← Ελλάδα

ΑΠ 1044/2009 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1044 / 2009 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Άρθρα 148-153, 473 παρ. 1, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509, 510 ΚΠΔ. Για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως πρέπει στη δήλωση αναιρέσεως να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι αυτής. Αν δεν περιέχεται εις λόγος εκ των εις το άρθρο 510 ΚΠΔ περιοριστικώς αναφερομένων, η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη (513 ΚΠΔ). Απορρίπτει. ΑΡΙΘΜΟΣ 1044/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνο (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 20 Μαρτίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2601/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Νοεμβρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 10/2009. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη, με αριθμό 69/17-2-2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ την υπ'αριθμ. 170/24-11-2008 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ..., για αναίρεση της υπ'αριθμ. 2601/29-10-2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή καθείρξεως δεκαέξι

(16)ετών και χρηματική ποινή 20.000 ευρώ για αγορά, κατοχή, αποθήκευση και πώληση κατ'εξακολούθηση ναρκωτικών ουσιών, κατ'επάγγελμα και κατά συνήθεια και εκθέτω τα εξής: Από τις διατάξεις των άρθρων 148-153, 462, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 479 παρ. 2 και 471 παρ. 1 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και, κατ'ακολουθία, για το παραδεκτό, της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στην έκθεση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ'αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος από τους αναφερομένους περιοριστικώς στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τέτοια, απορριπτέα (αρ. 513 ΚΠΔ). Για να είναι δε σαφής και ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, δεν αρκεί η απλή επίκλησή του στο αναιρετήριο, αλλά προσαπαιτείται συγκεκριμένη μνεία των νομικών πλημμελειών σε σχέση με αυτόν. Ειδικότερα, ως προς τον από το άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. δ' προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως της έλλειψης από το βούλευμα της απαιτουμένης, σύμφωνα με τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, για να είναι ο λόγος αυτός σαφής και ορισμένος και εντεύθεν παραδεκτός, πρέπει (α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνει με την αίτηση αναιρέσεως την ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια του προσβαλλομένου βουλεύματος στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση και (β) αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη να προσδιορίζεται επί πλέον σε τί ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, αναφορικά με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια του βουλεύματος (ολ ΑΠ 19/2007). Στην προκειμένη περίπτωση με την ανωτέρω υπ'αριθμ. 170/2008 αίτησή του, ζητάει ο αναιρεσείων την αναίρεση της υπ'αριθμ. 2601/29-10-2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει κατά λέξη: "Εχω διο παιδια, η οποιοι μεγαλωνουν χωρις μανα, ειμαι αροστος, και χωρις καμια βοηθεια, οι συγενεις μου είναι πολη μακρια, και η μανα μου είναι μονη σε ηλικια 72 ετον " (βλ. ως άνω αίτηση αναίρεσης). Με βάση τα παραπάνω η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως δεν διαλαμβάνει κανένα σαφή, ορισμένο και νόμιμο λόγο αναιρέσεως και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (αρ. 476 § 1 -583 § 1 Κ.Π.Δ. ως ισχύουν). Για τους λόγους αυτούς-Π ρ ο τ ε ί ν ω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθμ. 170/2008 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου ..., για αναίρεση της υπ'αριθμ. 2601/29-10-2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. Αθήνα 28 Ιανουαρίου 2009 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148-153, 473 § 2, 474 § 2, 476 § 1, 484 § 1, 509 § 1 και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερομένους περιοριστικώς στο άρθρο 510 ΚΠΔ (λόγους αναιρέσεως) είναι απαράδεκτος και ως τοιαύτη απορρίπτεται (άρθρ. 513 ΚΠΔ). Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινομένη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ' αριθμ. 2601/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποίαν, ο αναιρεσείων κατεδικάσθη εις ποινή καθείρξεως 16 ετών και χρηματική ποινή 20.000 € για αγορά αποθήκευση, κατοχή, πώληση ναρκωτικών ουσιών κατ' εξακολούθηση, κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 § 2α ΠΚ. Στην αναίρεση αυτή, η οποία ησκήθη με δήλωση του καταδικασθέντος στον Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Λάρισας ο άνω αναφέρει ότι κάνει αναίρεση για τους παρακάτω λόγους, κατά πιστή εδώ μεταφορά "έχω δίο παιδιά η οποίοι μεγαλώνουν χωρίς μάνα, είμαι αροστος, και χωρίς καμιά βοήθεια, οι συγενείς μου είναι πολύ μακριά και η μάνα μου είναι μόνη σε ηλικία 72 ετών" και ουδέν άλλο. Ούτω διατυπουμένη η αίτηση αναιρέσεως, ουδένα λόγον εκ των περιοριστικώς εις το άνω άρθρο 510 ΚΠΔ αναφερομένων διαλαμβάνει και πρέπει, εντεύθεν, να απορριφθεί ως απαράδεκτος και μετά την ειδοποίηση του ιδίου του αναιρεσείοντος να εμφανισθεί στο Συμβούλιο και την μη εμφάνισή του, να επιβληθούν δε τα δικαστικά έξοδα εις αυτόν (αναιρεσείοντα, άρθρα 476 § 1 και 583 § 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 24 Νοεμβρίου 2008 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2601/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι
(220). Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου
  1. Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 10 Απριλίου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.