Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1242 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Αντίσταση κατά της αρχής, Σωματική βλάβη απλή. Περίληψη: Αντίσταση κατά της Αρχής κατά συρροή. Απλή σωματική βλάβη κατά συρροή. 1) Έλλειψη αιτιολογίας. 2) Ακυρότητα από λήψη υπόψη εγγράφων μη αναγνωσθέντων. Απορρίπτει αναίρεση. Αριθμός 1242/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή- Εισηγητή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων
- x1,
- x2 και
- x3, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Πισμίρη, περί αναιρέσεως της 859/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης. Το Τριμελές Εφετείο Κρήτης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες -κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή των, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 42/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ξ έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, όταν σε αυτή περιέχονται με σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα, ούτε να γίνεται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, από το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Κρήτης, που, δικάζοντας κατ'έφεση, την εξέδωσε και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ'είδος μνημονεύονται, οι αναιρεσείοντες καταδικάστηκαν σε συνολική ποινή φυλακίσεως, δέκα
(10)μηνών ο πρώτος και ένδεκα
(11)μηνών ο δεύτερος και ο τρίτος, ανασταλείσαν επί 3ετίαν, για τις αξιόποινες πράξεις της αντίστασης κατά της Αρχής κατά συρροή και της απλής σωματικής βλάβης κατά συρροή, δεχθέντος ειδικότερα του Δικαστηρίου ανελέγκτως, τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: "Στις 30-6-2000 και περί ώρα 20.00, στον ..... Λασιθίου και στη συμβολή των οδών .... και ......, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο δεύτερος κατηγορούμενος x3, με συνοδηγό τον πρώτο κατηγορούμενο αδελφό του x1, συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο του μάρτυρα Γ1 και προκλήθηκαν υλικές ζημιές. Για το λόγο αυτό κλήθηκε η τροχαία Αγίου Νικολάου και, μετά από λίγο, κατέφθασε στον τόπο του ατυχήματος ο Ζ1 που υπηρετούσε σ' αυτήν και συνέστησε στους οδηγούς των αυτοκινήτων να τα απομακρύνουν από τη μέση του δρόμου, προκειμένου να αποκατασταθεί η κυκλοφορία. Πλην, όμως, ενώ ο οδηγός Γ1 συμμορφώθηκε, ο δεύτερος κατηγορούμενος ο οποίος διαπληκτίζονταν μάλιστα με τον συνοδηγό αδελφό του, αρνήθηκε να το πράξει. Στη συνέχεια οι κατηγορούμενοι, όταν ο τροχονόμος τους ζήτησε και πάλι να απομακρύνουν το αυτοκίνητο από το οδόστρωμα, λόγω της κυκλοφοριακής συμφόρησης που είχε στο μεταξύ δημιουργηθεί άρχισαν να βρίζουν, και απειλούν τόσο τον άλλο οδηγό, όσο και τον τροχονόμο. Κατόπιν αυτού ο τελευταίος τους ανακοίνωσε ότι είναι κρατούμενοι για τις άνω πράξεις (εξύβρισης και απειλής) και τότε οι κατηγορούμενοι του επιτέθηκαν με κλωτσιές και γροθιές. Για το λόγο αυτό ο τροχονόμος κάλεσε ενισχύσεις από το αστυνομικό τμήμα Αγ. Νικολάου και προσέτρεξαν στο τόπο του επεισοδίου αρχικά οι συνάδελφοι του Γ2 και Γ3, που βρίσκονταν σε πεζή περιπολία. Παράλληλα κατέφθασε και ο τρίτος κατηγορούμενος πατέρας των δύο πρώτων, που ειδοποιήθηκε απ'αυτούς ο οποίος, αντί να συνδράμει στη διευθέτηση και εκτόνωση του επεισοδίου, προσπάθησε και αυτός να αποτρέψει την σύλληψη των γυιών του, επιτιθέμενος κατά των αστυνομικών. Επειδή δε η κατάσταση οξύνονταν, ειδοποιήθηκαν για βοήθεια από τους άνω αστυνομικούς και οι αστυνόμοι της Ομάδας Δημόσιας Ασφαλείας Ζ2, Ζ3 και Ζ4 που προσπάθησαν να συλλάβουν τους δύο πρώτους κατηγορούμενους για τις αξιόποινες πράξεις της εξύβρισης, απειλής και απείθειας που κατελήφθηκαν να διαπράττουν επ' αυτοφώρω, πλην, όμως, οι κατηγορούμενοι μεταχειρίστηκαν βία για να εξαναγκάσουν τους άνω αστυνομικούς να μην τους συλλάβουν. Ειδικότερα α) ο μεν πρώτος επιτέθηκε χτυπώντας με τα πόδια και τα χέρια τους αστυνομικούς Ζ1, Ζ3, Ζ2 και Ζ4 3) ο δεύτερος επιτέθηκε με γροθιές και κλωτσιές κατά των αστυνομικών Ζ3)τον οποίο χτύπησε με γροθιά στο κεφάλι και τον έρριξε στο έδαφος και Ζ1, Γ3 και Γ2 και γ) ο τρίτος κατηγορούμενος με κλωτσιές κατά των αστυνομικών επιχείρησε να τους εμποδίσει να συλλάβουν τους γιους του για τις ανωτέρω αξιόποινες πράξεις .Ειδικώτερα απώθησε με βία τον Ζ1 τον οποίο έρριξε στο έδαφος, πάτησε με δύναμη το πόδι της Γ2 και απώθησε βίαια τον Ζ4, Επίσης αποδείχθηκε ότι στον άνω τόπο και χρόνο όλοι οι κατηγορούμενοι με πρόθεση ενεργώντας προκάλεσαν σε άλλον σωματική κάκωση και βλάβη υγείας. Συγκεκριμένα όλοι οι κατηγορούμενοι επιτέθηκαν αλληλοδιαδόχως και από κοινού κατά των αστυνομικών Ζ2, Ζ4 και Ζ3 κτυπώντας τους με τα χέρια και τα πόδια, προκαλώντας τους σωματικές κακώσεις και συγκεκριμένα στον Ζ3 εκχυμωτικό μώλωπα πρόσθιας τραχηλικής χώρας και αυχενικής χώρας, στον Ζ2 πολλαπλές εκδορές και εκχυμώσεις και των δύο άνω άκρων και στον Ζ4 πολλαπλές εκδορές παραλλήλως φερόμενες δεξιάς πλάγιας θωρακικής χώρας, μονήρη εκδορά μετωπιαίας, χώρας μήκους 6 εκ., εκδορές με εκχυμώσεις δεξιάς καρπιαίας χώρας, εκχυμωτικό μώλωπα στην αριστερή κατά γόνυ χώρα. Επιπλέον ο δεύτερος κατηγορούμενος επιτέθηκε κατά του αστυνομικού Γ3 και, κτυπώντας τον με τα χέρια και τα πόδια, του προκάλεσε εκχυμωτικό μώλωπα έσω επιφάνειας δεξιού βραχίονα(έντονο άλγος αριστερού πλάγιου θωρακικού τοιχώματος και ο τρίτος κατηγορούμενος επιτέθηκε κατά της Γ2 και κτυπώντας την με τα χέρια και τα πόδια της προκάλεσε εκχυμωτικό μώλωπα με εκσεσημασμένο οίδημα ραχιαίας επιφάνειας δεξιού άκρου ποδός με συνοδό έντονη δυσκινησία. Για το λόγο αυτό πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι για την πράξη της αντίστασης κατά της αρχής κατά συρροή και της απλής σωματικής βλάβης κατά συρροή 5 για τις οποίες κατηγορούνται κατά τα ειδικώτερα αναφερόμενα στο διατακτικό. Εξάλλου, ο ισχυρισμός του συνηγόρου υπεράσπισης, όσον αφορά τον πρώτο κατηγορούμενο περί συνδρομής στο πρόσωπο του μειωμένου καταλογισμού, λόγω της ψυχικής πάθησης από την οποία πάσχει ήτοι αγοραφοβία (βλ.την άνω ιατρική γνωμάτευση του ψυχιάτρου .......) πρέπει ν'απορριφθεί. Τούτο, διότι, εκτός του ότι προβλήθηκε εντελώς αόριστα, διότι δεν αναφέρθηκαν συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά για την υποστήριξη του, σε κάθε περίπτωση, δεν αποδείχθηκε, από το άνω αποδεικτικό υλικό, ότι ο άνω κατηγορούμενος, κατά τη τέλεση των άνω πράξεων του, εξαιτίας της άνω πάθησης του είχε μειωμένη ικανότητα να αντιληφθεί τον άδικο χαρακτήρα των πράξεων του. Αντιθέτως αποδείχθηκε, από τη συμπεριφορά του και την όλη προσπάθεια του να αποφύγει τη σύλληψη του (μαζί με τους υπόλοιπους κατηγορούμενους), εξαιτίας της οποίας δημιουργήθηκε από ένα απλό τροχαίο ατύχημα τόσο σοβαρό επεισόδιο ώστε ο τροχονόμος που επιλήφθηκε να αναγκαστεί να ζητήσει τη συνδρομή τόσων πολλών συναδέλφων του, ότι είχε πλήρη πνευματική διαύγεια και η συμπεριφορά του ήταν συμπεριφορά αντικοινωνική ενός ψυχικά υγιούς ανθρώπου. Περαιτέρω, από την ίδια ως άνω αποδεικτική διαδικασία, το Δικαστήριο πείστηκε ότι οι 1ος και 3ος των κατηγορουμένων έζησαν έως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή και γι'αυτό πρέπει να τους αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ.23 Π.Κ και να τους επιβληθεί μειωμένη ποινή, ενώ, για τον 2° κατηγορούμενο, το Δικαστήριο πείστηκε ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά πράξη του και πρέπει να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του άρθρου 8 4 παρ.2ε Π. Κ. και να του επιβληθεί μειωμένη ποινή" Με αυτά που δέχθηκε το εν λόγω Δικαστήριο, δεν περιορίσθηκε σε απλή αντιγραφή του διατακτικού, ή του κατηγορητηρίου, αλλά διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση αυτοτελή αιτιολογία και μάλιστα την, κατά τα παραπάνω, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη, σε σχέση με την κρίση του για την ενοχή των αναιρεσειόντων, αφού, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα, αναφέρει σε αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση, τόσο της αντίστασης κατά της Αρχής κατά συρροή, όσο και της απλής σωματικής βλάβης κατά συρροή, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 167 παρ.1 και 308 παρ.1 του Π.Κ., που εφαρμόσθηκαν στην συγκεκριμένη περίπτωση. Ειδικότερα, εξειδικεύονται πλήρως τα πραγματικά περιστατικά για τη στοιχειοθέτηση των ως άνω αξιοποίνων πράξεων, προσδιορίζονται επακριβώς η συμμετοχική δράση ενός εκάστου των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων στις πράξεις αυτές, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, μεταξύ των οποίων και οι ιατροδικαστικές εκθέσεις, από τα οποία κατέληξε στην καταδικαστική για τους τελευταίους κρίση του. Συνεπώς, ο πρώτος λόγος της ένδικης αναίρεσης, εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ, με τον οποίο προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Οι λοιπές αιτιάσεις είναι απαράδεκτες, διότι πλήττουν την ανέλεγκτη αναιρετική ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου περί την εκτίμηση των αποδείξεων. ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 329, 331, 333 παρ.2, 358, 364 παρ.1 και 369 του ΚΠΔ, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 171 παρ.1 εδ.δ' του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι η λήψη από το Δικαστήριο της ουσίας υπόψη, προς σχηματισμό της κρίσης του για την ενοχή ή αθωότητα του κατηγορουμένου, εγγράφων, που δεν αναγνώσθηκαν κατά την προφορική συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Α' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, γιατί έτσι αποστερείται ο κατηγορούμενος του από του άρθρου 358 ΚΠΔ απορρέοντος δικαιώματός του θα προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις, σχετικές με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τελευταίο λόγο της ένδικης αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση "θεώρησε αναγνωστέες τις καταθέσεις των λοιπών απουσιαζόντων μαρτύρων", στερώντας από τους αναιρεσείοντες τη δυνατότητα ελέγχου της αξιοπιστίας αυτών. 'Ομως, σύμφωνα με τα πρακτικά της δίκης, η αιτίαση αυτή, καθώς και ο εξ αυτής σχετικός λόγος, είναι αβάσιμος, καθόσον, δεν λήφθηκαν υπόψη, ούτε, άλλωστε, θεωρήθηκαν αναγνωστέες καταθέσεις απουσιαζόντων μαρτύρων. Πρέπει, συνεπώς και ο δεύτερος λόγος της ένδικης αναίρεσης, να απορριφθεί ως αβάσιμος. Μετά από αυτά, πρέπει η ένδικη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 583 παρ.1 ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αριθ. 15/2007 αίτηση των 1) Χ1, 2) Χ2 και 3) Χ3, για αναίρεση της υπ'αρ. 859/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Κρήτης. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ, τον καθένα Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαΐου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Μαΐου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ