ΑΠ 1117/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Σωματική βλάβη απλή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1117 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Σωματική βλάβη απλή. Περίληψη: Απλή σωματική βλάβη. Αιτιολογία καταδικαστικής απόφασης. Αίτηση αναίρεσης για έλλειψη αιτιολογίας και απόλυτη ακυρότητα λόγω της λήψης υπόψη από το Δικαστήριο εγγράφου που δεν αναγνώσθηκε. Απόρριψη αμφοτέρων των λόγων αυτών ως αβασίμων (παραδρομή στην ταυτότητα του εγγράφου που αναγνώσθηκε ως προς τον αριθμό πρωτοκόλλου μεταξύ υπηρεσιών που καταχωρήθηκε ως εξερχόμενο και εισερχόμενο έγγραφο). Απόρριψη αίτησης αναίρεσης στο σύνολό της. Αριθμός 1117/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Μαρτίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παντελή Μήτση, περί αναιρέσεως της 121/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Ιωαννίνων. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ψ σύζυγος ..., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε. Το Τριμελές Πλημ/κείο Ιωαννίνων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Αυγούστου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1214/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 308 παρ. 1 εδ α' του ΠΚ "όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών". Εξάλλου, η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Πολ.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λίγο αναίρεσης, υπάρχει όταν περιέχονται σ'αυτόν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τις θεμελίωσαν και οι σκέψεις και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που στη συγκεκριμένη περίπτωση εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείων χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό, η οποία παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, της προσβαλλομένης υπ' αριθμ. 121/2009 απόφασης του, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ιωαννίνων, που την εξέδωσε, δικάζοντας την υπόθεση κατ' έφεση μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων σ' αυτήν αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά. "Στις 23-5-2005 η εγκαλούσα Ψ βρισκόταν στο Δικαστικό μέγαρο Ιωαννίνων συνοδεύοντας την κόρη τους Ζ κατά την εκδίκαση μηνύσεων της τελευταίας και του συζύγου της Χ2 εναντίον αλλήλων. Μετά το τέλος της δίκης και ενώ η εγκαλούσα μαζί με τον 15χρονο τότε εγγονό της ..., γιο της κόρης της Ζ και τον Χ2 βρίσκονταν στα σκαλοπάτια στην είσοδο του Δικαστικού μεγάρου, ο κατηγορούμενος που συνόδευε τον Χ2, αδελφό του, απευθύνθηκε στον ανήλικο και τον ρώτησε γιατί δεν μιλάει στον πατέρα του, οπότε ο ανήλικος του απάντησε "ποιος είσαι εσύ". Κατόπιν της απάντησης αυτής ο κατηγορούμενος χτύπησε με σφαλιάρα τον ανιψιό του. Τότε μπήκε στη μέση η εγκαλούσα για να τον προστατέψει, οπότε ο κατηγορούμενος επιτέθηκε κατ' αυτής με τα χέρια και με πρόθεση τη χτύπησε με γροθιά στο πρόσωπο και στη συνέχεια έπεσε κάτω με αποτέλεσμα να της προκαλέσει σωματικές κακώσεις και συγκεκριμένα θλαστικό ρινός, το οποίο χρειάστηκε συρραφή με έξι ράμματα, κακώσεις προσώπου με εκδορές προσωπικού κρανίου, συμπτωματολογία εγκεφαλικής διάσεισης με ζάλη και κεφαλαλγία οσφυαλγία, κάκωση ΟΜΣΣ (βλ. την ιατρική γνωμάτευση και πιστοποιητικό νοσηλείας του πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων που αναγνώσθηκαν και τις φωτογραφίες της εγκαλούσας μετά τον τραυματισμό της). Για τις πιο πάνω σαφείς και με λόγο γνώσεως είναι οι καταθέσεις της παθούσας και του ήδη ενηλίκου εγγονού της, οι οποίες δεν αναιρούνται από οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό στοιχείο και είναι ίδιες με τις προανακριτικές καταθέσεις τους (αντίθετα ο κατηγορούμενος απολογούμενος κατέθεσε ότι την εγκαλούσα χτύπησε ο αδελφός του Χ2, ενώ απολογούμενος στο πρωτόδικο Δικαστήριο είχε καταθέσει ότι αυτή έπεσε στο πλατύσκαλο και χτύπησε), αλλά αντίθετα ενισχύεται από τα προαναφερθέντα ιατρική έκθεση και πιστοποιητικό νοσηλείας, αλλά και από το 6-8-2005 έγγραφο της Αστυνομικής Δ/νσης Ιωαννίνων, σύμφωνα με το οποίο ο Αρχ/κας ... που είχε υπηρεσία την ώρα του παραπάνω επεισοδίου στο Δικαστικό Μέγαρο (λήξη μέτρων τάξης), ειδοποιηθείς από ιδιώτιδα για το επεισόδιο, είδε μια γυναίκα ξαπλωμένη στα σκαλιά της εισόδου του μεγάρου και εκεί πληροφορήθηκε ότι αυτή είχε υποστεί επίθεση και σωματικές βλάβες από τον Ανθυπαστυνόμο Χ (κατηγορούμενο), ενώ ο δράστης είχε τραπεί σε φυγή πριν ακόμη εξέλθει της αίθουσας ο παραπάνω Αρχιφύλακας. Το τελευταίο αυτό γεγονός, ήτοι η φυγή του κατηγορουμένους συνηγορεί επίσης, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, υπερ του ότι αυτός ήταν ο δράστης της ανωτέρω πράξης κατά της εγκαλούσας. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι η εγκαλούσα και ο εγγονός της τον έχουν ενοχοποιήσει γιατί βοηθάει τον αδελφό του στις δίκες εναντίον της Ζ, δεν κρίνεται πειστικός, αφού αναιρείται από το προαναφερόμενο έγγραφο της Αστυνομικής Διεύθυνσης περί του ότι οι πληροφορίες που έδωσαν οι παρευρισκόμενοι τρίτοι έλεγαν ότι αυτός ήταν ο δράστης. Κατόπιν όλων αυτών πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος της πράξης της απλής σωματικής βλάβης, να του αναγνωριστεί όμως το ελαφρυντικό ότι ως το χρόνο που έγινε η πράξη αυτή έζησε έντιμη ατομική οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή (άρθρο 84 παρ. 2 εδ. α ΠΚ). Με βάση τις παραδοχές του αυτές κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο της αξιόποινης πράξης της απλής σωματικής βλάβης και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης πέντε