← Ελλάδα

ΑΠ 1152/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1152 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Απαράδεκτη αναίρεση για έλλειψη αιτιολογίας, διότι ο λόγος αυτής ήταν αόριστος, αφού δεν προσδιόριζε σε τι συνίσταται η ως άνω έλλειψη. Απορρίπτει. ΑΡΙΘΜΟΣ 1152/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σαραντινού), ο οποίος ορίσθηκε με την 57/1-4-2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή-Εισηγητή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πρίαμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 15 Απριλίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Χ1, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 55/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Λαμίας. Το Πενταμελές Εφετείο Λαμίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Νοεμβρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2048/2007. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πρίαμου Λεκκού, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη, με αριθμό 120/11-3-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω ενώπιον του Συμβουλίου σας, την νομοτύπως και εμπροθέσμως ασκηθείσα υπ' αρ. 92/1-11-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ1, κρατουμένου στις φυλακές Μαλανδρίνου, κατά της υπ' αρ. 55/24-10-2007 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λαμίας, με την οποία καταδικάσθηκε σε ποινή κάθειρξης πέντε

(5)ετών και χρηματική ποινή 2.000 Ευρώ, για αγορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών από τοξικομανή, κατ' επάγγελμα και συνήθεια, καθ' υποτροπή και εκθέτω τα εξής: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148-153, 473 §2, 474 §2, 476 §1, 509 §1 και 510 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν στην αίτηση αναίρεσης δεν περιέχεται ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ. η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Η ανυπαρξία ή η αοριστία αυτή, δεν μπορεί να συμπληρωθεί με αναφορά σε άλλα, έξω από την έκθεση αναίρεσης, έγγραφα ή με την άσκηση προσθέτων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν (αρ. 509 §2 Κ.Π.Δ.) την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρ. 510 §1 Δ' Κ.Π.Δ. λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποία αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθησαν από το Δικαστήριο της ουσίας (βλ. Α.Π. 19/2001, 2/2002 Π.Χρ. ΝΒ/691 και 2541/2003). Στην προκειμένη περίπτωση από τη συνταγείσα ως άνω υπ' αρ. 92/07 σχετική έκθεση αναίρεσης προκύπτει ότι ζητεί ο αναιρεσείων την αναίρεση της προσβαλλομένης απόφασης "για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης η οποία απαιτείται από το Σύνταγμα και το Νόμο, "χωρίς να προσδιορίζει σε τι συνίσταται η ελλιπής αυτή αιτιολόγηση, ποιες είναι οι ελλείψεις και ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης (βλ. συνημμ. εκθ. αναίρεσης). Συνεπώς είναι φανερό ότι δεν περιέχεται στην αναίρεση αυτή κάποιος σαφής και ορισμένος λόγος αναίρεσης, από τους αναφερόμενους στο άρθρ. 510 Κ.Π.Δ. και πρέπει να απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 §4 και 583 §1 Κ.Π.Δ. ως ισχύουν). Για τους λόγους αυτούς - Προτείνω: (Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αρ. 92/1-11-2007 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου Χ1, κρατουμένου στις Φυλακές Μαλανδρίνου, κατά της υπ' αρ. 55/2007 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Λαμίας και (Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον ως άνω αναιρεσείοντα. Αθήνα 30/1/2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.- Από το συνδυασμό των διατάξεων των αρ. 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρ. 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρ. 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρ. 509 παρ. 2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Ειδικότερα για το ορισμένο του από το άρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης, ούτε από τον αντίστοιχο λόγο επί βουλευμάτων, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (Ολ. ΑΠ 2/2002). Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πλήττεται η υπ' αρ. 55/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λαμίας, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης πέντε
(5)ετών και χρηματική ποινή δύο χιλιάδων (2.000) Ευρώ, για αγορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών από τοξικομανή, κατ' επάγγελμα και συνήθεια, καθ' υποτροπή. Ο μοναδικός λόγος της αίτησης αυτής, που ασκήθηκε από τον ίδιο με δήλωση στον Προϊστάμενο των Φυλακών Μαλανδρίνου, όπου κρατείται, έχει κατά λέξη ως εξής "Αιτώ την αναίρεση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης, η οποία απαιτείται από το Σύνταγμα και το Νόμο", χωρίς να αναφέρεται καθόλου σε ποιο συγκεκριμένο σημείο της αιτιολογίας, η οποία αφορά την ως άνω αξιόποινη πράξη, αναφέρεται, ούτε σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή. Επομένως, ο ως άνω λόγος είναι αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος, όπως και η ένδικη αίτηση αναίρεσης, η οποία συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί, ως τοιαύτη, και να καταδικαστεί συγχρόνως ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρ. 476 και 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αρ. 92/1-11-2007 αίτηση του Χ1, κρατουμένου στις Φυλακές Μαλανδρίνου, για αναίρεση της υπ' αρ. 55/2007 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λαμίας. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Απριλίου
  1. Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 23 Απριλίου
  2. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.