Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1161 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Καταδολίευση δανειστών. Περίληψη: Καταδολίευση δανειστών. Άμεση συνέργεια στην πράξη αυτή. Απορρίπτει αναίρεση για έλλειψη αιτιολογίας, καθόσον η προσβαλλόμενη αιτιολογείται πλήρως. Αριθμός 1161/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Χ1, 2)Χ2 3) Χ3 και 4) Χ4, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Μπούμη, περί αναιρέσεως της 7660/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ1, που δεν παρέστη στο ακροατήριο και συγκατηγορούμενο τον Χ
- Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3.12.2007 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 49/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως, της καταδικαστικής αποφάσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά, και, τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων έγινε η υπαγωγή τους στην ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας α) είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και β) αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατ' είδος, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από τον καθένα, αρκεί να συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως και όχι μόνο μερικά από αυτά. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ' αριθ. 7660/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ' είδος μνημονεύονται, οι αναιρεσείοντες καταδικάστηκαν σε ποινή φυλακίσεως έξι
(6)μηνών ο καθένας, ο μεν Χ3 ως αυτουργός καταδολίευσης δανειστών, οι δε λοιποί ως άμεσοι συνεργοί καταδολίευσης δανειστών, μετατραπείσα σε χρηματική προς 4,40 ευρώ για κάθε ημέρα φυλάκισης ως προς τον πρώτο και ανασταλείσα επί 3ετία για τους λοιπούς, δεχθέντος ειδικότερα του Δικαστηρίου ανελέγκτως τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: Οι δεύτερος έως και πέμπτος των κατηγορουμένων Χ4, Χ2, Χ1 και Χ3 είναι στενοί συγγενείς και συγκεκριμένα η Χ2 και ο Χ3 είναι αδελφοί, τέκνα των Χ4 και Χ
- Ο εξ αυτών Χ3 ήταν από το έτος 1997 εταίρος, κατά 25%, της συσταθείσας εταιρείας με την επωνυμία "..... Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, με έδρα τον ..... Αττικής και με αντικείμενο εργασιών την παραγωγή και εμπορία ενδυμάτων. Διαχειριστής της πιο πάνω εταιρείας, έως τις 25.5.2000 ήταν ο Χ6 (μη διάδικος στην ανοιγείσα στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δίκη), τον οποίο στην συνέχεια διαδέχθηκε ο πρώτος των κατηγορουμένων Χ5, ο οποίος ουσιαστικά εκπροσώπησε την πενθερά του ......., που συμμετείχε, επίσης με 25%, στην πιο πάνω εταιρεία. Παραλλήλως, με τις υποθέσεις της πιο πάνω εταιρείας, ασχολείτο και ο δεύτερος των κατηγορουμένων Χ4, γιατί κατά καιρούς χρηματοδοτούσε την εταιρεία και γιατί ο εταίρος υιός του Χ3 ήταν άπειρος. Άλλωστε και η σύζυγος του Χ4, Χ1, μέχρι την συνταξιοδότησή της ασχολείτο με την εμπορία ενδυμάτων, διατηρώντας κατάστημα στην οδό .... Στην πιο πάνω εταιρεία περιορισμένης ευθύνης ασχολείτο ως υπάλληλος και η Χ2, γ' κατηγορουμένη, αδελφή του ε' κατηγορουμένου. Περί τον μήνα Ιούνιο του έτους 1999, η πιο πάνω εταιρεία με την επωνυμία "...... ΕΠΕ" αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και αναζητώντας τρόπους χρηματοδοτήσεως και από την Τράπεζα, δια των εταίρων της Χ3 και Χ6 και δια των Χ5 και Χ4, οι οποίοι ασχολούντο με τις εταιρικές υποθέσεις, αφού, όπως προαναφέρθηκε, ο πρώτος εξ αυτών εκπροσωπούσε την εταίρο πενθερά του που συμμετείχε στην πιο πάνω εταιρεία από την ίδρυσή της, ο δε δεύτερος είχε κατά καιρούς χρηματοδοτήσει αυτήν και ενδιαφερόταν για την πορεία αυτής, στην οποία συμμετείχε ο υιός του Χ3, απευθύνθηκε στους εγκαλούντες Ψ1 και Ψ2 και εκδήλωσε το ενδιαφέρον προς αγορά ενός διαμερίσματος σε πολυκατοικία που οι εγκαλούντες είχαν ανεγείρει σε ιδιόκτητο οικόπεδό τους στην ... Αττικής, στην συμβολή των οδών ... και ...., προκειμένου να εγγράψουν υποθήκη επ' αυτού για δάνειο που θα ελάμβαναν από Τράπεζα, το προϊόν του οποίου θα εχρησιμοποιούσαν για κεφάλαιο κίνησης της εταιρείας. Σημειωτέον ότι με τους εγκαλούντες οι ανωτέρω κατηγορούμενοι είχαν κατά το παρελθόν εμπορικές σχέσεις, διότι και οι πρώτοι είχαν ασχοληθεί με εμπορία ενδυμάτων. Μετά από διαπραγματεύσεις των μερών, η εταιρεία ".... ΕΠΕ" αγόρασε στην παραπάνω πολυκατοικία των εγκαλούντων, δυνάμει του με αριθ. ...... αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Καλλιθέας Ιωάννου Βερβενιώτη, ένα διαμέρισμα του πρώτου ορόφου, εμβαδού 64,92 τ.μ., με την ανήκουσα σε αυτό αποθήκη του ισογείου. Στο συμβόλαιο αυτό αναγράφηκε ως τίμημα το ποσό των 17.000.000 δρχ., το οποίο φέρεται ότι εισέπραξαν οι εγκαλούντες σε μετρητά εκτός του γραφείου του συμβολαιογράφου, όμως στην πραγματικότητα κανένα ποσό δεν εισέπραξαν, καθόσον με το από 29.6.2000 αντέγγραφο ιδιωτικό συμφωνητικό, είχε τούτο συμφωνηθεί, το δε πραγματικό τίμημα από 34.500.000 δρχ. θα καταβαλλόταν σε δόσεις από 30.7.99 έως 30.12.
- Έναντι του τιμήματος αυτού, οι εγκαλούντες εισέπραξαν αργότερα 8.000.000 δρχ. και απέμεινε υπόλοιπο οφειλής προς αυτούς 26.500.000 δρχ. Το υπόλοιπο της πιο πάνω οφειλής δεν εξόφλησε η πιο πάνω εταιρεία, παρά το γεγονός ότι έλαβε από την Τράπεζα EUROBANK EFG δάνειο ύψους 18.000.000 δρχ. με την εγγραφή προσημειώσεως επί του πιο πάνω ακινήτου. Η αξία του ως άνω διαμερίσματος ανερχόταν στην συμφωνηθείσα στο ιδιωτικό συμφωνητικό τιμή αυτού, από 34.500.000 δρχ. και, ενώ υφίστατο η ανωτέρω οφειλή προς τους πιο πάνω πωλητές του διαμερίσματος, οι προαναφερθέντες κατηγορούμενοι Χ5, Χ3 (α' και ε' εξ αυτών) και Χ6 (μη διάδικος στην προκειμένη δίκη) αποφάσισαν, στις 30.5.2000, σε έκτακτη γενική συνέλευση των εταίρων της πιο πάνω εταιρείας την πώληση του πιο πάνω διαμερίσματος σε τρίτους, χωρίς την είσπραξη ισοτίμου προς την ως άνω αξία του διαμερίσματος και αξιοχρέου ανταλλάγματος, με σκοπό την οριστική ματαίωση της ικανοποιήσεως της πιο πάνω απαιτήσεως των εγκαλούντων, ύψους 26.500.000 δρχ. κατά την συμφωνία, σε κάθε δε περίπτωση, λόγω ακυρότητας της και τελευταίας, εξ αιτίας της μη τηρήσεως γι' αυτήν συμβολαιογραφικού τύπου (ΑΠ 1619/99 ΕλλΔικ 41.436), ύψους 9.000.000 (17.000.000 - 8.000.000) δρχ., πλέον τόκων υπερημερίας. Για το λόγο αυτό, στις 8.6.2000, σε εκτέλεση της ανωτέρω αποφάσεως των εταίρων, ο πρώτος κατηγορούμενος, ως διαχειριστής της εταιρείας "...... ΕΠΕ", δυνάμει του με αριθ. ..... νομίμως μεταγεγραμμένου συμβολαίου της συμβολαιογράφου Καλλιθέας Στυλιανής Ανανιάδη - Μακρή, μεταβίβασε στους δεύτερο και τέταρτη των κατηγορουμένων, Χ4 και Χ1 (γονείς του ε' κατηγορουμένου Χ3), το πιο πάνω διαμέρισμα, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, αντί αναγραφέντος τιμήματος 18.000.000 δρχ., που, κατά το ως άνω συμβόλαιο, θα καταβαλλόταν από τους αγοραστές προς την Τράπεζα EUROBANK EFG προς εξόφληση του ισοπόσου δανείου, υπέρ του οποίου η τελευταία είχε εγγράψει προσημείωση υποθήκης. Στην πραγματικότητα, όμως, οι πιο πάνω αγοραστές δεν κατέβαλαν το πιο πάνω χρέος και της εταιρείας προς της δανείστρια Τράπεζα. Μάλιστα, την περίοδο εκείνη, άρχισαν να κοινοποιούνται προς την εταιρεία πλήθος διαταγών πληρωμής από μη πληρωθείσες επιταγές της πιο πάνω εταιρείας, που είχε αυτή εκδώσει στα πλαίσια της εμπορίας της. Τις πιο πάνω οικονομικές δυσχέρειες της εταιρείας και ειδικότερα την απαίτηση των εγκαλούντων προς εξόφληση του συμφωνηθέντος τιμήματος από την αγορά του διαμερίσματος, αλλά και την πρόθεση των εταίρων αυτής να ματαιώσουν την ικανοποίηση της πιο πάνω απαιτήσεως των εγκαλούντων, γνώριζαν οι β' και δ' των κατηγορουμένων, το μεν λόγω της στενής συγγενείας των και επαφών με τον ε' κατηγορούμενο, υιό τους, το δε λόγω της ενεργού συμμετοχής του β' εξ αυτών στις εταιρικές υποθέσεις. Ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων, ότι η ως άνω μεταβίβαση έλαβε χώρα προς ικανοποίηση απαιτήσεως του δευτέρου κατηγορουμένου, που, κατά το από 13.1.2000 έως 12.7.2000 διάστημα, είχε χρηματοδοτήσει την πιο πάνω εταιρεία, είναι αβάσιμος, αφού η ως άνω απαλλοτρίωση έλαβε χώρα, προκειμένου να μην ικανοποιηθεί η απαίτηση των εγκαλούντων, προσχηματικά δε, προς απόσβεση της απαιτήσεως του Χ4 προς την εταιρεία. Σε τούτο συνηγορούν τα ακόλουθα: α) η μεταβίβαση του πιο πάνω διαμερίσματος δεν έγινε μόνο προς τον δανειστή Χ4, αλλά και στην σύζυγό του Χ1, β) η σύναψη του ανωτέρω δανείου από τον κατηγορούμενο Χ4 έγινε μετά την γένεση της απαιτήσεως των εγκαλούντων και εν γνώσει της τελευταίας, γ) το δυσανάλογο της αγοραστικής αξίας του διαμερίσματος (34.500.000 δρχ.) σε σχέση με την απαίτηση εκ δανείου του πέμπτου των κατηγορουμένων Χ4, ύψους 18.034.500 δρχ. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι οι πρώτος και πέμπτος των κατηγορουμένων, από κοινού με τον Χ6, με σκοπό να ματαιώσουν και πάλι την πιο πάνω απαίτηση των εγκαλούντων, αφού η ως άνω εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, πλην του πιο πάνω διαμερίσματος και των διακινουμένων από την ίδια εμπορευμάτων, δεν είχε κανένα άλλο περιουσιακό στοιχείο, απέκρυψαν τα εμπορεύματα του επί της οδού .... αριθ. ... στον ..... Αττικής ευρισκομένου καταστήματος αυτής, ήτοι κυρίως υφάσματα και ενδύματα που περιγράφονται στην με αριθ. ..... κατασχετήρια έκθεση του δικαστικού επιμελητή ..... και ειδικότερα 82 πανταλόνια ανδρικά, 20 ανδρικά πανταλόνια βελουτέ, τρία ανδρικά κοστούμια από βισκόζη, ογδόντα ανδρικά πανταλόνια από πολυέστερ, 87 ανδρικά πουκάμισα βελουτέ, 46 ανδρικά πουκάμισα βαμβακερά, 64 ανδρικά πουκάμισα από βισκόζη, 65 ανδρικά πουκάμισα από πολυέστερ, 59 ανδρικές μπλούζες ακρυλικές, 59 ανδρικές μπλούζες από βισκόζη, 85 ανδρικές μπλούζες ακρυλικές, 9 σακάκια ανδρικά από δερματίνη, 44 ανδρικά πανταλόνια από δερματίνη, 53 ανδρικά πανταλόνια από δερματίνη, 100 ανδρικές μπλούζες ακρυλικές, 15 ανδρικά πανταλόνια από δερματίνη, 1 τόπι ύφασμα ακρυλικό 84 μέτρων Χ 2,50 μ., χρώματος γκρι ανοικτό, ένα τόπι ύφασμα ακρυλικό 133 μέτρων Χ 1,50 μ. χρώματος μαύρου, ένα τόπι ύφασμα ακρυλικό, 98 μέτρων Χ 1,50 μ. χρώματος μαύρου, ένα τόπι ύφασμα ακρυλικό 50 μέτρων Χ 1,50 μ. χρώματος λευκού, ένα τόπι ύφασμα ακρυλικό χρώματος εκρού, μήκους 90 μέτρων Χ 1,50, μία ραπτομηχανή MITSUBISHI, ηλεκτροκίνητη, ένας κοπτορράπτης SNUKI Νο 357, ένα τραπέζι, ένα γραφείο, τρεις καρέκλες και μία πολυθρόνα γραφείου, εκτιμηθείσας αξίας 3.569.000 δρχ. Τα ως άνω εμπορεύματα τα μετέφεραν στο επί της οδού ...., στην ..... κατάστημα ενδυμάτων, που διατηρούσε η τρίτη κατηγορουμένη Χ2, υπάλληλος της πιο πάνω εταιρείας και αδελφή του ε' κατηγορουμένου Χ3, η οποία, εξ αυτού του λόγου, γνώριζε ότι η μεταφορά των εμπορευμάτων έγινε με σκοπό να μην ικανοποιηθεί η απαίτηση των εγκαλούντων και, παρά ταύτα, δέχθηκε τα εμπορεύματα στο κατάστημά της. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ως άνω κατάστημα διατήρησε αυτή για διάστημα ολίγων μόνο μηνών. Ο ισχυρισμός αυτής, ότι προέβη στην αγορά των αναφερομένων στα από 9/11, 10/11
(2), 12/12 και 13/12 πέντε τιμολόγια εμπορευμάτων από την πιο πάνω εταιρεία για τις ανάγκες της εμπορίας της, κρίνεται αβάσιμος, τα δε εκδοθέντα τιμολόγια είναι προφανώς εικονικά, εν όψει επικειμένης κατασχέσεως περιουσιακών στοιχείων της πιο πάνω εταιρείας. Επομένως, οι πρώτος και πέμπτος των κατηγορουμένων πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι καταδολιεύσεως δανειστών κατ' εξακολούθηση, οι δε δεύτερος, τρίτη και τέταρτη εξ αυτών, άμεσης συνέργειας στην πιο πάνω πράξη, απορριπτομένου του αιτήματος χορηγήσεως ελαφρυντικών. Σημειωτέον ότι οι εγκαλούντες πληροφορήθηκαν τις πιο πάνω ενέργειες των κατηγορουμένων περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2001, όταν, μετά από μάταιες τηλεφωνικές αναζητήσεις των, επισκέφθηκαν το κατάστημα της πιο πάνω εταιρείας στην οδό ..... και το βρήκαν κλειστό". Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, διέλαβε την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρει σε αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της καταδολίευσης δανειστών και της άμεσης συνέργειας στην ως άνω πράξη, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1, 27 παρ. 1, 46 παρ. 1β, 98, 397 παρ. 1-3 ΠΚ. Σημειώνεται ότι επιτρεπτώς συμπληρώνεται το αιτιολογικό με το διατακτικό, χωρίς, από την συμπλήρωση αυτή, να προκύπτει ασάφεια, αντίφαση ή λογικό κενό, ενώ σαφώς γίνεται δεκτό, ότι, η, με το υπ' αριθ. ....... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Καλλιθέας Στυλιανής Μακρή, συντελεσθείσα απαλλοτριωτική δικαιοπραξία, έγινε χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα, χωρίς πρόσθετο χαρακτηρισμό αυτής, από τον οποίο να προκύπτει ασάφεια και αντίφαση, όπως αβασίμως υποστηρίζεται. Οι περαιτέρω αιτιάσεις είναι απαράδεκτες διότι, με το πρόσχημα της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η ανέλεγκτη περί τα πράγματα ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου. Συνεπώς, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, με τον οποίο προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, ως ουσιαστικά αβάσιμη και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 3.12.2007 αίτηση των: 1) Χ3, 2) Χ4, 3) Χ1 και 4) Χ2, για αναίρεση της υπ' αριθ. 7660/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ τον καθένα. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαρτίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 23 Απριλίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ