ΑΠ 1207/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1207 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Για να είναι παραδεκτή η αίτηση αναιρέσεως κατά αποφάσεως πρέπει να περιέχει κάποιον σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως. Στοιχεία για το ορισμένο των λόγων αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως, γιατί δεν περιέχει ορισμένο λόγο αναιρέσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 1207/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοϊνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο-Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Μαΐου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου X κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στις φυλακές ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 83/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου. Το Πενταμελές Εφετείο Αιγαίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Νοεμβρίου 2010 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 248/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Παντελής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη με αριθμό 152/19-4-2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α ΚΠΔ την υπ' αρίθμ. 71/11 Νοεμβρίου 2009 αίτηση αναίρεσης του X κατά της υπ' αρίθμ. 83/2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου και εκθέτω τα ακόλουθα: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' απόφασης, πρέπει στη δήλωση άσκησης αυτής να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναίρεσης ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, η αίτηση αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Η ανυπαρξία, ή η αοριστία εξάλλου, των λόγων της αναίρεσης δε μπορεί να συμπληρωθεί με αναφορά σε άλλα έξω από την έκθεση αναίρεσης έγγραφα, ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 του ΚΠΔ την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ. ΙΔ ΚΠΔ λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης, ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής, ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 2/2002 σε Ολομέλεια Π Χρ. ΝΒ/ 691). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αρίθμ. 83/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου με την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων σε συνολική ποινή κάθειρξης οκτώ ετών και δύο μηνών και συνολική χρηματική ποινή 100750 ευρώ για τις πράξεις της παράνομης μεταφοράς υπηκόων τρίτων χωρών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, από την οποία πράξη μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο και παράνομη είσοδο στη χώρα (άρθρα 1,5,12,14 παρ.1,16,17,18 εδάφ. α, 26 παρ. 1 εδάφ. α, 27 παρ. 1,51,52,53,79,94 ΠΚ,83 παρ. 1 α και 88 παρ. 1 εδάφ.γ, Ν3386/2005). Από τη συνταγείσα εξάλλου για την άσκηση της ως άνω αίτησης αναίρεσης ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης ..., σχετική έκθεση, προκύπτει ότι ο κρατούμενος αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της προσβαλλομένης απόφασης "
2. Διότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν έχει την προσήκουσα κατά το Σύνταγμα αιτιολογία, άρθρο 510 παρ. Δ ΚΠΔ, και
3. Για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής διάταξης των προβλεπόμενων ποινικών διατάξεων του νόμου περί των οποίων καταδικάστηκε (άρθρο 510 παρ. Ε ΚΠΔ)". Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως αόριστοι και απαράδεκτοι, γιατί δεν αναφέρονται συγκεκριμένες ελλείψεις, ασάφειες ή αντιφάσεις της αιτιολογίας, η ουσιαστική διάταξη που παραβιάστηκε, σε τι συνίσταται η παραβίαση της, σε σχέση με τις ουσιαστικές παραδοχές της απόφασης και η εσφαλμένη ερμηνεία αυτής (ΑΠ 768/2006). Είναι κατόπιν τούτων φανερό, ότι δεν περιέχεται στην υπό κρίση αίτηση αναίρεσης κάποιος σαφής και ορισμένος λόγος αναίρεσης από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ και πρέπει να απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 513 παρ. 1 και 476 παρ. 1 ΚΠΔ). Για τους λόγους αυτούς Προτείνω 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αρίθμ. 71/11 Νοεμβρίου 2009 αίτηση αναίρεσης του X κρατούμενου της Δικαστικής Φυλακής ... κατά της υπ' αρίθμ. 83/2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου και 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. Αθήνα, 19/4/2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Ψάνης". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 473 §2, 474 §2, 476 §1, 509 §1 και 510 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' απόφασης, πρέπει στη δήλωση άσκησης αυτής να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναίρεσης ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, η αίτηση αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Η ανυπαρξία ή η αοριστία, εξάλλου, των λόγων της αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με αναφορά σε άλλα, έξω από την έκθεση αναίρεσης, έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 §2 του ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 §1 Δ ΚΠΔ λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης, ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής, ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (Ολ. ΑΠ 2/2002). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 83/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου, με την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων σε συνολική ποινή κάθειρξης οκτώ ετών και δύο μηνών και συνολική χρηματική ποινή 100750 ευρώ για τις πράξεις της παράνομης μεταφοράς υπηκόων τρίτων χωρών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, από την οποία πράξη μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο και παράνομη είσοδο στη Χώρα (άρθρα 1, 5, 12, 14 §1, 16, 17, 18 εδάφ. α, 26 §1 εδάφ. α, 27 §1, 51, 52, 53, 79, 94 ΠΚ, 83 §1α και 88 §1 εδάφ. γ, Ν.3386/2005). Από τη συνταγείσα, εξάλλου, για την άσκηση της ως άνω αίτησης αναίρεσης ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης ..., σχετική έκθεση, προκύπτει ότι ο κρατούμενος αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης "
4. Διότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν έχει την προσήκουσα κατά το Σύνταμα αιτιολογία, άρθρο 510 §Δ ΚΠΔ, και
5. Για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής διάταξης των προβλεπόμενων ποινικών διατάξεων του νόμου περί των οποίων καταδικάστηκε (άρθρο 510 §Ε ΚΠΔ). Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι αόριστοι, γιατί δεν αναφέρονται συγκεκριμένες ελλείψεις, ασάφειες ή αντιφάσεις της αιτιολογίας, ούτε η ουσιαστική διάταξη που παραβιάστηκε, και σε τι συνίσταται η παραβίασή της, σε σχέση με την ερμηνεία και εφαρμογή της. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, η οποία δεν περιέχει κάποιον σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 583 §1 και 476 §1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 11-11-2009 αίτηση του X, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 83/2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου. Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι