ΑΠ 1208/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Πολιτική αγωγή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1208 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Πολιτική αγωγή. Περίληψη: Αίτηση αναιρέσεως της πολιτικώς ενάγουσας κατά αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου με την οποία ανεβλήθη η εκδίκαση ποινικής υποθέσεως επί εφέσεως του κατηγορουμένου κατά καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου για απλή σωματική βλάβη σε ρητή δικάσιμο για συνεκδίκαση με άλλη υπόθεση στην οποία κατηγορουμένη ήταν η ήδη αναιρεσείουσα με μηνυτή τον άνω κατηγορούμενο. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως διότι δεν είχε δικαίωμα να ασκήσει τέτοιο ένδικο μέσο κατά αποφάσεως του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που δεν αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή δεν έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη ή δεν κήρυξε απαράδεκτη αυτήν και δεν έκρινε τις απαιτήσεις της πολιτικώς ενάγουσας για χρηματική ικανοποίηση ούτε καταδίκασε αυτήν σε αποζημίωση και στα έξοδα. ΑΡΙΘΜΟΣ 1208/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοϊνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Μαΐου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας- πολιτικώς ενάγουσας ... που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1860/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον .... Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-πολιτικώς ενάγουσα ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Μαρτίου 2010 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 550/10. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Παντελής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου με αριθμό 170/10-5-2010 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγοντες την από 22-3-2010 αίτηση αναιρέσεως της ..., δικηγόρου, κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 1860/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημ/των), με την οποία η δίκη με κατηγορούμενο για απλή σωματική βλάβη κ.τ.λ. τον ... και πολιτικώς ενάγουσα την αναιρεσείουσα, ανεβλήθη, προκειμένου να συνδικαστεί με συναφή δίκη, με κατηγορουμένη την πολιτικώς ενάγουσα, εκθέτομεν τα εξής: Κατά το άρθρο 504§1 Κ.Π.Δ., όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης, που όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, στρεφομένη κατά της άνω αναβλητικής πρωτοβαθμίου αποφάσεως, κατά της οποίας απαγορεύεται η άσκηση αναιρέσεως, πρέπει κατά το άρθρο 476§1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθεί απαράδεκτη. Τοιουτοτρόπως, Προτείνομεν Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 97/22-3-2010 αίτηση αναιρέσεως της ..., κατά της υπ' αριθμ. 1860/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, Και Β) Να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα εκ 220 Ευρώ. Αθήνα, / /2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστ. Κανελλόπουλος" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 504 §1 Κ.Ποιν.Δ. όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνον κατά της αποφάσεως που όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 370)... Εξάλλου, κατά το άρθρο 505 §1 Κ.Ποιν.Δ. αναίρεση μπορεί να ζητήσει προκειμένου για καταδικαστική απόφαση α) ο κατηγορούμενος ..... γ) ο πολιτικώς ενάγων μόνον όμως για το τμήμα που επιδικάζει σ' αυτόν αποζημίωση ή ικανοποίηση ή απορρίπτει την αγωγή του, επειδή δεν στηρίζεται στο νόμο, ενώ κατά το άρθρο 506 ιδίου Κώδικα την αναίρεση μπορεί να ζητήσει εκτός των άλλων ο μηνυτής ή εκείνος που άσκησε την έγκληση αν καταδικάστηκε σε αποζημίωση και στα έξοδα. Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 476 §1 Κ.Ποιν.Δ., το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, πλην άλλων περιπτώσεων όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως για την οποία δεν προβλέπεται. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η αναίρεση της 1860/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημ/των), που εκδόθηκε κατά τη συνεδρίασή του στη δικάσιμο της 22-2-2010, επί ποινικής υποθέσεως με κατηγορούμενο τον ... για απλή σωματική βλάβη, απειλή και εξύβριση, στην οποία δεν παρέστη η ήδη αναιρεσείουσα εγκαλούσα αλλά λόγω ασθενείας της υπεβλήθη για λογαριασμό της από την εμφανισθείσα μάρτυρα που δήλωσε ότι ήθελε να παραστεί η απουσιάζουσα ως πολιτικώς ενάγουσα, αίτημα αναβολής της δίκης. Αυτό το αίτημα απερρίφθη από το Εφετείο, από το οποίο στη συνέχεια μετά την αποδεικτική διαδικασία και την αγόρευση του Εισαγγελέα, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματος του κατηγορουμένου, ανεβλήθη με την προσβαλλόμενη απόφαση η εκδίκαση της εν λόγω υποθέσεως για να συνεκδικασθεί στην ρητή δικάσιμο της 24-3-2010 με άλλη συναφή δίκη, στην οποία κατηγορουμένη είναι η ήδη αναιρεσείουσα με μηνυτή τον άνω κατηγορούμενο και κατά την οποία διατάχθηκε να κλητευθεί για να εμφανισθεί και να καταθέσει ο ..., ως μάρτυρας. Κατά της προσβαλλόμενης άνω μη οριστικής αποφάσεως ανεξάρτητα από το ότι με αυτήν δεν κρίθηκαν απαιτήσεις της πολιτικώς ενάγουσας για αποζημίωση ή χρηματική ικανοποίηση ούτε καταδικάσθηκε η ήδη αναιρεσείουσα ως εγκαλούσα σε αποζημίωση και στα έξοδα, αυτή δεν είχε δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα. Επομένως, μετά και την ειδοποίηση εμπροθέσμως της αναιρεσείουσας ως δικηγόρου να εμφανισθεί στο παρόν δικαστήριο ως συμβούλιο να εκθέσει τις απόψεις της, όπως προκύπτει από την επί της δικογραφίας επισημείωση του αρμοδίου γραμματέως, η κρινόμενη αίτηση που είναι απαράδεκτη πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 §1 Κ.Ποιν.Δ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 22-3-2010 αίτηση της ..., περί αναιρέσεως της 1860/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημμελημάτων). Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι