Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1196 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική. Περίληψη: Αίτηση Εισαγγελέα Α-ρείου Πάγου κατά αθωωτικής αποφάσεως για έλλειψη αιτιολογίας. Δε-κτή. Αναιρεί και παραπέμπει στο ίδιο Δικαστήριο για νέα εκδίκαση. Αριθμός 1196/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο - Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 1522/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας. Με κατηγορούμενο τον Χ, που δεν παρέστη στο ακροατήριο. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ζ, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κων/νο Σφακιανάκη. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκίδας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 37/25.6.2008 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίας Στεφανοπούλου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1137/2008. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης, καθώς και τον πληρεξούσιο δικηγόρο της πολιτικώς ενάγουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ.2 του ΚΠΔ προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά οποιασδήποτε αποφάσεως, αθωωτικής ή καταδικαστικής, μέσα σε τριάντα
(30)ημέρες από την καταχώριση αυτής καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠΔ και για όλους τους λόγους του άρθρου 510 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά δε, προκειμένου για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.2 της ΕΣΔΑ (ν.δ. 53/1974) και δεδομένου ότι αντικείμενο αποδείξεως στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, τέτοια έλλειψη αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν δεν εκτίθενται καθόλου στην απόφαση τα πραγματικά περιστατικά της πράξεως και οι λόγοι για τους οποίους το δικαστήριο αδυνατεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πραγματώθηκε από τον κατηγορούμενο η αντικειμενική ή η υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος που του αποδίδεται. Συνεπώς, δεν αρκεί για την πληρότητα της αιτιολογίας της αθωωτικής αποφάσεως μόνη η σκέψη ότι προέκυψαν αμφιβολίες για την ενοχή του κατηγορουμένου ή ότι δεν πείσθηκε το δικαστήριο, εκτός αν δεν προσκομίσθηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ούτε εξετάσθηκε μάρτυρας. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη με αριθμό 1522/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας, ο κατηγορούμενος Χ κηρύχθηκε αθώος της αξιόποινης πράξεως της Ψευδορκίας πραγματογνώμονα σε βάρος της Ζ, που του είχε αποδοθεί. Για να στηρίξει την απαλλακτική αυτή κρίση του το δίκασαν Δικαστήριο, διέλαβε στην απόφαση του, την εξής κατά λέξη αιτιολογία: "Από όλη τη σχετική με την απόδειξη κυρία διαδικασία, τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν στην ανωμοτί εξέταση της πολιτικώς ενάγουσας, την κατάθεση στο ακροατήριο των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάστηκαν, την απολογία του κατηγορουμένου και από όλη τη συζήτηση της υπόθεσης, προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος, στα πλαίσια πραγματογνωμοσύνης, την οποία διενήργησε με αφορμή την υπ' αριθ. 187/2000 μη οριστική απόφαση του Πρωτοδικείου Χαλκίδας, ενώπιον του οποίου εκκρεμούσε εμπράγματη διαφορά με διαδίκους τους Ζ και ήδη εγκαλούσα κατά των ... κλπ, συνέταξε την υπ' αριθ. 89/2002 έκθεση πραγματογνωμοσύνης, η οποία ακολούθως κατατέθηκε από τους διαδίκους στο προαναφερόμενο Δικαστήριο, ώστε να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της εν λόγω διαφοράς. Στην ως άνω έκθεση πραγματογνωμοσύνης, ο κατηγορούμενος εξέθεσε, μεταξύ άλλων, και τα όσα αναφέρονται ειδικότερα στο κατηγορητήριο που του αποδίδεται αλλά και στο διατακτικό της παρούσης, τα οποία είναι αντίθετα με τα όσα ισχυρίζεται η ως άνω εγκαλούσα, της οποίας (εγκαλούσας) πράγματι οι ισχυρισμοί επιβεβαιώνονται από το πόρισμα της διεξαχθείσας στα πλαίσια της παρούσας δίκης πραγματογνωμοσύνης, πλην όμως δεν απεδείχθη ότι ο κατηγορούμενος εξέθεσε τα ανωτέρω έχοντας διατυπώσει κρίση, η οποία δεν ήταν σύμφωνη με την ενδόμυχη πεποίθηση του, καθ' όσον για την πραγμάτωση της υποκειμενικής υπόστασης της πράξης που του αποδίδεται με το κατηγορητήριο δεν αρκεί ο ενδεχόμενος δόλος (βλ. και ΑΠ154/2007 ΝΟΜΟΣ), ούτε ενδιαφέρει, σύμφωνα με την ισχύουσα υποκειμενική θεωρία, αν η πεποίθηση του κατηγορουμένου είναι αντικειμενικά ορθή (βλ. και Συμβ. Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης 209/2001 Αρμ. 2001, 832). Εξάλλου, σε περίπτωση ανυπαρξίας άμεσης απόδειξης για την συνδρομή του υποκειμενικού στοιχείου (δόλου), όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, επί πραγματογνωμοσύνης, το περιεχόμενο της οποίας περιέχει εκτιμήσεις με ειδική μορφή τεχνικών κρίσεων, όπως η επίδικη, δεν υπάρχει περίπτωση διατύπωσης κρίσεως περί υπάρξεως αποχρωσών ενδείξεων ενοχής, καθ' όσον στην αντίθετη περίπτωση θα οδηγούμασταν στο άτοπο αποτέλεσμα οι πραγματογνώμονες να διστάζουν να αποδεχθούν το διορισμό τους σε υπόθεση με ιδιαίτερα σημαντικό αντικείμενο και έντονη αντιδικία, θα ήταν δε και παντελώς δύσκολο έως αδύνατο η δι' εμμέσων αποδείξεων και επιχειρημάτων καταδίκη, καθ' όσον απαιτείται να εκτίθενται στην περίπτωση αυτή τα πλήρη στοιχεία, από τα οποία προκύπτει η ύπαρξη δόλου, υπό την έννοια που αναφέρθηκε ανωτέρω". Η αιτιολογία, όμως, αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη με την παραπάνω έννοια, αφού δεν διαλαμβάνονται καθόλου στην προσβαλλόμενη απόφαση πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την ανυπαρξία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως του ως άνω εγκλήματος, ούτε και εξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους, τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν επαρκούν για την κατάφαση της ενοχής του κατηγορουμένου. Επομένως, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ μοναδικός λόγος της κρινόμενης αίτησης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί τη με αριθμό 1522/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας. Και Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση στο ίδιο πιο πάνω Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου 2009. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Μαΐου 2009. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ