Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1217 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Άρθρο 476 §§ 1, 2 ΚΠΔ. Απαράδεκτο το ένδικο μέσο εάν ησκήθη εκπροθέσμως. Αναίρεση κατ' αποφάσεως που απέρριψε έφεση ως εκπρόθεσμη. Πότε αιτιολογία σχετικής (απορριπτικής) αποφάσεως, εάν προβάλλεται με την έφεση σαφής και ορισμένος λόγος ακυρότητος της επιδόσεως. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 1217/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα-Eισηγήτρια, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ματθαίο Πέπονα, περί αναιρέσεως της 5093/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Σεπτεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1270/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 476 §§ 1 και 2 Κ.Π.Δ., το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο εκτός άλλων περιπτώσεων και όταν ησκήθη εκπροθέσμως. Κατά της αποφάσεως η οποία απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη επιτρέπεται μόνο αίτηση αναιρέσεως για όλους τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στη διάταξη του άρθρου 510 ιδίου Κώδικος, μεταξύ των οποίων και η ελλιπής αιτιολογία της, με την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσεως για το απαράδεκτο. Εξάλλου η απόφαση με την οποία το ένδικο μέσο της εφέσεως απορρίπτεται ως απαράδεκτο, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς του, έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 §3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 §1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ. λόγον αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν ο χρόνος της νομίμου επιδόσεως στον εκκαλούντα της προσβαλλομένης αποφάσεως, (εάν απηγγέλθη απόντος τούτου), ο χρόνος ασκήσεως του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητος του αποδεικτικού και της επιδόσεως (Ολ. ΑΠ 4/1995, 6/1994), εκτός εάν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητος της επιδόσεως ή ανωτέρας βίας, εκ της οποίας απωλέσθη η προθεσμία (του άρθρου 473 §1 Κ.Π.Δ.), οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στα ζητήματα αυτά. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 5093/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, δικάσαντος κατ' έφεση, του νυν αναιρεσείοντος κατηγορουμένου - τότε εκκαλούντος, εκπροσωπηθέντος στη δίκη εκείνη από συνήγορο, όπως εκ της αποφάσεως αυτής προκύπτει, απερρίφθη ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 39255/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία ούτος είχε καταδικασθεί ερήμην σε ποινή φυλακίσεως δύο
(2)ετών και δέκα πέντε
(15)μηνών και χρηματική ποινή 1.500 Ευρώ για απάτη κατ' εξακολούθηση, πλαστογραφία με χρήση κατ' εξακολούθηση, ψευδή ανώμοτη κατάθεση και παράνομη είσοδο στη χώρα. Με την έφεσή του αυτή, η οποία παραδεκτώς επισκοπείται από τον Άρειο Πάγο, για την έρευνα του παραδεκτού και βασίμου του λόγου αναιρέσεως, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων επί λέξει "Ζήτησε να γίνει δεκτή η έφεση, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση και να απαλλαγεί ο εντολέας του από την κατηγορία, διότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δεν εκτίμησε σωστά τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως και τον κήρυξε ένοχο πράξεως, την οποία δεν διέπραξε και για όσους θα εκθέσει κατά την ημέρα συζητήσεως της υποθέσεως, δήλωσε δε ότι την παρούσα έφεση ασκεί εκπροθέσμως, διότι δεν είχε λάβει γνώση της αποφάσεως προηγουμένως διότι κοινοποιήθηκε εσφαλμένα σε προηγούμενή μου διεύθυνση τόσο η κλήση όσο και η απόφαση". Ως αιτιολογία για την απόρριψη της εφέσεως, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών εδέχθη με την άνω προσβαλλομένη απόφασή του τα εξής: "Επειδή, κατά το άρθρο 476 §1 Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκηθεί εκπρόθεσμα, το Δικαστήριο, με πρόταση του Εισαγγελέα, το κηρύσσει απαράδεκτο και διατάζει να εκτελεστεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Στην κρινομένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε ερήμην, με την απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών η οποία έχει αριθμό 39255/2004. Η απόφαση αυτή του κοινοποιήθηκε στις 11-4-2006 όπως προκύπτει από το αποδεικτικό επίδοσης του Αρχιφύλακα ... που βρίσκεται στη δικογραφία και άσκησε την κρινόμενη έφεση στις 28-1-2009, δηλαδή μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας και χωρίς να αναφέρει στο έγγραφο της έφεσης λόγο που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της πλην του ότι δεν έλαβε γνώση λόγω αλλαγής διεύθυνσης κατοικίας. Επειδή από την όλη αποδεικτική διαδικασία δεν αποδείχθηκε κάποιο στοιχείο που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της έφεσης και το Δικαστήριο δεν πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος από ανώτερη βία άσκησε την έφεση, μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας, πρέπει η έφεση αυτή να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Ειδικότερα δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος, ο οποίος δεν δήλωσε αρμοδίως την αλλαγή της διεύθυνσής του, την οποία είχε δηλώσει ως κατοικία εξετάσεως προανακριτικώς (και επομένως συννόμως θυροκολλήθηκαν εκεί τόσο η κλήση προς συζήτηση της υπόθεσης στον 1ο βαθμό, όσο και η εκκαλουμένη) δεν έλαβε γνώση της απόφασης εφόσον είχε οδηγηθεί συνοδεία στο αυτόφωρο Τριμελές Πλημ/κείο και γνώριζε τις κατ' αυτού κατηγορίες και ότι παραμένουν εκκρεμείς κατά την αναβολή της συζητήσεως". Με αυτά που εδέχθη το Τριμελές Εφετείο (Αθηνών), για την απόρριψη της εφέσεως ως εκπροθέσμου, διέλαβε την από τις διατάξεις των άρθρων 93 §3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού διαλαμβάνει τον χρόνο επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως (11-4-2006), το αποδεικτικό επιδόσεώς της από τον Αρχιφύλακα ....., το οποίον ανεγνώσθη υπό τον αριθμ. 1 των αναγνωσθέντων εγγράφων, και τον χρόνον ασκήσεως του ενδίκου μέσου της εφέσεως (28-1-2009), ως εκ περισσού δε διαλαμβάνει και ότι ο αναιρεσείων δεν είχε δηλώσει αρμοδίως αλλαγή της διευθύνσεώς του. Και τούτο διότι ο αναιρεσείων στην έκθεση εφέσεως ουδόλως προβάλλει σαφώς και ορισμένως λόγους ακυρότητος της επιδόσεως (ούτε βέβαια και λόγον ανωτέρας βίας) αφού δεν εκθέτει ποία η προηγούμενη διεύθυνση της κατοικίας του, εάν και πού την είχε δηλώσει, ως και ποία η συγκεκριμένη διεύθυνση της κατοικίας του νυν, στην οποία έπρεπει να επιδοθεί η εκκαλουμένη απόφαση και την οποίαν είχε δηλώσει, κατά μεταβολή της πρώτης αρμοδίως (άρθρ. 273 §1 εδ. α' και γ' Κ.Π.Δ., όπως ισχύει μετά το άρθρο 14 Ν.3160/2003). Άλλωστε, και πέραν αυτών, όπως προκύπτει από τα επισκοπούμενα έγγραφα της δικογραφίας, ο αναιρεσείων κατά την, κατά την 23-11-2003, εξέτασή του ενώπιον του Ανθυπαστυνόμου ... εδήλωσεν ως διεύθυνση κατοικίας του την οδόν ..., όπου και εγένετο η επίδοση, και δεν προκύπτει δήλωση μεταβολής της και νέα διεύθυνση στον αρμόδιο Εισαγγελέα (άρθρο 273 §1 στοιχ. γ' εδάφ. δεύτερο). Τέλος η αιτίαση της εφέσεως ότι και η κλήση (στο πρωτόδικο δικαστήριο) του κοινοποιήθηκε εσφαλμένα σε προηγούμενη διεύθυνσή του, αλυσιτελώς προβάλλεται και είναι άνευ εννόμου επιρροής, αφού στην προκειμένη περίπτωση, δηλαδή της απορρίψεως της εφέσεως ως εκπροθέσμου, ενδιαφέρει και είναι κρίσιμο η επίδοση της πρωτοδίκου (καταδικαστικής) αποφάσεως και όχι η επίδοση της κλήσεως στον κατηγορούμενο για να παραστεί στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Συνεπώς η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, με λόγους την έλλειψη αιτιολογίας, ειδικής και εμπεριστατωμένης, της αποφάσεως και την υπέρβαση εξουσίας, οι οποίοι είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, επιβληθούν δε τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρ. 583 §1 Κ.Π.Δ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 296/3-9-2009 αίτηση του .... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5093/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι
(220). Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαρτίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 11 Ιουνίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ