ΑΠ 129/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Αποχή αποφάσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 129 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Αποχή αποφάσεως. Περίληψη: Αίτηση αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας. Στοιχεία που πρέπει, να περιέχει για να είναι ορισμένη. Εκτίμηση του Εισαγγελέα ότι είναι αόριστη και πρόταση να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Αντίθετη εκτίμηση του Δικαστηρίου. Αποχή από την ουσιαστική της έρευνα, ελλείψει προτάσεως του Εισαγγελέα επί της ουσίας, προκειμένου να εισαχθεί αυτή στο ακροατήριο με τήρηση της νόμιμης προδικασίας. ΑΡΙΘΜΟΣ 129/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο-Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 11 Νοεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Χ1, κατοίκου ...και ήδη κρατουμένου στις Φυλακές ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 211/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Με συγκατηγορούμενο Χ

1. Το Πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Φεβρουαρίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 556/
2. Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου, με αριθμό 198/25-5-2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 § 1 εδ. α' του Κ.Π.Δ., την υπ' αριθμ. 11/14-2-2009 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου Χ1, κατοίκου ..., κατά της υπ'αριθμ. 211/4-12-2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου και εκθέτω τα ακόλουθα: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 473 § 2, 474 § 2, 476 § 1, 509 § 1 και 510 του Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι για το κύρος και κατ'ακολουθία για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ'αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως αυτής να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ., η αίτηση αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Η ανυπαρξία ή η αοριστία, εξάλλου, των λόγων της αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με αναφορά σε άλλα έξω από την έκθεση αναιρέσεως έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 § 2 του Κ.Π.Δ. την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Ειδικότερα για το ορισμένο του από το άρθρο 510 § ΙΔ' Κ.Π.Δ. λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποία αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 2/2002 σε Ολομέλεια, Π.Χρ.ΝΒ/691). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ'αριθ. 211/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε συνολική κάθειρξη 7 ετών και συνολική χρηματική ποινή 5.000 ευρώ, για τις αξιόποινες πράξεις α) της κατοχής από κοινού ναρκωτικών, β) πώλησης κατ'εξακολούθηση από κοινού και γ) της διάθεσης κατ'εξακολούθηση ναρκωτικών, ως τοξικομανής και υπότροπος (άρθρα 98 και 45 Π.Κ. και άρθρα 1 § § 1 και 2 Πιν.Α5, 20 § ιβ', τ' και θ', 4γ, 30 § 1, 37 και 38 Ν. 3459/2006). Από τη συνταγείσα εξάλλου για την άσκηση της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως, ενώπιον του διευθυντού του Καταστήματος Κράτησης ..., σχετική έκθεση, προκύπτει ότι ο κρατούμενος αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης "1) για έλλειψη της κατά το Σύνταγμα και το Νόμο ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και δη διότι δεν αναγράφονται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων εθεμελιώθη η καταδίκη του, ούτε τα αποδεικτικά στοιχεία εκ των οποίων συνήχθη η ύπαρξη περιστατικών του ως άνω είδους ώστε να του επιβληθεί η ως άνω ποινή και 2) για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής Ποινικής Διάταξης και δη περιλαμβανομένης στα άρθρα διά των οποίων καταδικάσθηκε". Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως αόριστοι και απαράδεκτοι, γιατί δεν αναφέρονται συγκεκριμένες ελλείψεις, ασάφειες ή αντιφάσεις της αιτιολογίας, η ουσιαστική διάταξη που παραβιάσθηκε, σε τι συνίσταται η παραβίασή της, σε σχέση με τις ουσιαστικές παραδοχές της απόφασης και η εσφαλμένη ερμηνεία αυτής (δείτε ΑΠ 768/2006). Είναι κατόπιν τούτων φανερό ότι δεν περιέχεται στην υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κάποιος σαφής και ορισμένος λόγος αναίρεσης, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ. και πρέπει να απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 513 § 1 και 476 § 1 Κ.Π.Δ.). Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθμ. 11/14-2-2009 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου Χ1, κατοίκου ..., κατά της υπ'αριθ. 211/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου και Β) Να καταδικασθεί αυτός στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 7 Μαΐου 2009 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 473 § 2, 474 § 2, 476 § 1, 509 § 1 και 510 του Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως αυτής να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ., η αίτηση αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Η ανυπαρξία ή η αοριστία, εξάλλου, των λόγων της αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με αναφορά σε άλλα έξω από την έκθεση αναιρέσεως έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 § 2 του Κ.Π.Δ. την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Ειδικότερα για το ορισμένο του από το άρθρο 510 § ΙΔ' Κ.Π.Δ. λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (Ολομ. ΑΠ 2/2002). Περαιτέρω κατά το άρθρο 32 παρ. 1 του ΚΠΔ, καμία απόφαση ποινικού δικαστηρίου σε δημόσια συνεδρίαση ή σε συμβούλιο και καμία διάταξη του ανακριτή δεν έχει κύρος, αν δεν ακουστεί προηγουμένως ο Εισαγγελέας. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, στην περίπτωση κατά την οποία ο εισαγγελέας δεν υπέβαλε αιτιολογημένη πρόταση για τους λόγους αναιρέσεως όταν αυτοί είναι ορισμένοι, αλά εισήγαγε την υπόθεση στο δικαστήριο (ως συμβούλιο) και πρότεινε μόνο να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας των λόγων της, το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην περαιτέρω ουσιαστική έρευνά της, έως ότου υποβληθεί τέτοια πρόταση. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθ. 211/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε συνολική κάθειρξη 7 ετών και συνολική χρηματική ποινή 5.000 ευρώ, για τις αξιόποινες πράξεις α) της κατοχής από κοινού ναρκωτικών, β) πώλησης κατ' εξακολούθηση από κοινού και γ) της διάθεσης κατ' εξακολούθηση ναρκωτικών, ως τοξικομανής και υπότροπος (άρθρα 98 και 45 Π.Κ. και άρθρα 1 § § 1 και 2 Πιν.Α5, 20 § ιβ', τ' και θ', 4γ, 30 § 1, 37 και 38 Ν. 3459/2006). Από τη συνταγείσα εξάλλου για την άσκηση της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως, ενώπιον του διευθυντού του Καταστήματος Κράτησης ..., σχετική έκθεση, προκύπτει ότι ο κρατούμενος αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης "1) για έλλειψη της κατά το Σύνταγμα και το Νόμο ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και δη διότι δεν αναγράφονται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων εθεμελιώθη η καταδίκη του, ούτε τα αποδεικτικά στοιχεία εκ των οποίων συνήχθη η ύπαρξη περιστατικών του ως άνω είδους ώστε να του επιβληθεί η ως άνω ποινή και 2) για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής Ποινικής Διάταξης και δη περιλαμβανομένης στα άρθρα διά των οποίων καταδικάσθηκε". Με το ανωτέρω περιεχόμενο, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως που αφορά στην έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι ορισμένος και συνεπώς παραδεκτός, γιατί αποδίδεται, κατ' εκτίμηση, στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι δεν αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των στοιχείων των εγκλημάτων για τα οποία καταδικάστηκε και οι αποδείξεις που θεμελίωσαν τα περιστατικά αυτά. Όμως ο Εισαγγελέας θεωρώντας ότι και αυτός ο λόγος αναιρέσεως είναι αόριστος, δεν υπέβαλε πρόταση επί της ουσίας της αιτήσεως αναιρέσεως, αλλά εισήγαγε την υπόθεση με πρόταση να απορριφθεί η αίτηση ως απαράδεκτη. Επομένως το Δικαστήριο πρέπει να απόσχει από την περαιτέρω ουσιαστική έρευνα της εν λόγω αιτήσεως αναιρέσεως, προκειμένου αυτή να εισαχθεί στο ακροατήριό του με την τήρηση της νόμιμης προδικασίας κατά τα άρθρα 513 και επόμ. του ΚΠΔ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απέχει από την ουσιαστική έρευνα της από 14-2-2009 αιτήσεως του Χ περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 211/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου
3. Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιανουαρίου
4. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ