Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1219 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ακυρότητα απόλυτη. Περίληψη: Μήνυση. Κατά την υποβολή της μηνύσεως ο μηνυτής κατέθετε παράβολο υπέρ του Δημοσίου ποσού δέκα
(10)ευρώ, το οποίο αναπροσαρμοζόταν με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Δικαιοσύνης όχι επί ποινή απαραδέκτου. Μετά όμως την αντικατάσταση της παρ. 4 του άρθρου 42 ΚΠΔ με το άρθρο 69 Ν. 3699/2008 η μη κατάθεση του παραβόλου αυτού επιφέρει απαράδεκτο της μήνυσης. Απορρίπτει λόγους αναίρεσης διότι πριν την άνω αντικατάσταση δεν εδημιουργείτο απαράδεκτο από τη μη κατάθεση του παραβόλου. Αριθμός 1219/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο-Εισηγητή και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Μαρτίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτριου-Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Ράλλη, περί αναιρέσεως της 841/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που παρέστη με την πληρεξούσια δικηγόρο του Δήμητρα Πολυκρέτη. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Τρικάλων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Μαΐου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, καθώς και στο από 18 Ιανουαρίου 2010 δικόγραφο προσθέτων λόγων, τα οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1593/2009. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την παρ. 4 του άρθ. 42 του ΚΠΔ, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 34 παρ. 1 του ν. 3346/ 2005, ο μηνυτής κατά την υποβολή της μήνυσης ενώπιον κάθε αρμόδιας αρχής καταθέτει παράβολο υπέρ του δημοσίου ποσού δέκα
(10)ευρώ. Το ύψος του ποσού του παραβόλου αναπροσαρμόζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Δικαιοσύνης. Η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 69 του ν.3659/ 2008 με το ακόλουθο περιεχόμενο. Ο μηνυτής κατά την υποβολή της μήνυσης ενώπιον κάθε αρμοδίας αρχής καταθέτει με ποινή του απαράδεκτου αυτής παράβολο υπέρ του Δημοσίου ποσού δέκα
(10)ευρώ. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, η κατά του αναιρεσείοντος έγκληση, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 841/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων, κατετέθη στις 5-5-2006 χωρίς να κατατεθεί το άνω παράβολο, ήτοι κατετέθη προ της αντικαταστάσεως της ανωτέρω διατάξεως δια του άρθρου 69 του ν.3659/2008. Κατά το χρόνο αυτό της καταθέσεως της εγκλήσεως, η μη καταβολή του άνω παραβόλου, δεν δημιουργούσε απαράδεκτο αυτής αφού τέτοια κύρωση δεν προεβλέπετο και συνεπώς οι εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Α', Ε' και Η' ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως λόγω εξετάσεως της ουσίας της υπόθεσης είναι αβάσιμοι. Η καταδικαστική απόφαση για να έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1Δ ΚΠΔ, πρέπει να αναφέρονται σε αυτήν τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε, συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα γενικώς, κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά, από τα οποία αποδείχτηκαν τα περιστατικά αυτά και οι συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ποινικές διατάξεις. Εκ της προσβαλλόμενης ως άνω απόφασης και των πρακτικών αυτής, με την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων για εξύβριση και απειλή σε βάρος του εγκαλούντος, προκύπτει ότι το δικαστήριο που εξέδωσε αυτή έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος προσδιορίζονται μεταξύ των οποίων και τα αναγνωσθέντα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης ως και τις δύο ένορκες βεβαιώσεις οι οποίες αναγνώστηκαν, εξάλλου δε με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία απέρριψε τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί απαραδέκτου της εγκλήσεως λόγω μη καταβολής του άνω παραβόλου αφού ορθώς δέχτηκε ότι κατά το χρόνο υποβολής της εγκλήσεως η παλαιά διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 42 ΚΠΔ δεν προέβλεπε απαράδεκτο της εγκλήσεως λόγω μη καταβολής του παραβόλου τούτου. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος περί ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος στηρίζεται επί ελλειπούσης προϋποθέσεως αφού τέτοιος ισχυρισμός δεν προεβλήθη. Συνεπώς, οι σχετικοί προς τα ανωτέρω προβαλλόμενοι αναιρετικοί λόγοι εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Β' και Δ' είναι αβάσιμοι ενώ περαιτέρω, οι λοιπές αιτιάσεις πλήττουν την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και συνεπώς είναι απαράδεκτες. Επομένως, η αίτηση αναίρεσης και οι επ' αυτής προβαλλόμενοι πρόσθετοι λόγοι είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν και καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος και στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 1/21-5-2009 αίτηση του ... και τους επ' αυτής από 18-01-2010 πρόσθετους λόγους για αναίρεση της 841/2009 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικού ενάγοντος ..., την οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων
(500)ευρώ. Και Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ