Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1146 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ακυρότητα απόλυτη, Φοροδιαφυγή. Περίληψη: Μη καταβολή χρεών στο Δημόσιο. Η εξουσιοδότηση, για την εκπροσώπηση του απόντος κατηγορουμένου στο ακροατήριο από συνήγορο, πρέπει να είναι ειδική. Μη αναγνώριση ελαφρυντικής περίστασης που είχε αναγνωρισθεί πρωτοδίκως. Αναιρεί. ΑΡΙΘΜΟΣ 1146/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Στ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Χριστόφορο Κοσμίδη - Εισηγητή και Κυριακούλα Γεροστάθη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 4η Μαΐου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελεύς) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει τη δήλωση περί αναιρέσεως της 16031/2009 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο, του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Κυριακής Ιωαννίδου (ΑΜ ΔΣ Θεσσαλονίκης 5274). Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφαση, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή. Ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεσή της, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16-12-2009 δήλωση αναιρέσεως, που καταχωρήθηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 190/
- Αφού άκουσε την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει εν μέρει δεκτή η προκείμενη δήλωση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 1.Η κρινόμενη δήλωση αναιρέσεως, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 16-12-2009, υποβάλλεται από τον κατηγορούμενο και στρέφεται κατά της 16031/2009 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, που καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠοινΔ την 26-11-
- Επομένως, έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως (ΚΠοινΔ 465 παρ.1, 473 παρ.2, 474, 505 παρ.1, 509 παρ.1) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής. 2.Στη διάταξη του άρθρου 170 παρ.2 ΚΠοινΔ ορίζεται ότι "Η ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο επέρχεται, επίσης, και στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του ή ο εισαγγελέας ζήτησαν να ασκήσουν δικαίωμα που ρητά τους παρέχεται από το νόμο και το δικαστήριο τους το αρνήθηκε ή παρέλειψε να αποφανθεί για τη σχετική αίτηση". Στην περίπτωση αυτή ιδρύεται ο εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Β' ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως. Εξ άλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, η ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία απαιτείται και για την παρεμπίπτουσα απόφαση, έστω και αν η δι' αυτής εκφερόμενη διάγνωση επαφίεται στην ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου που την εξέδωσε. Αυτό ισχύει και για την προβλεπόμενη από το άρθρο 61 ΚΠοινΔ περίπτωση, κατά την οποία "Όταν στο πολιτικό δικαστήριο εκκρεμεί δίκη για ζήτημα που ανήκει στην αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων, που έχει όμως σχέση με την ποινική δίκη, μπορεί το ποινικό δικαστήριο κατά την κρίση του να αναβάλει την ποινική δίκη έως το τέλος της πολιτικής. Η απόφαση αυτή μπορεί να ανακληθεί". Και στην περίπτωση αυτή, η έλλειψη αιτιολογίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως. Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της δηλώσεως αναιρέσεως, καθώς και της προσβαλλόμενης 16031/2009 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο και των ενσωματωμένων σ' αυτήν πρακτικών, ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος δικάσθηκε ωσεί παρών και ο Εισαγγελέας της έδρας υπέβαλε στο Δικαστήριο την πρόταση να αναβάλει τη δίκη κατ' άρθρο 61 ΚΠοινΔ, όπως είχε ήδη διαταχθεί με την προεκδοθείσα 18289/11-11-2008 παρεμπίπτουσα απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, μέχρι να εκδοθεί απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης επί εφέσεως του αναιρεσείοντος που είχε σχέση με την υπό κρίση ποινική κατηγορία σε βάρος του. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, αφού, αρχικώς, επιφυλάχθηκε να αποφασίσει περί της αναβολής, προκειμένου να διερευνήσει προκαταρκτικά την ουσία της υποθέσεως, στη συνέχεια, ολοκληρώνοντας την εκδίκαση της υπόθεσης και πριν εκδώσει την καταδικαστική απόφασή του για καθυστέρηση της καταβολής ληξιπροθέσμων χρεών προς το Δημόσιο, απάντησε επί της προτάσεως του Εισαγγελέως, διαλαμβάνοντας κατά λέξη στο σκεπτικό του ότι στην επί της ουσίας κρίση αυτού καταλήγει "αφού απορριφθεί η ως άνω υποβληθείσα πρόταση αναβολής εκδικάσεως της κρινομένης υποθέσεως, καθ' όσον δεν αποτελεί προϋπόθεση η έκδοση τελεσίδικης απόφασης του διοικητικού δικαστηρίου επί τυχόν ασκηθείσης προσφυγής ούτε έχει έννομη συνέπεια ως προς την ασκηθείσα για το εν λόγω αδίκημα ποινική δίωξη ούτε δεσμεύει το δικαστήριο για το αν τελέσθηκε ή όχι η ως άνω άδικη πράξη". Από την απάντηση αυτή συνάγεται ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ανακάλεσε, σιωπηρώς, την προηγούμενη, αναβλητική απόφασή του και έκρινε ανελέγκτως ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν αναγκαία η εμμονή στην αναβολή της εκδικάσεως της υποθέσεως, αφού η έκβαση της διοικητικής δίκης, που είχε αποβεί αρνητική τον αναιρεσείοντα στον πρώτο βαθμό της διοικητικής δικαιοδοσίας, δεν επρόκειτο να επηρεάσει την πρόοδο της ποινικής δίκης. Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της δηλώσεως αναιρέσεως, με τους οποίους προβάλλεται ότι το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης παρέλειψε να απαντήσει επί της εισαγγελικής προτάσεως ή, άλλως, την απέρριψε χωρίς πλήρη και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Β' και Δ' ΚΠοινΔ, είναι αβάσιμοι. 3.Από τις διατάξεις των άρθρων 42 παρ.2, 96 παρ.2, 340 παρ.2 και 502 παρ.1 ΚΠοινΔ συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα να μην εμφανισθεί στο δικαστήριο, αλλά να εκπροσωπηθεί ενώπιον αυτού κατά την εκδίκαση της κατηγορίας, που του αποδίδεται, από συνήγορο, τον οποίο ο ίδιος διορίζει με γραπτή δήλωση. Για το κύρος, όμως, της δήλωσης αυτής και για την με βάση αυτήν παροχή της εξουσίας προς αντιπροσώπευση πρέπει (πέραν των λοιπών προϋποθέσεων, όπως η μνεία της ακριβούς διευθύνσεως της κατοικίας ή διαμονής του κατηγορουμένου και η βεβαίωση της γνησιότητας της υπογραφής αυτού) να αναφέρεται ειδικώς η υπόθεση, για την οποία δίδεται η πληρεξουσιότητα και ο χρόνος, κατά τον οποίο ο πληρεξούσιος συνήγορος οφείλει να ενεργήσει (ΑΠ 979/2003). Η γενική πληρεξουσιότητα ή η τυχόν ειδική που αναφέρεται σε άλλη υπόθεση ή μόνο σε διαφορετικό χρόνο (δικάσιμο) δεν αρκεί για το παραδεκτό της εκπροσώπησης. Η παράλειψη του δικαστηρίου να κηρύξει το απαράδεκτο σε προηγούμενη στάση της δίκης δεν θεραπεύει την έλλειψη της πληρεξουσιότητας σε μεταγενέστερη δικάσιμο, εφ' όσον αυτή δεν έχει συμπληρωθεί νομίμως, διότι η επαλήθευση της εξουσίας του συνηγόρου προς αντιπροσώπευση πρέπει να εξετάζεται αυτοτελώς, οσάκις ανακύπτει ζήτημα μη προσωπικής εμφάνισης του κατηγορουμένου στο ακροατήριο. Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της δηλώσεως αναιρέσεως, καθώς και της προσβαλλόμενης 16031/2009 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο και των ενσωματωμένων σ' αυτήν πρακτικών, ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος δεν εμφανίσθηκε ενώπιον αυτού κατά τη δικάσιμο της 18-9-2009, οπότε εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση. Αντ' αυτού, εμφανίσθηκε η δικηγόρος Κυριακή Ιωαννίδου, η οποία δήλωσε ότι εκπροσωπεί τον κατηγορούμενο δυνάμει της από 28-7-2008 εγγράφου δηλώσεώς του. Το Δικαστήριο ανέγνωσε τη δήλωση αυτή και διέγνωσε ότι η δι' αυτής παρεχόμενη πληρεξουσιότητα αφορούσε μόνο στην εκπροσώπηση κατά την εκδίκαση αιτήσεως ακυρώσεως, την οποία είχε ασκήσει η εν λόγω δικηγόρος για λογαριασμό του κατηγορουμένου και η οποία στρεφόταν εναντίον προηγουμένης αποφάσεως του ιδίου Δικαστηρίου, που είχε απορρίψει την έφεσή του ως ανυποστήρικτη. Κατόπιν αυτού, έκρινε ότι η εμφανισθείσα δικηγόρος δεν είχε ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα για να εκπροσωπήσει τον κατηγορούμενο κατά τη συζήτηση της εφέσεώς του, δεν επέτρεψε την εκπροσώπηση και, λόγω του ότι η υπόθεση συνεζητείτο μετ' αναβολή, κατά την οποία η έφεση είχε γίνει τυπικά δεκτή και ο [τότε] εκκαλών, δια της ιδίας συνηγόρου, είχε εκδηλώσει την πρόθεση της υποστήριξής της, δίκασε τον κατηγορούμενο σαν να ήταν παρών (ΚΠοινΔ 501 παρ.4). Με τα όσα δέχθηκε, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης συννόμως ερεύνησε το κύρος της από 28-7-2008 γραπτής δήλωσης του κατηγορουμένου και αποφάνθηκε αρνητικά ως προς αυτό και ορθώς έκρινε ότι δεν δεσμεύεται από το γεγονός ότι, με βάση την ίδια δήλωση, είχε επιτραπεί η εκπροσώπηση του κατηγορουμένου από την ως άνω δικηγόρο κατά τη δικάσιμο της 11-11-2008, οπότε η συζήτηση είχε αναβληθεί για την 18-9-
- Επομένως, ο τρίτος λόγος της δηλώσεως αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται υπέρβαση εξουσίας και προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Η', είναι αβάσιμος.
- Υπέρβαση εξουσίας του δικαστηρίου, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η' του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει και όταν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο καθιστά χειρότερη τη θέση του εκκαλούντος - κατηγορουμένου (ΚΠοινΔ 470). Χειροτέρευση υπάρχει και σε περίπτωση που κατά την εκδίκαση της εφέσεως δεν αναγνωρίσθηκε υπέρ του κατηγορουμένου ελαφρυντική περίσταση, η οποία είχε αναγνωρισθεί πρωτοδίκως (ΑΠ 304/2001). Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της 1414/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και της προσβαλλόμενης 16031/2009 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, αν και πρωτοδίκως είχε αναγνωρισθεί υπέρ του αναιρεσείοντος η ελαφρυντική περίσταση ότι ωθήθηκε στην τέλεση της πράξεώς του κινούμενος από αίτια μη ταπεινά (ΠΚ 84 παρ.2 περ.β'), το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο παρέλειψε να αναγνωρίσει το ίδιο ελαφρυντικό υπέρ αυτού. Με τον τρόπο αυτό κατέστησε χειρότερη τη θέση του [τότε] εκκαλούντος, αφού η συνδρομή της ελαφρυντικής περίστασης λαμβάνεται υπ' όψη κατά την επιμέτρηση της ποινής και επιφέρει μείωση αυτής. Ως εκ τούτου, ο τέταρτος λόγος της δηλώσεως αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η παράλειψη αυτή και η εξ αυτής πλημμέλεια του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Η' ΚΠοινΔ, είναι βάσιμος.
- Σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνο κατά το μέρος, που παρέλειψε να αναγνωρίσει τη συνδρομή της ως άνω ελαφρυντικής περίστασης και, συνακόλουθα, κατά το μέρος της επιμετρήσεως της ποινής, που επιβλήθηκε και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, είναι δυνατή (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΧΕΤΑΙ την από 16-12-2009 δήλωση περί αναιρέσεως της 16031/ 2009 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο, του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., κατοίκου.... ΑΝΑΙΡΕΙ την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.- Και ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για νέα συζήτηση ως προς το αναιρεθέν μέρος, στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι εφικτή. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Ιουνίου
- -Και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 3η Ιουνίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ