← Ελλάδα

ΑΠ 1198/2009 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1198 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική. Περίληψη: Αίτηση Εισαγγελέα Αρείου Πάγου κατά αθωωτικής αποφάσεως για έλλειψη αιτιολογίας. Δεκτή. Αναιρεί και παραπέμπει στο ίδιο Δικαστήριο για νέα εκδίκαση. Αριθμός 1198/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο - Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 1456/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με κατηγορουμένους τους: 1) ...., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Κωνσταντόπουλο και 2) ...., που εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω δικηγόρο. Με πολιτικώς ενάγουσα την ...., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αργύριο Ευσταθόπουλο. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 39/28.6.2007 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίας Στεφανοπούλου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1178/2007. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης, και τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ.2 του ΚΠΔ προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά οποιασδήποτε αποφάσεως, αθωωτικής ή καταδικαστικής, μέσα σε τριάντα

(30)ημέρες από την καταχώριση αυτής καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠΔ και για όλους τους λόγους του άρθρου 510 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά δε, προκειμένου για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.2 της ΕΣΔΑ (ν.δ. 53/1974) και δεδομένου ότι αντικείμενο αποδείξεως στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, τέτοια έλλειψη αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν δεν εκτίθενται καθόλου στην απόφαση τα πραγματικά περιστατικά της πράξεως και οι λόγοι για τους οποίους το δικαστήριο αδυνατεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πραγματώθηκε από τον κατηγορούμενο η αντικειμενική ή η υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος που του αποδίδεται. Συνεπώς, δεν αρκεί για την πληρότητα της αιτιολογίας της αθωωτικής αποφάσεως μόνη η σκέψη ότι προέκυψαν αμφιβολίες για την ενοχή του κατηγορουμένου ή ότι δεν πείσθηκε το δικαστήριο, εκτός αν δεν προσκομίσθηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ούτε εξετάσθηκε μάρτυρας. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη με αριθμό 1456/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, οι κατηγορούμενοι: 1) .... και 2) .... κηρύχθηκαν αθώοι, κατά πλειοψηφία, της αξιόποινης πράξεως της παραβάσεως καθήκοντος από κοινού, κατ' εξακολούθηση, σε βάρος της ..., που τους είχε αποδοθεί. Για να στηρίξει την απαλλακτική αυτή κρίση του το δικάσαν Δικαστήριο, διέλαβε στην απόφασή του, την εξής κατά λέξη αιτιολογία: Όπως προκύπτει από την διάταξη του άρθρου 259 ΠΚ, απαραίτητο υποκειμενικό στοιχείο της θέλησης του εγκλήματος της παράβασης καθήκοντος είναι η συγκεκριμένη παράβαση εκ μέρους προσώπου που έχει την ιδιότητα του υπαλλήλου, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 263 Α' ΠΚ (ιδιαίτερο έγκλημα), να έχει τελεσθεί με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον ο δράστης παράνομο περιουσιακό όφελος, ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλον. Αν δεν υφίσταται ο παραπάνω σκοπός, η πράξη δεν τιμωρείται (βλ. ΑΠ Ευθ. σελ. 282). Στην προκειμένη περίπτωση, από ολόκληρη την διαδικασία (και από όλα τα έγγραφα της δικογραφίας που αναγνώσθηκαν, δεν προέκυψε, ούτε καν κατονομάσθηκε ουδεμία από τις περιστάσεις που αποτελούν προϋπόθεση κατά τα παραπάνω, της συνδρομής των υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος. Ούτε φιλική ή άλλη σχέση με το ζεύγος .... που λειτουργούσαν σε μη βιοτεχνικό χώρο (σε διαμέρισμα πολυκατοικίας), ούτε κάποιο όφελος περιουσιακό ή ηθικό (ΑΠ 1062/2002, ΠοινΔικ. 2000/79) διαφάνηκε ή επιδιώχθηκε από τους κατηγορουμένους. Αντίθετα, η παράλειψη σφράγισης οφείλεται σε διοικητική εκκρεμότητα κατά τη διάρκεια της οποίας η υπηρεσία της δεν προέβαινε ποτέ σε σφράγιση και εύλογα εν αναμονή αποτελέσματος (αποφάσεως επί προσφυγής). Ούτε πρόθεση βλάβης της εγκαλούσης μπορεί να στοιχειοθετηθεί, καθώς ούτε η ίδια αφήνει τέτοιο περιθώριο με την κατάθεσή της. Πρέπει λοιπόν να αθωωθούν οι κατηγορούμενοι, ελλείψει του υποκειμενικού στοιχείου της πράξεως". Η αιτιολογία, όμως, αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη με την παραπάνω έννοια, αφού δεν διαλαμβάνονται καθόλου στην προσβαλλόμενη απόφαση πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την ανυπαρξία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως του ως άνω εγκλήματος, ούτε και εξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους, τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν επαρκούν για την κατάφαση της ενοχής των κατηγορουμένων. Επομένως, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ μοναδικός λόγος της κρινόμενης αίτησης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την με αριθμό 1456/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο πιο πάνω Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 2009. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Μαΐου 2009. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.