ΑΠ 1053/2008 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Φοροδιαφυγή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1053 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Φοροδιαφυγή. Περίληψη: Μη καταβολή χρεών προς το δημόσιο. Αναίρεση για ελλιπή και αντιφατική αιτιολογία. Ενώ στο σκεπτικό η απόφαση δέχεται ότι το χρέος προς το δημόσιο είναι χρέος του νομικού προσώπου της ομόρρυθμης εταιρίας, στο διατακτικό κηρύσσεται ένοχος ο κατηγορούμενος για το ίδιο χρέος που βεβαιώθηκε στον ίδιο ατομικά. Αναιρεί και παραπέμπει. ΑΡΙΘΜΟΣ 1053/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κυριάκου Καρούτσου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Βλιτσάκη, περί αναιρέσεως της 4810/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Απριλίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1252/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.- Κατά τις διατάξεις του άρθρου 25 παρ. 1 του ν. 1882/1990, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 23 παρ. 1 του ν. 2523/1997, η παραβίαση της προθεσμίας καταβολής, κατά τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά, των χρεών προς το Δημόσιο και τρίτους, πλην ιδιωτών, που εισπράττονται από τις δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες και τα τελωνεία, τα οποία είναι βεβαιωμένα και ληξιπρόθεσμα στις αρμόδιες υπηρεσίες, εφόσον αυτή αναφέρεται στη μη καταβολή τριών συνεχών δόσεων ή προκειμένου για χρέη που καταβάλλονται εφάπαξ σε καθυστέρηση καταβολής πέραν των δύο μηνών, από τη λήξη του χρόνου καταβολής τους, διώκεται ύστερα από αίτηση του προϊσταμένου των ανωτέρω υπηρεσιών προς τον εισαγγελέα πρωτοδικών της έδρας τους και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης: α') ..., β') ... και γ') ενός τουλάχιστον έτους, προκειμένου για δάνεια με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους και έξι τουλάχιστον μηνών προκειμένου για τους λοιπούς φόρους και χρέη γενικά, εφόσον το ποσό της ληξιπρόθεσμης για την καταβολή οφειλής, μαζί με τις κάθε είδους προσαυξήσεις, υπερβαίνει τα τρία εκατομμύρια (3.000.000) δραχμές, όταν πρόκειται για δάνεια και παρακρατούμενους ή επιρριπτόμενους φόρους και τα τέσσερα εκατομμύρια πεντακόσιες χιλιάδες (4.500.000) δραχμές, όταν πρόκειται για τους λοιπούς φόρους και χρέη γενικά. Περαιτέρω, κατά την παρ.2β' του πιο πάνω άρθρου, οι από αυτό προβλεπόμενες ποινές επιβάλλονται προκειμένου για ομόρρυθμες ή ετερόρρυθμες εταιρίες, στους ομόρρυθμους εταίρους και διαχειριστές τους, ενώ με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου και νόμου, θεσπίστηκε ότι :για τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παραπάνω άρθρου η ποινική δίωξη ασκείται, για τα χρέη προς το Δημόσιο που ήταν βεβαιωμένα κατά τον χρόνο απόκτησης της πιο πάνω ιδιότητας, ή βεβαιώθηκαν κατά τη διάρκεια που είχαν τη συγκεκριμένη ιδιότητα, ανεξάρτητα αν μεταγενέστερα απέβαλαν την ιδιότητα αυτήν με οποιονδήποτε τρόπο ή για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και για χρέη που βεβαιώθηκαν ανεξάρτητα από τη λύση 'η μη των νομικών προσώπων, αλλά γεννήθηκαν ή ανάγονται στο χρόνο που είχαν την ιδιότητα αυτή, για δε τα χρέη που ήταν ληξιπρόθεσμα κατά την απόκτηση της ιδιότητας αυτής υπό των ανωτέρω, η ποινική δίωξη ασκείται μετά τρεις μήνες από την απόκτηση της ιδιότητας αυτής. Έλλειψη, της κατά το άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που ιδρύει λόγο αναίρεσης της απόφασης κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ υπάρχει, όταν δεν εκτίθενται σε αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Ενώ, περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης που ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, συντρέχει, όχι μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία έχει δεχθεί στη διάταξη που εφαρμόστηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της απόφασης που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά από εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που μνημονεύει, δέχθηκε ανελέγκτως ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα : ".... α) σε βάρος του κατηγορουμένου βεβαιώθηκαν ταμειακώς (βεβαίωση εν στενή εννοία) στις 28-1-1999, 1.430.236,01 ευρώ και στις 18-1-2002, 357.826,32 ευρώ και συνολικά 1.788.062,33 ευρώ και αφορούν λοιπούς φόρους και χρέη γενικά β) η καταβολή τους είχε ρυθμισθεί για το πρώτο χρέος σε έξι μηνιαίες δόσεις και για το δεύτερο ήταν εφάπαξ και γ) ο κατηγορούμενος παραβίασε την προθεσμία καταβολής τους, αφού για το πρώτο χρέος δεν κατέβαλε τρείς συνεχείς δόσεις που ήταν καταβλητέες στις 26-2-1999, 1-5-1999 και 30-7-1999 και παραβίασε την προθεσμία καταβολής του δεύτερου χρέους που ήταν καταβλητέο εφάπαξ, πέραν των δύο μηνών και συγκεκριμένα ενώ ήταν καταβλητέο το χρέος αυτό στις 28-2-2002 δεν κατεβλήθη μέχρι τις 1-5-2002.." Δέχθηκε, περαιτέρω, η απόφαση ότι ".. το χρέος αφορά χρονική περίοδο πριν από την πτώχευση της εταιρίας και η δήλωση φορολογίας εισοδήματος έπρεπε και μπορούσε να έχει υποβληθεί εντός της 'Ανοιξης του έτους 1988 δηλ. πριν την κηρυχθείσα με την υπ' αριθμ 98/16-5-1989 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας η οποία όρισε χρόνο παύσης των πληρωμών τις 3-3-
2. Μετά την πτώχευση, ο πτωχός, κατά τον Εμπορικό νόμο, στερείται τη διαχείριση και διοίκηση της πτωχευτικής περιουσίας. Όμως, προκύπτει ότι οι εργασίες της πτώχευσης έπαυσαν το έτος 1993 με την παύση των εργασιών της πτώχευσης(Π.Π.Λάρισας 35/25-2-1993). Επομένως, ο κατηγορούμενος ανέκτησε τη διαχείριση και διοίκηση της πτωχευτικής του περιουσίας. Όταν λοιπόν ανεζητήθη να προσκομίσει στοιχεία, δεν προσκόμισε. Τα χρέη κατέστησαν ληξιπρόθεσμα και απαιτητά μετά το έτος 1999 δηλ. καθόν χρόνο ο κατηγορούμενος είχε ανακτήσει τη διαχείριση και διοίκηση της πτωχευτικής περιουσίας... Περαιτέρω απεδείχθη ότι τα βεβαιωθέντα χρέη προέκυψαν από εξωλογιστικό προσδιορισμό λόγω μη υποβολής από την εταιρία ........ ΟΕ φορολογικής δήλωσης σύμφωνα με το άρθρο 33α και 36 ΝΔ 3323/1955... εν προκειμένω απεδείχθη ότι το χρέος είναι χρέος της εταιρίας που προαναφέρθηκε... " Με τις παραπάνω παραδοχές κήρυξε τον κατηγορούμενο ένοχο με το ελαφρυντικό των μη ταπεινών αιτίων και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλακίσεως δύο