ΑΠ 1163/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1163 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Συκοφαντική δυσφήμηση και ψευδής καταμήνυση κατά συναυτουργία. Καταδικαστική σε βάρος του αναιρεσείοντος απόφαση από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, η κατά της οποίας έφεση αυτού απερρίφθη ως ανυποστήρικτη με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου κατά της οποίας στρέφεται η αίτηση αναιρέσεως του ιδίου. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως διότι ασκήθηκε με δήλωση επιδοθείσα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από τον δικαστικό επιμελητή και δεν στρεφόταν κατά καταδικαστικής αποφάσεως, στις οποίες δεν ανήκει η απορρίπτουσα την έφεση ως ανυποστήρικτη. ΑΡΙΘΜΟΣ 1163/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 12 Μαΐου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 10538/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Δεκεμβρίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 77/2010. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Τσάγγας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λεκκού με αριθμό 129/1-4-2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγων, μετά της σχετικής δικογραφίας, την από 29-12-2009 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ..., κατά της υπ'αριθμ. 10538/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, εκθέτω τα εξής: Κατά το αρθρ. 476 § 1 Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκηση του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνη σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα, που οφείλει να ειδοποίηση, τουλάχιστον είκοσι τέσσερις ώρες πριν να εισαχθή η υπόθεση στο δικαστήριο (συμβούλιο), τον διάδικο που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητο του, για να προσέλθη στο συμβούλιο και να εκθέση τις απόψεις του και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που το άσκησε. Εξ' άλλου, από τον συνδυασμό των διατάξεων των αρθρ. 474 § 1 και 473 § 2 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι κατ' εξαίρεση η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθή από εκείνον που καταδικάσθηκε, όχι μόνο με δήλωση ενώπιον των αρμοδίων προσώπων των οριζομένων από την διάταξη του αρθρ. 474 § 1 Κ.Π.Δ. και με σύνταξη σχετικής έκθεσης, αλλά και με δήλωση αυτού (καταδικασθέντος), η οποία επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, εντός προθεσμίας είκοσι ημερών, με την αναγκαία προϋπόθεση να είναι η προσβαλλομένη απόφαση καταδικαστική, χαρακτήρα τον οποίο δεν έχει η απορρίπτουσα την έφεση ως ανυποστήρικτη απόφαση (ΑΠ 754/05, εις ΠΧ/ΝΕ'/1019). Στην προκειμένη περίπτωση, δια της προσβαλλομένης έχει απορριφθή η έφεση του κατηγορουμένου, κατά της υπ'αριθμ. 38109/09 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ως ανυποστήρικτη. Επομένως, η προσβαλλομένη δεν είναι καταδικαστική απόφαση και η κατ' αυτής αίτηση αναιρέσεως, έχουσα ασκηθή δια της από 29-12-2009 δηλώσεως του ανωτέρω κατηγορουμένου, επιδοθείσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, και όχι δια δηλώσεως ενώπιον αρμοδίου προσώπου, εκ των οριζομένων στο αρθρ. 474 § 1 Κ.Π.Δ., είναι απαράδεκτη. Κατ'ακολουθία, πρέπει να κηρυχθή απαράδεκτη η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων κατηγορούμενος στα δικαστικά έξοδα. Για τους λόγους αυτούς-Προτείνω Ι. Να απορριφθή η από 29-12-2009 αίτηση αναιρέσεως του ..., κατά της υπ'αριθμ. 10538/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και II. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήναι 22 Μαρτίου 2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 504 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. όταν ο νόμος δεν ορίζει κάτι άλλο, αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως, που, όμως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη ή κήρυξε απαράδεκτη αυτήν (Κ.Ποιν.Δ. 370). Περαιτέρω κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 473, 474 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. το ένδικο μέσο γενικά επομένως και η αναίρεση κατ' αποφάσεως ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της Προξενικής Αρχής της περιφέρειας ο δικαιούμενος. Κατ' εξαίρεση προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, η αναίρεση μπορεί να ασκηθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ. και με δήλωση, που περιέχει όσα ορίζονται στην παράγραφο 2 του επομένου άρθρου και επιδίδεται μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, που αρχίζει σύμφωνα με την παράγραφο 1, στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Καταδικαστική είναι η απόφαση εκείνη, που κηρύσσει κάποιον ένοχο αξιοποίνου πράξεως και επιβάλλει σ' αυτόν είτε στερητική της ελευθερίας ποινή, είτε χρηματική και η απόφαση, η οποία επιβάλλει μόνο ποινή μετ' αναίρεση. Δεν είναι καταδικαστική η απόφαση η οποία απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη ή ως απαράδεκτη για τυπικούς λόγους ή ως εκπρόθεσμη. Επομένως στην περίπτωση αυτή, η αναίρεση πρέπει να ασκείται με δήλωση ενώπιον των περιοριστικώς αναφερομένων στην παράγραφο 1 του άρθρου 474 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. προσώπων και δεν μπορεί να ασκηθεί με δήλωση του κατηγορουμένου επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Κατά το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. αν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός άλλων περιπτώσεων, χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκησή του, κηρύσσεται από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο (σε συμβούλιο) απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημμελημάτων) απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η με αριθμό 3679 υπό ημερομηνία 13.5.2009 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών 38109/2009, με την οποία καταδικάσθηκε για τις πράξεις της ψευδούς καταμηνύσεως κατά συναυτουργία και της συκοφαντικής δυσφημήσεως κατά συναυτουργία σε συνολική ποινή φυλακίσεως δώδεκα