ΑΠ 1196/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1196 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως απαιτείται στην έκθεση της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Απορρίπτεται ως αόριστος ο περί ελλείψεως αιτιολογίας λόγος αναιρέσεως του κατηγορουμένου κατά της καταδικαστικής αποφάσεως για αγορά και κατοχή από κοινού ναρκωτικών ουσιών, διότι δεν προσδιορίζεται σε τι ακριβώς συνίστανται οι ελλείψεις και σε ποιες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως εμφανίζονται. Απορρίπτει αναίρεση. ΑΡΙΘΜΟΣ 1196/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Αλέξανδρο Νικάκη (που ορίσθηκε με την υπ' αριθμ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) - Εισηγητή, Θεοδώρα Γκοϊνη, Ανδρέα Τσόλια (που ορίσθηκε με την υπ' αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 9 Απριλίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., κατοίκου ... , ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1094/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενο τον ... Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Μαϊου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1981/2007. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή με αριθμό 106/27-2-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Ι) Με την υπ' αριθ. 1094/2-5-2007 απόφαση του Α Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών καταδικάστηκε ο ... για αγορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών σε κάθειρξη 10 ετών και χρηματική ποινή. Η διαδικασία και η έκδοση της άνω απόφασης έγινε με την παρουσία του ανωτέρω, η δε απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠΔ την 17/6/2007 (βλ. την από 13/11/2007 βεβαίωση του οικείου γραμματέα). Κατά της απόφασης αυτής ο καταδικασθείς άσκησε ο ίδιος στις 8/5/2007 (ήτοι προ της καταχωρήσεώς της) ενώπιον του Προϊσταμένου Διεύθυνσης της κλειστής φυλακής Πατρών, όπου εκρατείτο, την υπ' αριθ. 41 αναίρεση προβάλλων ως λόγους αναίρεσης "έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης, η οποία απαιτείται από το Σύνταγμα και το Νόμο, καθώς και για όσους άλλους λόγους έχει να προσθέσει, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του" (βλ. την άνω έκθεση αναίρεσης). ΙΙ) Επειδή κατά βασική δικονομική αρχή,η οποία στηρίζεται στο άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, προ πάσης έρευνας της ουσίας των λόγων ασκήσεως της αναίρεσης πρέπει να έχει κριθεί προηγουμένως ότι αυτή ασκήθηκε νομότυπα, ήτοι με την τήρηση των νομίμων προϋποθέσεων, διότι άλλως είναι, και πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη. 'Ετσι, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148-153, 462, 477 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεων (και βουλευμάτων) πρέπει στην έκθεση που περιέχει τη δήλωση ασκήσεώς της να διατυπώνονται κατά τρόπον σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο αυτό μέσο. Αν η αίτηση αναίρεσης δεν περιέχει λόγους από τους αναφερόμενους περιοριστικώς στο άρθρο 510 (και 484) ΚΠΔ ή περιέχει λόγους αόριστους είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς να εκτίθενται τα περιστατικά που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ειδικότερα δε για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ. 1 περ. Δ (ή 484 παρ. 1 περ. ε) ΚΠΔ προβλεπόμενου λόγου αναιρέσεως της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από του άλλους λόγους αναίρεσης, πρέπει να προσδιορίζεται με την αίτηση αναίρεσης σε τί συνίσταται η έλλειψη αυτή, σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια (σημεία) της απόφασης, ποιές είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποιά αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθησαν από το δικαστήριο. (βλ. ΑΠ 19/2001 ολ, ΑΠ 2/2002 ολ ΑΠ 1009/2004, ΑΠ 354/2006, ΑΠ 611/2006, ΑΠ 1640/2006, ΑΠ 417/2006, ΑΠ 406/2006, κ.ά). Τούτο είναι απαραίτητο διότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τον τρόπο σχηματισμού της δικανικής πεποίθησης του δικαστή, όχι όμως την εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 177 ΚΠΔ). Ενόψει των ανωτέρω η υπό κρίση αναίρεση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια είναι απορριπτέα. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ-------------------------- Π ρ ο τ ε ί ν ω όπως κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ' αριθ. 41/2007 αναίρεση του ... κατά της υπ' αριθ. 1094/2-5-2007 απόφασης του Α Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και επιβληθούν τα έξοδα σε βάρος αυτού. Αθήνα 8/1/2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τα άρθρα 148 έως 153, 474 παρ. 2, 476 παρ. 2 και 509 παρ. 1α ΚΠΔ προκύπτει, ότι προϋπόθεση του κύρους της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων είναι οι περιεχόμενοι σε αυτή λόγοι από τους περιοριστικώς διαλαμβανόμενους στο άρθρο 510 του ίδιου Κώδικα, να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, γιατί διαφορετικά η αίτηση τυγχάνει απαράδεκτη. Από την ανωτέρω αξίωση του νόμου, να είναι δηλαδή σαφείς και ορισμένοι οι αναιρετικοί λόγοι, δεν εξαιρείται ο προβλεπόμενος στο παραπάνω άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' τέτοιος της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που απαιτείται από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. Ενόψει τούτων, για το ορισμένο του λόγου αυτού, πρέπει, α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία να προτείνεται με την αίτηση αναίρεσης η ανυπαρξία της, σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της απόφασης, στα οποία αναφέρεται η σχετική αιτίαση, και β) αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται, επί πλέον, σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, αναφορικά με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της απόφασης (Ολ. ΑΠ 19/2001). Απλή επανάληψη της διατάξεως του νόμου που προβλέπει το συγκεκριμένο λόγο αναίρεσης ή περιγραφική απλώς αναφορά αυτού, χωρίς μνεία των περιστατικών που τον θεμελιώνουν, δεν αρκεί. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η 1094/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων σε ποινή κάθειρξης δέκα