ΑΠ 1154/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1154 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Αιτιολογία αποφάσεως που απορρίπτει έφεση ως ανυποστήρικτη. Λόγοι αναιρέσεως για ακυρότητα κλητεύσεως και για έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως. Απορρίπτει αναίρεση. Αριθμός 1154/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειο Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Τζαβέλλα, για αναίρεση της 65041/1999 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Μαρτίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 533/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 501 παρ. 1 ΚΠΔ, όταν κατά τη συζήτηση της εφέσεως δεν εμφανισθεί ο εκκαλών αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου, όπου επιτρέπεται αυτό, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη, μπορεί να προσβληθεί με αίτηση αναιρέσεως για τους λόγους που διαλαμβάνονται περιοριστικά στο άρθρο 510 του ίδιου Κώδικα, οι οποίοι πρέπει να αναφέρονται σε πλημμέλειες της εφετειακής αποφάσεως. Προϋπόθεση της απόρριψης της έφεσης, ως ανυποστήρικτης, είναι η νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του εκκαλούντος- κατηγορουμένου στο ακροατήριο για τη δικάσιμο κατά την οποία δικάζεται η έφεσή του. Εάν ο εκκαλών-κατηγορούμενος δεν κλητευθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα και δεν εμφανισθεί στο ακροατήριο κατά την ορισθείσα δικάσιμο, τότε το δικαστήριο οφείλει να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση και να μην απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη, διαφορετικά, αν, δηλαδή, πράξει το αντίθετο, υπερβαίνει την εξουσία του και ιδρύεται λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η' του ΚΠΔ. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα άρθρα 161 παρ. 1 και 155 παρ. 2 εδ. β' του ίδιου Κώδικα, αυτός που επιδίδει έγγραφο οφείλει να συντάσσει επί τόπου αποδεικτικό, στο οποίο, με ποινή ακυρότητας της επίδοσης, πρέπει να σημειώνει, σε περίπτωση θυροκόλλησης του εγγράφου και το ονοματεπώνυμο του απαραιτήτως προσλαμβανόμενου μάρτυρα, καθώς και το επάγγελμα και την κατοικία αυτού. Η παράλειψη της αναφοράς οποιουδήποτε από τα παραπάνω στοιχεία συνεπάγεται την ακυρότητα της επίδοσης. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση του από ..... αποδεικτικού επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ......., ο αναιρεσείων κλητεύθηκε να εμφανισθεί ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά τη δικάσιμο της 13-10-1999 προς υποστήριξη εφέσεώς του κατά της 42054/1995 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Κατά τα διαλαμβανόμενα στην έκθεση επίδοσης, λόγω της απουσίας του από τον τόπο της κατοικίας του, η επίδοση έγινε με θυροκόλληση, προσυπογράφεται δε το επιδοτήριο από την προσληφθείσα ως μάρτυρα ........., Επιμελήτρια Δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών. Σαφώς δε συνάγεται εκ της αναφοράς αυτής ότι η εν λόγω μάρτυρας ήταν κάτοικος Αθηνών, ως εκ του επαγγέλματός της ως δικαστικής επιμελήτριας στην Εισαγγελία Αθηνών. Περαιτέρω, ενόψει του ότι η επίδοση έγινε με θυροκόλληση, έγινε επίδοση της ίδιας κλήσης και στους δύο αντικλήτους δικηγόρους του ήδη αναιρεσείοντος, Μάρκο Γεωργακάκη και Ιωάννα Ζήση, όπως αυτό προκύπτει από τα με ημερομηνία ..... δύο αποδεικτικά επιδόσεως, της ......, Επιμελήτριας Δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών. Οι επιδόσεις αυτές έγιναν, επίσης με θυροκόλληση, " παρουσία του μάρτυρα ......, κατοίκου ......, επαγγέλματος υπαλλήλου ΕΥΔΑΠ". Στο σώμα του κειμένου των δύο αυτών εκθέσεων επιδόσεως αναγράφεται, στην μεν πρώτη, ότι ".. πήγα να επιδώσω στον κατηγορούμενο (εκκαλούντα) Χ1 ή στον αντίκλητο δικηγόρο του Μάρκο Γεωργακάκη, κάτοικο Αθηνών οδός ........ ...." στην δε δεύτερη, ότι ".. πήγα να επιδώσω στον κατηγορούμενο (εκκαλούντα) Χ1 ή στον αντίκλητο δικηγόρο του Ιωάννα Ζήση, κάτοικο Αθηνών οδός ...... ....". Από την διαζευκτική αυτή αναφορά, δεν γεννάται αμφιβολία ότι η επίδοση έγινε πράγματι στους πιο πάνω αντίκλητους δικηγόρους του αναιρεσείοντος, αφού στην επικεφαλίδα του εντύπου του αποδεικτικού επιδόσεως ο ενεργήσας την επίδοση έχει διαγράψει την ένδειξη " στον κατηγορούμενο (εκκαλούντα) " και έχει προσθέσει χειρόγραφα την ένδειξη " στον αντίκλητο δικηγόρο ", περαιτέρω δε, από την επισκόπηση του δικογράφου της εφέσεως, η οδός ..... αριθμός .... όπου έγινε η επίδοση, δηλώνεται ως διεύθυνση του γραφείου των πιο πάνω δικηγόρων. Συνεπώς, είναι σύννομη η κλήση τόσο στον αναιρεσείοντα-εκκαλούντα όσο και στους αντίκλητους δικηγόρους του και οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, κατά τις οποίες και τα δυο αποδεικτικά επιδόσεως της Δικαστικής Επιμελήτριας .......... είναι άκυρα, διότι: (α) δεν προσδιορίζεται από το περιεχόμενο τους σε ποιο από τα δύο πρόσωπα, που αναφέρονται σε καθένα από τα ως άνω δύο αποδεικτικά, μετέβη να επιδώσει η εν λόγω δικαστική επιμελήτρια και, εν τη απουσία του, θυροκόλλησε, (β) δεν αναφέρεται σε αυτά η ακριβής κατοικία του μάρτυρα που προσλήφθηκε για τις θυροκολλήσεις και (γ) ότι είναι άκυρο και το πρώτο με ημερομηνία....... αποδεικτικό επίδοσης της κλήσης του Επιμελητή Δικαστηρίων......., διότι δεν αναφέρεται σε αυτό το επάγγελμα της μάρτυρος, είναι αβάσιμες. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως της υπέρβασης εξουσίας με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι, παρά την ακυρότητα της κλητεύσεως του αναιρεσείοντος, απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. ΙΙ. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη, κατά το άρθρο 501 παρ.1 εδ.α του ΚΠΔ, λόγω μη εμφανίσεως του εκκαλούντος στο ακροατήριο, για να έχει την απαιτούμενη από το άρθρο 93 παρ, 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, πρέπει να διαλαμβάνει με σαφήνεια και πληρότητα τα σχετικά με την προβλεπόμενη από το άρθρο 500 εδ.γ' ΚΠΔ εμπρόθεσμη κλήτευση του εκκαλούντος, η οποία γίνεται, είτε κατά τα άρθρα 155 επ. 166 ΚΠΔ, με επίδοση κλήσης, είτε κατά τα άρθρα 349 και 352 παρ.2 ΚΠΔ, με αναβολή της δίκης σε ρητή δικάσιμο . Ειδικότερος προσδιορισμός των στοιχείων εγκυρότητας της κλήτευσης δεν απαιτείται. Αρκεί να γίνεται σ'αυτήν μνεία του αποδεικτικού κλήτευσης του εκκαλούντος. Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, προέκυψαν τα εξής: Με την 42054/95 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε συνολική ποινή φυλακίσεως δέκα