ΑΠ 1152/2015 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1152 / 2015 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απορρίπτει Αίτηση Αναίρεσης, ως απαράδεκτη, γιατί στρέφεται κατά απόφασης που απέρριψε αίτηση ακύρωσης της διαδικασίας και η απόφαση που εκδίδεται επί της αιτήσεως ακυρώσεως διαδικασίας δεν υπόκειται σε αίτηση αναιρέσεως, ανεξαρτήτως αν το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση κατ' ουσίαν ή ως απαράδεκτη. (βλ. ΑΠ 650/2010, 843/2009, 463/2008). ΑΡΙΘΜΟΣ 1152/2015 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Μπουρνάκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Βασίλειο Καπελούζο, Πάνο Πετρόπουλο και Δημήτριο Γεώργα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Χ. του Π., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο Φώτιο Παπαγεωργόπουλο, ο οποίος ορίσθηκε με την υπ’ αριθμό 60/18-3-2015 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 8198/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 31 Μαρτίου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 442/2015. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη με αριθμό 135/10.9.2015, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγων, σύμφωνα με το άρθρο 476 τταρ.1 ΚΠΔ την υπ’ αριθμ. 2544/31.3.2015 αίτηση αναιρέσεως του Α. Χ. του Π., κατοίκου ... κατά της υπ’ αριθμ. 8198/1.12.2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση ακύρωσης διαδικασίας της υπ’ αριθμ. 5757/3.9.2014 απόφασης του Β’ Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Αθηνών, που επιλήφθηκε επί εφέσεως του ως άνω αιτούντα κατά της πρωτόδικης, με αριθμό 2989- 2990/29.10.1997 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος των πράξεων α) της συκοφαντικής δυσφήμησης και β) της παράνομης κατακράτησης και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλακίσεως 8 μηνών, η οποία ανεστάλη επί τριετία, εκθέτω τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 504 παρ.1 του ΚΠΔ "όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 370)... Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 505 παρ.1 ΚΠΔ" αναίρεση μπορούν να ζητήσουν: ο κατηγορούμενος, ...". Στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, δεν χωρεί αναίρεση κατά της υπ’ αριθμ. 8198/1.12.2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση ακύρωσης διαδικασίας της υπ’ αριθμ. 5757/3.9.2014 απόφασης του Β’ Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Αθηνών, που παραπάνω αναφέρθηκε. Με τα δεδομένα αυτά η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν ανήκει στην κατηγορία των αποφάσεων, εναντίον των οποίων ο κατηγορούμενος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο της αναιρέσεως. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, που ασκήθηκε κατ’ αποφάσεως, εναντίον της οποίας δεν επιτρέπεται να ασκηθεί τέτοιο ένδικο μέσο από τον κατηγορούμενο, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ’ αριθμ. 2544/31.3.2015 αίτηση αναιρέσεως του Α. Χ. του Π., κατοίκου ... κατά της υπ’ αριθμ. 198/1.12.2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Αθηνών και β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον ανωτέρω αναιρεσείοντα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καραγιάννης". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 341 παρ. 2 εδ. γ’ του ΚΠΔ, η οποία εφαρμόζεται αναλογικά και στην κατ’ έφεση δίκη, σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, και ορίζει ότι η αίτηση για ακύρωση της διαδικασίας εισάγεται χωρίς να κλητευθεί ο αιτών στην πρώτη δικάσιμο του δικαστηρίου που δίκασε "το οποίο αποφασίζει αμετάκλητα", συνδυαζόμενη και προς τη διάταξη του άρθρου 546 παρ. 2 του αυτού Κώδικα, κατά την οποία "αμετάκλητη είναι η απόφαση κατά της οποίας δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο", συνάγεται ότι η απόφαση που εκδίδεται επί της αιτήσεως ακυρώσεως διαδικασίας δεν υπόκειται σε αίτηση αναιρέσεως, ανεξαρτήτως αν το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση κατ’ ουσίαν ή ως απαράδεκτη. Η διάταξη αυτή, ως ειδική, κατισχύει της διατάξεως του άρθρου 476 παρ. 2 του ΚΠΔ, με την οποία ορίζεται ότι κατά της απόφασης που απορρίπτει το ένδικο μέσο (προς το οποίο προσομοιάζει και η άνω αίτηση ακυρώσεως) ως απαράδεκτο επιτρέπεται μόνο αναίρεση. Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ.1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται, ή ασκήθηκε εκπροθέσμως, το αρμόδιο να κρίνει επ’ αυτού Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε συμβούλιο), μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και, αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλούμενους προς τούτο, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο και διατάσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Η κρινόμενη από 31-3-2015 αίτηση αναιρέσεως του Α. Χ. ασκήθηκε εμπρόθεσμα στις 31-3-2015 με επίδοση στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου (βλ. με αρ. πρωτ. 2544/31-3-2015) και στρέφεται κατά της με αρ. 8198/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη η αίτηση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου για ακύρωση της διαδικασίας, κατά την οποία εκδόθηκε, απόντος τούτου και σε πρώτο βαθμό, η με αρ. 5757/2014 καταδικαστική απόφαση του ίδιου δικαστηρίου. Συνεπώς, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, εφόσον στρέφεται κατά απόφασης που δεν υπόκειται σε αναίρεση, πρέπει, να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 ΚΠΔ), ενόψει του ότι κλήθηκε να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο παρόν Δικαστήριο που συνεδριάζει σε Συμβούλιο, ο αντίκλητος δικηγόρος του (άρθρο 476 παρ.1 εδάφ. τελευταίο ΚΠΔ), ο οποίος και παραστάθηκε στο ακροατήριο. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 31-3-2015 αίτηση του Α. Χ. του Π. για αναίρεση της με αρ. 8198/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημελλημάτων) Αθηνών. Και. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα