ΑΠ 1121/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ποινή, Αλλοδαπού απέλαση

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1121 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ποινή, Αλλοδαπού απέλαση. Περίληψη: Αντιρρήσεις κατά της εκτελέσεως πρέπει να αναφέρονται αποκλειστικά και μόνο στην εκτελεστότητα της αποφάσεως. Αρμόδιο το Δικαστήριο των Πλημμελειοδικών του τόπου όπου εκτίεται η ποινή. Έννοια των διατάξεων του άρθρου 565 ΚΠΔ. Ο όρος "ποινή" περιλαμβάνει και τις παρεπόμενες ποινές ή τα μέτρα ασφαλείας που έχουν στερητικό ή περιοριστικό της ελευθερίας χαρακτήρα, όπως είναι η απέλαση αλλοδαπού καταδικασμένου. Πρέπει οι αντιρρήσεις να αφορούν σε ποινή, που βρίσκεται στο στάδιο της εκτίσεως. Αίτηση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθώς και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των άνω διατάξεων. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 1121/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο-Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή, Γεώργιο Μπατζαλέξη και Χριστόφορο Κοσμίδη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κρατουμένου στην Αγροτική Φυλακή ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λεωνίδα Κωνσταντόπουλο, περί αναιρέσεως της 1636/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Ναυπλίου. Το Τριμελές Πλημ/κείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Οκτωβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1548/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με τη διάταξη του όρθρου 565 του Κ.Π.Δ., "κάθε αμφιβολία ή αντίρρηση σχετικά με την εκτελεστότητα της απόφασης και το είδος ή τη διάρκεια της ποινής, επιλύονται, από το δικαστήριο των πλημμελειοδικών του τόπου όπου εκτίεται η ποινή". Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι: 1) Ο όρος ποινή στο άρθρο αυτό χρησιμοποιείται με την ευρεία του έννοια και περιλαμβάνει και τις παρεπόμενες ποινές ή τα μέτρα ασφάλειας που έχουν στερητικό ή περιοριστικό της ελευθερίας χαρακτήρα, όπως είναι και η απέλαση του αλλοδαπού καταδικασμένου, 2) οι αντιρρήσεις του καταδικασμένου πρέπει να αναφέρονται αποκλειστικά και μόνο στην εκτελεστότητα της απόφασης και στο είδος ή τη διάρκεια της ποινής, υπό την προαναφερόμενη ευρεία έννοια της, και 3) για να είναι οι αντιρρήσεις παραδεκτές και να εξετασθούν από το πλημμελειοδικείο "του τόπου έκτισης της ποινής", πρέπει οι αντιρρήσεις αυτές να αφορούν σε ποινή που βρίσκεται σε στάδιο έκτισης, δηλαδή να διαρκεί ακόμη η εκτέλεση της απόφασης. Έτσι, όταν η εκτέλεση της απόφασης έχει συντελεσθεί ολοκληρωτικά, το άρθρο αυτό δεν μπορεί να εφαρμοστεί, αφού δεν υπάρχει στάδιο εκτέλεσης. Περαιτέρω, το άρθρο 74 παρ. 1 του ΠΚ, που ρυθμίζει το μέτρο ασφάλειας της απέλασης αλλοδαπού, ορίζει ότι: "το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την απέλαση αλλοδαπού που καταδικάσθηκε σε κάθειρξη ή φυλάκιση με την επιφύλαξη των διατάξεων που περιλαμβάνονται στις διεθνείς συμβάσεις που έχουν κυρωθεί από τη χώρα. Επίσης, στο άρθρο 99 παρ. 2, 3 και 4 του ίδιου κώδικα, ορίζονται, αντιστοίχως, ότι: "Αν αλλοδαπός στον οποίο δεν χορηγήθηκε πολιτικό άσυλο καταδικασθεί σε περιοριστική της ελευθερίας ποινή μέχρι πέντε ετών και διαταχθεί με την ίδια απόφαση η απέλαση του από τη χώρα, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την επ' αόριστο αναστολή της εκτέλεσης της ποινής κατά παρέκκλιση της προηγούμενης παραγράφου και των άρθρων 100 έως 102 του παρόντος Κώδικα, οπότε εκτελείται αμέσως η απέλαση...", "Ο απελαθείς αλλοδαπός, του οποίου έχει ανασταλεί η ποινή κατά τα ανωτέρω, μπορεί να επιστρέφει στη χώρα με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης αφού περάσει πενταετία από την απέλαση και για ορισμένο χρονικό διάστημα, το οποίο παρατείνεται...", και "Ο αλλοδαπός της προηγούμενης παραγράφου, που εισέρχεται ή επιχειρεί να εισέλθει παράνομα στη χώρα, τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον δύο ετών, η οποία δεν αναστέλλεται με κανένα τρόπο και εκτελείται αθροιστικώς με την ανασταλείσα ποινή". Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι η απέλαση που διατάχθηκε με δικαστική απόφαση βάσει των άρθρων 74 παρ. 1 και 99 παρ. 2 του ΠΚ είναι μέτρο ασφάλειας, είναι αόριστη, σε ουδεμία περίπτωση μπορεί ο απελαθείς να επανέλθει στη χώρα προ της παρόδου πενταετίας, η δε επιστροφή του εξαρτάται μόνο από τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Περαιτέρω συνάγεται ότι η δικαστική απόφαση που διατάσσει απέλαση αλλοδαπού εξακολουθεί να ισχύει και μετά την σε εκτέλεση αυτής απέλαση του αλλοδαπού, αν δε ο απελαθείς αλλοδαπός επανέλθει στη χώρα παρανόμως, τιμωρείται με την από το άρθρο 99 παρ. 4 προβλεπόμενη ποινή και απελαύνεται και πάλι σε εκτέλεση της ίδιας δικαστικής απόφασης. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κρατούμενος των Αγροτικών Φυλακών ..., Χ, εμφανίστηκε στις 23-10-2009 στο Γραμματέα των Φυλακών αυτών και δήλωσε, για την οποία δήλωση, συντάχθηκε η με αριθμό ... έκθεση του Γραμματέα, ότι ασκεί αναίρεση κατά της υπ' αρ. 1636/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Ναυπλίου με την οποία απορρίφθηκαν οι αντιρρήσεις του κατά της υπ' αρ. 60579/4-10-2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών και ζήτησε την παραδοχή της αναιρέσεως και την εξαφάνιση της παραπάνω απόφασης για τους ακόλουθους λόγους: 1) της ελλείψεως της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας των πραγματικών περιστατικών, στα οποία στηρίχθηκε η απόρριψη της αιτήσεώς του και 2) της εσφαλμένης εφαρμογής και ερμηνείας, ως προς την αναστολή εκτελέσεως της παρεπόμενης ποινής του, της απελάσεώς του από τη χώρα, για τους εκτιθέμενους στην έκθεση αυτή λόγους. Η αίτησή του στηρίζεται στις διατάξεις του άρθρου 565 ΚΠΔ και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω. Από τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του αντιλέγοντος-κατηγορουμένου στο ακροατήριο του δικάσαντος Δικαστηρίου, τα οποία (αποδεικτικά μέσα), παραδεκτά επισκοπούνται από το Δικαστήριο αυτό, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Με την με αριθμό 60579/4-10-2008 απόφαση του Β' Αυτοφώτου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών καταδικάστηκε ο αντιλέγων σε ποινή φυλακίσεως εννέα