ΑΠ 1105/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Σωματική βλάβη επικίνδυνη

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1105 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Σωματική βλάβη επικίνδυνη. Περίληψη: Επικίνδυνη σωματική βλάβη. Καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου. Αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου κατά της άνω αποφάσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου (έλλειψη νομίμου βάσεως λόγω ασαφειών). Απορρίπτονται οι λόγοι αναιρέσεως διότι: α) προσδιορίζονται οι σωματικές κακώσεις που προκλήθηκαν στον παθόντα, το μέσο με το οποίο έγιναν και εξειδικεύονται και οι συνέπειες και ότι από τον τρόπο που έγινε συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση κίνδυνος να υποστεί ο παθών βαριά σωματική βλάβη, β) δεν υπάρχει ασάφεια της προσβαλλομένης αποφάσεως ως προς το είδος διακινδυνεύσεως από το ότι στο διατακτικό γίνεται μνεία ότι μπορούσε να προκαλέσει η πράξη του κατηγορουμένου από τον τρόπο που έγινε και στα ευπαθή σημεία που επλήγη ο παθών, κίνδυνο για τη ζωή του τελευταίου ή τη βαριά σωματική του βλάβη, διότι από παραδρομή δεν απαλείφθηκαν οι λέξεις που αφορούσαν τον κίνδυνο ζωής από το διατακτικό, εφόσον εκτίθεται στο σκεπτικό και γίνεται δεκτό ότι το κτύπημα που κατάφερε στον παθόντα με πρόθεση μπορούσε να προκαλέσει σ' αυτόν βαριά σωματική βλάβη και διευκρινιζόταν επαρκώς σε ποιο από τα έννομα αγαθά του παθόντος επήλθε διακινδύνευση. Αριθμός 1105/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Χριστόφορο Κοσμίδη (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Βασιλείου Φράγγου) και Ανδρέα Ξένο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Απριλίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Ζαχαριάδη, περί αναιρέσεως της 1393/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που δεν παρέστη. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Σεπτεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1328/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιo δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου308 παρ. 1α Π.Κ., όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 309 του ιδίου Κώδικα, αν η πράξη του άρθρου 308 τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του η βαριά σωματική βλάβη (άρθρ. 310 παρ. 2) επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Εν όψει της διαζευτικής διατυπώσεως της δεύτερης από τις διατάξεις αυτές, είναι απαραίτητο στην καταδικαστική για επικίνδυνη σωματική βλάβη απόφαση να καθορίζεται ποια από τις ως άνω δύο διακινδυνεύσεις δέχεται το δικαστήριο ότι συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση δηλαδή διακινδύνευση για τη ζωή ή για βαριά σωματική βλάβη. Αυτό δεν στερείται εννόμων συνεπειών, διότι η παραδοχή της μιάς ή της άλλης περιπτώσεως, αν και στις δύο περιπτώσεις η πράξη τιμωρείται με τα αυτά όρια ποινής, πρακτικώς οδηγεί σε διαφοροποίηση της ποινικής μεταχειρίσεως του δράστη, αφού στην πρώτη πλήττεται έννομο αγαθό υπέρτερο από τη σωματική υγεία και ακεραιότητα και η ποινή του θα καθορισθεί, βάσει των κατ' άρθρο 79 Π.Κ. κριτηρίων. Απαιτούμενα στοιχεία για την αξιόποινη πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης είναι α)σωματική βλάβη κατά την έννοια του άρθρου 308 του Π.Κ. β)η πράξη να τελέσθηκε κατά τρόπο που να μπορεί να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο της ζωής του ή βαριά σωματική βλάβη και γ)δόλος που περιλαμβάνει τη γνώση και θέληση προκλήσεως της σωματικής κακώσεως και των περιστάσεων από τις οποίες προκύπτει αντικειμενικά κίνδυνος της ζωής ή βαριά σωματική βλάβη. Αν υπάρχει ασάφεια αναφορικά με το είδος της διακινδυνεύσεως, τότε συντρέχει περίπτωση εκ πλαγίου παραβιάσεως της ανωτέρω διατάξεων του άρθρου 309 του Π.Κ. και ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. ε' Κ.Ποιν.Δ. λόγος αναιρέσεως, διότι ο Άρειος Πάγος αδυνατεί να ελέγξει ακυρωτικά την απόφαση, για το αν δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας εφάρμοσε σωστά ή μη το νόμο με αποτέλεσμα η απόφαση να στερείται νομίμου βάσεως. Εξάλλου η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής αποφάσεως ή έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως της κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ. υπάρχει όταν εκτίθενται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή τους στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, τα δε αποδεικτικά μέσα αρκεί να αναφέρονται γενικώς κατά το είδος τους χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ τους. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από το συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που δικάζοντας σε δεύτερο βαθμό την εξέδωσε, δέχθηκε όπως αναφέρεται στο σκεπτικό ότι από τα αναφερόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Στην ... και περί ώρα 20.15 της 17/11/2002 ο ήδη αναιρεσείων κατηγορούμενος επιτέθηκε και κτύπησε με τη γροθιά του τον ανήλικο γεννηθέντα την 14/12/1989, ... στο κεφάλι προξενώντας του με πρόθεση σωματικές κακώσεις σε ευπαθή σημεία του σώματός του (πρόσωπο και αυχένα) με τρόπο έντονο που μπορούσε να προκαλέσει σε αυτόν βαριά σωματική βλάβη, τούτο δε το γνώριζε ασφαλώς ο κατηγορούμενος. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος κτυπώντας με τη γροθιά του στο κεφάλι τον ανήλικο παθόντα προκάλεσε στον τελευταίο ήπια εκχύμωση στον αριστερό οφθαλμό, καθώς και ευαισθησία στην πίεση στην ινιακή χώρα του κρανίου, όπως προκύπτει από την 18/11/2002 ιατρική γνωμάτευση του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου ... που υπογράφεται από τον ιατρό ... επιμελητή Α' χειρουργικής κλινικής, αιτία για την οποία εισήχθη και νοσηλεύθηκε για 24 ώρες (βλ. εξιτήριο του Γενικού Νοσοκομείου ...). Με τα δεδομένα αυτά, δέχθηκε περαιτέρω το Εφετείο ότι πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος της αξιοποίνου πράξεως της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, απορριπτομένου του ισχυρισμού του για απαλλαγή του από την ποινή κατ' άρθρο 308 παρ. 3 Π.Κ., εξαιτίας της δικαιολογημένης αγανακτήσεως που του προκάλεσε προηγούμενη συμπεριφορά του μόλις 13 ετών ανηλίκου θύματος και τούτο διότι η ανωτέρω διάταξη δεν τυγχάνει εφαρμογής επί επικινδύνου σωματικής βλάβης. Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο κήρυξε ένοχο τον ήδη αναιρεσείοντα επικινδύνου σωματικής βλάβης κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό της αποφάσεως διότι στην ... στις 17/11/2002, με πρόθεση προξένησε σε άλλο σωματική κάκωση, η πράξη του δε αυτή τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη. Ειδικότερα επιτέθηκε και χτύπησε με το χέρι του (με μπουνιά) τον ανήλικο (γεν. 14/12/1989) παθόντα - ..., στον αριστερό του οφθαλμό και στο πίσω μέρος της κεφαλής, άνωθεν του αυχένος, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί αυτός και να υποστεί κάκωση - εκχύμωση αριστερού οφθαλμικού κόγχου και κάκωση ινιακής χώρας τριχωτού κεφαλής. Η πράξη του δε αυτή αν ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα ευπαθή και ζωτικά σημεία που επλήγησαν, μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή τη βαριά σωματική του βλάβη. Με αυτά που δέχθηκε το δικάσαν Τριμελές Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία όσον αφορά την τέλεση από τον ήδη αναιρεσείοντα της πράξεως για την οποία αυτός καταδικάστηκε αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία τις αποδείξεις από τις οποίες πείσθηκε και τις σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα περιστατικά που δέχθηκε στις ως άνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1α, 27, 308 παρ. 1α και 309 Π.Κ. που εφήρμοσε. Οι ειδικότερες αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι απορριπτέες καθόσον εκτίθενται τόσο στο σκεπτικό όσο και στο διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως πως προκλήθηκαν στον ανήλικο παθόντα οι σωματικές κακώσεις με εξειδίκευση των συνεπειών. Το μέσο με το οποίο έγιναν αυτές οι σωματικές βλάβες με κτύπημα με τα χέρια και ειδικότερα με τη γροθιά του ήδη αναιρεσείοντος τα ευπαθή σημεία στο οποία επλήγη ο παθών, στο κεφάλι, καθώς και ο δόλος του ήδη αναιρεσείοντος που περιλάμβανε τη γνώση και θέληση προκλήσεως σωματικής κακώσεως υπό περιστάσεις από τις οποίες ήταν πιθανό να επέλθει βαριά σωματική βλάβη στον τραυματισθέντα. Από όσα γίνονται δεκτά με την προσβαλλόμενη απόφαση το δικάσαν Εφετείο προκύπτει ότι έκρινε πως η αξιόποινη πράξη, για την οποία κατεδίκασε τον ήδη αναιρεσείοντα, είχε τον χαρακτήρα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και ακόμη ότι έλαβε υπόψη του τον τρόπο που τελέσθηκε η σωματική βλάβη σε βάρος του παθόντος. Δεν δημιουργείται ασάφεια ή αντίφαση από την ειδικότερη παραδοχή στο σκεπτικό ότι με τρόπο έντονο ο δράστης κτύπησε με τη γροθιά του στο πρόσωπο και στον αυχένα τον παθόντα που μπορούσε να προκαλέσει στον τελευταίο βαριά σωματική βλάβη. Το ίδιο συμπέρασμα υπάρχει στο διατακτικό υπό την παραδοχή ότι η πράξη τελέσθηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα βαριά σωματική βλάβη. Η παραδοχή που υπάρχει στο τέλος ότι αν ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα ευπαθή και ζωτικά σημεία που επλήγησαν ήταν δυνατό η πράξη αυτή να προκαλέσει στον παθόντα βαριά σωματική του βλάβη αφορούσε στην επισήμανση της δυνατότητας να επηρέαζε δυσμενώς για αρκετό χρόνο αυτός ο τραυματισμός τον παθόντα. Από την παραδοχή στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι ο υπαίτιος κτύπησε με τη γροθιά του τον ανήλικο παθόντα στο κεφάλι προξενώντας του με πρόθεση σωματικές κακώσεις σε ευπαθή σημεία του σώματος του (πρόσωπο και αυχένα) με τρόπο έντονο που μπορούσε να προκαλέσει σ' αυτόν βαριά σωματική βλάβη, γνωρίζοντας τούτο ασφαλώς, διευκρίνισε επαρκώς για ποιο από τα έννομα αγαθά του παθόντος επήλθε διακινδύνευση. Συνάγεται από όσα δέχθηκε παραπάνω το δικαστήριο της ουσίας ότι συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση κίνδυνος να υποστεί ο παθών βαριά σωματική βλάβη. Έτσι δεν υπάρχει ασάφεια αναφορικά με το είδος της διακινδυνεύσεως από το ότι στο διατακτικό της αποφάσεως γίνεται αναφορά ότι από την πράξη αυτήν του κατηγορουμένου από τον τρόπο που τελέστηκε και από τα ευπαθή και ζωτικά σημεία που επλήγησαν μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή τη βαριά σωματική του βλάβη. Από παραδρομή δεν απαλείφθηκαν οι λέξεις που αφορούσαν στο κίνδυνο ζωής από το διατακτικό της αποφάσεως για να προσδιορίζεται ότι η συμπεριφορά του κατηγορούμενου μπορούσε να προκαλέσει την έτερη μόνο διακινδύνευση όπως εκτίθεται και στο σκεπτικό για τον παθόντα. Επομένως οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντος ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμου βάσεως από το ότι υπάρχει ασάφεια σ' αυτήν ως προς το είδος της διακινδυνεύσεως του παθόντος λόγω της αναφοράς στο σκεπτικό ότι από τις σωματικές βλάβες που προκλήθηκαν σ' αυτόν μπορούσε να προκληθεί βαριά σωματική βλάβη ενώ στο διατακτικό γίνεται δεκτό ότι από τις κακώσεις αυτές μπορούσε να προκληθεί κίνδυνος για τη ζωή ή βαριά σωματική βλάβη είναι απορριπτέες. Κατ' ακολουθίαν οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' Κ.Ποιν.Δ. λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου υπό την έννοια ελλείψεως νομίμου βάσεως λόγω ασαφειών ως προς το είδος της διακινδυνεύσεως που έγινε δεκτό από το δικαστήριο της ουσίας ότι συνέτρεξε και για το εάν η πράξη για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων ήταν επικίνδυνη σωματική βλάβη και όχι απλή τέτοια υπό τα αναφερόμενα ως γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά είναι αβάσιμοι. Μετά ταύτα και ελλείψει άλλου λόγου προς έρευνα η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 απρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 2/9/2009 δήλωση αίτηση του ..., για αναίρεση της 1393/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι