← Ελλάδα

ΑΠ 107/2013 — Απάτη, Πλαστογραφία, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 107 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Απάτη, Πλαστογραφία, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Διακεκριμένη απάτη και πλαστογραφία κατ' εξακολούθηση. Απόρριψη έφεσης ως ανυποστήρικτης. Απορρίπτεται ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, με τον οποίο υποστηρίζεται ότι η παρεμπίπτουσα απορριπτική του αιτήματος αναβολής, άλλως διακοπής της δίκης απόφαση, στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ως αβάσιμος. ΑΡΙΘΜΟΣ 107/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο- Εισηγητή, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη και Μαρία Βασιλάκη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευαγγέλου Παντιώρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέα Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσείοντων - κατηγορουμένων

  1. Α. Π. του Κ. και
  2. Γ. Λ. του Σ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Μπούρα, περί αναιρέσεως της 1341/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγουσα: Α. Κ. του Χ., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Κούρκουλο. Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες -κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Ιουλίου 2012 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 894/
  3. Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τις διατάξεις του άρθρο 501 παρ. 1 του ΚΠΔ, ορίζεται ότι "αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης δεν εμφανισθεί ο εκκαλών αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παραγράφου 2 του άρθρου 340 του ΚΠΔ, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, υπό την προϋπόθεση ότι ο εκκαλών-κατηγορούμενος κλητεύθηκε εμπροθέσμως και νομίμως, σύμφωνα με τα άρθρα 500 εδ. γ' και 166 του ΚΠΔ. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση. Η διάταξη του άρθρου 349 εφαρμόζεται και υπέρ του εκκαλούντος που δεν μπόρεσε να εμφανιστεί για λόγους ανώτερης βίας κ.λπ.". Εξάλλου, κατά τις διατάξεις του άρθρου 349 του ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με τα άρθρα 20 και 33 παρ.5 του ν. 4055/12-3-2012, ορίζεται ότι"
  4. Το δικαστήριο, µετά από πρόταση του εισαγγελέα ή και αυτεπάγγελτα, µπορεί να διατάξει µόνο µία φορά την αναβολή της δίκης για λόγους ανώτερης βίας, µε αίτηµα δε κάποιου από τους διαδίκους, µία µόνο φορά, για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανώτερης βίας.
  5. Η αναβολή που χορηγείται µε αίτηµα διαδίκου, για λόγο που αφορά αυτόν ή το συνήγορό του, δεν µπορεί να υπερβεί τους τρεις µήνες και διατάσσεται µόνο για σοβαρούς λόγους υγείας, οι οποίοι αποδεικνύονται µε έγγραφο νοσηλευτικού ιδρύµατος, ή λόγους ανώτερης βίας. Οι λόγοι αυτοί προσδιορίζονται στην απόφαση, η οποία πρέπει να είναι ειδικά και εµπεριστατωµένα αιτιολογηµένη.
  6. Η κατά τις προηγούμενες παραγράφους αναβολή γίνεται σε δικάσιμο στην οποία προεδρεύει ο ίδιος δικαστής που προήδρευε του δικαστηρίου που χορήγησε την αναβολή, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο στοιχείο Δ' του άρθρου 17 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων (ν. 1756/1988). Η διάταξη του προηγούμενου εδαφίου δεν εφαρμόζεται στις μονομελείς συνθέσεις των δικαστηρίων του πρώτου βαθμού και στα μικτά ορκωτά. Το δικαστήριο πριν διατάξει την αναβολή υποχρεούται να ερευνήσει τη δυνατότητα διακοπής της δίκης για δεκαπέντε το πολύ ημέρες, αιτιολογώντας εμπεριστατωμένα ότι δεν μπορεί ο λόγος της αναβολής να αντιμετωπισθεί με διακοπή.
  7. Δεύτερη αναβολή μπορεί να δοθεί για τους ίδιους πιο πάνω λόγους και σύμφωνα με τους ως άνω όρους. Κάθε άλλη αναβολή απαγορεύεται και το δικαστήριο μπορεί μόνο να διατάξει τη διακοπή της δίκης ή της συνεδρίασης για δεκαπέντε το πολύ ημέρες και μέχρι τρεις φορές. Κατά τη διακοπή της συνεδρίασης ο πρόεδρος κατανέμει τις μη εκδικασθείσες υποθέσεις του πινακίου στις επόμενες μετά διακοπή συνεδριάσεις", ενώ κατά το άρθρο 17 Β παρ. 8 του Κώδικα Οργανισμού των Δικαστηρίων (ν. 1756/1988) απαγορεύεται να προσδιορισθεί ή να αναβληθεί η υπόθεση σε δικάσιμο για την οποία έχει γίνει η κλήρωση της συνθέσεως του δικαστηρίου, εκτός αν συντρέχει κίνδυνος παραγραφής της υποθέσεως, οπότε ο αρμόδιος εισαγγελέας εκδίδει αιτιολογημένη πράξη, που παραμένει στη δικογραφία κ.λπ. Επίσης, η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, δεν αφορά μόνο την κυρία απόφαση αλλά και την παρεμπίπτουσα απόφαση με την οποία το δικαστήριο απέρριψε αίτημα αναβολής ή διακοπής της δίκης, λόγω σημαντικών αιτίων , κατά το άρθρο 349 του ΚΠΔ, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ. Συνίσταται δε η κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της παρεμπίπτουσας αυτής αποφάσεως στην αναφορά των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, των αποδείξεων που τα θεμελιώνουν, καθώς και των συλλογισμών με τους οποίους κατέληξε το δικαστήριο στην απορριπτική του αιτήματος κρίση του (ΟλΑΠ 7/2005). Η στη συνέχεια δε, μετά την αναιτιολόγητη απόρριψη αιτήματος αναβολής, απόρριψη της εφέσεως ως ανυποστήρικτης του νομοτύπως και εμπροθέσμως κλητευθέντος εκκαλούντος-κατηγορουμένου, ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' λόγο αναιρέσεως, με τη μορφή της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης 1341/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, προκύπτουν τα εξής: Μετά την εκφώνηση της υποθέσεως και του ονόματος των δύο κατηγορουμένων, που βρέθηκαν απόντες, εμφανίστηκε στο ακροατήριο ο δικηγόρος Θεσσαλονίκης ..., ο οποίος προσκόμισε και την από 24-5-2012 δήλωση κωλύματος του συνηγόρου των κατηγορουμένων, την οποία ανέγνωσε ο πρόεδρος δημόσια στο ακροατήριο, και δήλωσε, βάσει της από 24-5-2012 επίσης αναγνωσθείσας εξουσιοδοτήσεως των κατηγορουμένων προς αυτόν, ότι "παρίσταται σήμερα στο ακροατήριο μόνον ως άγγελος, για να υποστηρίξει αίτημα αναβολής της δίκης, λόγω κωλύματος στο πρόσωπο του συνηγόρου των κατηγορουμένων δικηγόρου Λάρισας Κωνσταντίνου Τσιούρα, ο οποίος , λόγω ανάθεσης της υπόθεσης σε αυτόν και στο Δικηγόρο Λάρισας Δημήτριο Παπαδόπουλο, προ δύο ημερών, θέλουν αναβολή για να ετοιμάσουν πληρεξούσια και για να προετοιμαστούν για την υπόθεση". Αυτά δε επιβεβαίωσε και ενόρκως εξετασθείς στο ακροατήριο ως μάρτυρας, προσθέτοντας ότι μεταφέρει αίτημα των εκκαλούντων, αλλά και των άνω συνηγόρων τους για αναβολή, άλλως για να διακοπεί η δίκη "για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, προκειμένου να προετοιμαστούν στοιχειωδώς τουλάχιστον, γιατί είναι μία ογκωδέστατη δικογραφία". Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά απορριπτική εισαγγελική πρόταση απέρριψε το παραπάνω αίτημα αναβολής ή διακοπής της δίκης, με το εξής αιτιολογικό: "Στην προκείμενη περίπτωση από την κατάθεση του ερχομένου ως αγγέλου, δικηγόρου Θεσσαλονίκης που εξετάστηκε στο ακροατήριο, και τα προσκομισθέντα και αναγνωσθέντα δημόσια στο ακροατήριο, που υπάρχουν στη δικογραφία
  8. την από 24-5-2012 εξουσιοδότηση, και
  9. την από 24-5-2012 δήλωση του δικηγόρου Λαρίσης Κωνσταντίνου Τσιούτρα, δεν αποδείχθηκε ότι οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν κάποιο σοβαρό πρόβλημα το οποίο να τους εμπόδισε να εμφανιστούν στο Δικαστήριο αυτό προς υποστήριξη των εφέσεως των. Άλλωστε και τα ως άνω προσκομισθέντα (εξουσιοδότηση και δήλωση) δεν πιστοποιούν κάτι τέτοιο, αλλά κυρίως επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς των κατηγορουμένων, προκειμένου αυτοί να πετύχουν την αναβολή της συζήτησης της υποθέσεως των. Ως εκ τούτου ενισχύεται η ανωτέρω κρίση περί της ουσιαστικής αβασιμότητας του αιτήματος των κατηγορουμένων περί αναβολής της δίκης. Δεν θα πρέπει να παραβλεφθεί βεβαίως, ότι οι κατηγορούμενοι θα μπορούσαν - εν όψει μάλιστα και του χρόνου που φέρεται ότι τελέσθηκαν οι ως άνω πράξεις που αποδίδονται σ' αυτούς - να εξουσιοδοτήσουν τους συνηγόρους τους, που κατά την αναγνωσθείσα δήλωση είναι ο Κωνσταντίνος Τσιούτρας και κατά την κατάθεση του μάρτυρα οι Ιωάννης Τσιούτρας και Δημήτριος Παπαδημόπουλος, (δικηγορικά γραφεία Λάρισας), να τους εκπροσωπήσουν στην δίκη αυτή. Περαιτέρω, ο επικαλούμενος λόγος από τον συνήγορο των κατηγορουμένων Κωνσταντίνου Τσιούτρα, όπως αυτός έχει υποβληθεί προς το Δικαστήριο, με την ως άνω από 24-5-2012 δήλωση του, (επειδή εντελώς προσφάτως έλαβε την εντολή υπεράσπισης, δεν έχει λάβει γνώση της ογκώδους δικογραφίας και αδυνατεί εξ αντικειμένου να παραστεί ως συνήγορος των, γι'αυτό παρακαλεί για μία σύντομη αναβολή), θα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος και παρελκυστικός, αποβλέπων δηλαδή σε παρέλκυση της δίκης, ώστε να παραγραφούν τα πλημμελήματα. Κατ' ακολουθίαν αυτών, πρέπει να απορριφθεί το αίτημα αναβολής της δίκης και το υποβληθέν προφορικώς και επικουρικώς από τον, ως άγγελο εξεταζόμενο, δικηγόρο για διακοπή της δίκης μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε

(15)ημερών, όπως προβλέπει η παράγραφος 3 του ως άνω άρθρου 349 Κ.Π.Δ., δεδομένου ότι, λόγω της συμμετοχής των δικαστών που συγκροτούν το δικαστήριο τούτο σε άλλες συνθέσεις πολιτικών ή ποινικών δικαστηρίων, αλλά λόγω και της έλλειψης αίθουσας ακροατηρίου σε συγκεκριμένες ημέρες, δεν μπορεί το Δικαστήριο να συγκροτηθεί με την ίδια σύνθεση μέσα στην ως άνω προθεσμία." Με τις παραπάνω παραδοχές, η άνω παρεμπίπτουσα απορριπτική των αιτημάτων αναβολής ή διακοπής της δίκης απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, εκδοθείσα κατά πλειοψηφία (4-1), περιέχει την επιβαλλομένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού μνημονεύει, τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη του και αξιολόγησε το δικαστήριο, για να καταλήξει στην παραπάνω απορριπτική κρίση του, αναφέρονται τα στοιχεία που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, στα οποία το δικαστήριο θεμελίωσε την ουσιαστική αβασιμότητα του εν λόγω αιτήματος αναβολής, αναφέρονται και οι συλλογισμοί με τους οποίους κατέληξε στην κρίση αυτή. Στη συνέχεια δε το δικαστήριο, ορθά, κατ' άρθρο 501 παρ.1 ΚΠΔ, απέρριψε τις εφέσεις των κατηγορουμένων ως ανυποστήρικτες, αφού ερεύνησε ότι οι εκκαλούντες - κατηγορούμενοι κλητεύθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως και δεν υπερέβη την εξουσία του. Ειδικότερα, α) όσον αφορά την παραπάνω αιτιολογία απόρριψης του κυρίου αιτήματος αναβολής, το δικαστήριο αιτιολογεί ειδικά και επαρκώς εμπεριστατωμένα ότι πρόκειται για αναβολή που ζητείται, χωρίς να αποδεικνύεται ότι οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν κάποιο σοβαρό πρόβλημα το οποίο τους εμπόδισε να εμφανισθούν στο δικαστήριο,(ασθένεια ή ανωτέρα βία), ότι οι κατηγορούμενοι θα μπορούσαν ενόψει και του χρόνου τελέσεως των πράξεων που τους αποδίδονται (Σεπτ. 2003- 27/1/2004 και Νοέμβρ. 2004-12/2004) να εξουσιοδοτήσουν τους άνω δικηγόρους τους, ο δε επικαλούμενος από τον εξουσιοδοτημένο δικηγόρο τους Ιωάννη Τσιούτρα λόγος αναβολής, ότι δεν έχει λάβει γνώση της ογκώδους δικογραφίας, επειδή εντελώς προσφάτως έλαβε την εντολή υπεράσπισης, είναι παρελκυστικός, αποβλέπων σε παρέλκυση της δίκης, ώστε να παραγραφούν τα πλημμελήματα. β) όσον αφορά την παραπάνω αιτιολογία απορρίψεως του επικουρικά υποβληθέντος αιτήματος διακοπής της δίκης για εύλογο χρόνο, για να προετοιμαστούν οι εξουσιοδοτηθέντες δικηγόροι των κατηγορουμένων, το δικαστήριο αιτιολογεί ειδικά και επαρκώς ότι, λόγω συμμετοχής των δικαστών που συγκροτούν το δικαστήριο σε άλλες συνθέσεις πολιτικών και ποινικών δικαστηρίων, αλλά και λόγω έλλειψης αιθουσών ακροατηρίου αδυνατεί να διακόψει τη δίκη και να συγκροτηθεί "μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε ημερών" , που προβλέπει η παρ.3 του άρθρου 349 ΚΠΔ. Επομένως, ο μοναδικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζεται ότι η πιο πάνω παρεμπίπτουσα απορριπτική απόφαση της 25-5-2012, στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Όσον αφορά την ειδικότερη αιτίαση, ότι το δικαστήριο "αφήνει εντελώς αναιτιολόγητο το αίτημα για διεξαγωγή της δίκης τη Δευτέρα 28-5-2012, αίτημα μάλιστα που υποστηρίχτηκε από ένα μέλος του δικαστηρίου, που μειοψήφησε στην απόρριψη ...", σημειώνεται ότι το δικαστήριο, αιτιολογημένα ως παραπάνω αποφάνθηκε, ότι υπάρχει αδυναμία συγκροτήσεώς του " μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε ημερών", που προβλέπει η παρ.3 του άρθρου 349 ΚΠΔ, ήτοι αιτιολογεί ότι δε μπορούσε να συγκροτηθεί νόμιμα ούτε και την 28-5-2012, χωρίς να προκύπτει από κάποιο στοιχείο η επίκληση των αναιρεσειόντων (στο υπόμνημά τους), ότι το δικαστήριο συνέχισε την εκδίκαση άλλων υποθέσεών του και την 28-5-2012, ενώ τον αναφερόμενο στο αιτιολογικό χρόνο τελέσεως των πράξεων και τον πράγματι υφιστάμενο άμεσο κίνδυνο παραγραφής, το δικαστήριο δεν επικαλείται ως κύρια αιτιολογία απόρριψης του αιτήματος αναβολής, αλλά μόνον επικουρικά ομού με την καθυστερημένη εντολή υπεράσπισης στους συνηγόρους των εκκαλούντων, για να αιτιολογήσει το σκοπό των εκκαλούντων που διέγνωσε, για παρέλκυση και μόνο της δίκης, ώστε να παραγραφούν τα πλημμελήματα αυτά. Μετά ταύτα, ελλείψει άλλου λόγου αναιρέσεως για έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθούν οι αιτούντες στα δικαστικά έξοδα(άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ), καθώς και στη δικαστική δαπάνη της παραστάσας πολιτικώς ενάγουσας (άρθρα 176, 183 ΚΠολ.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τη με αρ. εκθ. 18/2-7-2012 κοινή αίτηση της Α. Π. του Κ. και του Γ. Λ. του Σ., περί αναιρέσεως της 1341/25-5-2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τους αιτούντες στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα
(250)ευρώ τον καθένα και στη δικαστική δαπάνη της παραστάσας πολιτικώς ενάγουσας, που ανέρχονται σε πεντακόσια
(500)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου
  1. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Ιανουαρίου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.