ΑΠ 1281/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Απάτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Πλαστογραφία, Συρροή εγκλημάτων

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1281 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Απάτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Πλαστογραφία, Συρροή εγκλημάτων. Περίληψη: Απάτη πραγματική συρροή με πλαστογραφία μετά χρήσεως. Απορρίπτονται οι λόγοι αναίρεσης για έλλειψη αιτιολογίας, εσφαλμένη εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 393 παρ. 2 ΠΚ. Αριθμός 1281/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ανδρέα Δουλγεράκη- Εισηγητή και Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Απριλίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Τσοβόλα, περί αναιρέσεως της 1943/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Οκτωβρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1702/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 386 παρ. 1 του ΠΚ προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απάτης απαιτούνται: α) σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, χωρίς να είναι απαραίτητη και η πραγματοποίηση του οφέλους αυτού, β) εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή αποσιώπηση αληθινών, από την οποία, ως παραγωγό αιτία, παραπλανήθηκε κάποιος σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή και γ) βλάβη ξένης περιουσίας, η οποία να τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με τις παραπλανητικές ενέργειες ή παραλείψεις. Περαιτέρω, η πλαστογραφία μετά χρήσεως και η απάτη συρρέουν αληθώς. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των εν λόγω περιστατικών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα, γενικά, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα, ούτε να γίνεται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους. Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, η οποία συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχτηκε ότι αποδείχτηκαν, στη διάταξη την οποία εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η παραβίασή της γίνεται εκ πλαγίου, δηλαδή, όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο για την ορθή ή όχι εφαρμογή του νόμου οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε έφεση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, ύστερα από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, δέχτηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασής του, τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος, ο οποίος υπηρετούσε και υπηρετεί στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ως υπάλληλος ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας, στο ... ... και στις 9-8-2001, ενεργώντας με πρόθεση και με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένη περιουσία πείθοντας κάποιους σε πράξη με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών. "Συγκεκριμένα, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος παράνομο περιουσιακό όφελος έβλαψε την περιουσία της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, παριστάνοντας εν γνώσει του ψευδώς στα μέλη της Επιτροπής της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, που ήταν αρμόδια για τις βεβαιώσεις των δικαιουμένων του επιδόματος ειδικοτήτων των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας και της ειδικής αποζημιώσεως του Ν.2682/1999, ότι του είχε απονεμηθεί η ειδικότητα του ελεγκτή ραντάρ προσέγγισης Αθηνών, αποστέλλοντας τηλεομοιοτυπικώς προς το μέλος της ως άνω επιτροπής ... ακριβές αντίγραφο της με αριθμό πρωτοκόλλου Δ4/Α/23176/3862 πλαστής αποφάσεως απονομής της ως άνω ειδικότητας και με τον τρόπο αυτό παραπλανώντας και πείθοντας τα μέλη της ως άνω Επιτροπής, μεταξύ των οποίων και τον Πρόεδρο της ..., να του χορηγήσει η Επιτροπή τα προβλεπόμενα από το άρθρο 34 του Ν. 2682/1999, για την ειδικότητα του Ελεγκτού ραντάρ προσέγγισης Αθηνών επίδομα και αποζημίωση αναδρομικά από τον χρόνο που αναγραφόταν στην ως άνω πλαστή απόφαση ότι απέκτησε την ειδικότητα του ελεγκτού ραντάρ προσέγγισης Αθηνών, δηλαδή από 1-6-2001, που φερόταν ότι εκδόθηκε η ως άνω πλαστή απόφαση, ενώ η αλήθεια ήταν ότι δεν είχε δώσει ακόμη εξετάσεις και δεν είχε ακόμη αποκτήσει την ειδικότητα του ελεγκτού ραντάρ προσέγγισης Αθηνών και δεν δικαιούταν το επίδομα και την αποζημίωση για την ειδικότητα αυτή και μάλιστα αναδρομικά από 1-6-2001 και με την εξαπάτηση αυτή κατάφερε το σκοπό του και λάμβανε το σχετικό επίδομα και την αποζημίωση που αντιστοιχούσαν στην ειδικότητα του ελεγκτού ραντάρ προσέγγισης από 1-6-2001 μέχρι και το μήνα Μάρτιο του 2002, προκαλώντας έτσι ζημία στην περιουσία της Πολιτικής Αεροπορίας που ανέρχεται συνολικά σε 1979,63 ευρώ και αποκομίζοντας ο ίδιος αντίστοιχο περιουσιακό όφελος. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι δεν κατάλαβε ότι εισέπραττε από την 1-6-2001 μέχρι και το Μάρτιο του έτους 2002 παράνομα το επίδομα και την αποζημίωση που αντιστοιχεί στην ειδικότητα του ελεγκτού ραντάρ προσέγγισης Αθηνών, ενόψει ότι αυτός είναι υπάλληλος κατηγορίας ΠΕ και απόφοιτος Πανεπιστημίου, δεν πείθει το Δικαστήριο και κρίνεται αβάσιμος. Επομένως, αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη της απάτης για την οποία κατηγορείται και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτής, σύμφωνα με το διατακτικό.". Με βάση τα παραπάνω το Τριμελές Εφετείο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για απάτη, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2α του ΠΚ και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως έξι