Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1229 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Απάτη. Περίληψη: Αναίρεση καταδικαστικής αποφάσεως για απάτη, με την επίκληση του λόγου αναιρέσεως της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Υπάρχει ασάφεια και αντίφαση ως προς τους τρόπους τέλεσης της απάτης, λόγω της παράλληλης παραδοχής της τέλεσης της πράξης, τόσο με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών, όσο και με την απόκρυψη και παρασιώπηση των γεγονότων. Αναιρεί και παραπέμπει. ΑΡΙΘΜΟΣ 1229/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου, Γεωργίου Σαραντινού), ο οποίος ορίσθηκε με την 57/1.4.08 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαϊρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστάθιο Παναγιωτόπουλο, περί αναιρέσεως της 2041/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσ/κης. Με πολιτικώς ενάγουσα την εταιρεία με την επωνυμία "ΑΦΟΙ ΤΣΕΒΡΕΜΗ ΑΒΕΤΕ - ΧΩΜΑΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε. Το Τριμελές Εφετείο Θεσ/νίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Νοεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2031/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή η καταδικαστική απόφαση στερείται τις από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, όταν δεν αναφέρονται σ' αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα προκύψαντα από την ακροαματική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους τα περιστατικά αυτά υπήχθησαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που στη συγκεκριμένη περίπτωση εφαρμόσθηκε. Έλλειψη τέτοιας αιτιολογίας υπάρχει και όταν η έκθεση των πραγματικών περιστατικών που δέχεται το δικαστήριο ως αποδειχθέντα στο αιτιολογικό της απόφασής του έρχεται σε αντίφαση με εκείνα για τα οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος στο διατακτικό της. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 386 παρ. 1 του ΠΚ, όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Από το περιεχόμενο της διάταξης αυτής προκύπτει ότι το έγκλημα της απάτης συντελείται με την επέλευση βλάβης σε ξένη περιουσία, με σκοπό να περιέλθει σε κάποιον παράνομο περιουσιακό όφελος με δόλια παραπλάνηση, που επιτυγχάνεται, είτε με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών, είτε με την αθέμιτη απόκρυψη αληθινών γεγονότων ή με την παρασιώπηση αυτών. Η δόλια δηλαδή παραπλάνηση πραγματώνεται με τρεις υπαλλακτικά τρόπους που διαφέρουν εννοιολογικά μεταξύ τους. Ειδικότερα οι δύο πρώτοι τρόποι, δηλαδή η παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών και η αθέμιτη απόκρυψη των αληθινών γεγονότων συνιστούν περιπτώσεις θετικής απατηλής συμπεριφοράς, ενώ η αθέμιτη παρασιώπηση αληθινών γεγονότων πραγματώνεται με παράλειψη ανακοινώσεως στον παθόντα αληθινών γεγονότων, τα οποία είχε υποχρέωση ο δράστης να ανακοινώσει σ' αυτόν, είτε από το νόμο, είτε από σύμβαση, είτε από προηγούμενη ενέργειά του. Έτσι η παραδοχή των δύο ή και των τριών αυτών υπαλλακτικών τρόπων τέλεσης της απάτης δημιουργεί ασάφεια και αντίφαση που καθιστά αδύνατο τον αναιρετικό έλεγχο, στερεί δε την απόφαση νόμιμης βάσης και έτσι επέρχεται εκ πλαγίου παράβαση της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 386 παρ. 1 του ΠΚ. Δεν δημιουργείται όμως τέτοια ασάφεια και αντίφαση όταν αναφέρονται οι δύο πρώτοι υπαλλακτικοί τρόποι τέλεσης της απάτης, εφόσον στο σκεπτικό ή στο διατακτικό εξειδικεύεται ο ένας τρόπος και η απλή αναφορά του άλλου δεν διαφοροποιεί τον τρόπο τέλεσης της πράξης, αλλά απλώς προσδιορίζει (εξειδικεύει) το δόλο του δράστη. Μεταξύ όμως της απόκρυψης αληθινών γεγονότων από τη μια πλευρά και της αθέμιτης παρασιώπησης τέτοιων γεγονότων από την άλλη, όταν χρησιμοποιούνται σύγχρονα, ως τρόποι τέλεσης της απάτης, όχι μόνον ανακύπτει ασάφεια, αλλά δημιουργείται αντίφαση, αφού η μία περίπτωση (απόκρυψη) αποτελεί έγκλημα ενέργειας, ενώ η άλλη (παρασιώπηση) αποτελεί έγκλημα που γίνεται με παράλειψη που προϋποθέτει πάντοτε ιδιαίτερη υποχρέωση (άρθρ. 15 ΠΚ) για ανακοίνωση και που δεν μπορούν να συνυπάρχουν αλλά το ένα αποκλείει το άλλο από τη φύση του πράγματος. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης με αριθ. 2041/2008 απόφασής του, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, δέχτηκε, ότι "από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάσθηκαν στο Δικαστήριο τούτο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται σ' αυτά αλλά και στα πρακτικά της παρούσας δίκης, την απολογία του κατηγορουμένου στο ακροατήριο και την όλη αποδεικτική διαδικασία, αποδείχθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά: Μεταξύ της μηνύτριας εταιρίας με την επωνυμία "Αφοί Τσεβρέμη ΑΒΕΤΕ" που έχει ως αντικείμενο χωματουργικές εργασίες και της εταιρίας πώλησης υγρών καυσίμων με την επωνυμία "...... Ο.Ε.", νόμιμος εκπρόσωπος της οποίας ήταν ο κατηγορούμενος, είχε καταρτισθεί κατά μήνα Οκτώβριο του έτους 2000 σύμβαση προμήθειας υγρών καυσίμων, κατά τους όρους της οποίας η τελευταία ανέλαβε την υποχρέωση, έναντι συμφωνηθέντος τιμήματος και με διαδοχικές παραδόσεις, να προμηθεύει στη πρώτη πετρέλαιο κίνησης για τη κάλυψη των αναγκών κίνησης των οχημάτων της, είτε απ' ευθείας στα οχήματα της αγοράστριας εταιρίας από τις βενζιαντλίες του καταστήματός της είτε με τη μεταφορά ποσοτήτων απ' αυτές στην αποθηκευτική δεξαμενή της που υπήρχε στο εργοτάξιο της. Η σύμβαση αυτή λειτούργησε ομαλά μέχρι και του μηνός Οκτωβρίου 2001, όταν εκ μέρους των υπευθύνων της μηνύτριας εταιρίας διαπιστώθηκε δυσλειτουργία στη κίνηση των οχημάτων της και συνεχείς βλάβες αυτών που κατά την άποψη των τεχνικών οφείλονταν στη κακή ποιότητα του χρησιμοποιούμενου πετρελαίου κίνησης. Όπως προέκυψε, οι παραδοθείσες στην αποθηκευτική δεξαμενή της μηνύτριας εταιρίας, ποσότητες πετρελαίου κίνησης, ανήλθαν για τον μήνα Νοέμβριο 2001 σε 42.195,19 λίτρα, συνολικής αξίας 9.130.740 δρχ. [26.796 ευρώ] για τις οποίες εκδόθηκαν από την πωλήτρια εταιρία τα αντίστοιχα δελτία αποστολής και τιμολόγια. Στη συνέχεια, κατόπιν σχετικής καταγγελίας που έγινε από τον εκπρόσωπο της μηνύτριας, λόγω του ότι τα προβλήματα στη λειτουργία των οχημάτων και μηχανημάτων της συνεχιζόταν, στις 28-12-2001 μετέβη στη δεξαμενή αυτής όπου είχαν αποθηκευθεί σταδιακά η συνολική πιο πάνω ποσότητα πετρελαίου κίνησης, αρμόδιος υπάλληλος της Δ/νσης Εμπορίου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσ/νίκης και προέβη σε δειγματοληψία από το υπάρχον την ανωτέρω ημερομηνία υπόλοιπο [21.500 λίτρα], το αποτέλεσμα της οποίας ήταν ύστερα και από επανεξέταση, να βρεθεί ότι το πετρέλαιο ήταν νοθευμένο και μη κανονικό γιατί περιείχε α] πυκνότητα 0,8540 g/ml αντί όχι μεγαλύτερη από 0,8540 g/ml β] θείο [S] 0,65% κ.β. αντί όχι πιο πολύ από 0,035 κ.β., γ] σημείο απόφραξης ψυχρού φίλτρου [cfpp] + 5 β.C αντί όχι μεγαλύτερη από -5β.c,δ] κινηματικό ιξώδες 4,7 cSt αντί όχι πιο πολύ 4,5 cSt, 5] απόσταγμα στους 350 β.C: 79% ν/ν και 6] απόσταγμα στους 360 β.C 89% ν/ν αντί τουλάχιστον 95% ν/ν. Όπως δε αναφέρεται στο από 1-5-2002 έγγραφο της ανωτέρω υπηρεσίας πρόκειται για νοθευμένο πετρέλαιο κίνησης με ανώτερα κλάσματα πετρελαίου της περιοχής των ορυκτελαίων σε ποσοστό τουλάχιστον 6%. Συνέπεια του γεγονότος αυτού ήταν να απαγορευθεί η περαιτέρω κυκλοφορία και διάθεση της εναπομείνασας στη δεξαμενή ποσότητας των 21.500 λίτρων, επαναδιύλιση, χωρίς όμως από κανένα στοιχείο να προκύπτει η περαιτέρω τύχη της ποσότητας αυτής. Τέλος προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος έχει ήδη καταδικασθεί με τη με α αριθμό 6107/2007 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Θεσ/κης σε ποινή φυλάκισης 7 μηνών και χρηματική ποινή 3.000 ευρώ για παράβαση του άρθρου 31 παρ. 4 του Αγορανομικού Κώδικα. Με βάση τα αποδειχθέντα πιο πάνω περιστατικά, πλήρως αποδεικνύεται κατά τη κρίση του Δικαστηρίου, ότι η μηνύτρια εταιρία υπέστη βλάβη της περιουσίας της τουλάχιστον ίση με την αξία του τιμήματος της πωληθείσας σ' αυτήν πιο πάνω συνολικής ποσότητας, ήτοι τουλάχιστον 26.796 ευρώ, που είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, αφού αυτή αφενός μεν ήταν υποχρεωμένη να καταβάλλει το σύνολο του τιμήματος σε εκπλήρωση συμβατικής της υποχρεώσεως, αφετέρου δε δεν μπορούσε πλέον να χρησιμοποιήσει το 50% της ποσότητας αυτή [21.500 λίτρα] λόγω της ακαταλληλότητάς και της δέσμευσης αυτή. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι άλλη περαιτέρω περιουσιακή βλάβη, δεν αποδείχθηκε ότι υπέστη η μηνύτρια, αφού από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι και οι προηγούμενες [πριν από τον μήνα Νοέμβριος], που παραδόθηκαν σ' αυτήν ποσότητες πετρελαίου, ήταν νοθευμένες ή ότι αυτή δαπάνησε το ποσό των 30.000 ευρώ για την αποκατάσταση των βλαβών που υπέστησαν τα οχήματα και τα μηχανήματα αυτής από τη χρήση του ακατάλληλου πετρελαίου. Η ανωτέρω δε περιουσιακή βλάβη της μηνύτριας, τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με τις παραπλανητικές ενέργειες του κατηγορουμένου, ήτοι με την εν γνώσει του παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών και με την αθέμιτη απόκρυψη και παρασιώπηση των αληθών, που οδήγησαν τη μηνύτρια σε πράξη και συγκεκριμένα ενώ, ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η ανωτέρω ποσότητα των 42.195,19 λίτρων πετρελαίου ήταν νοθευμένη, εν τούτοις την πώλησε και την παρέδωσε στη μηνύτρια ως κανονική, αποκρύπτοντας την αλήθεια, με συνέπεια αυτή να δεχθεί να την παραλάβει, να την τοποθετήσει στη δεξαμενή της και να την χρησιμοποιήσει περαιτέρω, ενέργειες στις οποίες αυτή ασφαλώς και δεν θα προέβαινε αν γνώριζε την αλήθεια. Σκοπός δε του κατηγορουμένου ήταν να περιποιήσει στην εταιρία που εκπροσωπούσε, αλλά και στον εαυτό του παράνομο περιουσιακό όφελος, αντίστοιχο της βλάβης της μηνύτριας [26.796 ευρώ] ανεξάρτητα από το γεγονός ότι τούτο δεν επιτεύχθηκε στο σύνολο του, λόγω της άρνησης της μηνύτριας να εξοφλήσει μέρος του τιμήματος, όταν διαπιστώθηκε η ακαταλληλότητα της παραδοθείσας σ' αυτήν ποσότητας. Ενόψει αυτών, και σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, στοιχειοθετείται αντικειμενικά και υποκειμενικά το έγκλημα της απάτης και συνεπώς πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος της πράξεως αυτής, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας. Σύμφωνα λοιπόν, με τις παραπάνω παραδοχές, η αποδιδόμενη στον κατηγορούμενο αξιόποινη πράξη της απάτης τελέσθηκε, "με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών και με την αθέμιτη απόκρυψη και παρασιώπηση των αληθών". Αντίθετα, στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρεται ότι ο αναιρεσείων κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος απάτης ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, συνισταμένης στο ότι "στη .......κατά μήνα Νοέμβριο του έτους 2001, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένη περιουσία, πείθοντας άλλον σε πράξη με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών και με την αθέμιτη απόκρυψη αληθινών γεγονότων, δη δε ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Συγκεκριμένα όντας νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας με την επωνυμία "........ ΟΕ", που είχε καταρτίσει κατά μήνα Οκτώβριο του έτους 2000 σύμβαση πώλησης υγρών καυσίμων με την εταιρία με την επωνυμία "Αφοί Τσεβρέμη ΑΒΕΤΕ", και αναλάβει την συμβατική υποχρέωση να παραδίδει σ' αυτήν μεταξύ άλλων και κανονικό [μη νοθευμένο] πετρέλαιο κίνησης για τις ανάγκες των οχημάτων και λοιπών μηχανημάτων αυτής, εν τούτοις κατά το παραπάνω τόπο και χρόνο, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος και η εταιρία του παράνομο περιουσιακό όφελος ίσο με την αξία της παραδοθείσας κατά τον ανωτέρω μήνα ποσότητας των 42.195,19 λίτρων πετρελαίου κίνησης, εν γνώσει του παρέστησε ψευδώς στο νόμιμο εκπρόσωπο της αγοράστριας εταιρίας ότι αυτό ήταν κανονικό, αποκρύπτοντας αθέμιτα, ήτοι κατά παράβαση συμβατικής του υποχρεώσεως ότι ήταν νοθευμένο και συνεπώς ακατάλληλο για χρήση, γιατί περιείχε α] πυκνότητα 0,8540 g/ml αντί όχι μεγαλύτερη από 0,8540 g/ml β] θείο [S] 0,65% κ.β. αντί όχι πιο πολύ από 0,035 κβ,γ] σημείο απόφραξης ψυχρού φίλτρου [cfpp] + 5 β.C αντί όχι μεγαλύτερη από -5 β.C, δ] κινηματικό ιξώδες 4,7 cSt αντί όχι πιο πολύ 4,5 cSt, 5] απόσταγμα στους 350 β. C: 79% ν/ν αντί τουλάχιστον 85% ν/ν και 6] απόσταγμα στους 360 β. C 89% ν/ν αντί τουλάχιστον 95% ν/ν, με αποτέλεσμα να δεσμευθεί μέρος αυτής [21.500 λίτρα], πείθοντας με τον τρόπο αυτό τον εκπρόσωπο της αγοράστριας να παραλάβει την ανωτέρω νοθευμένη ποσότητα, να την τοποθετήσει στη δεξαμενή του εργοταξίου της ανωτέρω εταιρίας και να χρησιμοποιήσει μέρος αυτής, ενέργειες στις οποίες αυτός δεν θα προέβαινε αν γνώριζε την αλήθεια. Αποτέλεσμα δε της ανωτέρω παραπλανητικής συμπεριφοράς του κατηγορουμένου, ήταν να υποστεί περιουσιακή βλάβη η αγοράστρια εταιρία, ισόποση τουλάχιστον με την αξία του τιμήματος που ήταν αυτή υποχρεωμένη να καταβάλει στη πωλήτρια για τη ποσότητα αυτή, ήτοι 26.796 ευρώ, που είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας". Έτσι, από την αντιπαραβολή του αιτιολογικού προς το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, αβιάστως, προκύπτει ότι με το αιτιολογικό γίνεται δεκτό ότι την εις βάρος του μηνυτή απάτη τέλεσε ο κατηγορούμενος, τόσο με την εν γνώσει του παράσταση ψευδών γεγονότων, ως αληθινών, και παράλληλα με την απόκρυψη και παρασιώπηση των αληθινών γεγονότων, ενώ στο διατακτικό γίνεται συγχρόνως δεκτό ότι την απάτη σε βάρος του μηνυτή τέλεσε ο κατηγορούμενος με την παράσταση ψευδών γεγονότων, αλλά και με την αθέμιτη παρασιώπηση αληθινών γεγονότων. Έτσι, όμως, δημιουργείται όχι μόνον ασάφεια, αλλά και αντίφαση μεταξύ του αιτιολογικού και του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς τον τρόπο τέλεσης της αποδιδόμενης στον κατηγορούμενο αξιόποινης πράξης της απάτης, και εξ' αυτής, υπάρχει έλλειψη της, κατά τα άνω από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, και συνεπώς, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ δεύτερος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 του ΚΠΔ). Για τους λόγους αυτούς Αναιρεί την προσβαλλόμενη με αριθ. 2041/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και, Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαϊου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Μαϊου
- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ