Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1230 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια. Περίληψη: Άρθρα 314 § 1α΄ και 28 ΠΚ. Πότε αμέλεια. Άρθρο 15 ΠΚ - Πότε. Παράβαση ΠΔ 395/
- Αιτιολογία καταδικαστικής αποφάσεως σε έγκλημα εξ αμελείας. Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Πότε υπάρχει ασάφεια και αντίφαση στο έγκλημα δια παραλείψεως. Αναιρεί και παραπέμπει. Αριθμός 1230/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 30 Απριλίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Κουρκουβάτη, περί αναιρέσεως της 4323/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Δεκεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 44/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατ' άρθρον μεν 314§1 α' Π.Κ. "όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών", κατά δέ το άρθρο 28 ιδίου Κώδικος "από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής την οποία ώφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει είτε δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν". Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι για την θεμελίωση του εγκλήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια απαιτείται να διαπιστωθεί αφ' ενός μεν ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτουμένη κατ' αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποίαν ώφειλε να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος που βρίσκεται υπό τις ίδιες πραγματικές συνθήκες, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, την συνήθη πορεία των πραγμάτων και την λογική και αφ' ετέρου είχε την δυνατότητα με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή παράλειψή του. Η παράλειψη ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμελείας, εφ' όσον το εν σκέλος της ευθύνης συνίσταται στη μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε παράλειψη. Όταν όμως η αμέλεια συνίσταται σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθη του αποτελέσματος, για την θεμελίωση της σωματικής βλάβης από αμέλεια, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 Π.Κ. Κατά τη διάταξη αυτή, "όπου ο νόμος, για την ύπαρξη ορισμένης αξιόποινης πράξης απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος". Εντεύθεν όπου ο νόμος απαιτεί για την ύπαρξη αξιοποίνου πράξεως να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα η μη αποτροπή του τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παραλείψεως είχε ιδιαίτερη (δηλαδή ειδική κ' όχι γενική) νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος. Η ιδιαίτερη αυτή νομική υποχρέωση (προς ενέργεια τείνουσα στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος) μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέσητου υποχρέου ή από σύμβαση ή από ορισμένη προηγουμένη συμπεριφορά του, από την οποίαν εδημιουργήθη ο κίνδυνος επελεύσεως του εγκληματικού αποτελέσματος. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93§3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγον αναιρέσεως εκ του άρθρου 510§1 στοιχ. Δ' ιδίου Κώδικος, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε, συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Ειδικά δε επί εγκλήματος εξ αμελείας που συνίσταται σε παράλειψη πρέπει να προσδιορίζεται στην αιτιολογία της αποφάσεως και από πού πηγάζει η ιδιαιτέρα υποχρέωση του υπαιτίου προς ενέργεια (αποτρεπτική του αποτελέσματος) και αν πρόκειται για επιτακτικό κανόνα δικαίου και ο κανών αυτός. Δια την ύπαρξη τοιαύτης αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο, σε σχέση δε με τα αποδεικτικά μέσα αρκεί η κατ' είδος τους αναφορά γενικώς, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψεν εξ ενός εκάστου αυτών. Λόγον αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί κατ' άρθρον 510§1 περ. Ε' ΚΠΔ, η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο, αποδίδει στο νόμο έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη είναι η εφαρμογή αυτού, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπάγει στην αληθινή έννοιά του τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται ότι προέκυψαν, καθώς και όταν η σχετική διάταξη παρεβιάσθη εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 4329/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης ο αναιρεσείων κατηγορούμενος κατεδικάσθη εις δεύτερο βαθμό, για την πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια, σε συνδυασμό με το άρθρο 9 ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ' παρ. 2.13 Π.Δ. 395/1994 (προδιαγραφές εξοπλισμού ασφάλεια εργαζομένων), εις ποινή φυλακίσεως έξι
(6)μηνών, η οποία ανεστάλη επί τριετία. Στην αιτιολογία της αποφάσεως αυτής αναφέρεται ότι από τα μνημονευόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο αυτού του Δικαστηρίου, τα νομίμως αναγνωσθέντα στο ακροατήριο έγγραφα, σε συνδυασμό με την απολογία του κατηγορουμένου, απεδείχθησαν τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Ο μηνυτής Γ, την 2-8-1993, προσελήφθη, με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, ως βοηθός χειριστή διατρητικού μηχανήματος από την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΆ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ ΜΕΒΙΟΡ ΑΕ", που εδρεύει στο 26° χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού ..., με αντικείμενο δραστηριότητας την εξόρυξη και επεξεργασία βιομηχανικών και μεταλλευτικών ορυκτών, εξόρυξη που γίνεται στην ..., ενώ η επεξεργασία τους, με τελικά παραγόμενα προϊόντα άστρι ο, χαλαζία και χαλαζίτη, στις εγκαταστάσεις της, στο 26° χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού Θεσσαλονίκης-Σερρών. Ο μηνυτής, στα πλαίσια της εργασίας του, επί πολλά έτη εκτελούσε τα καθήκοντα του χειριστή τριβείου (διατρητικού μηχανήματος). Στο τριβείο αυτό φτάνουν μέσω μεταφορικής ταινίας μεγάλα κομμάτια υλικού προς επεξεργασία. Η μεταφορική αυτή ταινία οδηγεί το θρυμματισμένο υλικό σε σπαστήρα, ο οποίος εξάγει πολύ ψιλό υλικό. Μερικές φορές στο τριβείο φθάνουν, μαζί με τα ως άνω υλικά και άλλα άχρηστα υλικά, τα οποία και πρέπει να απομακρύνονται. Για την απομάκρυνση αυτή απαιτείται η διακοπή της λειτουργίας του τριβείου, με τη χρήση σχετικού διακόπτη, έτσι ώστε με τα χέρια να γίνεται ο καθαρισμός του. Την 14-10-2004 ο μηνυτής Γ, ενώ εκτελούσε τα παραπάνω καθήκοντα του, διαπίστωσε ότι σε μία ταινία μεταφοράς είχαν συσσωρευτεί άχρηστα υλικά μεταξύ τυμπάνου ουράς και ταινίας από την εσωτερική πλευρά. Αμέσως μετέβη στο συγκεκριμένο σημείο και χωρίς να διακόψει τη λειτουργία της ταινίας, φορώντας γάντια προστασίας, έβαλε το αριστερό του χέρι μεταξύ της ταινίας και του τυμπάνου και προσπάθησε να καθαρίσει το συσσωρευμένο άχρηστο υλικό, Όμως, το περιστρεφόμενο τύμπανο παρέσυρε το γάντι του και στη συνέχεια το χέρι του στην περιστροφή, με αποτέλεσμα να υποστεί ανοικτό ακρωτηριαστικό κάταγμα αντιβραχίου με διατομή τενόντων. Κατά την από 20-1-2005 έκθεση αυτοψίας της ..., Τεχνικής Επιθεωρήτριας του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Πρόνοιας, που ενέργησε αυτοψία στον παραπάνω χώρο την ημέρα του ατυχήματος (14-10-2004), το ατύχημα, πιθανόν, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αν το τύμπανο της ουράς της ταινίας μεταφοράς ήταν εφοδιασμένο με προφυλακτήρα ή με σύστημα που να εμποδίζει την πρόσβαση στην επικίνδυνη ζώνη ή να σταματά την κίνηση των επικίνδυνων στοιχείων πριν την πρόσβαση στην επικίνδυνη ζώνη (όπως προβλέπεται στα άρθρα 9 ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ παρ. 2.13 του ΠΔ/τος 395/1994 και 2 Παρ. Ι του ΠΔ/τος 212/1976) ώστε να μην είναι δυνατή η προσέγγιση των εργαζομένων στις θέσεις συντυλίξεως ή είχε τοποθετηθεί στη μεταφορική ταινία μηχανισμός που να καθιστά ακίνδυνο τον καθορισμό της εσωτερικής πλευράς της ταινίας ή του τυμπάνου (όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παρ. 6' του ΠΔ/τος 212/1976), ενώ το αποτέλεσμα του ατυχήματος θα είχε πιθανόν μετριασθεί αν η μεταφορική ταινία (όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παρ. 6 του ΠΔ/τος 212/1976) ήταν εφοδιασμένη με μηχανισμό διακοπής λειτουργίας, ο οποίος αν ήταν εύκολα προσιτός με σχοινοδιακόπτη για παράδειγμα σε όλο το μήκος της ταινιομεταφοράς, οπότε ο παθών θα μπορούσε με το που ενεπλάκη στην περιστροφή να τραβήξει το σχοινοδιακόπτη και να διακόψει τη λειτουργία της ταινιομεταφοράς. Το ως άνω ατύχημα και ο εντεύθεν τραυματισμός του μηνυτή, οφείλεται (πέραν της συντρέχουσας αμέλειας του παθόντος, ο οποίος επιχείρησε να απομακρύνει το άχρηστο υλικό από την ταινία μεταφοράς, χωρίς προηγουμένως να διακόψει τη λειτουργία της) σε αμελή συμπεριφορά του κατηγορουμένου Χ, προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου του Δ.Σ. της ως άνω εργοδότριας εταιρίας "ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΚΑ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ ΜΕΒΟΡ ΑΕ", κατά τον παραπάνω χρόνο, ο οποίος, όντας υπόχρεος, λόγω της ως άνω ιδιότητάς του σε ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή, από έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλλει, δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, καίτοι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση κατατείνουσα στην αποτροπή του επελθόντος αποτελέσματος απορρέουσα από το νόμο (άρθρο 2 παρ. 1,6 και 8 Π.Δ/τος 212/76 και άρθρο 9 ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ' παρ. 2.13 ΠΔ/τος 395/94), αλλά από απερισκεψία και επιπολαιότητα, δεν έλαβε τα παραπάνω αναγκαία μέτρα ασφαλείας στο τριβείο των εγκαταστάσεων επεξεργασίας κατά τη διαδικασία περισυλλογής των άχρηστων υλικών από τα εξορυσσόμενα μεταλλεύματα κατά την μεταφορά τους μέσω μεταφορικής ταινίας στον σπαστήρα και δεν μερίμνησε ώστε το τύμπανο της ουράς της ταινίας μεταφοράς να είναι εφοδιασμένο με προφυλακτήρα ή με σύστημα που να εμποδίζει την πρόσβαση στην επικίνδυνη ζώνη ή να σταματά την κίνηση των επικίνδυνων στοιχείων πριν την πρόσβαση στην επικίνδυνη ζώνη ώστε να μην είναι δυνατή η προσέγγιση των εργαζομένων στις θέσεις συντυλίξεως ή με μηχανισμό που να καθιστά ακίνδυνα τον καθορισμό της εσωτερικής πλευράς της ταινίας ή του τύμπανου ή με προσιτό μηχανισμό διακοπής λειτουργίας της ταινιομεταφοράς. Με βάση τα παραπάνω στοιχειοθετείται αντικειμενικά και υποκειμενικά η αποδιδόμενη στον κατηγορούμενο Χ πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια, σε βάρος του μηνυτή Γ, και επομένως πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτής, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό". Μετά ταύτα εκήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο του ότι: "Στη ...η, στις 14-10-2004, από αμέλεια του προκάλεσε σωματική κάκωση σε άλλον, τον Γ , δηλαδή ως νόμιμος εκπρόσωπος και ειδικότερα ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εργοδότριας, εδρεύουσας στο 26° χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού ..., ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ ΜΕΒΙΟΡ ΑΕ", με αντικείμενο δραστηριότητας την εξόρυξη βιομηχανικών και μεταλλευτικών ορυκτών στην ... και στη συνέχεια την επεξεργασία τους με τελικά παραγόμενα προϊόντα άστριο, χαλαζία, όντας υπόχρεος, λόγω του επαγγέλματός του σε ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή, από έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλλει, δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, καίτοι είχεν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση κατατείνουσα στην αποτροπή του επελθόντος αποτελέσματος απορρέουσα από το νόμο (άρθρο 2 παρ. 1,6 και 8 Π.Δ/τος 212/76 και άρθρο 9 ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ' παρ. 2.13 ΠΔ/τος 395/94), αλλά από απερισκεψία και επιπολαιότητα, δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα ασφαλείας στο τριβείο των εγκαταστάσεων επεξεργασίας κατά τη διαδικασία περισυλλογής των άχρηστων υλικών από τα εξορυσσόμουνα μεταλλεύματα κατά την μεταφορά τους μέσω μεταφορικής ταινίας στον σπαστήρα και δεν μερίμνησε ώστε το τύμπανο της ουράς της ταινίας μεταφοράς να είναι εφοδιασμένο με προφυλακτήρα η με σύστημα που να εμποδίζει την πρόσβαση στην επικίνδυνη ζώνη ή να σταματά την κίνηση των επικίνδυνων στοιχείων πριν την πρόσβαση στην επικίνδυνη ζώνη ώστε να μην είναι δυνατή η προσέγγιση των εργαζομένων στις θέσεις συντυλίξεως ή με μηχανισμό που να καθιστά ακίνδυνο τον καθαρισμό της εσωτερικής πλευράς της ταινίας ή του τύμπανου ή με προσιτό μηχανισμό διακοπής λειτουργίας της ταινιομεταφοράς. Αποτέλεσμα της απρονοησίας αυτής του κατηγορουμένου, ήταν όταν ο παθών, εργαζόμενος στην επιχείρηση από τις 2-8-1993 με την ειδικότητα του βοηθού χειριστή διατρητικού, κατά την ως άνω διαδικασία αντιλήφθηκε ότι σε μία ταινιομεταφορά (μικρή ταινία) που οδηγούσε το θρυμματισμένο υλικό σε σπαστήρα, ο οποίος εξάγει πολύ ψιλό υλικό, είχε συσσωρευτεί υλικό μεταξύ τύμπανου ουράς και ταινιομεταφοράς από την εσωτερική πλευρά, επιχείρησε, ενώ η ταινία βρισκόταν σε λειτουργία φορώντας γάντια, να βάλει το αριστερό του χέρι μεταξύ ταινίας και τύμπανου για να καθαρίσει το συσσωρευμένο υλικό, με αποτέλεσμα να συμπαρασυρθεί το χέρι του στην περιστροφή και να υποστεί ανοικτό ακρωτηριαστικό κάταγμα αντιβραχίου με διατομή τενόντων". Με τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο της ουσίας δεν διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του την απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αλλ' ασαφή και αντιφατική. Και τούτο διότι το μεν δέχεται (το δικαστήριο) ότι πρόκειται για έγκλημα το οποίον ετελέσθη δια παραλείψεως και ότι η αμέλεια του αναιρεσείοντος συνίσταται εις παραλείψεις, εν σχέσει με τη λήψη υπ' αυτού των καταλλήλων προστατευτικών μέτρων και δη την μη συμμόρφωσή του προς ουδεμία των διαζευκτικώς αναφερομένων περιπτώσεων των μέτρων (αυτών) εις το άρθρο 9 του κεφαλαίου Γ' παρ. 2.13 ΠΔ 395/1994, κατά το οποίο "Εάν υπάρχουν κίνδυνοι, λόγω, επαφής με κινούμενα μηχανικά στοιχεία του εξοπλισμού εργασίας που μπορεί να προκαλέσουν ατυχήματα, πρέπει αυτά να είναι εφοδιασμένα με προφυλακτήρες ή με συστήματα που να εμποδίζουν την πρόσβαση στις επικίνδυνες ζώνες ή να σταματούν την κίνηση των επικινδύνων στοιχείων πριν την πρόσβαση στις επικίνδυνες ζώνες", το δε δέχεται ότι για την απομάκρυνση των αχρήστων υλικών, τα οποία φθάνουν εις το τριβείο μέσω μεταφορικής ταινίας, απαιτείται η διακοπή της λειτουργίας του τριβείου με τη χρήση σχετικού διακόπτη, έτσι ώστε να γίνεται ο καθαρισμός του με τα χέρια και συναφώς προς το τελευταίο αυτό, (δέχεται) ότι ο εργαζόμενος, χωρίς να διακόψει τη λειτουργία της ταινίας, φορώντας γάντια προστασίας έβαλε το αριστερό του χέρι μεταξύ της ταινίας και του τυμπάνου και προσπάθησε να καθαρίσει το συσσωρευμένο άχρηστο υλικό, τέλος δε επαναλαμβάνει ότι ο τραυματισμός του μηνυτού οφείλεται, πέραν της συντρεχούσης αμελείας του παθόντος ο οποίος επιχείρησε να απομακρύνει το άχρηστο υλικό από την ταινία μεταφοράς χωρίς προηγουμένως να διακόψει τη λειτουργία της, σε αμελή συμπεριφορά του κατηγορουμένου, ο οποίος καίτοι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση για την αποτροπή του αποτελέσματος, ουδέν έλαβεν εκ των άνω αναφερομένων μέτρων. Δηλαδή ενώ δέχεται λογικώς και συλλογιστικώς ότι επληρούτο η τήρηση της μιάς εκ των άνω περιπτώσεων δηλαδή ότι ο κατηγορούμενος είχε μεριμνήσει το μηχάνημα να είναι εφοδιασμένο με σύστημα που να σταματά την κίνηση των επικινδύνων στοιχείων πριν την πρόσβαση στην επικίνδυνη ζώνη, με την τοποθέτηση του σχετικού διακόπτη (του οποίου ο παθών, βέβαια, εκ δικής του υπαιτιότητος, δεν έκλεισε, προκειμένου να διακόψει την λειτουργία της ταινίας), εις άλλα σημεία ως και εις το διατακτικό δέχεται, αντιφατικώς, ότι ουδεμία των ανωτέρω υποχρεώσεών του ετήρησε περί τα μέτρα ασφαλείας που υπεχρεούτο να λάβει ο κατηγορούμενος, ειδικότερα μάλιστα στο διατακτικό αναφέρει ότι δεν μερίμνησε για "μηχανισμό που να καθιστά ακίνδυνο τον καθαρισμό, της εσωτερικής πλευράς της ταινίας....ή με προσιτό μηχανισμό διακοπής λειτουργίας της ταινιομεταφοράς" όπερ εντελώς αντιφατικό με την παραδοχή του αιτιολογικού ότι, ήτοι, υπήρχε διακόπτης λειτουργίας της ταινίας. Περαιτέρω, ενώ δέχεται ότι το αποτέλεσμα του ατυχήματος, θα είχε πιθανόν μετριασθεί, χωρίς να αναφέρει μάλιστα ποία η ελαφροτέρα σωματική βλάβη που θα επήρχετο εάν είχε λάβει τα άνω προστατευτικά μέτρα, εν συνεχεία, απαιτεί η αιτιολογία, να υπήρχαν ταύτα, αφού ο παθών, με δική του ενέργεια, ως εξετέθη ανωτέρω, είχεν ήδη εμπλακεί στην περιστροφή της ταινίας μεταφοράς και είχεν ήδη τραυματισθεί. Συνεπώς οι συναφείς εκ του άρθρου 510 §1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους προβάλλεται η άνω πλημμέλεια και υποστηρίζεται ειδικότερα η ελλιπής αιτιολογία της αποφάσεως, λόγω ασαφειών και αντιφάσεων, εν αναφορά με την ιδιαίτερη υποχρέωση του αναιρεσείοντος προς αποτρεπτική της άνω σωματικής βλάβης εξ αμελείας ενέργεια, και η έλλειψη νομίμου, βάσεως, είναι βάσιμοι και πρέπει, δεκτών γενομένων αυτών και της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου η σύνθεση είναι δυνατή, από άλλους δικαστάς, εκτός εκείνων, οι οποίοι εδίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμ. 4323/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 2010. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2010. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ