ΑΠ 123/2012 — Αναιρέσεως παραδοχή, Αγορανομικός Κώδικας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 123 / 2012 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως παραδοχή, Αγορανομικός Κώδικας. Περίληψη: Αγορανομική παράβαση – Αναιρεί. Μετά την κατάργηση με άρθρο 3 του Ν. 1401/1983 της παρ. 2 του άρθρου 36 του Αγορ/κου Κώδικα (ΝΔ 136/1946), που καθιέρωνε την ποινική ευθύνη των συμβατικά οριζομένων ως αγορ/κως υπευθύνων των επιχειρήσεων, ευθύνονται πλέον για κάθε αγορ/κή παράβαση στα αναφερόμενα καταστήματα ως αυτουργοί «ο κύριος της επιχειρήσεως ο διευθυντής και ο επόπτης» της επιχειρήσεως κλπ και όχι ο εκπρόσωπος της ΑΕ – παράβαση άρθρου 35 Αγ/κου Κώδικα και 11 του ΚΤΠ- η προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση στερείται της νόμιμης αιτιολογίας, αφού δεν αναφέρεται αν ο κατηγορούμενος είχε κάποια από τις ανωτέρω ιδιότητες – Δέχεται αναίρεση. Αριθμός 123/2012 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο-Εισηγητή, Ανδρέα Ξένο και Αθανάσιο Γεωργόπουλο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Β. Χ. του Β., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μαούνη, για αναίρεση της υπ'αριθ.33056/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Φεβρουαρίου 2011 αίτησή του αναιρέσεως όπως αυτή διαμορφώθηκε με τους από 28 Σεπτεμβρίου 2011 πρόσθετους λόγους, τα οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 534/2011. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Οι κρινόμενες: α)από 7-2-2011 με δήλωση ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Β. Χ. και β)οι με το από 28-9-2011, που κατατέθηκαν νόμιμα στο Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, με ξεχωριστό δικόγραφο του αυτού κατηγορουμένου, πρόσθετοι λόγοι, κατά της υπ' αριθμ. 33056/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης έχουν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα. Είναι συναφείς και πρέπει να συνεκδικαστούν. Μετά την κατάργηση, με το άρθρο 3 του ν. 1401/1983, της παρ. 2 του άρθρου 36 του Αγορανομικού Κώδικα (ν.δ. 136/1946), όπως είχε αντικατασταθεί με το άρθρο 11 του ν. 802/1978, που καθιέρωνε την ποινική ευθύνη των συμβατικά οριζομένων ως αγορανομικώς υπευθύνων των επιχειρήσεων, ευθύνονται πλέον, σύμφωνα με την ισχύουσα παρ. 1 του άρθρου 36 του ίδιου Κώδικα, για κάθε αγορανομική παράβαση στα αναφερόμενα καταστήματα, εργοστάσια, εργαστήρια κλπ και τιμωρούνται ως αυτουργοί "ο κύριος της επιχειρήσεως, ο διευθυντής και ο επόπτης" του καταστήματος, εργοστασίου κλπ. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 30 παρ.12 του αυτού Αγορανομικού Κώδικα, τιμωρούνται με φυλάκιση ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές, οι μη συμμορφούμενοι με τις υπό της αρμόδιας χημικής υπηρεσίας εκδιδόμενες οδηγίες, γνωμοδοτήσεις και αποφάσεις, με τις οποίες καθορίζονται οι όροι, τους οποίους πρέπει να πληρούν τα εδώδιμα και ποτά που προσφέρονται προς κατανάλωση, όπως και τα αντικείμενα χρήσεως και οι όροι οι οποίοι πρέπει να τηρούνται κατά την κατεργασία και τη συντήρησή τους προς φύλαξη της δημόσιας υγείας και αποφυγή απάτης των αγοραστών. Εάν δε η παράβαση αυτή, όπως και εκείνες, που προβλέπονται υπό των άρθρων 31 και 32 του αυτού Κώδικα, τελέσθηκαν από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση το πολύ έξι μηνών ή χρηματική ποινή (άρθρο 33 Αγορ. Κώδικα). Εξάλλου, στο άρθρο 11 παρ.3 εδ. Ι και ΙΙα του Κώδικα Τροφίμων και Ποτών (ΥΑ 1100/1987, όπως ισχύει) ορίζονται τα εξής. "Οι ενδείξεις που περιλαμβάνονται υποχρεωτικά στην επισήμανση των τροφίμων, με τους όρους και με την επιφύλαξη των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στο εδ. γ' της παρ. αυτής και στις παραγράφους 4 έως 13 είναι:

1. i)Η ονομασία πώλησης
2. ii)ο κατάλογος των συστατικών ...". Τέλος, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν περιέχονται σ' αυτή, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου, για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις, οι οποίες τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έχουν υπαχθεί τα περιστατικό που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που στη συγκεκριμένη περίπτωση εφαρμόσθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσ/νίκης με την προσβαλλομένη 33056/2010 απόφαση του, δέχθηκε, όπως προκύπτει από το σκεπτικό του και κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του, ότι, από τα μνημονευόμενα στο ίδιο κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, προέκυψαν, σε σχέση με τον κατηγορούμενο-αναιρεσείοντα (και για την πράξη που κρίθηκε ένοχος), τα ακόλουθα περιστατικά: "Στη Θεσσαλονίκη στις 8-10-2007 ως νόμιμος εκπρόσωπος της επιχείρησης "Γ. Α.Ε..", που βρίσκεται στην οδό Λ. Κηφισιάς 130 στην Αθήνα, δε συμμορφώθηκε με τις γνωμοδοτήσεις και τις αποφάσεις της αρμόδιας χημικής υπηρεσίας με τις οποίες καθορίζονται οι όροι που πρέπει να πληρούν τα προσφερόμενα στη κατανάλωση τρόφιμα και ποτά ως και τα αντικείμενα χρήσεως και οι όροι που πρέπει να τηρούνται κατά την κατεργασία και συντήρηση αυτών για φύλαξη της δημόσιας υγείας και αποφυγή απάτης των αγοραστών. Συγκεκριμένα με την ως άνω ιδιότητα του έθεσε στην κατανάλωση ΕΠΙΔΟΡΠΙΟ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΚΡΕΜΑ ΜΕ ΓΕΥΣΗ ΒΑΝΙΛΙΑ. Δείγμα από το παραπάνω προϊόν πάρθηκε από το Σ/Μ "ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΜΑΣΟΥΤΗΣ", που βρίσκεται στη Ν. Κρήνη. Το δείγμα εξετάστηκε από τη Χημική Υπηρεσία Καβάλας και το ΑΧΣ και βρέθηκε ΜΗ ΚΑΝΟΝΙΚΟ διότι: α)περιέχει κρέμα γάλακτος και το πρόσθετο καραγεννάνη των οποίων η χρήση δεν επιτρέπεται στην "κρέμα" β) η ονομασία πώλησης περιείχε τον όρο "παραδοσιακή" η οποία οδηγεί σε πλάνη τον καταναλωτή ως προς τον τρόπο παρασκευής του γ) επί της συσκευασίας αναγράφετο ως ονομασία πώλησης και η ονομασία "επιδόρπιο γάλακτος" που οδηγεί σε πλάνη τον καταναλωτή ως προς την ταυτότητα του προϊόντος. Επίσης επί της συσκευασίας αναγράφετο η ένδειξη "χωρίς συντηρητικά" υπονοώντας ότι το τρόφιμο έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενώ αυτά τα ίδια χαρακτηριστικά έχουν όλα τα παρόμοια τρόφιμα, οδηγώντας σε πλάνη το καταναλωτικό κοινό, δεδομένου ότι δεν επιτρέπεται η χρήση συντηρητικών". Ακολούθως το ίδιο Δικαστήριο, με βάση τις παραδοχές αυτές, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο-αναιρεσείοντα, του ότι στις 8-10-2007 στη Θεσσαλονίκη με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Γ. Α.Ε.", με πρόθεση τέλεσε την περιγραφόμενη σε αυτό και στο σκεπτικό πιο πάνω αξιόποινη πράξη και καταδίκασε αυτόν σε ποινή φυλακίσεως 30 ημερών, την οποία ανέστειλε επί μια τριετία και συνεπώς επιτρεπτώς ασκείται κατά της αποφάσεως αυτής αναίρεση, κατά τις διατάξεις των άρθρων 504 παρ.1α και 489 παρ.1β ΚΠΔ). Η ανωτέρω αιτιολογία δεν είναι από το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη. Διότι ούτε στο σκεπτικό, ούτε στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που αλληλοσυμπληρώνουν παραδεκτά την αιτιολογία, αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είχε, κατά τον χρόνο τελέσεως της πράξεως για την οποία καταδικάστηκε, μία από τις προεκτεθείσες ιδιότητες (κυρίου της επιχειρήσεως ή του διευθυντή ή επόπτη αυτής). Μόνη η αναφερόμενη ιδιότητά του ως νομίμου εκπροσώπου, της πιο πάνω ανώνυμης εταιρείας δεν μπορεί να θεμελιώσει ποινική ευθύνη του αναιρεσείοντος για την παραπάνω αγορανομική παράβαση. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ σχετικός δεύτερος από το δικόγραφο των προσθέτων, λόγος αναίρεσης και ενώ παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, η συγκρότηση του οποίου από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, είναι δυνατή (άρθρο 519 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 33056/2010 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσ/νίκης. Και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2011. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιανουαρίου 2012. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ