με την οποία απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες οι εφέσεις τούτων κατά της υπ'αριθμ. 31097/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Διά της αποφάσεως αυτής κατεδικάσθησαν σε συνολική ποινή φυλακίσεως εννέα

(9)μηνών, για α) υφαρπαγή ψευδούς βεβαιώσεως κατά συναυτουργία, β) χρήση υφαρπαγείσης ψευδούς βεβαιώσεως κατά συναυτουργία και γ) παράβαση του Ν. 2910/2010. Επί της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως εκθέτω τα εξής: Σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 473 Κ.Π.Δ., η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί, από εκείνον που κρίθηκε ένοχος, και με δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στον οποίο επιδίδεται μέσα σε 20 ημέρες από την έναρξη της προθεσμίας. Η απόφαση, κατά της οποίας στρέφεται η ως άνω δήλωση, πρέπει να είναι "καταδικαστική", χαρακτήρα όμως που δεν έχει η απορρίπτουσα την έφεση ως απαράδεκτη-εκπρόθεσμη (Α.Π. 588/1997 - Ποιν.Χρον. ΜΗ/140, Α.Π. 1041/2000, Α.Π. 595/2000). Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 ίδιου Κώδικα, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε Συμβούλιο, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτη την αίτηση αναίρεσης και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα του αναιρεσείοντος, όταν (πλην άλλων περιπτώσεων) το ένδικο μέσο ασκήθηκε χωρίς την τήρηση των νομίμων διατυπώσεων. Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 473 παρ. 2 Κ.Π.Δ., δηλαδή με την επιδοθείσα στις 11-11-2009 στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου δήλωση και στρέφεται κατά της αναφερθείσης 6577/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες (εκπρόθεσμες) οι εφέσεις τους κατά της πρωτοδίκου υπ'αριθμ. 31097/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Η απόφαση όμως του Εφετείου δεν είναι "καταδικαστική" και, επομένως, η κατ'αυτής αίτηση αναιρέσεως, δεν ασκήθηκε νομίμως, διότι έγινε κατά τον προβλεπόμενο στο άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠΔ τρόπο, δηλαδή με δήλωση επιδοθείσα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και όχι (όπως έπρεπε) με δήλωση ενώπιον του γραμματέως του Εφετείου Αθηνών και σύνταξη σχετικής εκθέσεως (άρθρο 474 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Π ρ ο τ ε ί ν ο μ ε ν α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτος η ασκηθείσα την 11-11-2009 με επίδοση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αίτηση αναιρέσεως των 1)Χ1 και 2) Χ2 (διά του πληρεξουσίου τους δικηγόρου Ηλία Γερασ. Λάϊου), κατά της υπ'αριθμ. 6577/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, Και β) Να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 24 Φεβρουαρίου 2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος των αναιρεσειόντων. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 509 παρ. 1 και 474 παρ. 1 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι το ένδικο μέσο γενικά, επομένως και η αναίρεση κατ' αποφάσεως, ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής της περιφέρειας που κατοικεί και διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Κατ' εξαίρεση, προκειμένου για καταδικαστικές αποφάσεις, η αναίρεση μπορεί να ασκηθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 2 ΚΠοινΔ, και με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Στην έννοια όμως της καταδικαστικής αποφάσεως, δεν περιλαμβάνεται και εκείνη που απορρίπτει την έφεση ως απαράδεκτη ή ανυποστήρικτη, αφού με αυτή το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην έρευνα της ουσίας της υποθέσεως αλλ' απλώς διαπιστώνει το απαράδεκτο ή ανυποστήρικτο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου. Επομένως, προκειμένης αποφάσεως με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως απαράδεκτη, η αναίρεση πρέπει αναγκαίος να ασκηθεί στο γραμματέα του δικαστηρίου που την εξέδωσε κ.λ.π. και δεν μπορεί να ασκηθεί με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Εξάλλου κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε κατά βουλεύματος ή αποφάσεως, χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες για την άσκηση αυτού διατυπώσεις, το αρμόδιο να κρίνει επ' αυτού Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλούμενους προς τούτο, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως και την καταδίκη του ασκήσαντος αυτό στα δικαστικά έξοδα. Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη από 11-11-2009 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 6577/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών με την οποία απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες οι εφέσεις των κατηγορουμένων ήδη αναιρεσειόντων κατά της υπ' αριθμ.31097/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Ενόψει όμως του ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν είναι καταδικαστική, η αίτηση είναι απαράδεκτη, και πρέπει να απορριφθεί, να καταδικασθούν δε οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1, 583§1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 11 Νοεμβρίου 2009 αίτηση των: α)Χ1 β) Χ2 περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 6577/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Καταδικάζει έκαστο των αναιρεσειόντων στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαΐου
  1. Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου
  2. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.