← Ελλάδα

ΑΠ 1046/2010 — Ακυρότητα απόλυτη, Έγγραφα, Φοροδιαφυγή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1046 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ακυρότητα απόλυτη, Έγγραφα, Φοροδιαφυγή. Περίληψη: Φοροδιαφυγή. Έκδοση και αποδοχή εικονικών τιμολογίων. Εικονικό τιμολόγιο είναι και εκείνο που αφορά ανύπαρκτη συναλλαγή. Απόλυτη ακυρότητα επέρχεται και όταν το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη έγγραφο χωρίς τούτο να αναγνωσθεί κατά την ακροαματική διαδικασία. Τέτοια ακυρότητα δεν επέρχεται όταν το έγγραφο που λήφθηκε υπόψη χωρίς να αναγνωσθεί αποτελεί τη βάση του εγκλήματος για το οποίο δικάζεται ο κατηγορούμενος. Για την άσκηση της ποινικής δίωξης για τα αδικήματα του άρθρου 19 Ν. 2523/1997 δεν αποτελεί προϋπόθεση η έκδοση τελεσίδικης απόφασης του διοικητικού δικαστηρίου. Περιστατικά. Απορρίπτει αίτηση αναίρεσης. Αριθμός 1046/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο-Εισηγητή και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Απριλίου 2010, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σκούτα, περί αναιρέσεως της 72039/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Φεβρουαρίου 2010 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 206/2010. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 19 παρ. 1 του ν. 2523/ 1997 όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών

(3)μηνών. Ειδικά, όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολο της ή για μέρος αυτής, τιμωρείται... Η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν περιέχονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης 72039/2009 απόφασης, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος προσδιορίζονται σε αυτήν δέχθηκε ανελέγκτως ότι "το Δικαστήριο πείστηκε, ότι ο εκκαλών-κατηγορούμενος έχει τελέσει τις πράξεις, που του αποδίδει το κατηγορητήριο, και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος διότι: Ειδικότερα, προέκυψε ότι ο εκκαλών-κατηγορούμενος ως υπεύθυνος της επιχείρησης με την επωνυμία "...-ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ-ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΠΛΕΚΤΩΝ ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ", με έδρα επί της οδού ..., και πράγματι υποκρυπτόμενο πρόσωπο ,τέλεσε κατά τη χρήση του έτους 2000 κατ' εξακολούθηση τις παρακάτω αξιόποινες πράξεις ,ήτοι αυτός: α) προέβη στην έκδοση φορολογικών στοιχείων, δηλ. των αναφερομένων κατ' αριθμό, ημερομηνία έκδοσης και αξία στο διατακτικό της παρούσας εννέα
(9)τιμολογίων παροχής υπηρεσιών προς την εταιρεία "Η.Ι.S. SΡΟRTWEAR Α.Ε.", τα οποία (τιμολόγια) είναι εικονικά, αφού έχουν εκδοθεί για ανύπαρκτες στο σύνολο τους συναλλαγές και με προφανή σκοπό να παρουσιάσει νομιμοφάνεια στις εν λόγω συναλλαγές με την αναγραφόμενη σ' αυτές πελάτη-εταιρεία προς είσπραξη μεγάλων ποσών επιστροφών Φ.Π.Α. και β) αποδέχθηκε εικονικά φορολογικά στοιχεία, αφού αυτός ζήτησε και έλαβε για λογαριασμό της πιο πάνω επιχείρησης της οποίας ήταν υποκρυπτόμενο πρόσωπο , τέσσερις
(4)φορτωτικές εκδόσεως της εταιρείας "WEST SERVICE LTD", όπως αυτές λεπτομερώς αναφέρονται στο διατακτικό της παρούσας κατ' αριθμό και ημερομηνία έκδοσης, οι οποίες (φορτωτικές) είναι εικονικές, αφού έχουν εκδοθεί από την ανωτέρω εταιρεία για ανύπαρκτες στο σύνολο τους συναλλαγές και με σκοπό εμφάνισης νομιμοφάνειας στις συναλλαγές προς είσπραξη μεγάλων ποσών επιστροφής Φ.Π.Α." Ακολούθως, το άνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα της αξιόποινης πράξης της έκδοσης και αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση με το ακόλουθο διατακτικό : "ΚΗΡΥΣΣΕΙ αυτόν ένοχο του ότι: Στην ..., την 19-11-2002 χρόνο κατά τον οποίο θεωρήθηκε η συνημμένη από 13-11-2002 έκθεση ελέγχου της διενεργήσασας τον έλεγχο (Σ.Δ.Ο.Ε.) Π.Δ.Κεντρικής Μακεδονίας και που αποτελεί την έναρξη της παραγραφής του διωκομένου εγκλήματος κατ'άρθρο 2 παρ.8,9 Ν.2954/01: 1.Διαπιστώθηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα από 14-4-2000 έως 29-6-2000 με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, διέπραξε το αδίκημα της φοροδιαφυγής και ειδικότερα εξέδωσε εικονικά φορολογικά στοιχεία, δηλονότι φορολογικά στοιχεία που εκδόθηκαν για συναλλαγές ανύπαρκτες στο σύνολο τους, με σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Ειδικότερα με την ιδιότητά του ως υπεύθυνος της εταιρίας με την επωνυμία "..."-ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ-ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΠΛΕΚΤΩΝ ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ, που εδρεύει στη ..., επί της οδού ...εξέδωσε προς διάφορες επιχειρήσεις τα πιο κάτω αναλυτικά αναφερόμενα φορολογικά στοιχεία, τα οποία είναι εικονικά, διότι εκδόθηκαν για ανύπαρκτες συναλλαγές στο σύνολό τους, προκειμένου να διευκολυνθούν οι αποδειχθείσες αυτά επιχειρήσεις, γεγονός το οποίο γνώριζε ο κατηγορούμενος και παρά ταύτα εξέδωσε αυτά με σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Τα φορολογικά αυτά στοιχεία είναι τα παρακάτω, τα οποία εκδόθηκαν προς την εταιρία: "H.I.S. SPORTWEAR A.O". 1)Το υπ'αριθμ.... τιμολόγιο, αξίας 9.735.214 δρχ. 2)Το υπ'αριθμ.... τιμολόγιο, αξίας 13.226.635 δρχ. 3)Το υπ'αριθμ.... τιμολόγιο, αξίας 11.698.144 δρχ. 4)Το υπ'αριθμ.... τιμολόγιο, αξίας 9.334.540 δρχ. 5)Το υπ'αριθμ.... τιμολόγιο, αξίας 10.273.584 δρχ. 6)Το υπ'αριθμ.... τιμολόγιο, αξίας 11.431.514 δρχ. 7)Το υπ'αριθμ.... τιμολόγιο, αξίας 13.643.853 δρχ. 8)Το υπ'αριθμ.... τιμολόγιο, αξίας 9.356.906 δρχ. 9)Το υπ'αριθμ.... τιμολόγιο, αξίας 5.005.327 δρχ. 2.Διαπιστώθηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα από 9-6-2000 έως 29-6-2000 με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, διέπραξε το αδίκημα της φοροδιαφυγής και ειδικότερα απεδέχθη εικονικά φορολογικά στοιχεία, δηλονότι φορολογικά στοιχεία που εκδόθηκαν για συναλλαγές ανύπαρκτες στο σύνολό τους, με σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Ειδικότερα με την ως άνω ιδιότητά του, ζήτησε, έλαβε και καταχώρησε στα βιβλία της πιο πάνω επιχείρησης τα πιο κάτω αναλυτικά αναφερόμενα φορολογικά στοιχεία, τα οποία είναι εικονικά, διότι εκδόθηκαν για ανύπαρκτες συναλλαγές στο σύνολό τους, γεγονός το οποίο γνώριζε ο κατηγορούμενος και παρά ταύτα απεδέχθη αυτά με σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Τα φορολογικά αυτά στοιχεία είναι τα παρακάτω, τα οποία εκδόθηκαν από την εταιρία "WEST AIR SERVICE LTD": 1)Η υπ'αριθμ.... φορτωτική AWB NR ... τιμ.εξαγωγής ..... 2)Η υπ'αριθμ.... φορτωτική AWB NR ... τιμ.εξαγωγής .... 3)Η υπ'αριθμ.... φορτωτική AWB NR ... τιμ.εξαγωγής .... 4)Η υπ'αριθμ.... φορτωτική AWB NR ... τιμ.εξαγωγής ....." Με τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του, την, κατά τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία αφού εκτίθενται σε αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος τούτου, που προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις των άνω άρθρων, τις οποίες ορθώς εφήρμοσε. Η περί του αντιθέτου αιτίαση και δη ότι το σκεπτικό αποτελεί επανάληψη του διατακτικού είναι αβάσιμη διότι εν προκειμένω το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης δεν αποτελεί προδήλως απλή επανάληψη του διατακτικού της η οποία άλλωστε αρκεί όταν με το περιεχόμενο του διατακτικού, ως εν προκειμένω, πληρούνται η απαίτηση της αιτιολογήσεως της αποφάσεως. Όθεν ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος της αναίρεσης περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι αβάσιμος. Από το συνδυασμό των άρθρων 329, 358, 364 και 365 ΚΠΔ προκύπτει ότι απόλυτη ακυρότητα κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο σύμφωνα με το άρθρο 171 παρ. 1 στοιχ. δ' ΚΠΔ, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ίδιου Κώδικα λόγω αναιρέσεως, επέρχεται και όταν το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη έγγραφο χωρίς τούτο να αναγνωσθεί προηγουμένως κατά την ακροαματική διαδικασία, παραβιάζοντας έτσι την άσκηση του δικαιώματος του κατηγορουμένου από το άρθρο 358 του ίδιου Κώδικα να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις αναφορικά με το αποδεικτικό τούτο μέσο. Τέτοια όμως ακυρότητα δεν επέρχεται, όταν το έγγραφο που λήφθηκε υπόψη χωρίς να αναγνωσθεί αποτελεί τη βάση του εγκλήματος για το οποίο δικάζεται ο κατηγορούμενος. Επομένως, ο περί απολύτου ακυρότητας λόγος της αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικαστήριο για την ενοχή του κατηγορουμένου έλαβε υπόψη του τα αναφερόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση εννέα εικονικά τιμολόγια και τέσσερις εικονικές φορτωτικές που ο κατηγορούμενος εξέδωσε και αποδέχτηκε αντίστοιχα χωρίς να αναγνωσθούν είναι αβάσιμος διότι τα έγγραφα αυτά αποτελούν τη βάση του εγκλήματος της φοροδιαφυγής αυτής για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων και η μη ανάγνωση αυτών δεν επιφέρει ακυρότητα της επ' ακροατηρίου διαδικασίας. Απορριπτέος ως αβάσιμος είναι και ο λόγος για υπέρβαση εξουσίας με τον οποίο κατά τη δέουσα εκτίμηση προβάλλεται η αιτίαση ότι το Δικαστήριο υπερέβη την εξουσία του με το να μη κηρύξει απαράδεκτη την ποινική δίωξη, αφού όπως προκύπτει από τις αριθ. 8654/ 2008, 8655/ 2008, 86565/ 2008 και 8657/ 2008 αποφάσεις του 4ου Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, τις οποίες προσκόμισε ο αναιρεσείων και αναγνώστηκαν, ανεπέμφθη η υπόθεση του στη φορολογική αρχή προκειμένου να τηρηθεί η διαδικασία του άρθρου 52 του ν. 2859/ 2000, δηλαδή να γίνει διοικητική επίλυση της διαφοράς ως προς την 34/ 6-11-2003 (33 και 32/ 6-11-2003) πράξη επιβολής προστίμου του άρθρου 6 του ν.2523/ 1997 που επέβαλε ο προϊστάμενος της Κ. ΔΟΥ Αθηνών εξαιτίας επιστροφής σ' αυτόν ΦΠΑ και επομένως η μηνυτήρια αναφορά υπεβλήθη κατά παράβαση του άρθρου 21 παρ. 2 εδ. γ' του ν.2523/ 1997, όπως αντικ. με το άρθρο 12 παρ.3 του ν. 2753/ 1999, δηλαδή χωρίς να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία της διοικητικής επίλυσης της διαφοράς, διότι η υποβολή της μηνυτήριας αναφοράς μέσα σε ένα
(1)μήνα από την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας διοικητικής επίλυσης της διαφοράς της παραγ. 2 του άρθρου 21 ν. 2523/ 97 όπως αντικ. με την παραγ. 3 του άρθρου 12 του ν. 2753/ 99, αφορά την απόφαση επιβολής προστίμου (ΑΕΠ) του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (Κ.Β.Σ.)- ΠΔ 186/ 92-προθεσμία η οποία τηρήθηκε στην προκειμένη περίπτωση καθόσον αφορά την 309/ 2003 απόφαση επιβολής προστίμου ΚΒΣ, όπως τούτο προκύπτει από το αριθ. 3192/ 2-3-2004 έγγραφο της Κ. ΔΟΥ Αθηνών και όχι τη διοικητική επίλυση για πράξεις επιβολής προστίμου ΦΠΑ του άρθρου 6 του άρθρου 2523/ 1997, στην οποία αναφέρονται οι αποφάσεις του Διοικητικού Δικαστηρίου που αναγνώσθηκαν. Τέλος αβάσιμος είναι και ο λόγος για εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 19 του ν. 2523/ 1997 με τον οποίο προβάλλεται, κατά τη δέουσα εκτίμηση, η αιτίαση ότι το Δικαστήριο εσφαλμένα εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 19 και 21 παρ. 3 του ν. 2523/ 97 και καταδίκασε τον αναιρεσείοντα για τις πράξεις της έκδοσης και αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων, αφού όπως προκύπτει από την αριθ. 1823/ 2008 απόφαση του Μονομ. Διοικητ. Πρωτοδικείου Αθηνών, την οποία προσεκόμισε ο αναιρεσείων και αναγνώσθηκε, ακυρώθηκαν οι αριθ. ... πράξεις ταμειακής βεβαίωσης οφειλών του προς το Ελληνική Δημόσιο, προερχόμενος από ΦΠΑ του προϊσταμένου της Κ. ΔΟΥ Αθηνών και η κρίση αυτή του διοικητικού δικαστηρίου δέσμευε το δικαστήριο που επελήφθη του ποινικού μέρους της υπόθεσης, διότι πέραν του γεγονότος ότι η κρίση του διοικητικού δικαστηρίου δεν ήταν τελεσίδικη, η έκδοση τελεσίδικης απόφασης από το αρμόδιο διοικητικό δικαστήριο περί προσφυγής που ασκήθηκε από τον ελεγχόμενο, η κρίση του οποίου δεσμεύει το ποινικό δικαστήριο, αφορά τις παραβάσεις των άρθρων 17 και 18 του ν. 2523/ 1997 και όχι τις παραβάσεις του ν. 2523/ 1997 ως προς το αν τελέστηκε ή όχι η άνω πράξη, όπως αυτό προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των παραγ. 2 και 3 του άρθρου 21 του ν.2523/ 1997, αφού για την άσκηση της ποινικής δίωξης για τα αδικήματα του άρθρου 19 του ν. 2523/ 1997 δεν αποτελεί προϋπόθεση η έκδοση τελεσίδικης απόφασης του διοικητικού δικαστηρίου επί της ασκηθείσης προσφυγής. Επομένως, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης η αίτηση πρέπει αν απορριφθεί και επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αριθ. 3/ 1-2-2010 αίτηση του Χ, κατοίκου ..., για αναίρεση της 72039/ 2009 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαΐου
  1. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαΐου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.