← Ελλάδα

ΑΠ 1057/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1057 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Αίτηση αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Ορισμένο του λόγου αυτού, αλλιώς η αίτηση αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη (αόριστη). Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 1057/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Μαρτίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Παπαθανασίου, περί αναιρέσεως της 12427/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημ/κείου Θεσσαλονίκης. Το Μονομελές Πλημ/κείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Ιουνίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1061/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.2 και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ'ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ'απόφασης, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σε αυτή ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναίρεσης από τους αναφερόμενους περιοριστικώς στο άρθρο 510 ΚΠΔ, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τοιαύτη απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης η οποία προβλέπει τον λόγο αναίρεσης χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλουμένη πλημμέλεια δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο λόγος ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης, να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα και με την άσκηση προσθέτων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ.2 ΚΠΔ την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (Ολ.ΑΠ 2/2002). Ειδικότερα για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε'ΚΠΔ λόγου αναίρεσης για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που εφαρμόσθηκε, πρέπει να γίνεται μνεία της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, καθώς και της αποδιδόμενης σε σχέση με τη διάταξη αυτή πλημμέλειας, δηλαδή σε τι συνίσταται η εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία της εφαρμοσθείσας από την απόφαση ουσιαστικής ποινικής διάταξης, τέλος, επί εσφαλμένης ερμηνείας ποία η αληθής έννοια της διάταξης αυτής. Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη από 19-6-2009 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου ... πλήττεται η υπ'αριθμ.12427/2009 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε ανέκκλητα (άρθρο 489 παρ.1 περ.β'ΚΠΔ) σε ποινή φυλάκισης είκοσι

(20)ημερών, με τριετή αναστολή, για την αξιόποινη πράξη της ίδρυσης και λειτουργίας κτηνοτροφικής εγκατάστασης (ποιμνιοστασίου) εκτός κατοικημένης περιοχής, χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής, με σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας Υγειονομικής Επιτροπής, για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικά του ως άνω Δικαστηρίου της ουσίας, που παραδεκτώς επισκοπούνται από το Δικαστήριο αυτό, ο κατηγορούμενος δια του συνηγόρου του ισχυρίσθηκε "ότι η πράξη για την οποία κατηγορείται δεν είναι πια αξιόποινη και έχουν ανασταλεί οι σχετικές προβλεπόμενες κυρώσεις". Ο ισχυρισμός αυτός όμως, όπως διατυπώθηκε, ήταν αόριστος και δεν είχε υποχρέωση το Δικαστήριο της ουσίας να απαντήσει και μάλιστα αιτιολογημένα γι'αυτόν. Παρά ταύτα το Δικαστήριο της ουσίας με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ορθά απέρριψε τον ανωτέρω ισχυρισμό του αναιρεσείοντος. Περαιτέρω ο αναιρεσείων ισχυρίζεται με ασάφεια με την ως άνω κρινόμενη αίτηση (έκθεση αναίρεσης) ότι καταργήθηκαν οι ποινικές κυρώσεις για την παράβαση που καταδικάσθηκε, καίτοι τούτο δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια, καθόσον η διάταξη του άρθρου 11 παρ.10 του ν.2307/2005, σύμφωνα με την οποία και καταδικάσθηκε δεν έχει καταργηθεί, η δε παράταση του χρονικού ορίου για την κατάθεση δικαιολογητικών για την έκδοση της έγκρισης περιβαλλοντικών όρων και της τεχνικής έκθεσης της παραγράφου 3 του άρθρου 4 του ν.3698/2008 μέχρι 31-12-2010 με την ΥΑ 336351/1-12-2009 σε συνέχεια της ΥΑ 348849/31.12.2007-2.1.2008 (που επικαλείται ο αναιρεσείων) δεν αίρει αυτοδικαίως το αξιόποινο της τελεσθείσας απ'αυτόν την 21-3-2006 ως άνω αξιόποινης πράξης. Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε'του ΚΠΔ λόγος αναίρεσης με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος και συνακόλουθα, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της. Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 19 Ιουνίου 2009 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 12427/2009 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Απριλίου
  1. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαΐου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.