ΑΠ 1173/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1173 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Προθεσμία ασκήσεως ενδίκου μέσου. Έναρξη. Στην έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου πρέπει να εκτίθενται ο λόγος της εκπρόθεσμης ασκήσεως με επίκληση και προσαγωγή των προς τούτο αποδεικτικών μέσων. Δεν αρκεί η δήλωση ότι Απόρριψη εφέσεως ως εκπρόθεσμης. Πότε η απορρίπτουσα αυτών απόφαση έχει ειδική αιτιολογία. Απορρίπτει αίτηση αναιρέσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 1173/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Μιχαήλ Δέτση), Θεοδώρα Γκοϊνη - Εισηγήτρια, Νικόλαο Ζαϊρη, ορισθέντα με την υπ' αριθμό 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, ορισθείσα με την υπ' αριθμό 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων:

1. Χ1 και
2. Χ2, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φώτιο Μήτση, περί αναιρέσεως της 248/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 6 Μαρτίου 2008 δύο χωριστές αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 498/
3. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνουν δεκτές οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Οι κρινόμενες δύο αιτήσεις αναιρέσεως από 6.3.2008 των κατηγορουμένων Χ1 και Χ2, κατά της 248/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, πρέπει να συνεκδικασθούν λόγω της μεταξύ τους συνάφειας. Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠοινΔ, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η πιο πάνω προθεσμία είναι, επίσης, δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως. Εξάλλου, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, εκείνος που ασκεί εκπρόθεσμα το ένδικο μέσο οφείλει να διαλάβει στη σχετική έκθεση λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν άσκησε εμπρόθεσμα το ένδικο μέσο ή ότι η επίδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι άκυρη για κάποιο συγκεκριμένο λόγο και, ακόμη, να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προκύπτουν. Αν δεν διαλαμβάνονται τα ανωτέρω στην έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου και ειδικότερα της εφέσεως, το ένδικο αυτό μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο. Αναπλήρωση των ανωτέρω με λόγους και περιστατικά που προβάλλονται μεταγενέστερα και ειδικότερα, επί εφέσεως, κατά τη συζήτησή της στο ακροατήριο, είναι απαράδεκτη. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 2 ΚΠοινΔ, κατά της αποφάσεως που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο επιτρέπεται αναίρεση. Στην περίπτωση αυτή ο έλεγχος του Αρείου Πάγου περιορίζεται στην ορθότητα της κρίσεως για το απαράδεκτο. Τέλος, η ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, που επιβάλλεται από το Σύνταγμα (άρθρο 93 παρ. 3) και τον ΚΠοινΔ (άρθρο 139), απαιτείται και για την απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο. Ειδικότερα, η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη, για να έχει την κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει, να αναφέρει το χρόνο επιδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως στον εκκαλούντα, αν απαγγέλθηκε απόντος τούτου, το χρόνο ασκήσεως της εφέσεως και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση της αποφάσεως στον εκκαλούντα (Ολ. ΑΠ 4/1995, 7/1994), χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επιδόσεως, εκτός αν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητας της επιδόσεως της εκκαλούμενης αποφάσεως ή λόγος ανώτερης βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, οπότε η αιτιολογία, πρέπει, να εκτείνεται και στην απορριπτική του λόγου αυτού κρίση του Δικαστηρίου, άλλως ιδρύεται ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 248/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, όπως απ' αυτήν προκύπτει, απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς τους οι εφέσεις με αριθμούς εκθέσεων 8162 και 8163/30-10-2007 των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων, εκπροσωπηθέντων στη δίκη από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους, κατά της 63194/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχαν καταδικασθεί οι κατηγορούμενοι, ερήμην, για αποδοχή προϊόντων εγκλήματος σε φυλάκιση 8 μηνών ο καθένας, μετατραπείσα σε χρηματική. Στις ανωτέρω εφέσεις, οι οποίες παραδεκτώς επισκοπούνται από τον Αρειο Πάγο κατά την έρευνα του παραδεκτού και βασίμου των λόγων αναιρέσεως, δεν εκτίθενται λόγοι ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή τους, ούτε ακυρότητα της επιδόσεως στους εκκαλούντες της εκκαλούμενης αποφάσεως. Αυτό που διαλαμβάνεται σχετικώς, ότι δηλαδή ο εκκαλών Χ1 "μέχρι και σήμερα δεν έχει λάβει γνώση της κλήσης ούτε της απόφασης για την οποία καταδικάσθηκε" και η εκκαλούσα Χ2 "μέχρι και σήμερα δεν έχει λάβει γνώση της κλίσης ούτε της απόφασης για την οποία καταδικάσθηκε" δεν εμπίπτει στην έννοια της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος, ούτε συνιστά ή ενέχει επίκληση λόγου ακυρότητας της επιδόσεως της εκκαλούμενης αποφάσεως στους εκκαλούντες. Οσα, εξάλλου, προέβαλαν οι εκκαλούντες - αναιρεσείοντες κατά τη συζήτηση της εφέσεως, δια του συνηγόρου που τους εκπροσώπησε στη δίκη, τα οποία έχουν καταχωρηθεί στα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως και δη, κατά πιστή εδώ μεταφορά, "οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν εκπρόθεσμα τις αιτήσεις εφέσεώς τους, επειδή δεν είχαν λάβει γνώση. Τα δικόγραφα τους επιδόθηκαν στη πρώτη διεύθυνση. Υπάρχουν φορολογικές δηλώσεις για τις διευθύνσεις τους τα τελευταία πέντε χρόνια. Οι κατηγορούμενοι δεν μπορούσαν να δηλώσουν τη νέα τους διεύθυνση στην Εισαγγελία, διότι δεν έλαβαν γνώση των μηνύσεων ούτε των αποφάσεων και λοιπών εγγράφων. Επομένως... δεν γνώριζαν τις κατηγορίες... ", είναι προεχόντως απαράδεκτα σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν. Περαιτέρω, στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως αναφέρονται κατά λέξη τα εξής: " ...Στην κρινόμενη περίπτωση οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν ερήμην με την απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών η οποία έχει αριθμό 63194/
4. Η απόφαση αυτή τους κοινοποιήθηκε την 1-9-2006, όπως προκύπτει από τα αποδεικτικά επιδόσεών των... του αστυφύλακα ....... του Α.Τ. Αργυρουπόλεως προς το Χ1 και προς την Χ2 που βρίσκονται στη δικογραφία και άσκησαν τις κρινόμενες εφέσεις τους στις 30.10.2007 αντίστοιχα, δηλαδή μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας και χωρίς να αναφέρει στα έγγραφα των εφέσεων λόγο που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή τους". Η αιτιολογία αυτή της απορριπτικής των εφέσεων, ως εκπροθέσμων και εντεύθεν απαραδέκτων, αποφάσεως είναι η απαιτούμενη από το Σύνταγμα και τον ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού εκτίθενται σ' αυτήν τα στοιχεία που προαναφέρθηκαν ως αναγκαία για την πληρότητά της, δηλαδή, η χρονολογία επιδόσεως της εκκαλούμενης αποφάσεως στους εκκαλούντες (1-9-2006), τα σχετικά αποδεικτικά επιδόσεως και η χρονολογία ασκήσεως των εφέσεων (30-10-2007), η οποία κείται πέραν της νόμιμης προθεσμίας ασκήσεώς της. Εφόσον δε οι εκκαλούντες δεν προέβαλαν με τις εφέσεις τους, κατά τα ανωτέρω, ούτε λόγους ανωτέρας βίας η ανυπερβλήτου κωλύματος, ούτε ακυρότητα της επιδόσεως της εκκαλούμενης αποφάσεως, δεν υποχρεούτο το Τριμελές Εφετείο να διαλάβει στην προσβαλλόμενη απόφασή του άλλη, πλέον της ανωτέρω, ικανής για την στήριξη του διατακτικού της, αιτιολογία, ούτε να μνημονεύσει ειδικώς στην ανωτέρω αιτιολογία την κατάθεση της εξετασθείσης μάρτυρος, η οποία εκ περισσού εξετάσθηκε και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά. Επομένως, ο μοναδικός εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως που πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας με την ειδικότερη αιτίαση της μη αναφοράς σ' αυτήν των ανωτέρω αποδεικτικών μέσων είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, συνακολούθως δε να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τις από 6 Μαρτίου 2008 αιτήσεις των χ1 και Χ2, περί αναιρέσεως της 248/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι