ΑΠ 1294/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1294 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη γιατί ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι υπό του νόμου οριζόμενες προϋποθέσεις. Με την πληττόμενη απόφαση απορρίφΘηκε η αίτηση αναιρέσεως (μάλλον η έφεση) ως ανυποστήρικτη. Η απόφαση αυτή δεν είναι καταδικαστική και συνεπώς η αίτηση αναιρέσεως δεν ασκείται κατ’ άρθρο 473 παρ. 2 του ΚΠΔ. Επιπλέον δεν επιδόθηκε με δικαστικό επιμελητή. Ούτε έχει συνταχθεί έκθεση περί δηλώσεως αυτής ενώπιον του αρμοδίου κατ’ άρθρο 474 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα προσώπου. Απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε από κρατούμενο στη φυλακή και υπογράφεται μόνο από αυτόν, διότι δεν ασκήθηκε με δήλωση ενώπιον του διευθύνοντος τη φυλακή, ούτε συντάχθηκε δήλωση γι’ αυτήν, αλλά απλώς θεωρήθηκε το γνήσιο της υπογραφής του. Η μη σύνταξη εκθέσεως και η έλλειψη της υπογραφής του δημοσίου υπαλλήλου συνεπάγεται ακυρότητα κατ’ άρθρο 153 του ΚΠΔ και εντεύθεν απαράδεκτο της αιτήσεως αναιρέσεως κατ’ άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ. Απορρίπτει. ΑΡΙΘΜΟΣ 1294/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση) ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοΐνη, Νικόλαο Ζαΐρη, (ορσιθέντα με την υπ'αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Νικόλαο Λεοντή (ορισθέντα με την υπ'αριθμ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Μαρτίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1, κρατουμένου των Φυλακών Τρικάλων, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 6800/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Οκτωβρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 153/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Βλάσσης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λεκκού με αριθμό 90/15-2-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω υπό την κρίση του Υμετέρου Συμβουλίου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 326 παρ. 1 + 4, 136 εδάφ. ε', 137 παρ. 1γ, 138 παρ. 2β Κ.Π.Δ. την υπ'αρ. 7970/1-12-2006 αίτηση του Εισαγγελέως Εφετών Πειραιώς για κανονισμό αρμοδιότητας και εκθέτω τ'ακόλουθα: Κατά της Αντεισαγγελέως Πρωτοδικών Πειραιώς Χ υπεβλήθη η από 1-2-2006 μήνυση του κρατουμένου στις Φυλακές Κορυδαλλού Ψ1 για παράβαση καθήκοντος και κατάχρηση εξουσίας. Συνεπώς ανακύπτει λόγος καθορισμού αρμοδιότητας κατά παραπομπή, δεδομένου ότι στην περιφέρεια του Εφετείου Πειραιώς υπάγεται μόνο το Πρωτοδικείο Πειραιώς και δεν είναι δυνατόν να ορισθεί άλλο ισόβαθμο και ομοειδές Δικαστήριο από τον Εισαγγελέα για την ανακύψασα εις βάρος της άνω εισαγγελικής λειτουργού καταγγελία (Α.Π. 840/2005 Ποιν Δικ 10/2005 σελ. 1241). Κατά την διάταξη του αρ. 136 ε' Κ.Π.Δ. "Το δικαστήριο που είναι αρμόδιο σύμφωνα με τα άρθρα 122-125 διατάζει την παραπομπή σε άλλλο ισόβαθμο και ομοειδές όταν..................ε) όταν ο εγκαλών ή ο ζημιωμένος ή ο κατηγορούμενος είναι δικαστικός λειτουργός από τον βαθμό του παρέδρου σε πρωτοδικείο ή εισαγγελία και άνω.........". Εξ άλλου κατά την διάταξη του άρθρου 137 παρ. 1γ Κ.Π.Δ ο 'Αρειος Πάγος σε συμβούλιο είναι αρμόδιος όπως διατάξει την παραπομπή μηνυτήριας αναφοράς που στρέφεται κατά εν ενεργεία εισαγγελικής λειτουργού της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πειραιώς σε άλλο κατά τόπον αρμόδιο εισαγγελέα πρωτοδικών (Α.Π. 840/2005). Κατά συνέπεια θα πρέπει το Υμέτερο συμβούλιο, να διατάξει την παραπομπή της άνω μηνυτήριας αναφοράς εις τις δικαστικές και εισαγγελικές αρχές Πρωτοδικείου και Εφετείου Αθηνών. Για τους λόγους αυτούς Π ρ ο τ ε ί ν ω Να παραπεμφθεί η από 1-2-2006 μήνυση του κρατουμένου στην Δικαστική Φυλακή Κορυδαλλού Ψ1 κατά της Αντεισαγγελέως Πρωτοδικών Πειραιώς Χ στις Δικαστικές Αρχές Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πρωτοδικείου και Εφετείου Αθηνών και αντίστοιχης Εισαγγελίας Εφετών. Αθήνα 27-2-2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από το με ημερομηνία 20 Φεβρουαρίου 2008 αποδεικτικό επίδοσης του γραμματέα της Κλειστής Φυλακής Τρικάλων, Παύλου Πάτρα, ότι ειδοποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 475 παρ.1 ΚΠΔ, ο ίδιος ο αναιρεσείων, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 Κ.Π.Δ., με την επιφύλαξη της διατάξεως της παρ. 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Αν αυτός κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει. Για τη δήλωση συντάσσεται έκθεση, που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του (άρθρο 465 παρ. 1). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 2 ίδιου Κώδικα, η αίτηση αναιρέσεως κατά καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επόμενου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ.1, με την αναγκαία προϋπόθεση να είναι η προσβαλλόμενη απόφαση καταδικαστική, χαρακτήρα που δεν έχει η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη. Επιπλέον, από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για να συντελεσθεί η άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως από τον καταδικασθέντα κατά της καταδικαστικής αποφάσεως με την προαναφερόμενη δήλωση πρέπει το σχετικό δικόγραφο να περιέλθει στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με επίδοση από δικαστικό επιμελητή και όχι κατ' άλλον τρόπο, όπως είναι η αποστολή του ταχυδρομικώς ή η εγχείρηση του στη Γραμματεία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι η αίτηση αναιρέσεως ασκείται μόνο κατά τους προαναφερόμενους τρόπους. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 476 παρ.1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα, που οφείλει να ειδοποιήσει, τουλάχιστον είκοσι τέσσερις ώρες πριν να εισαχθεί η υπόθεση στο δικαστήριο (συμβούλιο), το διάδικο που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητό του για να προσέλθει στο συμβούλιο και να εκθέσει τις απόψεις του και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που το άσκησε. Στην προκειμένη περίπτωση η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, με την οποία προσβάλλεται η με αριθ. 6800/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της με αριθ. 45501/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ως ανυποστήρικτη, δεν είναι καταδικαστική και δεν μπορεί να ασκηθεί με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Εξάλλου δεν επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με δικαστικό επιμελητή, κατόπιν εντολής προς αυτόν από τον αναιρεσείοντα, αλλά περιήλθε στην υπηρεσία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στις 23-11-2007, με το υπ' αριθμ. πρωτ. ..... διαβιβαστικό έγγραφο του Προϊσταμένου Διευθύνσεως του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων και πρωτοκολλήθηκε με γενικό αριθμό 10432/
2. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η οποία, καίτοι δεν στρέφεται κατά καταδικαστικής αποφάσεως, ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι υπό του νόμου οριζόμενες ως άνω διατυπώσεις, όχι με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση ή των άλλων αρμοδίων, κατά το άρθρο 474 παρ.1 του ΚΠΔ, προσώπων, είναι και πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 474 παρ. 1 του ΚΠΔ, αν ο αναιρεσείων κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει. Για τη δήλωση συντάσσεται έκθεση, που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του (άρθρο 465 παρ. 1) και από εκείνον που τη δέχεται. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι αφ' ενός μεν προσδιορίζονται αποκλειστικώς τα αρμόδια όργανα ενώπιον των οποίων θα συνταχθεί η έκθεση αιτήσεως αναιρέσεως, αφ' ετέρου δε επιβάλλεται η υπογραφή του αιτούντος και του διευθύνοντος τη φυλακή, δεδομένου ότι με τον τρόπο αυτό βεβαιώνεται η δήλωση βουλήσεως του ενός και η αποδοχή του άλλου. Η μη σύνταξη εκθέσεως, κατά τα ανωτέρω, ή η έλλειψη της υπογραφής του δημοσίου υπαλλήλου συνεπάγεται ακυρότητα κατ' άρθρο 153 ΚΠΔ, εντεύθεν δε απαράδεκτο της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' άρθρο 476 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως, προκύπτει ότι αυτή δεν ασκήθηκε ούτε κατά τις προπαρατεθείσες διατάξεις, με δήλωση ενώπιον του Διευθύνοντος το Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, όπου εκρατείτο, ούτε και συντάχτηκε έκθεση γι' αυτήν, αλλά η αίτηση αναιρέσεως υπογράφεται μόνον από τον αναιρεσείοντα και απλώς θεωρήθηκε το γνήσιο της υπογραφής του από το Διευθυντή αυτού. Έτσι, όμως, συνταχθείσα η αίτηση αυτή αναιρέσεως, κατά παράβαση των ως άνω διατάξεων του ΚΠΔ, είναι άκυρη και για το λόγο αυτό πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 30-10-2007 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6800/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια είκοσι