Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1093 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Πλαστογραφία. Περίληψη: Χρήση πλαστού εγγράφου (άρθρ. 216 παρ.2 ΠΚ). Βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ΄ του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας διότι δεν εκτίθεται από πού συνάγεται η γνώση του κατηγορουμένου για την πλαστότητα της χρησιμοποιηθείσας υπ' αυτού στο αστικό δικαστήριο εξοφλητικής αποδείξεως και δεν αιτιολογείται το σκοπούμενο όφελος. Παραπέμπει. Αριθμός 1093/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο-Εισηγητή, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Μαρτίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μάριο Καργιώτη, περί αναιρέσεως της 3037/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, κάτοικο ..., που δεν παρέστη. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Σεπτεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1314/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το άρθρο 216 παρ.1 και 2 ΠΚ προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της πλαστογραφίας απαιτείται, αντικειμενικώς μεν από την αρχή κατάρτιση εγγράφου από τον υπαίτιο, που το εμφανίζει ότι καταρτίσθηκε από άλλον, ή νόθευση γνησίου εγγράφου, δηλαδή αλλοίωση της έννοιας του περιεχομένου του εγγράφου, υποκειμενικώς δε δόλος, που περιλαμβάνει τη γνώση και τη θέληση πραγματώσεως των περιστατικών που απαρτίζουν την αντικειμενική υπόσταση αυτού και σκοπός του δράστη να παραπλανήσει με τη χρήση πλαστού άλλον για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, όπως είναι εκείνο το γεγονός το οποίο είναι πρόσφορο για τη δημιουργία, διατήρηση, μεταβολή ή απόσβεση δικαιώματος ή έννομης σχέσης, ασχέτως αν επιτεύχθηκε ή όχι η παραπλάνηση. Η χρήση πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου από τον πλαστογράφο αποτελεί επιβαρυντική περίσταση, σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της παρ.1 του άρθρου
- Επίσης, από το συνδυασμό των αυτών διατάξεων προκύπτει ότι, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της χρήσης πλαστού εγγράφου, απαιτείται, αντικειμενικώς η χρησιμοποίηση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου, όταν δηλαδή ο δράστης καταστήσει προσιτό το έγγραφο αυτό στον μέλλοντα να παραπλανηθεί από το περιεχόμενο αυτού τρίτο και δώσει σ' αυτόν τη δυνατότητα να λάβει γνώση του περιεχομένου του, χωρίς να απαιτείται και να λάβει πράγματι γνώση ή να παραπλανηθεί ο τρίτος. Υπό την έννοια αυτή, χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου συνιστά αντικειμενικώς και η υποβολή αυτού σε Δημόσια Αρχή προς παραπλάνησή της ώστε να προβεί σε ενέργεια της αρμοδιότητάς της ή και η υποβολή του σε δικαστήριο, στο πλαίσιο αστικής δίκης προς παραπλάνηση αυτού και έκδοση ευνοϊκής για τον χρήστη αποφάσεως. Υποκειμενικώς απαιτείται δόλος, που συνίσταται στην ηθελημένη ενέργεια του δράστη και τη γνώση του ότι το έγγραφο που χρησιμοποίησε είναι πλαστό ή νοθευμένο (ο ενδεχόμενος δόλος ως προς το ψευδές της παράστασης, απόκρυψης ή παρασιώπησης, δεν αρκεί), περαιτέρω δε σκοπός του υπαιτίου να παραπλανήσει κατά τον αυτόν τρόπο, όπως και ο πλαστογράφος και σκοπός οφέλους. Η χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου συνιστά ιδιαίτερο αυτοτελές έγκλημα όχι μόνον όταν γίνεται από αυτόν τον πλαστογράφο, αλλά αυτός για οποιαδήποτε λόγο δεν μπορεί να τιμωρηθεί για την πλαστογραφία, αλλά και όταν γίνεται από τρίτο μη πλαστογράφο. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχτηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει από την απόφαση με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους, χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα, δεν υποδηλώνει ότι δε λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 3037/2009 απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που την εξέδωσε σε δεύτερο βαθμό, δέχτηκε στο αιτιολογικό της, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των μνημονευομένων κατά κατηγορία αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα εξής: "Αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την αξιόποινη πράξη της χρήσης πλαστού, όπως ειδικότερα περιγράφεται στο διατακτικό και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος. Συγκεκριμένα απεδείχθη ότι ο κατηγορούμενος (Χ) είχε εμπορικές δοσοληψίες με την εταιρία "Ψ και Σία ΟΕ" της οποίας ομόρρυθμο μέλος και εκπρόσωπος είναι ο εγκαλών συνάπτοντας μεταξύ μιας αγοραπωλησίες εμπορευμάτων με πίστωση -κατά κανόνα- των συμφωνημένων τιμημάτων, κατά την περίοδο από 11.7.1994 - 7.3.
- Μεταξύ τους ανεφάνη ζήτημα ως προς το οριζόμενο πισθωθέν τίμημα από την εταιρία του πολιτικώς ενάγοντα στον κατηγορούμενο. Η διαφορά τους αυτή ήχθη δι' αγωγής του κατ/νου κατά της ως άνω Ο.Ε ασκηθείσας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Κατά την εκδίκαση της υποθέσεως στο παραπάνω δικαστήριο στις 15.1.2003, ο κατ/νος προσκόμισε προς απόδειξη των ισχυρισμών του (και την υπ' αριθ. 42/7.3.1996 απόδειξη ποσού 1.216.032 δρχ στην οποία διαλαμβανόταν ότι ο Χ είχε λάβει το παραπάνω ποσό από την "Ψ ΟΕ" προς εξόφληση παλαιού χρέους και τιμολογίων έως 31.12.
- Στη θέση "ο πληρώσας" είχε τεθεί δυσανάγνωστη υπογραφή και δήθεν προερχόμενη από τον εγκαλούντα. Η υπογραφή αυτή όμως δεν ανήκε στον ... πλην όμως δεν απεδείχθη ποιος την είχε θέσει. Ωστόσο όμως ο κατ/νος, αν και εγνώριζε ότι το ανωτέρω έγγραφο ήτο πλαστογραφημένο, έκανε χρήση τούτου κατά την προαναφερθείσα δίκη. Ενόψει των ανωτέρω θα πρέπει αυτός να κηρυχθεί αθώος, λόγω αμφιβολιών για την πλαστογραφία και ένοχος για τη χρήση του παραπάνω πλαστού εγγράφου". Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη 3037/2009 απόφασή του την επιβαλλόμενη ως παραπάνω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα, ενώ ο αναιρεσείων, που είχε καταδικασθεί στον πρώτο βαθμό για πλαστογραφία μετά χρήσεως, αθωώθηκε για την αξιόποινη πράξη της πλαστογραφίας και δη της καταρτίσεως, υπ'αυτού του ιδίου, από την αρχή, της ... εξοφλητικής αποδείξεως της υπ'αυτού εναγομένης στο αστικό δικαστήριο εταιρείας με την επωνυμία "Ψ και Σία ΟΕ", με τη θέση επ' αυτής υπογραφής ως δήθεν προερχόμενης από τον εγκαλούντα εκπρόσωπο της άνω εταιρείας Ψ, γιατί δεν αποδείχθηκε ποίος είχε θέσει την πλαστή υπογραφή και καταδικάσθηκε μόνο για χρήση της εν λόγω πλαστής αποδείξεως, δεν αιτιολογείται επαρκώς ο δόλος του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου και δη δεν εκτίθενται στο αιτιολογικό, α) τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν και από τα οποία προέκυψε και συνάγεται η κατά τα προεκτεθέντα αναγκαία γνώση αυτού, ότι η παραπάνω εξοφλητική απόδειξη που προσκόμισε ο ίδιος στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ήταν πλαστή, β) ως προς τον απαιτούμενο σκοπό του υπαιτίου να παραπλανήσει με τη χρήση της πλαστής αυτής αποδείξεως το αστικό δικαστήριο και το σκοπό οφέλους αυτού, αναφέρεται στο αιτιολογικό αορίστως ότι "προσκόμισε την απόδειξη στο Μονομελές Πρωτοδικείο προς απόδειξη των ισχυρισμών του", χωρίς να διευκρινίζεται σε τι συνίστανται οι ισχυρισμοί του αυτοί και επί ποίου ζητήματος είχε σκοπό να παραπλανήσει το παραπάνω δικαστήριο, με την χρήση της εκ μέρους δήθεν της εναγομένης εταιρείας εκδοθείσας, εξοφλητικής,παλαιού χρέους του ιδίου, πλαστής αποδείξεως, ώστε να ωφεληθεί αυτός ως ενάγων προς βλάβη της εναγομένης αντιδίκου του εταιρείας. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως, είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθία των παραπάνω, παρέλκουσας της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση, να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τις καταδικαστικές διατάξεις της και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η σύνθεση είναι δυνατή από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως( άρθρο 519 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί εν μέρει την 3037 /2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης, ως προς τις καταδικαστικές διατάξεις αυτής. Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, κατά το αναιρούμενο ως άνω μέρος της, στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Απριλίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Μαΐου
- Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ