ΑΠ 1265/2013 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1265 / 2013 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Ποινική Δικονομία. Απόρριψη εφέσεως ως ανυποστήρικτης. Αναίρεση: παραδεκτό -απαράδεκτο αυτής. Αναίρεση κατά της ως άνω αποφάσεως ασκείται στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση και όχι με δήλωση επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του ΑΠ. Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη. ΑΡΙΘΜΟΣ 1265/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Μιτσιάλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη -Εισηγήτρια, Βασίλειο Καπελούζο και Πάνο Πετρόπουλο, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου G. S. Τ. H. (Γ. Σ. του Χ. κατοίκου ... που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 405/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Μαρτίου 2013 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 497/13. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Παρασκευαΐδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Παντιώρα με αριθμό 135/20-5-2013., στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, κατ' αρ. 513§1 εδ. α', σε συνδ. προς αρ. 476§1 εδ. α' Κ.Π.Δ., την από 19-3-2013 δήλωση αίτησης αναίρεσης του G. S. του H. (Γ. Σ. του Χ.), κατοίκου ... εμπόρου, κατά της υπ' αριθμ. 405/2013 αποφάσεως του Α' Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και εκθέτω τα εξής: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 513§1α και 476§1α Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Είναι δε απαράδεκτη (μεταξύ των άλλων) η αίτηση αναίρεσης, όταν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στον νόμο για την άσκηση της. Οπότε το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο), ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους, απορρίπτει την αναίρεση ως απαράδεκτη, καταδικάζοντας στα έξοδα εκείνον που την άσκησε (ΑΠ 2287/07 Π.Χ. ΝΗ 813, ΑΠ 2124/02 Π.Χ. ΝΓ 751).Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των αρ. 465§1, 473§§1,2,3, 474§1 και 476§2 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης κατά της καταδικαστικής απόφασης, είτε κατ' αρθρ. 473§1 Κ.Π.Δ., ενώπιον του γραμματέα του αρμόδιου δικαστηρίου, είτε κατ' άρθρο 473§2 Κ.Π.Δ., δια δηλώσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Έτσι, ο νομοθέτης για να διευκολύνει εκείνον που καταδικάστηκε, να ασκήσει αίτηση αναίρεσης, καθορίζει υπαλλακτικό τρόπο άσκησης αυτής, με δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία κοινοποιείται εντός 20 ημερών, από την καταχώριση της καθαρογραμμένης απόφασης στο ειδικό βιβλίο, όταν ο κατηγορούμενος ήταν στη δίκη παρών ή εντός 20 ημερών από την επίδοση αυτής στον απόντα κατηγορούμενο, πάντοτε όμως και υπό τον όρο, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καταδικαστική (ΑΠ 361/06 Π.Χ. ΝΣΤ 889, ΑΠ 2378/05 Π.Χ. ΝΣΤ 620, ΑΠ 581/06 Π.Χ. ΝΖ 55, ΑΠ 1641/05 Π.Χ. ΝΣΤ 432, ΑΠ 1043/09 Π.Χ. Ξ 296). Είναι δε καταδικαστική η απόφαση, όταν δι' αυτής ο κατηγορούμενος κηρύσσεται ένοχος και επιβάλλεται σ' αυτόν ποινή στερητική της ελευθερίας ή χρηματική ποινή ως κύρια ποινή, καθώς και η απόφαση με την οποία το Δικαστήριο μετ' αναίρεση προέρχεται σε νέα επιμέτρηση της ποινής (ΑΠ 1879/10 Π.Χ. ΞΑ 703, ΑΠ 892/06 Π.Χ. ΝΖ 245). Άρα, ένδικο μέσο κατά οιασδήποτε άλλης αποφάσεως, εκτός της καταδικαστικής, δεν δικαιούται (δεν νομιμοποιείται), κατ' αρ. 473§2 Κ.Π.Δ., να ασκήσει ο κατηγορούμενος. Με βάση τα ανωτέρω, ο κατηγορούμενος δεν δικαιούται να ασκήσει αναίρεση, κατ' αρ. 473§2 ΚΠΔ, κατά αποφάσεων που απορρίπτουν την έφεση ως εκπρόθεσμη, ως ανυποστήρικτη ή ως απαράδεκτη (ΑΠ 1879/10 Π.Χ. ΞΑ 703, ΑΠ 892/06 Π.Χ. ΝΖ 245). Αναίρεση κατά αποφάσεως, που απέρριψε έφεση του κατηγορουμένου ως ανυποστήρικτη, μπορεί να ασκηθεί μόνον, κατ' αρ. 465§1, 473§1, 474§1, 476§2 Κ.Π.Δ., ενώπιον του γραμματέα του δικαστηρίου που απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη. Αν παρά ταύτα, για τις μη καταδικαστικές αποφάσεις ασκηθεί αίτηση αναίρεσης, από τον κατ' αρ. 465§1 Κ.Π.Δ. κατηγορούμενο, με δήλωση (473§2 Κ.Π.Δ.) στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η αναίρεση αυτή είναι απαράδεκτη κατ' αρ. 476§1 του Κ.Π.Δ., αφού αυτή ασκήθηκε, όχι σύμφωνα με τα οριζόμενα στο αρ. 474§1 Κ.Π.Δ., δηλαδή ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι υπό του νόμου οριζόμενες διατυπώσεις που συνιστούν συστατικό τύπο (ΑΠ 1789/10 Π.Χ. ΞΑ 690, ΑΠ 2287/07 Π.Χ. ΝΗ 813).Στην προκειμένη περίπτωση το Α' Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης που δίκασε ως Εφετείο, με την υπ' αριθμ. 405/2013 απόφαση του απέρριψε ως ανυποστήρικτη την με αριθμό 186 και χρονολογία 24-2-2012 κρινόμενη έφεση του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος, κατά της υπ' αριθμ. 3640/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο

(2)ετών για ηθική αυτουργία σε ψευδορκία μάρτυρα. Η υπ' αριθμ. 405/2013 απόφαση του Εφετείου καθαρογράφτηκε στο ειδικό βιβλίο και καταχωρήθηκε στις 28-2-2013 και η ερήμην εκδοθείσα ως άνω απόφαση επιδόθηκε στον αντίκλητο του κατηγορουμένου, δικηγόρο Αθανάσιο ΧΑΡΙΣΤΟ στις 9-4-2013. Ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος στη συνέχεια, άσκησε την από 19-3-13 κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ζητώντας την αναίρεση της υπ' αρ. 405/2013 εφετειακής απόφασης για απόλυτη και σχετική ακυρότητα, για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για υπέρβαση εξουσίας. Να σημειωθεί δε ότι δεν ερευνάται το εμπρόθεσμο ή όχι της αναίρεσης, αφού προηγείται το νομότυπο αυτής. Όμως, κατά τα προεκτεθέντα, η ανωτέρω, υπ' αριθμ. 405/2013 εφετειακή απόφαση, δεν είναι καταδικαστική και συνεπώς δεν δικαιούται (νομιμοποιείται) να ασκήσει αναίρεση κατ' αρ. 473§2 Κ.Π.Δ. αλλά μόνον κατ' αρ. 474§1 Κ.Π.Δ. Δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση έπρεπε να τηρηθούν οι οριζόμενες από το νόμο διατυπώσεις του αρ. 474§1 Κ.Π.Δ. και όχι οι διατυπώσεις του αρ. 473§2 Κ.Π.Δ. Με βάση τα ανωτέρω εκτεθέντα, πρέπει, κατ' αρ. 476§1 Κ.Π.Δ., η υπό κρίση δια δηλώσεως προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αίτηση αναιρέσεως, να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 19-3-2013 δήλωση αίτησης αναίρεσης του G. S. του H. (Γ. Σ. του Χ.), κατοίκου ... εμπόρου, κατά της υπ' αρ. 405/2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.Β)Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Ε. Παντιώρας". Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ.2 εδ. α' του Κ.Π.Δ, "η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάσθηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επόμενου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ.1...." Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ.1 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, "με την επιφύλαξη της διάταξης της παρ.2 του άρθρ. 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον Προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος....". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι, η αίτηση αναιρέσεως με δήλωση επιδιδομένη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών από την καταχώρηση της τελεσιδίκου αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο, μόνο κατά καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί παραδεκτά. Τέτοια απόφαση είναι εκείνη που επιβάλλει στερητική της ελευθερίας ή χρηματική ποινή, όχι όμως και η απορρίπτουσα, για οποιονδήποτε λόγο, ως απαράδεκτη ή ανυποστήρικτη την έφεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως, του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, (Ολ.Α.Π. 5/2000), η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ.1 ΚΠΔ, μπορεί να αναιρεσιβληθεί, αλλά μόνο με δήλωση, κατά τον τρόπο που ορίζεται στην προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 εδ. α' του Κ.Π.Δ. , εντός προθεσμίας δέκα ημερών από την καταχώρησή της στο ειδικό βιβλίο κατ` άρθρο 473 παρ.1 και 3 του ίδιου Κώδικα, και όχι με δήλωση επιδιδομένη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία αφορά μόνον την καταδικαστική απόφαση. Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του Κ.Π.Δ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε κατά βουλεύματος ή αποφάσεως, χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες για την άσκηση αυτού διατυπώσεις, το αρμόδιο να κρίνει επ` αυτού Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλουμένους προς τούτο, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως και την καταδίκη του ασκήσαντος αυτό στα δικαστικά έξοδα. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης , με την προσβαλλομένη υπ` αριθμό 405/2013 απόφασή του, απέρριψε ως ανυποστήρικτη, την ασκηθείσα από τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, υπ` αριθμό 186/24-2-2012 έφεση, κατά της υπ` αριθμό 3640/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτός κηρύχθηκε ένοχος, της αξιόποινης πράξεως, της ηθικής αυτουργίας σε ψευδορκία μάρτυρα και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δύο

(2)ετών, ανασταλείσα επί τριετία. Ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, άσκησε κατά της αποφάσεως αυτής, την από 19-3-2013, κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, με δήλωση, που επιδόθηκε από τον αρμόδιο δικαστικό επιμελητή την 19-3-2013 ( υπ` αριθμό πρωτ.2118) προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Συνεπώς, η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, μετά και την γενομένη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος να προσέλθει στο Συμβούλιο, προκειμένου να εκθέσει τις απόψεις του, όπως τούτο προκύπτει από την επί του φακέλου σχετική σημείωση του αρμόδιου Γραμματέως, πρέπει, εν όψει των αναφερθεισών διατάξεων, να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρ.476 παρ.1 ΚΠΔ), γιατί η πληττομένη απόφαση δεν είναι καταδικαστική, και τούτο ανεξάρτητα από την ερημοδικία του αναιρεσείοντα, αφού προηγείται το νομότυπο άσκησης αυτής, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 476 παρ.1 και 513 παρ.1 Κ.Π.Δ, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ.1 και 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ, στα δικαστικά έξοδα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει ως απαράδεκτη, την από 19-3-2013, υπ` αριθμό πρωτ.2118/19-3-2013, προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου επιδοθείσα την 19-3-2013, αίτηση του G. του H. (Γ. Σ. του Χ.), κατοίκου ... περί αναιρέσεως της υπ` αριθμό 405 /2013 αποφάσεως του Α' Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, τα οποία ορίζει σε διακόσια πενήντα

(250)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2013 Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2013 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.