← Ελλάδα

ΑΠ 1104/2009 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, Χρόνος τέλεσης πράξης, Παραγραφή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1104 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, Χρόνος τέλεσης πράξης, Παραγραφή. Περίληψη: Στοιχεία μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών ασφαλιστικών εισφορών. Πότε υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας στη δικαστική απόφαση. Αναιρείται η προσβαλλόμενη καταδικαστική, για μη έγκαιρη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών, απόφαση, λόγω ελλείψεως αιτιολογίας, διότι στο διατακτικό της αποφάσεως εμφιλοχωρεί ασάφεια ως προς τον πραγματικό χρόνο τελέσεως των πράξεων, στοιχείο κρίσιμο για τον υπολογισμό του χρόνου παραγραφής. Αναιρεί και παραπέμπει. Αριθμός 1104/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοΐνη-Εισηγήτρια, Αναστάσιο Λιανό (ορισθέντα με την υπ'αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ελευθέριο Μάλλιο και Αντώνιο Αθηναίο (ορισθέντα με την υπ'αριθμ. 87/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ, κατοίκου ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Γιαννούλα, περί αναιρέσεως της 50647/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Νοεμβρίου 2007 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2014/

  1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 1 παρ.1 του Α.Ν. 86/1967, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, ασχέτως ποσού, οι οποίες τον βαρύνουν, προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας πάσης φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή Ειδικούς λογαριασμούς και δεν τις καταβάλλει εντός μηνός από τότε που κατέστησαν απαιτητές, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών. Κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου και νόμου τιμωρείται για υπεξαίρεση, με τις στην εν λόγω διάταξη ποινές, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σ'αυτόν (εργατικές), με σκοπό αποδόσεώς τους στους κατά την παράγρ. 1 Οργανισμούς, και δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει αυτές στους Οργανισμούς αυτούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως ΙΚΑ ως χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μηνός εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, ενώ κατά το άρθρο 26 παρ.3 του ΑΝ 1846/1951 ο υπόχρεος πρέπει να καταβάλει τις εισφορές στο ΙΚΑ μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από το χρόνο που έχει ορισθεί. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων της μη έγκαιρης καταβολής των εργοδοτικών και εργατικών εισφορών, απαιτείται να προσδιορίζεται συγκεκριμένη οφειλή του εργοδότη που απασχολεί προσωπικό για ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες βαρύνουν τον ίδιο, καθώς και συγκεκριμένη οφειλή αυτού από παρακράτηση ασφαλιστικών εισφορών οι οποίες βαρύνουν τους εργαζόμενους σ'αυτόν και η μη καταβολή των σχετικών ποσών, εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητά, στον ασφαλιστικό οργανισμό, στον οποίο είναι ασφαλισμένο το απασχολούμενο προσωπικό. Εξάλλου, έλλειψη της απαιτούμενης από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως, υπάρχει και όταν στην καταδικαστική απόφαση δεν αναφέρονται, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος και επί των οποίων στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για την ενοχή του, οι αποδείξεις που το θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Τέτοια έλλειψη αιτιολογίας υπάρχει και όταν κατά την έκθεση των περιστατικών που ανάγονται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, παρατηρείται, είτε στην αυτοτελή αιτιολογία της αποφάσεως, είτε μεταξύ αιτιολογικού και διατακτικού της, ασάφεια ή αντίφαση. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης 50647/2007 αποφάσεως του, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε, κατά την περί πραγμάτων ανέλεγκτη κρίση του, την οποία στήριξε στα μνημονευόμενα, κατά το είδος τους, αποδεικτικά μέσα, τα ακόλουθα: Η αναιρεσείουσα, νόμιμη εκπρόσωπος και διαχειρίστρια της εταιρείας με την επωνυμία "ΑΚΑΝΤΕΜΙΚΣ ΕΠΕ (εκπαιδευτήρια), αν και απασχόλησε κατά τη χρονική περίοδο 6/00 έως 4/01 στην επιχείρησή της αυτή, με σχέση εξαρτημένης εργασίας, τριάντα εννέα μισθωτούς με σύνολο αποδοχών 116.623,08 ευρώ, ασφαλισμένους στο ΙΚΑ, προς το οποίο έπρεπε να καταβάλει τις παρακάτω εισφορές μέσα σε ένα μήνα αφότου κατέστησαν απαιτητές, δεν τις κατέβαλε και ειδικότερα α) ενώ είχε υποχρέωση να καταβάλει στο ΙΚΑ εργοδοτικές εισφορές 38.323,70 ευρώ, δεν τις κατέβαλε στον εν λόγω ασφαλιστικό Οργανισμό μέσα σε προθεσμία ενός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές και β) ενώ παρακράτησε ασφαλιστικές εισφορές των ανωτέρω εργασθέντων στην επιχείρησή της, ποσού 19.161,86 ευρώ, για να τις αποδώσει στον ως άνω ασφαλιστικό Οργανισμό (εργατικές), δεν τις απέδωσε σ'αυτόν μέσα σε προθεσμία ενός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές. Στο διατακτικό, όμως, της προσβαλλόμενης αποφάσεως δέχθηκε το Δικαστήριο ασαφώς ότι οι ανωτέρω εργαζόμενοι απασχολήθηκαν κατά τη χρονική περίοδο από 6/00 έως 4/01, συγχρόνως δε ότι ο χρόνος τελέσεως των αποδιδομένων στην αναιρεσείουσα δύο αξιόποινων πράξεων, για τις οποίες και την καταδίκασε σε συνολική ποινή φυλακίσεως οκτώ μηνών, είναι η 23 Ιανουαρίου 2003, χωρίς να διευκρινίζει το λόγο για τον οποίο ο χρόνος αυτός τελέσεως των πράξεων τοποθετείται μεταγενέστερα από το χρόνο απασχολήσεως των εργαζομένων και το χρόνο απαιτητού των μνημονευομένων ως οφειλομένων εισφορών. Υπάρχει, επομένως, ασάφεια και ως εκ τούτου έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η ασάφεια δε αυτή είναι κρίσιμη εν προκειμένω, διότι ανακύπτει περίπτωση εξαλείψεως του αξιοποίνου των ανωτέρω πράξεων, λόγω παραγραφής. Κατόπιν αυτών, πρέπει, κατά παραδοχήν του εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ λόγου αναιρέσεως της ένδικης αιτήσεως (αν και προσβαλλομένου με την επίκληση άλλων σαφών αιτιάσεων και όχι και της συγκεκριμένης αντιφάσεως), αλλά και κατ'αυτεπάγγελτη εξέταση της πλημμέλειας αυτής (άρθρο 511 ΚΠοινΔ) ενόψει του ότι η ένδικη αίτηση είναι παραδεκτή και περιέχει σαφείς και ορισμένους λόγους αναιρέσεως (εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ.Α', Δ' και Ε' ΚΠοινΔ), να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 50647/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που τη δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Απριλίου
  2. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Μαΐου
  3. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.