Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1030 / 2009 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Προθεσμία, Παύση οριστική ποινικής διώξεως, Παραγραφή, Δυσφήμηση συκοφαντική, Τύπος. Περίληψη: Συκοφαντική Δυσφήμιση κοινή και δια του τύπου. Η προθεσμία αναιρέσεως και για την μερικότερη πράξη που φέρεται ότι τελέσθηκε δια του τύπου δεν συντέμνεται και είναι εκείνη του άρθρου 473 του ΚΠΔ, η οποία ισχύει και για τις λοιπές πράξεις. Αναίρεση καταδικαστικής αποφάσεως για έλλειψη αιτιολογίας ως προς το στοιχείο της γνώσης. Παραγραφή μερικότερης πράξης συκοφαντικής δυσφήμισης που τελέστηκε δια του τύπου. Αναιρεί, παραπέμπει και Π.Ο.Π.Δ. για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμισης δια του τύπου. Αριθμός 1030/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη και Ελευθέριο Νικολόπουλο- Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Μαρτίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων
- Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Παπακωνσταντόπουλο και
- Χ2 που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Αλαβάνο-Τσαπαλίρα, περί αναιρέσεως της 3171/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ψ1 που δεν παρέστη στο ακροατήριο. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 12 Ιανουαρίου 2009 και 9 Ιανουαρίου 2009 αιτήσεις τους αντίστοιχα, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 140/
- Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των αναιρεσειόντων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 1.α- Κατά το άρθρο μόνο παρ.3 του Ν. 2243/1994, στα εγκλήματα που διαπράττονται δια του τύπου, οι προβλεπόμενες στο Κώδικα Ποινικής Δικονομίας με ποινή ακυρότητας ή απαραδέκτου προθεσμίες που υπερβαίνουν τις πέντε ημέρες, συντέμνονται στο ήμισυ. Το κλάσμα που τυχόν προκύπτει συμπληρώνεται ως την επόμενη ακέραιη μονάδα. Από τη διάταξη αυτή, προκύπτει ότι επί αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης για εγκλήματα που διαπράττονται δια του τύπου, η προς τούτο χορηγούμενη από το άρθρο 473 παρ. 1 του Κ.Π.Δ προθεσμία των δέκα ημερών, για αναίρεση από εκείνον που καταδικάστηκε, συντέμνεται στο ήμισυ, δηλαδή σε πέντε ημέρες και αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Κατά την αληθή έννοια της διατάξεως αυτής, η κατά τα άνω σύντμηση της προθεσμίας στο ήμισυ εφαρμόζεται επί πράξεων τελουμένων δια του τύπου όταν αυτές διώκονται αυτοτελώς. 'Όταν, όμως, η δια του τύπου τελούμενη παράβαση συρρέει με άλλη αξιόποινη πράξη ή συρρέει ως μερικότερη πράξη εξακολουθούντος εγκλήματος που δεν υπάγεται στις περί τύπου διατάξεις, και τα οποία εγκλήματα συνεκδικάσθηκαν και εκδόθηκε κοινή για όλα καταδικαστική απόφαση, τότε ως προς την προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως κατά της αποφάσεως αυτής κατισχύει η γενική ρύθμιση του άρθρου 473 παρ.1 του Κ.Π.Δ. Αντίθετη εκδοχή, ότι δηλαδή για καθένα από τα συρρέοντα εγκλήματα η προθεσμία αναιρέσεως κατά της καταδικαστικής αποφάσεως λαμβάνεται υπόψη αυτοτελώς, θα κατέληγε σε άτοπα και θα οδηγούσε σε φαλκίδευση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου ο οποίος είτε θα έπρεπε να ασκήσει αυτοτελείς αιτήσεις αναιρέσεως τηρώντας τη νόμιμη προθεσμία για καθένα από τα εγκλήματα που συνεκδικάσθηκαν, είτε για τα συρρέοντα και μη υπαγόμενα στις περί τύπου διατάξεις εγκλήματα θα έπρεπε να υποχρεωθεί να ασκήσει την αίτηση αναιρέσεως εντός της βραχύτερης προθεσμίας των πέντε ημερών. β.-Στην προκείμενη περίπτωση με την από 12-1-2009 αίτηση της Χ1 επιδιώκεται η αναίρεση της υπ' αριθμ. 3171/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με την άνω απόφαση καταδικάσθηκε η αναιρεσείουσα για συκοφαντική δυσφημήση κατ' εξακολούθηση με χρόνο και τόπο τέλεσης των μερικότερων πράξεων την 6-3-2005 στην Αθήνα και την 2-4-2005 στα .... Για την τελευταία πράξη το δικαστήριο δέχθηκε ότι η αναιρεσείουσα διέπραξε αυτή δια του τύπου, ως μέσου τέλεσης αυτής. Η ως άνω απόφαση καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο τελεσίδικων αποφάσεων στις 2 Ιανουαρίου 2009, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη υπηρεσιακή βεβαίωση του Γραμματέα του άνω Δικαστηρίου. Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε με δήλωση που κοινοποιήθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 12 Ιανουαρίου 2009 δηλαδή εντός της κατά το άρθρο 473 παρ.1 Κ.Π.Δ δεκαήμερης προθεσμίας και επομένως, κατά τα προεκτεθέντα, είναι εμπρόθεσμη και παραδεκτή και κατά το μέρος που πλήττεται η προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση για την μερικότερη πράξη της συκοφαντικής δυσμημήσεως η οποία φέρεται ότι τελέσθηκε δια του τύπου. γ.- Με την άνω αίτηση πρέπει να συνεκδικασθεί και η νομοτύπως και εμπροθέσμως ασκηθείσα από 9-1-2009 αίτηση αναιρέσεως του Χ2 ο οποίος επίσης καταδικάσθηκε με την άνω απόφαση ΙΙ.- Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 362 και 363 του Π.Κ. προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του προβλεπόμενου σ' αυτές εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης, απαιτείται ισχυρισμός ή διάδοση ενώπιον τρίτου, για κάποιον άλλον, ''γεγονότος'' που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του και είναι ψευδές, ο δε υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές. Στην έννοια του ''γεγονότος'' εντάσσεται κάθε συγκεκριμένο περιστατικό του εξωτερικού κόσμου, που ανάγεται στο παρελθόν ή το παρόν, εμπίπτει στις αισθήσεις και είναι δεκτικό αποδείξεως, καθώς και κάθε συγκεκριμένη σχέση ή συμπεριφορά, η οποία προσάπτεται σε ορισμένο πρόσωπο, με συνέπεια να επέρχεται εμφανής υποτίμηση της τιμής ή της υπόληψής του. Για την υποκειμενική θεμελίωση του εγκλήματος, απαιτείται άμεσος δόλος συνιστάμενος, στην ηθελημένη ενέργεια του ισχυρισμού ή της διάδοσης ενώπιον τρίτου, του ψευδούς γεγονότος, εν γνώσει του δράστη ότι αυτό είναι ψευδές και δύναται να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου. Δεν αρκεί δηλαδή ο απλός ή ο ενδεχόμενος δόλος. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Ιδιαίτερη αιτιολόγηση για την ύπαρξη του δόλου, δεν είναι αναγκαία. Όταν όμως για το αξιόποινο της πράξεως απαιτούνται, εκτός από τα περιστατικά που απαρτίζουν κατά νόμο την έννοια αυτής και ορισμένα πρόσθετα στοιχεία, όπως η γνώση ορισμένων περιστατικών στο έγκλημα της συκοφαντικής δυσφήμησης, η ύπαρξη δηλαδή άμεσου δόλου, η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στη γνώση αυτή, με παράθεση των περιστατικών που την δικαιολογούν. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 3171/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, καταδικάσθηκαν οι αναιρεσείοντες για συκοφαντική δυσφήμηση κατ'εξακολούθηση και επιβλήθηκε στην μεν πρώτη Χ1 ποινή φυλακίσεως έξι
(6)μηνών στον δε δεύτερο Χ2 ποινή φυλακίσεως πέντε
(5)μηνών, η οποία και για τους δύο ανεστάλη επί τριετία. Το εκδόν την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστήριο, με μνεία των κατ' ειδος αναφερόμενων αποδεικτικών μέσων και κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: " ... Η δεύτερη κατηγορούµενη Χ1 είναι πρόεδρος του παγκρητίου συλλόγου προστασίας ζώων "..." που διατηρεί κυνοκοµείο φιλοξενίας αδέσποτων σκύλων στα ... και ο οποίος σύλλογος συνεργάζεται µε τον συνώνυµο σύλλογο προστασίας ζώων "..." που εδρεύει στη Γερµανία και η εγκαλούσα Ψ1 είναι πρόεδρος του σωµατείου µε την επωνυµία "Συνοµοσπονδία Ζωοφιλικών Σωµατείων Ελλάδος". Η εγκαλούσα, στα πλαίσια της δραστηριότητας της ως προέδρου της ως άνω φιλοζωϊκής συνοµοσπονδίας, είχε γίνει αποδέκτρια καταγγελιών για αθρόα εξαγωγή ζώων συντροφίας από την Ελλάδα σε ξένες χώρες, χωρίς την τήρηση των προϋποθέσεων του Ν. 3176/2003 και της ΥΑ 280239/2003, µε σκοπό να χρησιµοποιηθούν ως πειραµατόζωα ή για την παρασκευή καλλυντικών ή στο εµπόριο γούνας. Έτσι, στα πλαίσια καταγγελίας που είχε για παράνοµη εξαγωγή σκύλων από την Ελλάδα, στις 27-2-2005, τις πρωινές ώρες, η εγκαλούσα µαζί µε τον εξετασθέντα στο ακροατήριο µάρτυρα ... και τη δικηγόρο της Αγάθη Λεκάκου, µετέβησαν στο λιµάνι του Πειραιά, όπου, σύµφωνα µε πληροφορίες της, θα κατέπλεε από τα ... το πλοίο "...", µε το οποίο µεταφερόταν φορτηγό αυτοκίνητο µε 58 σκύλους, που θα εξάγονταν από το σωµατείο "..." στη Γερµανία, µε παραλήπτη το ως άνω φιλοζωϊκό σωµατείο "...", χωρίς την τήρηση των νοµίµων διατυπώσεων. Πράγµατι εντοπίστηκε το συγκεκριµένο φορτηγό και συνελήφθησαν από τη λιµενική αρχή που είχε ειδοποιηθεί από την εγκαλούσα τρεις Γερµανοί υπήκοοι που συνόδευαν τα ζώα, τα οποία οδηγήθηκαν σε πανσιόν µικρών ζώων, ενώ κατασχέθηκαν από την λιµενική αρχή τα συνοδευτικά έγγραφα αυτών, επειδή η µεταφορά των ζώων ήταν παράνοµη, αφού αυτά δεν διέθεταν την απαραίτητη σήµανση (µικροτσίπ) και καταγραφή, καθώς και τα απαραίτητα νοµιµοποιητικά έγγραφα. Μετά απ' αυτά, η δεύτερη κατηγορουµένη, στην προσπάθεια της να διασκεδάσει κάθε εναντίον της κατηγορία για παράνοµη αποστολή ζώων στη Γερµανία, εξαπέλυσε έναν αγώνα µείωσης της υπόληψης της εγκαλούσας, ισχυριζόµενη εν γνώσει της γι' αυτήν ψευδή γεγονότα, ικανά να βλάψουν την τιµή και την υπόληψη της και να µειώσουν το κύρος της ως προέδρου της ως άνω φιλοζωϊκής συνοµοσπονδίας σωµατείων, αφού την εµφάνιζε να παρανοµεί και να ,κερδοσκοπεί εκµεταλλευόµενη τα αδέσποτα ζώα. Ειδικότερα, η δεύτερη κατηγορούµενη, στις 6-3-2005 εµφανίσθηκε σε σχετικό ρεπορτάζ στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθµού "MEGA" και εν γνώσει της δήλωσε και ισχυρίστηκε ψευδώς ενώπιον του τηλεοπτικού κοινού του ως άνω σταθµού ότι η εγκαλούσα πωλεί 3.000 αδέσποτους σκύλους σε ινστιτούτα για πειραµατόζωα. Επίσης, η δεύτερη κατηγορουµένη, στις 2-4-2005, ως πρόεδρος του ως άνω σωµατείου, εξέδωσε δελτίο τύπου, στο οποίο αναφερόµενη στο ως άνω περιστατικό της καταγγελίας της εγκαλούσας και της ένεκα αυτής αποτροπής της εκ µέρους της ίδιας αποστολής ζώων στη Γερµανία, χαρακτήριζε την εγκαλούσα "ζωόφιλη" που υποστηρίζεται από οµάδα "προστατών ζώων" και "ευλογείταιι" από υπαλλήλους του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και της τοπικής αυτοδιοίκησης, µε τη βοήθεια των οποίων έχει εξαπολύσει λυσσαλέο πόλεµο εναντίον της ίδιας, διαδίδοντας ότι αυτή έχει προβεί σε κλοπή των ζώων, τροµοκρατώντας και απειλώντας σε κάθε κατεύθυνση και επιχειρώντας ακόµη και να της αποσπάσουν τα ζώα µε τρόπο παράνοµο και καταχρηστικό, ενώ όλοι µαζί οι ανωτέρω εξυπηρετούν εκούσια ή ακούσια το "κύκλωµα" εκµετάλλευσης και εµπορευµατοποίησης των αδέσποτων. Οι χαρακτηρισµοί στο ως άνω δελτίο τύπου από µέρους της δεύτερης κατηγορούµενης για "κακόβουλη καταγγελία", για "ζωόφιλη" εντός εισαγωγικών, για "προστάτες ζώων" εντός εισαγωγικών και για εκούσια ή ακούσια εξυπηρέτηση του κυκλώµατος εκµετάλλευσης και εµπορευµατοποίησης αδέσποτων ζώων, αποτελούν κρίσεις και χαρακτηρισµούς της δεύτερης κατηγορούµενης που µειώνουν την τιµή και την υπόληψη της εγκαλούσας και όχι δυσφηµιστικά γεγονότα και ως εκ τούτου κατ' ορθότερο χαρακτηρισµό της πράξεως της δεύτερης κατηγορουµένης που αναφέρεται στις ως άνω κρίσεις και χαρακτηρισµούς της, αυτή τέλεσε το πληµµέληµα της εξυβρίσεως σε βάρος εγκαλούσας, ως προς το οποίο πρέπει να παύσει υφ' όρον η ποινική δίωξη που ασκήθηκε εναντίον της κατ' εφαρµογή του άρθρου 31 παρ. 1 του Ν. 3346/2005 ,αφού η πράξη αυτή κατά της οποίας ο νόµος απειλή φυλάκιση µέχρι ένα έτος ή χρηµατική ποινή τελέστηκε πριν από τη δηµοσίευση του Ν. 3346/2005 και συγκεκριµένα στις 2-4-2005 και έχει παραγραφεί το αξιόποινό της. Αντίθετα, οι ως άνω ισχυρισµοί της δεύτερης κατηγορουµένης τόσο στο δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού καναλιού "MEGA" ότι η ,εγκαλούσα πωλεί 3.000 αδέσποτους σκύλους σε ινστιτούτα για πειραµατόζωα, όσο και και στο ως άνω δελτίο τύπου που εξέδωσε , ότι η εγκαλούσα µε τους συνεργάτες της έχει εξαπολύσει λυσσαλέο πόλεµο εναντίον της ίδιας, διαδίδοντας ότι αυτή έχει προβεί σε κλοπή των ζώων, τροµοκρατώντας και απειλώντας σε κάθε κατεύθυνση και επιχειρώντας ακόµη και να της αποσπάσουν τα ζώα µε τρόπο παράνοµο και καταχρηστικό αποτελούν ισχυρισµούς για γεγονότα που µπορούν να µειώσουν την τιµή και την υπόληψη της εγκαλούσας και ποu είναι ψευδή, καθόσον η εγκαλούσα δεν ισχυρίστηκε ούτε διέδωσε ποτέ ότι η δεύτερη κατηγορουµένη είχε προβεί σε κλοπή των ζώων, ούτε επεδίωξε να τα αποσπάσει από την κυριότητα της, αλλά, υπό την ως άνω ιδιότητα της και λόγω των πληροφοριών που είχαν περιέλθει σ' αυτήν, ενδιαφέρθηκε για τον έλεγχο της νοµιµότητας της µεταφοράς τους από την Ελλάδα στη Γερµανία και η εγκαλούσα δεν εξυπηρετούσε µε οποιοδήποτε τρόπο την εµπορευµατοποίηση των ζώων, ούτε είχε αναπτύξει έκνοµες δραστηριότητες, ούτε διευκολυνόταν στις έκνοµες δραστηριότητές της από "προστάτες" ζώων, ούτε καλυπτόταν από υπαλλήλους του Υπουργείου Γεωργικής Ανάπτυξης. Μάλιστα η δεύτερη κατηγορουµένη γνώριζε την αναλήθεια και το ψεύδος των ως άνω γεγονότων που ισχυρίστηκε ενώπιον τρίτων για την εγκαλούσα και τα ισχυρίστηκε εν γνώσει τελώντας της αναλήθειάς τους µε σκοπό να βλάψει την τιµή και την υπόληψη της εγκαλούσας, εµφανίζοντάς την ότι, παρά την ως άνω ιδιότητά της, της προέδρου φιλοζωϊκής συνοµοσπονδίας σωµατείων, µόνον φαινοµενικά και όχι ουσιαστικά είναι ζωόφιλη και τούτο, προκειµένου να αποδυναµώσει την καταγγελία στην οποία είχε προβεί εκείνη εις βάρος της ίδιας για την παράνοµη αποστολή των ζώων στην Γερµανία. Περαιτέρω, όπως αποδείχθηκε από τα αποδεικτικά στοιχεία που προαναφέρθηκαν, ο πρώτος κατηγορούµενος Χ2 ως ιδιοκτήτης της διαδικτυακής διεύθυνσης ....com (βλ. την αναγνωσθείσα σχετική ιστοσελίδα που βρίσκεται σε φωτοαντίγραφο στην δικογραφία που τον αναφέρει ως· ιδιοκτήτη της ως άνω διαδικτυακής διεύθυνσης -site-), στην οποία είναι αναρτηµένη η ξενόγλωσση ιστοσελίδα του σωµατείου "...", το οποίο συνεργάζεται µε το σωµατείο "...", του οποίου πρόεδρος είναι η δεύτερη κατηγορουµένη, ανέβασε και καταχώρισε στην ιστοσελίδα αυτή και στην ως άνω διαδΙκτυακή διεύθυνση σειρά δυσφηµιστικών για την εγκαλούσα κειµένων µε αφορµή το ως άνω επεισόδιο της 27-2-2005 στο λιµάνι του Πειραιά και την αποτροπή της εξαγωγής των 58 σκύλων στη Γερµανία που θα παραλάµβανε το ως άνω σωµατείο "...". Ειδικότερα, ο πρώτος κατηγορούµενος, στις 2-3-2005 ανέβασε και καταχώρησε στην ως άνω ιστοσελίδα και στην. ως άνω διαδικτυακή διεύθυνση, κείµενο µε τίτλο "Τακτικές της Άγριας Δύσης σταµάτησαν την "Πυροµέιν"", στο οποίο ισχυρίστηκε για την εγκαλούσα ότι είναι γνωστή για τις εθνικιστικές και εξτρεµιστικές ακροδεξιές της αντιλήψεις, ότι αυτή έχει ξεπεράσει τη δηµόσια εξουσία και ότι είχε προβεί στην υπεξαγωγή των εγγράφων που συνόδευαν τους µεταφερόµενους σκύλους της δεύτερης κατηγορουµένης. Επίσης, στις 2-3-2005, στην ίδια ως άνω ιστοσελίδα ανέβασε και καταχώρισε επιστολή της ..., η οποία συνόδευε µαζύ µε άλλους δύο Γερµανούς υπηκόους τα µεταφερόµενα ζώα και είχε συλληφθεί στο λιµάνι του Πειραιά για παράνοµη µεταφορά ζώων συντροφίας, µε την οποία ισχυριζόταν ότι τα συνοδευτικά έγγραφα των σκύλων είχαν υπεξαχθεί από την εγκαλούσα, πράγµα που γνώριζε δήθεν από ιδία αντίληψη και ότι αυτή το ανέφερε στον αξιωµατικό της λιµενικής αστυνοµίας παρουσία της εγκαλούσας, η οποία όµως το αρνήθηκε και ζήτησε να ψάξει τη τσάντα της, πράγµα όµως που αυτή αρνήθηκε να πράξει. Το περιεχόµενο της επιστολής αυτής' που ανέβασε και καταχώρισε στην ως άνω ιστοσελίδα, ο πρώτος κατηγορούµενος το υιοθέτησε και το διέδωσε στους επισκέπτες της ιστοσελίδας και της ως άνω διαδικτυακής διεύθυνσης, προσθέτοντας επιπλέον και καταχωρώντας στην ως άνω ιστοσελίδα και. τον ισχυρισµό ότι η λίστα των κατηγοριών και των µοµφών κατά των αντιπάλων της ζωοφιλίας, της εγκαλούσας και της δικηγόρου της Άννας Λεκκάκου, γίνεται όλο και µακρύτερη και ότι τα έγγραφα της µεταφοράς των ζώων κλάπηκαν από την εγκαλούσα µπροστά στα µάτια των οδηγών. Τέλος, ο πρώτος κατηγορούµενος, στις 15-3-2005, ανέβασε και καταχώρισε στην ίδια ως άνω ιστοσελίδα ανυπόγραφο κείµενο (άρθρο) µε τον τίτλο "Το τέλος της ζωοφιλίας στην Ελλάδα;", καθώς και κείµενο µε τον υπότιτλο "Άθλιες Προοπτικές", µε τα οποία ισχυρίσθηκε ότι η εγκαλούσα και οι συνεργάτες της κινούν τα νήµατα στο παρασκήνιο, όπως επιθυµούν, οι δε Αρχές πιστεύουν ακόµη αυτούς περισσότερο από "εµάς τους αλλοδαπούς" και ότι η εγκαλούσα τους έχει επιλέξει ως τον "εχθρό" στον αγώνα εξουσίας της, αποβλέποντας σε ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και εθνικές επιχορηγήσεις από την τουριστική ζωοφιλική βιοµηχανία και όλα αυτά καταλήγουν στα χρήµατα τα οποία η εγκαλούσα αντίπαλός τους θέλει να πάρει στα χέρια της από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και την τουριστική ζωοφιλική βιοµηχανία. Ο χαρακτηρισµός του πρώτου κατηγορουµένου για την εγκαλούσα ότι είναι γνωστή για τις εθνικιστικές και εξτρεµlστικές ακροδεξιές της αντιλήψεις, αποτελεί κρίση και χαρακτηρισµό που µειώνει την τιµή και την υπόληψη της εγκαλούσας και όχι δυσφηµιστικό γεγονός και ως εκ τούτου κατ' ορθότερο χαρακτηρισµό της πράξεως του πρώτου κατηγορουµένου που αναφέρεται στην ως άνω κρίση και χαρακτηρισµό του, αυτός τέλεσε το πληµµέληµα της εξυβρίσεως σε βάρος της εγκαλούσας, ως προς το οποίο πρέπει να παύσει υφ' όρον η ποινική δίωξη που ασκήθηκε εναντίον του, κατ' εφαρµογή του άρθρου 31 παρ. 1 του Ν. 3346/2005, αφού η πράξη αυτή κατά της οποίας ο νόµος απειλή φυλάκιση µέχρι ένα έτος ή χρηµατική ποινή τελέστηκε πριν από τη δηµοσίευση του Ν. 3346/2005 και συγκεκριµένα στις 2-3-2005 και έχει παραγραφεί το αξιόποινό της. Αντίθετα, οι υπόλοιποι ως άνω ισχυρισµοί του πρώτου κατηγορουµένου, αναφέρονται σε γεγονότα που ισχυρίστηκε και διέδωσε ο πρώτος κατηγορούµενος µέσω της ως άνω ιστοσελίδας ενώπιον απροσδιόριστου αριθµού επισκεπτών της τα οποία ήταν ψευδή, καθόσον όλα τα έγγραφα συνόδευαν τα ζώα, τα οποία ήταν ελλιπή και καθιστούσαν τη µεταφορά τους παράνοµη, κατασχέθηκαν από τα αρµόδια προανακριτικά όργανα της λιµενικής αστυνοµίας, η δε εγκαλούσα δεν προέβη στην κλοπή κανενός εγγράφου, αλλά απλώς κατήγγειλε το γεγονός της παράνοµης µεταφοράς των ζώων από φιλοζωϊκά αισθήµατα και µόνο, χωρίς να προσδοκά κανένα κέρδος, αφού δεν λαµβάνει επιχορηγήσεις. ή ευρωπαϊκές επιδοτήσεις για τη φιλοζωϊκή δραστηριότητα της, τα ως άνω δε ψευδή γεγονότα ήταν ικανά να βλάψουν την τιµή και την υπόληψη της εγκαλούσας, αφού αυτή εµφανιζόταν ότι έκλεψε τα έγγραφα για να ενοχοποιήσει τους µεταφέροντες τα ζώα συντροφίας και ότι είχε ως µοναδικό κίνητρο την αποκοµιδή οικονομικού οφέλους από την εκµετάλλευση αδέσποτων ζώων και ο πρώτος κατηγορούµενος γνώριζε την αναλήθεια των προαναφεροµένων ψευδών γεγονότων και ισχυρίστηκε και διέδωσε αυτά µε σκοπό να βλάψει την τιµή και την υπόληψη της εγκαλούσας, να µειώσει το κύρος της, να την εµφανίσει ως αναξιόπιστη, να υποσκάψει τη φιλοζωϊκή δραστηριότητα της, να αποδυναµώσει την κατηγορία σε βάρος της δεύτερης κατηγορουµένης και συνεργάτιδας του και να επιτευχθεί έτσι η εξαγωγή των ζώων συντροφίας στη Γερµανία και η απ' αυτόν παραλαβή τους. Ο ισχυρισµός του πρώτου κατηγορουµένου ότι η συκοφαντική δυσφήµηση για την οποία κατηγορείται έγινε διά του τύπου είναι αβάσιµος. Τούτο διότι για να θεωρείται ότι η δυσφήµηση έγινε διά του τύπου πρέπει να έχει γίνει µε δηµοσίευση εντύπου και ως τέτοιο δεν θεωρείται το διαδίκτυο (ίντερνετ) ή η τηλεόραση. Ειδικότερα, οι διατάξεις των άρθρων 1 παρ.1 και 2 παρ.1 και 2 του Α.Ν. 1098/1938 "περί Τύπου", οι οποίες επανήλθαν σε ισχύ µε το άρθρο 2 του Ν. 10/1975 και οι οποίες δεν καταργήθηκαν από την παρ. 1 του άρθρου µόνου του Ν. 2243/1994, γιατί αυτές δεν. εµπίπτουν στην έννοια της ουσιαστικής ποινικής δικονοµικής διατάξεως αλλ' απλώς και µόνον προσδιορίζουν την έννοιά του τύπου, του εντύπου, του δηµοσιεύµατος και της δηµοσιεύσεως, ορίζουν ότι "Τύπος και έντυπον, επί των οποίων εφαρµόζονται οι διατάξεις του νόµου τούτο είναί πάν ότι εκ τυπσγραφίας ή οιουδήποτε άλλου µηχανικού ή χηµικού µέσου παράγεται εις όµοια αντίτυπα και χρησιµεύει εις πολλαπλασιασµόν ή διάδοση χειρογράφων, εικόνων, παραστάσεων, µετά ή άνευ σηµειώσεων ή µουσικών έργων µετά κειµένου ή επεξηγήσεων ή φωνογραφικών πλακών". "Ως δηµοσίευσις εντύπου θεωρείται η διανοµή, πώλησις, καθώς και η εις δηµόσιον µέρος ή εν δηµοσία συναθροίσει ή εις µέρος προσιτόν εις το κοινόν τοιχοκόλλησις ή έκθεσις παντός εντύπου". Και "Αδίκηµα του Τύπου υπάρχει όταν λάβει χώρα ή κατά την προηγούµενην παράγραφον δηµοσίευσις". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση των εγκληµάτων που τελούνται δια του Τύπου, δηλαδή των εγκληµάτων του κοινού δικαίου που προβλέπονται από τον Ποινικό Κώδικα ή από τους ειδικούς ποινικούς νόµους και τελούνται µε κατάχρηση του Τύπου ως µέσου για την εκδήλωσή τους (Ολ. ΑΠ. 759/198β), δεν αρκεί να συντρέχει το στοιχείο του εντύπου, όπως εννοιολογικώς προσδιορίζεται από το ως άνω άρθρο 1 του A.Ν 1092/1938, αλλά προσαπαιτείται και η δηµοσίευσή του, η οποία σύµφωνα µε 1 άρθρο 2 παρ.1 του ίδιου νόµου θεωρείται ότι υπάρχει όταν συντελεσθεί η διανοµή πώληση του εντύπου, καθώς και η τοιχοκόλληση ή έκθεση αυτού σε δηµόσιο µέρος ή σε δηµόσια συνάθροιση ή σε µέρος προσιτό στο κοινό. Κατά συνέπεια καταχώριση στο διαδίκτυο (ίντερνετ) κειµένου µε δυσφηµιστικά γεγονότα και ανακοίνωση από τηλεοράσεως δυσφηµιστικών γεγονότων, αφού το διαδίκτυο και τηλεόραση δεν αποτελούν τυπογραφία ούτε θεωρούνται µηχανικά µέσα πολλαπλασιασµού χειρογράφων και δεν θεωρούνται ως "τύπος" ή "έντυπο", δεν στοιχειοθετούν αδίκηµα τελούµενο διά του τύπου, όπως αβάσιµα ισχυρίζεται ο πρώτος κατηγορούµενος (βλ. ΑΠ. 345/2002 ΝοΒ 2002, 1522 και Ποιν.Λογ 2002,278 και ΑΠ. 136/2000 ΠοινΧρ 2000,412 και Ποιν.Δνη 2000, 494). Άλλωστε, ο ισχυρισµός του πρώτου κατηγορουµένου ότι η συκοφαντική δυσφήµηση που τέλεσε σε βάρος της εγκαλούσας ως διά του τύπου έχει υποπέσει στην δεκαοκτάµηνη παραγραφή είναι αβάσιµος και απορριπτέος και εκ του λόγου ότι επήλθε στις 7-8-2006 αναστολή της µη συµπληρωθείσας µέχρι τότε παραγραφής µε την νοµότυπη επίδοση στον πρώτο κατηγορούµενο του υπ' αριθµ. 31611/2006 κλητηρίου θεσπίσµατος και µέχρι σήµερα δεν έχει συµπληρωθεί ο χρόνος της αναστολής της παραγραφής και της παραγραφής του πληµµελήµατος που τέλεσε, ακόµη και αν θεωρηθεί ότι αυτό τελέστηκε διά του τύπου, πράγµα που όπως προαναφέρθηκε δεν συµβαίνει (βλ. στη . δικογραφία το σχετικό αποδεικτικό επιδόσεως του κλητηρίου θεσπίσµατος στον δεύτερο κατηγορούµενο και το υπ' αριθµ. πρωτ. 106479/6-10-2006 έγγραφο του Yπουργείου Δικαιοσύνης). Tέλος, το αίτηµα της δεύτερης κατηγορουµένης να αναβληθεί η υπόθεση η υπόθεση για να προσκοµισθούν οι κασέττες από τον τηλεοπτικό σταθµό "MEGA" πρέπει να απορριφθεί, αφού κατά την κρίση του Δικαστηρίου κρίνεται παρελκυστικό της εκδικάσεως της υποθέσεως, ενόψει του ότι η προσκόµιση των κασεττών από τον τηλεοπτικό σταθµό "MEGA" δεν θα συντελέσει στην ορθότερη και ασφαλέστερη διάγνωση της υποθέσεως. Εποµένως, ενόψει όλων των ανωτέρω, πρέπει να παύσει υφ' όρον η ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά των κατηγορουµένων όσον αφορά τις προαναφερθείσες πράξεις τους που κατ' ορθότερο χαρακτηρισµό αποτελούν εξυβρίσεις και να κηρυχθούν οι κατηγορούµενοι για τις υπόλοιπες ως άνω πράξεις τους ένοχοι συκοφαντικής δυσφηµήσεως της εγκαλούσας κατ' εξακολούθηση, σύµφωνα µε το διατακτικό. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε από τα· αποδεικτικά στοιχεία που προαναφέρθηκαν, ο πρώτος κατηγορούµενος µέχρι τότε που τέλεσε. την ως άνω αξιόποινη πράξη της συκοφαντικής δυσφηµήσεως κατ' εξακολούθηση έζησε έντιµη ατοµική, οικογενειακή, επαγγελµατική και γενικά κοινωνική ζωή και η δεύτερη κατηγορουμένη µετά την ως άνω αξιόποινη πράξη της συκοφαντικής δυσφηµήσεως κατ' εξακολούθηση συµπεριφέρθηκε καλά για σχετικά µεγάλο διάστηµα και γιαυτό στον πρώτο κατηγορούµενο πρέπει να αναγνωρισθεί η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 περ. α του Π.Κ. και να γίνει δεκτό ότι αυτός µέχρι της τελέσεως της ως άνω αξιόποινης πράξης που διέπραξε έζησε έντιµη ατοµική, οικογενειακή επαγγελµατική και γενικά κοινωνική ζωή και στην δεύτερη κατηγορούµενη πρέπει να αναγνωρισθεί η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε του Π.Κ. και να γίνει δεκτό ότι αυτή συµπεριφέρθηκε καλά για σχετικά µεγάλο διάστηµα µετά την ως άνω αξιόποινη πράξη της...".- Με τις παραδοχές αυτές, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη. Και τούτο διότι δεν εκτίθενται στην απόφαση και μάλιστα με θετικό τρόπο συγκεκριμένα περιστατικά, από τα οποία το Εφετείο συνήγαγε τη γνώση των κατηγορουμένων- αναιρεσειόντων για την αναλήθεια των γεγονότων στα οποία αφορά η συκοφαντική δυσφήμιση, δεδομένου ότι σε σχέση με το στοιχείο αυτό του άμεσου δόλου (γνώση) η προσβαλλόμενη απόφαση περιορίζεται να παραθέσει στο σκεπτικό και το διατακτικό της, τόσον για την κατηγορουμένη Χ1 όσο και για τον κατηγορούμενο Χ2 απλώς ότι οι κατηγορούμενοι "γνώριζαν την αναλήθειά τους" και "τελούσανε εν γνώσει της αναλήθειας τους" χωρίς όμως η γνώση αυτή των κατηγορουμένων να είναι καθόλου αυτονόητη, αφού τα γεγονότα δεν συνδέονται αναπόσπαστα με αυτούς. Επομένως , ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ'του Κ.Π.Δ λόγος αναιρέσεως και των δύο αναιρεσειόντων με τον οποίο πλήττεται η απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας είναι βάσιμος και πρέπει κατά παραδοχή αυτού να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παραπεμφθεί δε η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως,. ΙΙΙ.- Με την παράγραφο 1 του άρθρου µόνου Ν. 2243/1994 ορίσθηκε ότι διατηρείται εν ισχύϊ η διάταξη του άρθρού 47 ΑΝ 1092/1938, όπως αντικαταστάθηκε µε το άρθρο 4 § 2 Ν. 1738/1987. Το άρθρο 47 ΑΝ 1092/1938 μετά την κατά τα άνω αντικατάστασή του διαµορφώθηκε ως εξής: "τα αδικήµατα που πράττονται δια του τύπου παραγράφονται µετά 18 µήνες από την τέλεση της πράξης. Η προθεσµία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρόνο σύµφωνα µε διάταξη νόµου δεν µπορεί να αρχίσει ή να εξακολουθήσει η ποινική δίωξη και για όσο χρονικό διάστηµα διαρκεί η κύρια διαδικασία ώσπου να γίνει αµετάκλητη η καταδικαστική απόφαση. Σε κάθε περίπτωση ο χρόνος της αναστολής δεν µπορεί να υπερβεί τα δύο έτη". Η ειδική αυτή παραγραφή δια τα αδικήµατα του Τύπου κατισχύει της παραγραφής των άρθρων 111 και 113 Π.Κ. ( Ολ.ΑΠ 1364/1984 ). Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1 εδ.β', 370εδ.β'και 511 ΚΠΔ προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση αυτής, υποχρεούται να αναιρέσει την προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως είναι τυπικά παραδεκτή και περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον παραδεκτός και βάσιμος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ (Ολ.ΑΠ 7/2005). Στην προκείμενη περίπτωση, η μερικότερη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμισης δια του τύπου για την οποία καταδικάσθηκε η αναιρεσείουσα Χ1, φέρεται ότι τελέσθηκε στην ... στις 2-4-2005, έκτοτε δε και μέχρι τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως (6-3-2009) παρήλθε, υπολογιζομένου και του χρόνου αναστολής, χρονικό διάστημα πέραν σαράντα δύο
(42)μηνών και εξαλείφθηκε με παραγραφή το αξιόποινο της πράξεως αυτής. Επομένως, αφού η ένδικη αίτηση περιέχει παραδεκτό λόγο αναιρέσεως ο οποίος κρίθηκε και βάσιμος, πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη κατά της άνω κατηγορουμένης για την άνω μερικότερη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμισης, λόγω παραγραφής, κατά τα στο διατακτικό. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Ι.- Αναιρεί την υπ' αριθμ. 3171/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. ΙΙ.- Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο άνω δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως ΙΙΙ._ Παύει οριστικά την ποινική δίωξη κατά της κατηγορουμένης Χ1 για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμισης δια του τύπου, την οποία φέρεται ότι τέλεσε στα ... την 2α Απριλίου 2005.- Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2009. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Απριλίου 2009. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ