← Ελλάδα

ΑΠ 11/2008 — Ποινή, Αναίρεση μερική, Εξακολουθούν έγκλημα

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 11 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ποινή, Αναίρεση μερική, Εξακολουθούν έγκλημα. Περίληψη: Επί αναιρέσεως, στο κατ’ εξακολούθηση έγκλημα, ως προς ορισμένες πράξεις από τις μερικότερες, και ως προς την ποινή, γίνεται δεκτό ότι έχει κριθεί αμετακλήτως η ενοχή ως προς τις μερικότερες πράξεις, για τις οποίες δεν χώρησε αναίρεση και επομένως το Δικαστήριο της παραπομπής περιορίζεται μόνο στην επιβολή της νέας ποινής και δεν έχει εξουσία να ερευνήσει την ενοχή ή την εξάλειψη του αξιόποινου λόγω παραγραφής, αφού σε σχέση με τα ζητήματα αυτά η υπόθεση δεν του έχει μεταβιβασθεί (Ολ. Α.Π. 5/2000). ΑΡΙΘΜΟΣ 11/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαϊρη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λεκκού, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου: χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Καρακώστα, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 8876/2007 αποφάσεως Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Απριλίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 712/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Αν αναιρεθεί η καταδικαστική απόφαση, μόνον ως προς την ποινή ή επί εξακολουθούντος εγκλήματος, μόνον ως προς ορισμένη ή ορισμένες από τις μερικότερες πράξεις, συνακόλουθα δε και ως προς την ποινή, έχει κριθεί πλέον αμετάκλητα η ενοχή, ως προς την τέλεση του εγκλήματος ή ως προς την τέλεση των μερικοτέρων πράξεων του κατ' εξακολούθηση εγκλήματος, για τις οποίες δεν εχώρησε αναίρεση και συνεπώς, δεν τίθεται θέμα παραγραφής. Το δικαστήριο της ουσίας, στο οποίο παραπέμπεται, κατά το άρθρο 519 ΚΠΔ, η υπόθεση, περιορίζεται στον επιβολή νέας ποινής και δεν έχει εξουσία να ερευνήσει εκ νέου την ενοχή του κατηγορουμένου (ή την εξάλειψη του αξιοποίνου δια της παραγραφής), ως προς το έγκλημα ή ως προς τις μερικότερες πράξεις, για τις οποίες η κρίση περί ενοχής έχει καταστεί αμετάκλητη. (Ολ.ΑΠ 5/2000). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα του φακέλου της δικογραφίας, που παραδεκτώς επισκοπούνται, ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε με την υπ' αριθμό 2110/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, για κατ' εξακολούθηση πράξεις, της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο (άρθρο 25 παρ.1γ,2,3 Ν.1882/1990) και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών

(3)ετών που μετατράπηκε σε χρηματική προς 4,40 ευρώ την ημέρα. Η απόφαση αυτή αναιρέθηκε με την υπ' αριθμό 1621/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, α) ως προς την διάταξη που αφορούσε την καταδίκη για δύο μερικότερες πράξεις του ίδιου κατ' εξακολούθηση εγκλήματος,(υπ' α/α 33 και 34 του πίνακα χρεών) και β) ως προς την επιμέτρηση της ποινής, ενώ απορρίφθηκε η αίτηση για τις λοιπές μερικότερες πράξεις. Στην συνέχεια παραπέμφθηκε η υπόθεση στο ίδιο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, για να επιβληθεί νέα ποινή για το όλο κατ' εξακολούθηση έγκλημα. Το τελευταίο αυτό Δικαστήριο, αφού έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, για τις μερικότερες πράξεις για τις οποίες είχε αναιρεθεί η απόφαση του Δικαστηρίου εκείνου, επέβαλε στη συνέχεια, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ποινή φυλακίσεως οκτώ
(8)μηνών για τις υπολειπόμενες μερικότερες πράξεις, η τέλεση των οποίων είχε κριθεί αμετακλήτως. Με το να αποφανθεί έτσι το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 111, 112 και 113 παρ. 2 και 3 Π.Κ. και δεν υπερέβη την εξουσία του και συνεπώς οι περί του αντιθέτου, εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Ε' και Η' ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, είναι αβάσιμοι. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα(άρθρο 583 παρ.1 του ΚΠΔ) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την με αριθμό 45 από 16 Απριλίου 2007 αίτηση του χ1, για αναίρεση της υπ' αριθμό 8876/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)Ευρώ.- Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου
  1. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Ιανουαρίου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.